Podstawowe informacje i fakty dotyczące Sury Hud
- Sura (rozdział) Numer: 11
- Liczba wersetów: 123
- angielskie znaczenie: Prorok Hud (kaptur)
Sura Hud (Prorok Kaptur) Tłumaczenie arabskie i angielskie
1. Alif-Lam-Ra. [Te litery są jednym z cudów Koranu i tylko Allah (Jedyny) zna ich znaczenie].
(To jest) Księga, której wersety są udoskonalone (w każdej dziedzinie wiedzy itp.), a następnie szczegółowo wyjaśnione z Jednego (Allah), Który jest Wszechmądry i Dobrze Zaznajomiony (ze wszystkimi rzeczami).
2. (Mówiąc) nie czcijcie nikogo poza Allahem. Zaprawdę, ja (Muhammad) jestem dla was od Niego ostrzegającym i zwiastunem radosnej nowiny.
3. I (nakazując ci): „Proście o przebaczenie waszego Pana i zwracajcie się do Niego w skrusze, aby dał wam dobrą zabawę przez wyznaczony czas i obdarzył Swoją obfitą łaską każdego posiadacza łaski (tj. który pomaga i służy potrzebującym i zasłużonym, fizycznie i swoim majątkiem, a nawet dobrymi słowami). Ale jeśli się odwrócicie, to obawiam się dla was męki Wielkiego Dnia (tj. Dnia Zmartwychwstania).
4. Do Boga powrócicie! On jest wszechwładny!
5. Bez wątpienia! Zawinęli swoje piersi, aby się przed Nim ukryć. Zaprawdę, nawet kiedy okrywają się szatami, On wie, co ukrywają, a co ujawniają. Zaprawdę, On jest Wszechwiedzącym o (najskrytszych tajemnicach) piersi.
6. I nie ma na ziemi żadnej żywej istoty, której zaopatrzenie nie pochodziłoby od Allaha. On zna jej miejsce pobytu i jej miejsce spoczynku (w macicy, grobie itd.). Wszystko jest w Księdze Jasnej (Al-Lauh Al-Mahfuz – Księdze Postanowień Allaha).
7. On jest Tym, który stworzył niebo i ziemię w ciągu sześciu dni, a Jego Tron był na wodzie, aby was wypróbować, który z was jest lepszy w uczynkach. Lecz gdybyś im powiedział: „Z pewnością zmartwychwstaniecie po śmierci”, ci, którzy nie wierzą, z pewnością powiedzieliby: „To tylko oczywista magia ”.
8. A jesli My odwleczemy dla nich kare do wyznaczonego terminu, to oni z pewnoscia powiedza: "Co jej powstrzymuje?" Zaprawdę, w Dniu, kiedy ona do nich dotrze, nic jej nie odwróci i będą otoczeni przez to, z czego oni się wyśmiewali!
9. A jesli My damy czlowiekowi zakosztowac Naszego milosierdzia, a potem mu je odbierzemy, to zaprawde! Jest zrozpaczony, niewdzięczny.
10. A jesli My damy mu zakosztowac dobrego, po tym, jak dotknelo go zle, to on z pewnoscia powie: "Niedole odeszly ode mnie!" Zaprawdę, on jest dumny i chełpliwy (niewdzięczny Bogu).
11. Z wyjątkiem tych, którzy okazują cierpliwość i czynią dobre uczynki, ci: otrzymają przebaczenie i wielką nagrodę (raj).
12. Być może, ty (Muhammadzie) możesz zrezygnować z części tego, co ci zostało objawione, i że twoja pierś jest ściśnięta z tego powodu, ponieważ oni mówią: "Dlaczego nie został mu zesłany skarb albo przyszedł z nim anioł? jego?" Ale ty jesteś tylko ostrzegającym. Bóg jest Wakilem (rozporządzającym sprawami, powiernikiem, opiekunem itd.) ponad wszystkimi rzeczami.
13. Albo mówią: „On (Prorok Muhammad) sfałszował go (Koran)”. Powiedz: "Przynieście więc dziesięć sfałszowanych sur (rozdziałów) podobnych do tego i wezwijcie kogo możecie, poza Bogiem (na pomoc), jeśli mówicie prawdę!"
14. A jeśli wam nie odpowiedzą, wiedzcie, że Objawienie (Koran) zostało zesłane za wiedzą Allaha i że „La ilaha illa Huwa” (nikt nie ma prawa być czczonym oprócz Niego)! Czyż więc będziecie muzułmanami (tymi, którzy poddali się islamowi )?
15. Kto pragnie życia tego świata i jego blasku; My im wypłacimy w całości ich czyny, a oni nie będą mieli z tego żadnego uszczuplenia.
16. To sa ci, dla których w zyciu ostatecznym nie ma nic poza ogniem; daremne są czyny, które tam czynili. I bez skutku jest to, co oni czynili.
17. Czy oni (muzułmanie), którzy polegają na jasnym dowodzie pochodzącym od ich Pana i za którymi podąża świadectwo pochodzące od Niego? Czy oni mogą być równi niewiernym? a przed nią pojawiła się Księga Mojżesza, przewodnictwo i miłosierdzie, oni w nią wierzą, ale sekty (Żydzi, Chrześcijanie i wszystkie inne narody nie-muzułmańskie), które ją odrzucają (Koran) , Ogień będzie ich obiecanym miejscem spotkań. Więc nie miejcie co do tego wątpliwości (tj. ci, którzy zaprzeczyli Prorokowi Mahometowi, a także zaprzeczyli wszystkiemu, co przyniósł od Allaha, z pewnością wejdą do piekła). Zaprawdę, to jest prawda od waszego Pana, lecz większość ludzi nie wierzy.
18. A kto czyni więcej niesprawiedliwości aniżeli ten, kto wymyśla kłamstwo przeciwko Bogu. Tacy zostaną postawieni przed swoim Panem, a świadkowie powiedzą: "To są ci, którzy skłamali swemu Panu!" Bez wątpienia! przekleństwo Allaha spoczywa na Zalimunach (politeistach, złoczyńcach, ciemiężycielach itd.).
19. Ci, którzy oddalają się od drogi Boga i szukają na niej krzywizny, podczas gdy oni są niewiernymi w życiu ostatecznym.
20. Oni na pewno nie uciekną na ziemi i nie będą mieli opiekunów poza Bogiem! Ich męka zostanie podwojona! Nie mogli znieść słuchania (głosiciele prawdy) i nie widzieli (prawdy z powodu ich silnej niechęci, pomimo faktu, że mieli zmysł słuchu i wzroku).
21. To są ci, którzy zatracili samych siebie, a wymyślone przez nich fałszywe bóstwa znikną z nich.
22. Zaprawdę, oni będą największymi stratami w życiu ostatecznym.
23. Zaprawdę, ci, którzy wierzą (w jedność Boga – islamski monoteizm) i czynią dobre uczynki, i upokarzają się przed swoim Panem – będą mieszkańcami Raju, aby przebywać w nim na wieki.
24. Podobieństwo obu stron jest jak ślepy i głuchy, widzący i słyszący. Czy są równe w porównaniu? Czyż nie będziecie uważać?
25. I wyslalismy Noego do jego ludu, on powiedzial: "Przyszedlem do was jako jawnie ostrzegajacy!"
26. "Abyscie nie czcili nikogo poza Bogiem, zaprawde, obawiam sie dla was kary Dnia bolesnego!"
27. Przywódcy niewiernych z jego ludu powiedzieli: „Widzimy w tobie tylko człowieka podobnego do nas, i nie widzimy nikogo, kto by za tobą podążał, poza najnędzniejszymi spośród nas, i oni również poszli za tobą bez zastanowienia . I nie widzimy w tobie żadnej zasługi ponad nami, wręcz przeciwnie, uważamy cię za kłamcę”.
28. On powiedzial: "O ludu mój! Powiedz mi, czy ja mam jasny dowód od mojego Pana i czy dostąpiło od Niego miłosierdzie, które jednak zostało zasłonięte przed twoimi oczami. Czy mamy was zmusić do zaakceptowania tego (islamskiego monoteizmu), kiedy czujecie do niego silną nienawiść?
29. „O ludu mój! Nie proszę was za to o żadne bogactwo. Moja nagroda pochodzi tylko od Allaha. Nie zamierzam odpędzać tych, którzy uwierzyli. Zaprawdę, oni idą na spotkanie swego Pana, ale ja widzę, że jesteście ludem nieświadomym.
30. „O ludu mój! Kto mi pomoże przeciwko Allahowi, jeśli ich wypędzę? Czyż się nie zastanowisz?
31. Nie mówię wam, że są ze mną skarby Allaha, ani że znam Ghaib (niewidzialny); „Nie mówię też, że jestem aniołem, i nie mówię o tych, na których patrzą wasze oczy, że Allah nie obdarzy ich żadnym dobrem. Bóg wie, co jest w ich wnętrzu (jeśli chodzi o wiarę itp.). W takim razie rzeczywiście powinienem być jednym z Zalimunów (złoczyńców, ciemiężców itp.)”.
32. Oni powiedzieli: "O Noe! Toczyliście z nami spór i przedłużaliście z nami spór. Teraz sprowadźcie na nas to, czym nam grozicie, jeśli jesteście z liczby prawdomównych!"
33. On powiedzial: "Sprowadzi na was to tylko Bóg, jesli zechce, i wtedy nie uciekniecie.
34. A moja rada nie przyniesie wam pożytku, nawet gdybym chciał udzielić wam dobrej rady, jeśli wolą Allaha jest trzymanie was z drogi. On jest twoim Panem! i do Niego powrócicie”.
35. Albo oni (poganie z Mekki) powiedza: "On to sfabrykowal (Koran)." Powiedz: "Jeżeli ja to wymyśliłem, to na mnie spadają moje zbrodnie, ale ja jestem niewinny tych wszystkich zbrodni, które popełniacie."
36. I zostało natchnione do Noego: „Nikt z twojego ludu nie uwierzy, oprócz tych, którzy już uwierzyli. Nie smuć się więc z powodu ich czynów.
37. Zbudujcie statek pod Naszymi Oczami iz Natchnieniem. Nie zwracajcie sie do Mnie w imieniu tych, którzy czynili zło; oni z pewnością zostaną utopieni”.
38. A kiedy budował statek, za każdym razem, gdy przechodzili obok niego przywódcy jego ludu, szydzili z niego. Powiedział: „Jeżeli wy szydzicie z nas, to i my szydzimy z was z powodu waszych szyderstw.
39. „I dowiecie się, na kogo spadnie kara, która okryje go hańbą i na kogo spadnie kara nieustająca”.
40. Aż do tego czasu nadszedł Nasz Rozkaz i wytrysnął piec (woda jak fontanny z ziemi). Powiedzieliśmy: „Wejdźcie na pokład po dwóch z każdego rodzaju i wasza rodzina, z wyjątkiem tego, przeciwko któremu już wyszło Słowo, i tych, którzy uwierzyli. I nikt z nim nie uwierzył, z wyjątkiem niewielu”.
41. I on [Nuh (Noe)] powiedział: „Wejdź na pokład, w imię Allaha będzie on miał swój kurs i będzie jego przystanią. Zaprawdę, mój Pan jest Przebaczający, Najlitościwszy”. ( Tafsir At-Tabari, tom 12, strona 43)
42. Więc on (statek) płynął z nimi wśród fal jak góry, a Nuh (Noe) zawołał do swego syna, który się oddzielił: „O mój synu! Wyrusz z nami i nie bądź z niewiernymi!”
43. Syn odpowiedział: „Udam się na górę, ona mnie uratuje przed wodą”. Noe powiedział: „Dzisiaj nie ma wybawiciela od wyroku Allaha , oprócz tego, nad którym On się zmiłuje”. I fala przeszła między nimi, i on (syn) znalazł się wśród utoniętych.
44. I powiedziano: „Ziemio! Połknij swoją wodę i niebo! Wstrzymaj (twój deszcz).” I woda się zmniejszyła (opadła) i Dekret (Allaha) został wypełniony (tj. Zniszczenie ludu Nuh (Noego). I (statek) spoczął na Górze Judi i powiedziano: „Precz z ludźmi, którzy są Zalimunami!
45. A Noe wzywal swego Pana i powiedzial: "Panie mój! Zaprawdę, mój syn jest z mojej rodziny! Zaprawdę, Twoja obietnica jest prawdziwa, a Ty jesteś najbardziej sprawiedliwy z sędziów”.
46. On powiedzial: "O Noe! Zaprawdę, on nie jest z twojej rodziny; zaprawdę, jego dzieło jest niesprawiedliwe, więc nie proś Mnie o to, o czym nie masz wiedzy! Napominam was, abyście nie byli jednym z nieświadomych”.
47. Noe powiedzial: "Panie mój! Szukam schronienia u Ciebie przed proszeniem Cię o to, o czym nie mam wiedzy. I jeśli Ty mi nie przebaczysz i nie zmiłujesz się nade mną, byłbym jednym z przegranych”.
48. Powiedziano: „O Noe! Zstąpcie (ze statku) z pokojem od Nas i błogosławieństwami dla was i dla ludzi, którzy są z wami (i dla niektórych z ich potomstwa), ale (będą inni) ludzie, którym My damy ich przyjemności (np. jakiś czas), ale w końcu dosięgnie ich od Nas kara bolesna”.
49. To jest z wiesci o rzeczach niewidzialnych, ktore tobie objawiamy! Ani ty, ani twoi ludzie nie znali ich przedtem. Więc bądź cierpliwy. Z pewnością (dobry) koniec należy do Muttaqun (pobożnych – patrz V.2:2)
50. I do Ad (ludzi, których wyslalismy) ich brata Huda. Powiedział: "O ludu mój! Czcij Allaha! Nie masz innego Ilah (Boga) oprócz Niego. Z pewnością nic nie robisz, tylko wymyślasz (kłamstwa)!
51. O ludu mój, nie proszę was za to o żadną nagrodę (przesłanie). Moja nagroda pochodzi tylko od Tego, który mnie stworzył. Czyż wtedy nie zrozumiesz?
52. „O ludu mój! Proście o przebaczenie waszego Pana, a potem nawróćcie się do Niego! On ześle wam obfity deszcz i doda siły waszej sile. Nie odwracajcie się więc jak mudżrimun (przestępcy, niewierni w jedność Allaha).
53. Oni powiedzieli: "O Hudzie! Nie przyniosłeś nam żadnych dowodów, a my nie zostawimy naszych bogów dla twoich (zwykłych) słów! A my nie wierzymy w ciebie.
54. „Wszystko, co mówimy, to to, że niektórzy z naszych bogów (fałszywe bóstwa) pochwycili was złem (szaleństwem).” Powiedział: „Wzywam Allaha na świadka i zaświadczam wam, że jestem wolny od tego, co uważacie za współuczestników w kulcie –
55. Z Nim (Allahem). Knujcie więc przeciwko mnie wszyscy i nie dajcie mi wytchnienia.
56. "Zaufam Bogu, mojemu Panu i waszemu Panu! Nie ma poruszającej się (żywej) istoty, której On nie uchwyciłby jej grzywki. Zaprawdę, mój Pan jest na drodze prostej (prawdy).
57. „Więc jeśli się odwrócicie, nadal przekazałem Orędzie, z którym zostałem do was wysłany. Mój Pan sprawi, że zastąpi was inny naród, a wy nie zaszkodzicie Mu w najmniejszym stopniu. Zaprawdę, mój Pan jest Strażnikiem każdej rzeczy!”
58. A kiedy przyszedl Nasz rozkaz, uratowalismy Huda i tych, którzy uwierzyli razem z nim, przez Nas milosierdzie i uratowalismy ich od kary strasznej.
59. Takimi byli „Ad (ludzie). Oni odrzucili znaki (dowody, dowody, wersety, lekcje, znaki, objawienia, itd.) swego Pana i byli nieposłuszni Jego Posłańcom, i poszli za rozkazem każdego dumnego, upartego (ciemiężcy prawdy, od ich przywódców).
60. I ścigało ich przekleństwo na tym świecie, iw Dniu Zmartwychwstania będą. Bez wątpienia! Zaprawdę, Ad nie uwierzył w swego Pana! Więc precz z Adem, ludem Hud.
61. I do ludu Samud posłaliśmy ich brata Saliha . On powiedział: „O ludu mój! Czcijcie Allaha, nie macie innego Boga oprócz Niego. On was wyprowadził z ziemi i na niej was osiedlił, potem proście Go o przebaczenie i nawróćcie się do Niego w pokucie. Zaprawdę, mój Pan jest bliski, wszechwiedzący”.
62. Powiedzieli: „O Salih ( Saleh )! Byłeś wśród nas symbolem dobrej nadziei (i chcieliśmy, żebyś był naszym przywódcą), aż do tego [nowego, co przyniosłeś; żebyśmy porzucili naszych bogów i czcili tylko twojego Boga (Allaha)]! Czy teraz zabraniasz nam czcić to, co czcili nasi ojcowie? Lecz my naprawdę mamy poważne wątpliwości co do tego, do czego nas zachęcasz (monoteizmu).
63. On powiedzial: "O ludu mój! Powiedz mi, jeśli mam jasny dowód od mojego Pana i przyszło do mnie miłosierdzie (proroctwo itp.) od Niego, to kto może mi pomóc przeciwko Allahowi, gdybym był Mu nieposłuszny? Wtedy zwiększasz mnie nie tylko w stracie.
64. „O ludu mój! Ta wielbłądzica Allaha jest dla was znakiem, zostawcie ją, aby żywiła się ziemią Allaha i nie dotykajcie jej złem, aby nie dosięgnęła was bliska męka.
65. Ale oni ją zabili. Powiedział więc: „Bawcie się dobrze w swoich domach przez trzy dni. To jest obietnica (tj. groźba), której nie można zaprzeczyć”.
66. Kiedy przyszedł Nasz rozkaz, uratowaliśmy Saliha i tych, którzy uwierzyli razem z nim, dzięki miłosierdziu pochodzącemu od Nas i od hańby tego Dnia. Zaprawdę, wasz Pan, On jest Potężny, Potężny!
67. As-Saihah dopadl niesprawiedliwych i leżeli oni w swoich domach wybijajac poklonami.
68. Jakby nigdy tam nie mieszkali. Bez wątpienia! Zaprawdę, Thamud nie uwierzył w swego Pana! Więc precz z Thamudem!
69. I zaprawdę, Nasi Posłańcy przybyli do Abrahama (Abrahama) z radosną nowiną. Powiedzieli: Salam (pozdrowienie lub pokój!). On odpowiedział: Salam (pozdrowienie lub pokój!) i pospieszył, aby ich ugościć pieczonym cielcem.
70. Lecz kiedy zobaczyl, ze ich rece nie zmierzaly w tym kierunku (posilku), odczul w stosunku do nich nieufnosc i poczul strach przed nimi. Powiedzieli: „Nie bój się, zostaliśmy wysłani przeciwko ludowi Lout (Lota)”.
71. A jego zona stala (tam) i smiala sie (albo dlatego, ze poslancy nie jedli ich pozywienia, albo dlatego, ze cieszyli sie z zagłady ludu Lout). Lecz My dalismy jej radosna wiesc o Iszaku. Izaaka), a po nim Ya'qub (Jakub).
72. Powiedziała (w zdumieniu): „Biada mi! Czy mam urodzić dziecko, gdy jestem starą kobietą, a oto mój mąż, starzec? Zaiste! To dziwna rzecz!
73. Oni powiedzieli: "Czy dziwicie sie rozkazowi Boga? Miłosierdzie Allaha i Jego błogosławieństwo niech będzie z wami, o rodzina [Ibrahima (Abrahama)]. Zaprawdę, On (Allah) jest Godny Chwały, Chwalebny!”
74. Kiedy strach ustąpił z Ibrahima (Abrahama) i dotarła do niego radosna wieść, on zaczął błagać Nas (Naszych posłańców) za lud Lout (Lot).
75. Zaprawde, Ibrahim (Abraham) byl bez watpienia cierpliwy, wzywal Boga z pokora i okazal skruche.
76. „O Ibrahimie (Abrahamie)! Porzuć to. Zaprawdę, zostało wydane przykazanie twego Pana. Zaprawdę, przyjdzie na nich kara, której nie będzie można cofnąć”.
77. A kiedy Nasi posłańcy przybyli do Lout, on był zasmucony z ich powodu i czuł się przez nich uciskany. Powiedział: „To smutny dzień”.
78. A jego lud rzucil sie ku niemu, a poniewaz przedtem popełniali zbrodnie (sodomia itp.), on powiedzial: "O ludu mój! Oto moje córki (tj. córki mojego narodu), są dla was czystsze (jeśli legalnie je poślubicie). Bójcie się więc Boga i nie poniżajcie mnie w stosunku do moich gości! Czy nie ma wśród was ani jednego prawego człowieka?”
79. Oni powiedzieli: "Ty przecież wiesz, że nie pragniemy ani nie potrzebujemy twoich córek. Ty dobrze wiesz, czego chcemy!"
80. On powiedzial: "Gdybym mial sile (mężczyźni), aby was pokonac, albo gdybym mogl udac sie do jakiejs poteznej podpory (by wam sie przeciwstawic)."
81. Oni powiedzieli: "O Loucie! Zaprawdę, my jesteśmy posłańcami od waszego Pana! Nie dotrą do ciebie! Podróżujcie więc ze swoją rodziną przez część nocy i niech nikt z was nie ogląda się za siebie, oprócz waszej żony! Zaprawdę, kara, która ich dosięgnie, dotknie ją. Zaprawdę, ranek jest ich wyznaczonym czasem. Czy poranek nie jest bliski?
82. A gdy przyszedł Nasz rozkaz, wywróciliśmy (miasta Sodomy w Palestynie ) do góry nogami i zrzuciliśmy na nie kamienie z wypalanej gliny, ułożone w stosy.
83. Naznaczeni od twego Pana! Oni nie oddalaja sie nigdy od Zalimun.
84. A do ludu Madyjczyków wyslalismy ich brata Szu'aiba. Powiedział: "O ludu mój! Czcijcie Allaha, nie macie innego Ilah (Boga) oprócz Niego i nie podawajcie małej miary ani wagi, widzę was w dobrobycie; Zaprawdę, obawiam się o was kary Dnia, który obejmuje.
85. „O ludu mój! Dajcie pełną miarę i wagę w sprawiedliwości i nie umniejszajcie tego, co się ludowi należy, i nie czyńcie zgorszenia na ziemi, powodując zepsucie.
86. To, co pozostawił wam Bóg, jest dla was lepsze, jeśli jesteście wierzącymi. I nie jestem ustanowiony nad wami jako opiekun.
87. Powiedzieli: „O Szu’ajbie! Czy twoja modlitwa (to znaczy modlitwy , które odmawiasz, zepsuły twój umysł, więc ty) nakazuje nam zaprzestać tego, co czcili nasi ojcowie, albo zaprzestać robienia z naszym majątkiem tego, co chcemy? Zaprawdę, ty jesteś wyrozumiały, prawy!” (Powiedzieli to sarkastycznie).
88. On powiedzial: "O ludu mój! Powiedz mi, jeśli mam jasny dowód od mojego Pana, a On dał mi od Niego dobre zaopatrzenie (czy mam je zepsuć, mieszając je z nielegalnie zarobionymi pieniędzmi). Nie chcę, w przeciwieństwie do ciebie, czynić tego, czego ci zabraniam. Pragnę jedynie reformy na tyle, na ile jestem w stanie, najlepiej jak potrafię. A moje przewodnictwo nie może przyjść inaczej, jak tylko od Allaha, Jemu ufam i do Niego żałuję.
89. „O ludu mój! Niech mój Shiqaq nie sprawi, że spotka cię los podobny do losu ludu Nuh (Noego), Huda lub Saliha (Saleha), a lud Lout (Lota) nie jest daleko od ciebie!
90. Proście o przebaczenie waszego Pana i nawróćcie się do Niego w skrusze . Zaprawdę, mój Pan jest Najmiłosierniejszy, Najkochańszy.
91. Oni powiedzieli: "O Szu'aibie! Niewiele rozumiemy z tego, co mówisz, i widzimy, że jesteś słaby (mężczyzna, mówi się, że był ślepcem) wśród nas. Gdyby nie twoja rodzina, z pewnością byśmy cię ukamienowali, a ty nie jesteś potężny przeciwko nam.
92. On powiedzial: "O ludu mój! Czyż moja rodzina jest dla was ważniejsza niż Allah? A wy odrzuciliście Go za swoje plecy. Zaprawdę, mój Pan otacza wszystko, co czynicie.
93. „O ludu mój! Postępuj zgodnie ze swoimi możliwościami i sposobem, a ja działam (po swojemu). Dowiecie się, na kogo spadnie kara, która go okryje hańbą, a kto jest kłamcą! I uważaj! Zaprawdę, ja również czuwam z wami”.
94. A kiedy przyszedl Nasz rozkaz, uratowalismy Szu'aiba i tych, którzy uwierzyli razem z nim, dzieki Nas milosierdziu. A As-Saihah (męka – okropny krzyk itp.) Pochwycił niesprawiedliwych i leżeli (martwi) twarzą do ziemi w swoich domach.
95. Jakby nigdy tam nie mieszkali! Precz z Madianitami (Midianitami)! Jak precz z Thamudem! (Wszystkie te narody zostały zniszczone).
96. Zaprawde, wyslalismy Mojzesza z Naszymi znakami i z moca oczywista;
97. Do Fir'aona (Faraona) i jego dowódców, lecz oni poszli za rozkazem Fir'aona (Faraona), a rozkaz Fir'aona (Faraona) nie był właściwym przewodnikiem.
98. On pójdzie przed swoim ludem w Dniu Zmartwychwstania i poprowadzi ich w ogień. Zaprawdę, złe jest miejsce, do którego oni są prowadzeni.
99. Byli prześladowani przez przekleństwo w tym (zwodniczym życiu na tym świecie ) i (tak samo będą prześladowani przez przekleństwo) w Dniu Zmartwychwstania. Jakże złe jest przekleństwo (na tym świecie) ścigane przez kolejne przekleństwo (w życiu pozagrobowym)?
100. Oto niektóre wiadomości o miastach, które ci (o Muhammadzie) przekazujemy. Niektóre z nich już stoją, a niektóre zostały już zebrane.
101. My nie wyrządziliśmy im niesprawiedliwości, lecz oni sami sobie wyrządzili niesprawiedliwość. A więc ich aliha (bogowie), poza Bogiem, którego oni wzywali, nie pomogli im, kiedy przyszedł rozkaz twojego Pana, i nie dodali nic oprócz zniszczenia.
102. Takie jest pojmanie waszego Pana, kiedy On porywa miasta, kiedy oni czynią niesprawiedliwość. Zaprawdę, Jego atak jest bolesny i ciężki.
103. Zaprawde, w tym jest pewna lekcja dla tych, którzy obawiaja sie kary zycia ostatecznego. To jest Dzień, w którym zgromadzą się ludzie, i to jest Dzień, w którym będą obecni wszyscy (mieszkańcy niebios i ziemi).
104. My zwlekamy tylko do terminu (już) ustalonego.
105. W Dniu, kiedy on nadejdzie, nikt nie bedzie przemawial inaczej, jak tylko za Jego zezwoleniem. Niektórzy spośród nich będą nieszczęśliwi, a (inni) błogosławieni.
106. Ci, którzy sa nieszczesliwi, beda w ogniu, wzdychajac wysoko i cicho.
107. Oni beda tam mieszkac po wszystkie czasy, kiedy istnieje niebiosa i ziemia, chyba ze tak postanowi wasz Pan. Zaprawdę, twój Pan czyni to, co chce!
108. A ci, którzy beda poblogosławieni, beda w Ogrodzie, przebywajac tam przez caly czas, jak trwa niebiosa i ziemia, z wyjatkiem tego, co zadecyduje wasz Pan, darem bez konca.
109. Nie miej wiec watpliwosci co do tego, co czcza ci ludzie. Oni czczą tylko to, co czcili ich ojcowie przedtem. I zaprawdę, My zwrócimy im w całości ich udział, bez pomniejszenia.
110. Zaprawde, Dalismy Ksiege Mojzeszowi, lecz w niej powstaly rozbieznosci. I gdyby nie Slowo, ktore zeszlo wczesniej od twojego Pana, sprawa bylaby rozstrzygnieta miedzy nimi. Zaprawde, oni sa w poważne wątpliwości co do tego (ten Koran).
111. Zaprawde, kazdemu z nich wasz Pan wyplaci w pelni ich czyny. Zaprawdę, On jest Wszechświadomy tego, co oni czynią!
112. Stańcie więc (proście Allaha), abyście wy (Muhammadzie) byli mocni i sprawiedliwi (w religii islamskiego monoteizmu), jak wam jest nakazane, i ci (twoi towarzysze), którzy nawracają się wraz z wami i nie grzeszą! prawne ograniczenia Allaha). Zaprawdę, On jest wszechwiedzącym tego, co czynicie!
113. I nie nachylajcie sie do tych, którzy popelniaja niesprawiedliwosc, aby nie dotknal was ogien. I nie macie opiekunow poza Bogiem, i nie bylibyście wtedy wspomożeni.
114. I odprawiajcie As-Salat (Iqamat-as-Salat) na dwa końce dnia i w niektórych godzinach nocy [tj. pięć obowiązkowych Salat (modlitw)]. Zaprawdę, dobre uczynki usuwają złe uczynki (tj. drobne grzechy ). To jest przypomnienie (rada) dla tych, którzy przyjmują rady.
115. I bądź cierpliwy; Zaprawdę, Bóg nie traci nagrody czyniących dobro!
116. Gdybyż tylko wśród pokoleń przed wami byli ludzie mądrzy, którzy by zabraniali innym niewiary, politeizmu i wszelkiego rodzaju grzechów na ziemi, z wyjątkiem nielicznych spośród nich, których uratowaliśmy. Ci, którzy czynili zło, szukali przyjemności w dobrach życia i byli mudżrimun (przestępcami, niewiernymi w Allaha, politeistami, grzesznikami itd.).
117. . I twój Pan nie zniszczyłby miast niesprawiedliwie, podczas gdy ich ludzie czynili dobro.
118. A gdyby zechcial wasz Pan, to z pewnoscia uczynilby ludzi jednym Umma [narodem lub spoleczenstwem], lecz oni nie przestaja sie sprzeczac:
119. Z wyjatkiem tych, których wasz Pan obdarzyl Swoim milosierdziem. I po to ich stworzyl. Wypełniło się słowo twojego Pana: „Zaprawdę, Ja napełnię Gehennę dżinami i ludźmi razem”.
120. A wszystko, co przekazujemy tobie (o Muhammadzie) z wieści o Posłańcach, ma na celu umocnienie i wzmocnienie twojego serca . W tym (rozdziale Koranu) przyszła do ciebie prawda, a także napomnienie i przypomnienie dla wierzących.
121. I powiedz tym, którzy nie wierza: "Postepujcie zgodnie ze swoimi mozliwosciami i sposobem! My dzialamy (na nasz sposob).
122. I czekasz! My (też) czekamy”.
123. Do Boga nalezy Ghaib (niewidzialne) niebios i ziemi. Do Niego skierujcie wszystkie sprawy. Czcij Go więc (O Mahomecie) i zaufaj Mu. Wasz Pan nie jest nieświadomy tego, co wy czynicie!"
- Koniec
