Qisadii Nebi Yacquub / Yacquub (Calayhi Salaam) – qiso lagu sheegay suuratu Yuusuf

Sheekada Yacquub (alaihis salam) ee ku jirta Suuratu Yuusuf, waa sheeko xiiso leh, oo cashar xooggan ka bixinaysa dulqaadka, daacadnimada, sharafta, iyo naxariista . Waxay sidoo kale tusaale u tahay awoodda iyo sarreynta Alle iyo fulinta xukunnadiisa . Alle wuxuu leeyahay:

Ilaahayna wuxuu leeyahay awood iyo awood buuxda oo uu ku maamulo arrimihiisa, laakiin dadka badankiisu ma oga. ( Suurada Yuusuf 12:21)

---

---

---

Sheekadu waxay ku bilaabataa riyo waxayna ku dhammaataa fasiraaddeedii oo la rumoobay. Yuusuf (alaihi salamu calaykum ), oo ahaa wiilkii Nabi Yacquub (alaihi salamu calaykum) ayaa hurdadiisii ​​ka soo kacay oo aad u faraxsan, ayuu u orday aabihiis oo u sheegay riyadiisa:

"(Xusuuso) markuu Yuusuf (Yuusuf) ku yidhi aabihiis, 'Aabbe! Runtii waxaan ku arkay (riyo) kow iyo toban xiddigood iyo qorraxda iyo dayaxa, waxaan arkay iyagoo ii sujuudsan.'" ( Suuratu Yuusuf 12:4)

Yacquub (Calayhi Salaam) wajigiisii ​​ayaa soo iftiimay. Isaga oo ah ina Nebi Isxaaq (Calayhi Salaam), isla markaana uu awoow u yahay Nebi Ibraahim (Calayhi Salaam), waxa uu hore u arkay in wiilkiisu noqon doono mid ay ku rumowdo wax sii sheegidda awoowgii Ibraahim (Calayhi Salaam), oo uu waxay ilaalin lahayd iftiinka guriga Ibraahim oo nool oo faafinaya farriinta Eebbe ee ku socota aadanaha.

Si aad u hesho macluumaad badan oo Islaami ah oo qiimo leh oo joogto ah, fadlan halkan ku qor warsidahayaga

Riyooyinka Nabiyada waa waxyi ka yimid Alle sida uu sheegay Cabdullaahi bin Cabbaas. Culimada Tafsiirka waxay sharxeen in riyada Yuusuf (laahu calayhi salam) kow iyo toban xiddigood ay mataleen walaalihiis, kuwaas oo ahaa kow iyo toban, qorraxda iyo dayaxuna waxay matalaan aabihiis iyo hooyadiis. Aragtidani waxay noqotay mid dhab ah afartan (qaar waxay dhahaan, siddeetan) sano ka dib, markii Yuusuf (laahu calayhi salam) uu waalidkiis ku soo qaaday carshiga halka walaalihiis ay la joogeen. (Sharaxaad laga soo ururiyay Ibn Cabbaas, Ad-Dahhak, Qatadah, Sufyan Ath-Thawri iyo Cabdur-Raxmaan bin Zayd bin Aslam).

Si kastaba ha ahaatee, Yacquub (calayhi salaam), isagoo si fiican uga warqaba hinaasaha walaalihii Yuusuf (calayhi salaam), ayaa uga digay inuu riyadiisa u sheego walaalihiis :

"Wiilkaygiiyow, ha u sheegin aragtidaada walaalahaa, si ay kuu maleeyaan shirqool. Runtii, Shaydaanku waa cadow cad! Sidaas ayuu Rabbigaa kuu dooran doonaa oo ku bari doonaa fasiraadda riyooyinka (iyo waxyaabo kale) wuxuuna ku dhammaystiri doonaa nimcadiisa adiga iyo farcanka Yacquub, siduu ugu dhammaystiray awowayaashaa Ibraahim iyo Isxaaq hortood! Runtii, Rabbigaa waa wax walba og, waana falsame ." (Suuratu Yuusuf 12:5-6)

Yuusuf oo siddeed iyo toban jir ah ayaa dhegaystay digniintii aabihiis. Aad buu u qurux badnaa oo xoog badnaa, ixtiraam badnaa, naxariis badnaa, tixgelin badnaa, wuxuuna lahaa dabeecad jilicsan. Walaalkiis Benjamin si isku mid ah ayuu u ahaa mid wanaagsan. Labadooduba waxay ka yimaadeen hal hooyo. Aabbuhu wuxuu ka jeclaa carruurtiisa kale, mana uusan ka fogeyn indhihiisa. Shaydaanku wuxuu hinaaso ku kiciyay qalbiga walaalaha kale waxayna ku shirqooleen Yuusuf (alaihi salatu wasalaam). Ilaahay wuxuu leeyahay:

" Markay dheheen:" Runtii, Yuusuf iyo walaalkiis ayaa aabbahay naga jecel, innagoo ah Usbah (koox). Runtii, aabbahay wuxuu ku jiraa baadi cad."

dila ama ku tuura (Nabi) Yuusuf Dhul kale, in Nicmada Aabbihiin laydiinku dhoco, markaasaad noqotaan qoom dhawrsada.

Mid ka mid ah ayaa yiri: "Ha dilin Yuusuf, laakiin haddii aad wax sameyso, ku tuur ceel hoostiisa; waxaa soo qaadi doona safarro badan." (Suurada Yuusuf 12:8-10)

Yahuud (Yahuud) oo ahaa kii ugu waynaa uguna caqli badnaa dhexdooda ayaa soo jeediyay in Yuusuf ceel lagu rido. Waxaa laga yaabaa in uu soo qaado baabuur meesha marayey oo uu ka waayi doono indhaha aabbahood. Ujeeddadooda waxaa loo adeegi lahaa masaafurintiisa. Dabadeedna way ka toobad keeni lahaayeen dambigii ay galeen oo waxay noqdeen dad wanaagsan mar kale. Waxay ahayd fikradda ugu xariifsan ee u muuqata inay badbaado tahay.

Walaalihii waxay u tageen aabahood. Allaah wuxuu yiri:

Waxay yiraahdeen: Aabbow! Maxaad noogu aamini weydeen Yuusuf annagoo Raalliyadiisa nahay. Berri nala dir isaga si uu u raaxaysto oo uu u ciyaaro, annaguna waannu daryeeli doonnaa.

Wuxuu Yidhi (Yacquub) : Runtii way I murugootay inaad kaxayso. Waxaan ka baqayaa inay yeey cunaan idinkoo dayacan.

Waxay yiraahdeen: "Haddii yeey cuno, annagoo ah Usbah (koox xooggan) (ilaalin), hubaal waan khasaarnay." (Suuratu Yuusuf 12:11-14)

Walaalihii dabadeed sidii loo qorsheeyey ayey ceelkii aadeen. Shaadhkii Yuusuf oo halgamaya ayaa laga saaray oo ceelkii dheeraa lagu dhex tuuray. Codsigiisa naxariista leh wax saameyn ah kuma yeelan quluubtooda naxariista daran. Intay meel cidla ah kaga tageen oo ay ku dhaarteen inay xumaantooda ku asturan yihiin, ayay lax gowraceen oo shaadhkii Yuusuf dhiiggii ka qooyeen. Allaah wuxuu yiri:

Waxayna aabbahood u yimaadeen habeenka hore iyagoo ooyaya . (Suurada Yuusuf 12:16)

Markii Yacquub (calayhi salaam) weydiiyay: "Maxaa loo ooyayaa? Ma wax baa ku dhacay xaynteenna?" ayay ku jawaabeen iyagoo ooyaya :

Aabbe! Waxaan ku orodnay midba midka kale, Yuusufna waxaan uga tagnay agabkeenna agtiisa, yeey baa cunay; laakiin weligaa nama rumaysan doontid xitaa markaan runta sheegayno .” ( Suuratu Yuusuf 12:17)

Waxayna keeneen shaadhkiisii ​​oo dhiig been ah lagu wasakheeyay . ( Suuratu Yuusuf 12:18)

Qalbigiisa oo dhan ayuu Yacquub (calayhi salaam) ka ogaa in wiilkiisa uu jeclaa uu weli nool yahay iyo in wiilashiisii ​​kale ay been sheegayeen. Wuxuu gacmihiisa ku hayay shaadhka dhiigga lagu shubay, wuu kala fidiyay oo wuxuu yiri: " Waa yeey naxariis badan! Wuxuu cunay wiilkayga aan jeclahay isagoon jeexin shaadhka !" Wajiyadoodu way casaaneen markii uu dalbaday macluumaad dheeraad ah, laakiin mid walba wuxuu ku dhaartay Alle inuu run sheegayo. Aabihii qalbi jabay ayaa ooyay:

"Maya! Laakiin naftiinnu waxay samaysay sheeko. Markaa (aniga) samir ayaa ugu habboon. Waana Ilaahay (Kaligiis) oo laga caawin karo waxaad sheegaysaan." (Yuusuf 12:18)

Waa kan tusaale inoogu filan dhammaanteen ducada iyo dulqaadka uu Yacquub (alaihi salaam) u jeediyay, taas oo gebi ahaanba aan shaki ku jirin. Kalsoonidiisa adag ee uu ku qabo Alle oo keliya si uu uga caawiyo dhagarta wiilashiisa, waa cashar xooggan oo ku saabsan Iimaanka/Iimaanka.

Sannado badan ka dib markii uu Yuusuf (Calayhi Salaam) sabar iyo guul u soo maray dhammaan imtixaanadii iyo imtixaanadii iimaanka Alle, isla markaana uu noqday wasiirkii sare ee Boqorka Masar, waxa soo booqday walaalihii oo u baahnaa in la caawiyo. Wuu gartay laakiin ma ay garan. Markaasuu u soo kexeeyey walaalkiisii ​​ka yaraa ee Benyaamiin, oo wuxuu u xidhay eedaymo tuugnimo si uu u ilaaliyo oo uu u ilaaliyo. Walaalihii kale waxay ku noqdeen guriga, waxayna u sheegeen aabbahood wixii dhacay. Yacquub (Calayhi Salaam) wuu ku yaraaday inuu rumaysto wixii uu maqlay. Alle wuxuu nooga warramayaa wixii ka dhacay kulankii wiilasha iyo aabbahood:

Markay ka quusteen, waxay si gaar ah u tashadeen. Kii ugu weynaa ayaa yiri: "Miyaad ogayn in aabbahaa uu idinka dhaartay magaca Alle , ka horna aad ku fashilantay waajibkii aad la lahaydeen Yuusuf. Sidaa darteed dhulkan kama bixi doono ilaa aabahay ii ogolaado, ama Alle uu go'aan ka gaaro kiiskayga, waana kan ugu wanaagsan garsoorayaasha."

U laabo aabbahaa oo waxaad ku tidhaahdaa: Aabbow! Waxaa xaday wiilkaagii, mana marag furayno waxaan og nahay mooyee, mana aanaan ogayn waxa maqan. warso dadka magaaladii aan joognay iyo safarkii aan ku soo noqonay anagaa run sheegaynaa.

Wuxuu Yidhi (Yacquub) Saas ma aha ee waxaa Idinka Dhagray Naftiinna wax. Markaa sabarku waa igu habboon yahay. Waxaa laga yaabaa in Alle dhamaantood ii soo celiyo. Runtii Isagu! Isaga uunbaa wax walba oge falsan.

Wuuna ka jeestay oo yidhi: "Walaahay, murugadayda Yuusuf!" Wuuna indha beelay murugada uu cabudhinayay awgeed . (Yuusuf 12:80-84)

Yacquub (alaihis salaam) ayaa murugo la ildarnaa oo ooyay. "Samir ha ila jirto; laga yaabee in Alle dhammaantood ii soo celiyo. Isagu waa kan ugu aqoonta badan, ugu xigmadda badan." Mar kale wuxuu la kulmay murugo aan la qaadan karin laakiin Kalsoonida uu ku qabo Alle ayaa sii jirtay - isha kaliya ee uu ka helo qalbi qaboojinta. Duco kaliya ayaa qalbi qaboojin karta oo xoojin karta iimaankiisa iyo dulqaadkiisa. Isagoo ooyaya sannadahaas oo dhan wiilkiisa uu jeclaa Yuusuf - haddana iyadoo mid ka mid ah wiilashiisa ugu fiican laga qaadayo - wuxuu ku dhawaaday inuu indho beelo.

Wiilashii kale ayaa ku baryey: "Aabe, waxaad tahay nebi sharaf leh iyo rasuul weyn oo Alle ah. Waxaa kuu soo degay waxyi dadkuna waxay kaa heleen hanuun iyo iimaan. Maxaad naftaada sidan u burburinaysaa?"

Yacquub (calayhi salaam) wuxuu ku jawaabay: " Cadayntu ma yarayn doonto murugadayda. Soo laabashada wiilashaydu waxay i qalbi qaboojin doontaa. Wiilashaydow, taga oo raadi Yuusuf iyo walaalkiis; ha ka quusanina naxariista Eebe ."

Allaah weyne wuxuu inoo sheegay:

Waxay yiraahdeen: “Ilaah baan ku dhaartaye! ma daynaysaan inaad xusuusataan Yuusuf intaad ka tabar dartaan ood ka mid noqotaan kuwii dhintay.

Wuxuu yiri: "Waxaan ka cabanayaa oo keliya murugadayda iyo murugadayda waxaan u dacwoonayaa Eebe, waxaana ka ogahay Eebe waxaadan ogayn. Wiilashaydow! Taga oo wax ka weydiiya Yuusuf iyo walaalkiis oo ha ka quusanina Naxariista Eebe. Hubaal cidna kama quusanayso Naxariista Eebe, marka laga reebo dadka gaaloobay." (Yuusuf 12:85-87).

Walaalihii way tageen, iyagoo niyad-jabsan, oo Masar gaadhay, waxay soo ururiyeen Yahuudda, waxayna u yeedheen Yuusuf, oo ay ka baryeen: "Amiirka dhulka! Waxaa na soo gaaray waqti adag annaga iyo qoyskayaga, waxaana keennay raasumaal liita, ee na sii miisaankii oo noo sadaqayso. Runtii, Eebe wuxuu abaalmariyaa kuwa sadaqeysta." ( Suuratu Yuusuf 12:88). Aakhirkiina way baryeen Yuusuf. Sadaqo ayey weyddiiyeen, iyagoo qalbigiisa u soo jiidanaya, iyagoo xusuusinaya in Eebbe ka abaal-mariyo kuwa wax bixiya. Hadda oo ay dhibaatadu ku dhex jirto ayuu Yuusuf (Calayhi Salaam) kula hadlay afkoodii hooyo isagoo leh: "Ma garanaysaan waxaad ku fashay Yuusuf iyo walaalkii markaad jaahiliin ahayd?" Waxay yiraahdeen: "Ma Yuusuf baad tahay?" Wuxuu yiri: "Anigu waxaan ahay Yuusuf, kanina waa walaalkay (Benjamin). Runtii Alle wuu noo naxariistay. Runtii, kii Alle ka cabsada isagoo u hoggaansamaya (isagoo ka fogaanaya dembiyada iyo falalka xun, iyo isagoo samaynaya camal wanaagsan), oo samir badan, markaas hubaal, Alle ma luminayo abaalmarinta kuwa wanaagsan." Waxay yiraahdeen: "Ilaahay baan ku dhaartaye! Runtii Alle ayaa kaa doortay naga sarreeya, waana dambiilayaal nahay." (Yuusuf 12:89-91). Walaalihii waxay bilaabeen inay gariiraan cabsi darteed, laakiin Yuusuf (Calayhi Salaam) ayaa u qalbi qaboojiyey; "Caydi korkiinna maanta ma jirto, Alle ha idiin dambi dhaafo, waana kan ugu naxariista badan kuwa naxariista badan!" (Yuusuf 12:92) Markaasuu isku duubay, oo farxad bay la ooyeen. Waa ay u suurtoobi wayday in uu ka tago xilkiisa, markaasuu walaalihii kula dardaarmay. "Shaadhkaygan la tag oo ku tuur wejiga aabbahay, wuu arki doonaa, oo ii keena dhammaan ehelkiinna." (Yuusuf 12:93) Markaasay ku noqdeen Yacquub (Calayhi Salaam). Si lama filaan ah ayuu u kacay, isagoo lebbisan oo baxay. Dabadeed wuxuu kor u qaaday wejigiisii ​​Jannada oo uu ursaday. Xaasaskii wiilashiisa ayaa la yaabay inuu qolkiisa ka soo baxay, waxayna weydiiyeen dareenkiisa. Waxa wejigiisa ka muuqatay dareen dhoolla caddayn ah. Wuxuu ku jawaabay: "Waxaan urin karaa Yuusuf hawada." Way iska daayeen, oo waxay isku yidhaahdeen, odaygu rajo ma leh, iyagoo ka shakisan inuu waashay, oo uu Yuusuf u barooran doono. Maalintaas Yacquub (Calayhi Salaam) wuxuu damcay inuu koob caano ah ku afuriyo, waayo wuu soomanaa. Habeenkii ayuu dharkiisii ​​beddelay. Gaadhigu waxa ay marayeen meel cidla ah oo shaadh Yuusuf ku dhex qariyay hadhuudh. Waxay u dhawaatay hantidii Yacquub (Calayhi Salaam). Wuu tukaday wakhti dheer isagoo gacmihiisii ​​kor u qaadayay hawada sarena u ursaday. Wuu ooyay markii shaadhku u soo dhawaaday. Allaah wuxuu yiri: Markay safarkii tageenna wuxuu yidhi Aabahood waxaan dareemayaa udgoonka Yuusuf haddaadan ii malaynayn dotaard. Waxay yiraahdeen: “Ilaah baan ku dhaartaye! Hubaal, waxaad ku jirtaa qaladkaagii hore. Kaddib markuu yimid kii bishaareeyey wuxuu ku tuuray shaadhka wejigiisa, wuxuuna noqday mid muuqda. Wuxuu yidhi: Miyaanan idin odhan waxaan ka ogahay xagga Eebe waxaydaan ogayn. Waxay yiraahdeen: "Aabbe! Alle dambi dhaaf weydiiso , runtii waxaan ahayn dambiilayaal." (Yuusuf 12:94-97). Sheekadu waxay ku bilaabatay riyo waxayna ku dhammaatay fasirkii riyada. Allaah weyne wuxuu yiri: Wuxuu yidhi: “Waxaan kuu dambi dhaaf warsan doonaa Eebahay, isaga! Eebana waa dambi dhaafe Naxariista. Markay u galeen Yuusufna wuxuu yeeshay waalidkiis wuxuuna ku yidhi gala Masar hadduu Eebe idmo idinkoo aamin ah. Wuxuu waalidkiis kor u qaaday carshiga, wayna u sujuudeen hortiisa. Markaasuu yidhi: "Aabbe! Tani waa fasiraadda riyadaydii hore! Rabbigay baa ii rumoobey! Runtii wuu ii roonaaday markuu iga soo saaray xabsiga, idinkana idinka soo saaray nolosha reer baadiyaha, ka dib markii Shaydaan uu cadaawad dhexdeena ah dhex dhigay aniga iyo walaalahay. Runtii, Rabbigay waa kan ugu naxariista badan oo naxariis badan cidduu doono. Runtii isagaa! Kaliya waa wax walba og, waana kan wax walba og, waana kan wax walba og." (Yuusuf 12: 98-100 ) Yuusuf, isagoo noqday hanti boqortooyada, boqorku wuxuu u oggolaaday inuu qoyskiisa la dego Masar. Wuu sujuuday Ilaahay isagoo u mahadnaqaya. Kahor intuusan dhiman, Yacquub (calayhi salaam) wuxuu carruurtiisa kula taliyay inay raacaan waxbarista Islaamka , oo ah diinta dhammaan nebiyada Alle. Eebbe kor ahaaye wuxuu dajiyay: Mise waxaad markhaati ka ahaydeen markii geeridu u timid Yacquub? Markuu wiilashiisa ku yidhi: "Maxaad caabudi doontaan iga dambaysta?" waxay yiraahdeen: "Waxaan caabudi doonnaa Ilaahaaga (Ilaaha-Allaah) Ilaaha (Ilaaha) ee aabbahaa. Ibraahim, Ismaaciil, Isxaaq, Ilaah keliya, isaga ayaana u hoggaansannay Islaamka." (Al-Baqarah 2:133).

- Dhammaad

Si aad u hesho macluumaad badan oo Islaami ah oo qiimo leh oo joogto ah, fadlan halkan ku qor warsidahayaga