Waislamu wa India: Kukabiliana na chuki ambayo imeua maelfu

 

"Chuki daima inaashiria ushindi wa mawazo juu ya ukweli. Hatari ya chuki iko katika aina ya ombwe la kiakili na kimaadili ambalo huelekea kuunda na kudumisha miongoni mwa watu binafsi na jamii.” - Leonidas Donskis ===> Miaka 15 iliyopita tarehe 6 Desemba^th, 1992, dunia ilishuhudia kwa hofu kubwa kubomolewa kwa msikiti wa Babri, na mauaji yaliyotokea yanaendelea kuwaandama wanasiasa na wasio wanasiasa hadi leo. Idadi ya raia na watoto wasio na hatia waliuawa ndani ya siku hizo 3 za kutisha… Wengi waliokufa walikuwa Waislamu. Ulimwengu wa kistaarabu, wote wawili kidunia na za kidini, zimejadiliana na kubishana bila kukoma tangu wakati huo kuhusu sababu zinazoweza kusababisha jamii kuwa chini sana…. Wahindu wanadai kwamba hekalu linaloaminika kuwa mahali pa kuzaliwa kwa Mungu wao "Rama" liliharibiwa na Muslim Kaizari Babar mamia ya miaka iliyopita na badala yake alijenga msikiti mahali hapo. Hadi sasa, hakuna nadharia kama hiyo imethibitishwa. Hata hivyo, wafuasi wa dini ya Kihindu na wanaitikadi wanaoamini sehemu hiyo ya historia waliona ni muhimu kuanza kupanga uharibifu wa msikiti huo miaka mingi kabla ya tukio halisi. Mnamo Desemba 6, 1992, walivunja vizuizi vyovyote vya usalama vilivyowekwa na kufanikiwa katika mipango yao ya kuharibu msikiti wa Babri. Hadi leo, kesi hiyo inasonga mbele ili kuthibitisha matokeo ya wale ambao wanaonekana kudhamiria kuthibitisha hoja yao na kisha kutumia matokeo hayo kama hatua ya kuchochea na kufufua juhudi za kujenga upya hekalu… Kukusanya kutoka kwa historia, hii inaweza tu kumaanisha matatizo zaidi... Wanafikra na waandishi wa habari kwa upande mwingine wamekuwa wakihoji ikiwa India yenye 80% ya idadi ya Wahindu inapaswa kuainishwa kama kidunia au serikali ya kidini... Mtu hujiuliza nyakati fulani ikiwa watu wamekuwa wakiuliza maswali yasiyo sahihi na kutafuta majibu yasiyo sahihi. Baada ya yote, mauaji ya raia yana uhusiano gani na serikali kuwa ya kidini au ya kidini? Je, kuwepo kwa serikali ya kidini kunahalalisha mauaji ya raia na uharibifu unaofanywa na makundi makubwa ya watu? Kwa habari hiyo, je, dini yoyote inaruhusu matendo hayo? Pia mtu anajiuliza kwa nini kutafuta kama kulikuwa na hekalu kwenye tovuti hiyo muhimu zaidi kuliko kuwapata wahusika wa machafuko na ghasia hizo zilizosababisha mauaji ya watu wengi? Je, hilo ni muhimu zaidi kwa kuwepo kwa serikali katika ulimwengu uliostaarabika? Imechukua miaka na miaka kuwawajibisha wahusika wachache tu kati ya wengi kwa vitendo hivyo vya ukatili. Ukweli ni kwamba iwapo hekalu lilikuwepo mahali hapo au la haikuwa sababu iliyofanya watu wengi kuendelea kuuawa kwa siku kadhaa baada ya tukio lililouacha msikiti wa Babri kwenye vifusi vya mawe. Sababu ya siku hiyo ya huzuni na nyingi zilizokuja kabla na baada ya tukio hilo ni kuwepo kwa "chuki" ya zamani. Si chochote ila chuki ambayo imechipuka katika akili na mioyo ya madhehebu ya raia hao ambao kwa kiburi wanaiita "Bharat" au "India". Ni wazi kwamba chuki kama hiyo ina mizizi yake katika matukio ya kihistoria na mtu hawezi kupuuza tu matukio hayo. Hata hivyo, ili nchi iendelee zaidi ya migawanyiko hii ya kidini, inatakiwa kushughulikia mambo ambayo hadi leo yanawaweka Wahindu na Waislamu kwenye makali katika maeneo mengi ya India. Chanzo cha chuki hiyo kinaonekana kuibuka kwa miaka mingi kutoka hali halisi ya zamani na tofauti za kidini hadi nadharia za kuwaziwa za watu. Na ikiwa haijadhibitiwa, mawazo kama haya yanaweza kuongezeka hadi viwango vya hatari sana. Leonidas Donskis katika kitabu chake “Forms of Hatred: The Troubled Imagination in Modern Philosophy and Literature” anasema kwamba, chuki inapoanza “kupigana na wanyama wakubwa na maovu yanayofikiriwa….ndipo inakuwa kali zaidi, na kadiri wanavyozidi kujitenga na ulimwengu huo adui zake wanazidi kujitenga. .” Anaendelea kuandika kwamba “Chuki daima inaashiria ushindi wa mawazo juu ya ukweli. Hatari ya chuki iko katika aina ya ombwe la kiakili na kimaadili ambalo huelekea kuunda na kudumisha miongoni mwa watu binafsi na jamii.” Mafundisho ya Kiislamu hayaruhusu aina hii ya chuki. Kwa upande mwingine, Uislamu sio tu inakatisha tamaa chuki kama hiyo, bali inahimiza amani, maelewano na msamaha… Kwa wale ambao wanaweza kuwaelekeza kwa baadhi ya Waislamu ambao wameonyesha tabia ya kutokubali kuwa Muislamu, tunachoweza kusema ni kwamba tabia zao sio za Kiislamu… Kwa ufupi, Uislamu hauhubiri chuki... Mtume wa mwisho wa Uislamu, Muhammad (saw) aliishi maisha yake yote kama mwanadamu mvumilivu, mpenda amani, na mwenye huruma. Ulimwengu unamjua nabii huyo alipomtembelea yule Bibi Myahudi mgonjwa ingawa hakumchukia tu bali kwa chuki yake tupu alikuwa akimtupia uchafu na takataka. Katika kurejea kwake Makka kwa ushindi baada ya miaka mingi alipolazimishwa kuondoka Makka, Mtume Muhammad sio tu alitoa hifadhi ya haraka kwa watoto, wanawake na wazee, bali pia alitoa ulinzi kwa kila mtu ambaye hangepigana na watu wake na kutafuta ulinzi ndani ya nyumba mmoja wa viongozi mashuhuri wa Kiquraishi, Sufiyan. Hind, mke wa kiongozi mashuhuri wa Maquraishi, hakuwa tu amemuua Hamzah ambaye alikuwa ni Ami yake kipenzi cha Mtume bali aliukata mwili wake kwa kumkata kifua. Alipokuja kimya kimya kwa Mtume na kusilimu, Mtume hakumwambia chochote. Akiwa amevutiwa kupita kiasi na tabia yake alisema, “Ewe Mjumbe wa Mwenyezi Mungu, hakuna hema iliyoachwa machoni pangu kuliko yako; lakini leo hakuna hema iliyopendeza kwangu kuliko yako.” Na mifano ni mingi kwake na wengine wanaomfuata mpaka leo. Ikiwa Waislamu na Wahindu wanatarajia kuishi kwa amani katika nchi moja, wanapaswa kuanza kushughulikia hisia za chuki. Kuchukua hatua za kufahamiana kistaarabu zaidi ya kulaani Miungu ingekuwa mwanzo. Jambo la msingi ni kwamba watu wanapokujua, kuna uwezekano mdogo wa kukuumiza. Taarifa ifuatayo iliyonukuliwa katika New York Times kuhusu mwanamke Mhindu katika 1992 wakati wa mapigano yaliyofuatia uharibifu wa msikiti wa Babri unaelezea jambo hili kwa ufupi sana. "Hawa hawakuwa watu ambao tuliwachukia," alisema Geeta Goswami, Mhindu mwenye umri wa miaka 26 ambaye siku ya Jumanne alimlaza mwanawe mikononi mwake huku mawe yaliyokuwa yakirushwa na Waislamu yakiangukia mbao za kreti za nyumba yake. “Tunataka amani. Hawa walikuwa watu ambao hatujawahi kuzungumza nao. Walikuwa majumbani mwao na sisi tulikuwa kwetu.” Hakika, chakula cha mawazo kwa wachache wote wanaoishi na wengi katika nchi yoyote. Kwa hivyo, ingawa India inaweza kuwa na vipaumbele vingi vya kujiendeleza katika mataifa ya ulimwengu, lazima idhibiti hatari yake ya baadaye kwa kufanya kazi ili kuzuia chuki ambayo hadi leo inaendelea kuishi mioyoni mwa watu wengi. Muhimu zaidi, Wahindi wanapaswa kuwakatisha tamaa wanasiasa wote wanaochochea moto wa chuki hiyo ambayo inaweza kuwarudisha nyuma katika azma ya kuwa jamii iliyostaarabika duniani. Kwa maoni na mawazo yoyote ya kuwasaidia walio wachache kuishi kwa amani katika nchi yoyote ile, tembeza hadi mwisho wa ukurasa au nenda kwenye ukurasa mkuu wa makala na bonyeza hapa…. ……… .. 

---

---

---

 

Tazama Mwongozo wa Utamaduni na Utalii wa India hapa