Wyzwanie Allaha w Koranie, aby stworzyć pracę podobną do niego

Przez dr Bilala Philipsa

Koran jest wyjątkowy nie tylko pod względem sposobu, w jaki przedstawia swój temat, ale także dlatego, że sam w sobie jest cudem. Przez termin „cud” rozumiemy dokonanie nadprzyrodzonego lub nadzwyczajnego wydarzenia, którego ludzie nie mogą odtworzyć. Udokumentowano, że Prorok Mahomet (S) wezwał Arabów do stworzenia dzieła literackiego o podobnym kalibrze do Koranu , lecz nie byli oni w stanie tego uczynić, pomimo ich znanej elokwencji i literackich mocy. Wyzwanie, jakim było odtworzenie Koranu, zostało przedstawione Arabom i ludzkości w trzech etapach:

---

---

---

1. Cały Koran

W Koranie Allah nakazał Prorokowi (S), aby rzucił wyzwanie całemu stworzeniu i stworzył księgę o randze Koranu:

„Powiedz: Gdyby wszyscy ludzie i dżinny zjednoczyli się, aby stworzyć coś podobnego do tego Koranu, to i tak nie zdołaliby stworzyć czegoś podobnego, nawet gdyby włożyli całą swoją siłę, aby sobie nawzajem pomagać” (Koran 17:88)

Diabeł jest wyznaczony na niewierzącego – Sura Zukhruf, werset 36, Koran

2. Dziesięć rozdziałów

Następnie Allah uczynił wyzwanie pozornie łatwiejszym, prosząc tych, którzy zaprzeczali boskiemu pochodzeniu Koranu, aby naśladowali choćby dziesięć rozdziałów Koranu:

„A może mówią, że on to wynalazł? Powiedz (nim): "Przynieście dziesięć wymyślonych rozdziałów podobnych do tego i wzywajcie kogo możecie oprócz Boga, jeśli jesteście prawdomówni!" (Koran 11:13) 

3. Jeden rozdział

Ostatecznym wyzwaniem było stworzenie choćby jednego rozdziału odpowiadającego temu, co znajduje się w Koranie, którego najkrótszy rozdział, Al-Kawthar , składa się zaledwie z trzech wersetów:

„A jeśli wątpicie w to, co objawiłem Mojemu słudze, to przynieście choć jeden podobny rozdział i wezwijcie waszych świadków poza Bogiem, jeśli jesteście prawdomówni.” ( Koran 2:23 )

Te wyzwania nie były jedynie pustymi słowami, których nikt nie chciał obalić . Wezwanie Proroka Mahometa do monoteizmu, do zniesienia bałwochwalstwa we wszystkich jego formach oraz do równości niewolników i ich panów, zagroziło całemu społeczno-ekonomicznemu ustrójowi społeczeństwa Mekki, a w szczególności pozycji rządzącego plemienia Kurajszytów, z którego pochodził Prorok (S). Mekka, centrum handlowe Arabii, a zarazem jej duchowe centrum, rozpaczliwie pragnęła powstrzymać rozprzestrzenianie się islamu . Jednak przeciwnicy Proroka, aby stłumić ten ruch, musieli jedynie napisać jeden rozdział, podobny do tych, które Prorok (S) i jego zwolennicy recytowali ludowi. Wielu kurajszyckich oratorów i poetów próbowało naśladować Koran, ale im się to nie udało. Uciekli się więc do ofiarowania mu ogromnych bogactw, pozycji króla nad nimi oraz najszlachetniejszych i najpiękniejszych kobiet w zamian za obietnicę zaprzestania namawiania ludzi do islamu. On odpowiedział im, recytując pierwsze trzynaście wersetów rozdziału Fussilat , dopóki nie poprosili go, aby przestał. [1] Kurajszyci uciekli się również do torturowania swoich niewolników i krewnych, którzy przyjęli islam, w daremnej próbie nakłonienia ich do powrotu do pogaństwa. Później zorganizowali bojkot ekonomiczny przeciwko Prorokowi (S), jego zwolennikom i członkom jego klanu, Banu Hashim, w próbie zagłodzenia ich do posłuszeństwa. Ale nawet ten plan ostatecznie się nie powiódł. W końcu sprzysięgli się, aby zabić go w jego domu, wysyłając uzbrojonych młodych mężczyzn z każdego z klanów Kurajszytów, aby wina za jego morderstwo spadła na wszystkie klany, uniemożliwiając zemstę klanu Proroka.

Dhu-l-Jalali wa-l-ikram (Pan Majestatu i Hojności) – Imię Allaha / Bogów

Rozprzestrzenianie się islamu

Jednak Allah umożliwił Prorokowi (S) i jego zwolennikom ucieczkę z Mekki i dołączenie do nowej grupy konwertytów, którzy powstali wśród plemion miasta na północy, zwanego Jatrib. Islam szybko rozprzestrzenił się wśród klanów Jatribu i w ciągu roku muzułmanie stali się większością mieszkańców miasta . Wówczas władcą został Prorok Muhammad (S), a nazwa miasta została zmieniona na Medina tunn-Nabi (Miasto Proroka, niech Bóg go błogosławi), którą następnie skrócono do „Medina” i czasami nazywano Al-Madinah Al-Munawwara.

Sugerowano, że niepowtarzalność Koranu niekoniecznie jest wyjątkowa, ponieważ wielcy poeci angielscy, tacy jak Szekspir, Chaucer lub wielcy poeci w dowolnym języku, mają zwykle wyraźnie unikalny styl, który odróżnia ich od współczesnych. Gdyby jednak, na przykład, jakiś czołowy poeta dzisiejszych czasów dokonał dogłębnej analizy pism Szekspira i napisał sonet w stylu Szekspira starym atramentem i na starym papierze, to twierdził, że odkrył zaginiony wiersz Szekspira, świat literacki prawdopodobnie zaakceptowałby to twierdzenie, nawet po dokładnym przestudiowaniu. W ten sposób można było naśladować nawet największych poetów; bez względu na to, jak wyjątkowy był jego styl, tak jak słynni malarze byli naśladowani. [W rzeczywistości niektórzy angielscy uczeni uważają, że wiele z tego, co przypisywano Szekspirowi, zostało napisane przez jego współczesnego, Christophera Marlowe'a]. przez wieki (przez wielu arabskich badaczy literatury). I, jak wspomniano wcześniej, zachęta do naśladowania Koranu była bardziej intensywna w czasie jego objawienia, kiedy umiejętności literalne były u szczytu, niż w jakimkolwiek innym czasie, ale nie było udanej próby.

---

Przypisy:

[1] Zebrane przez al-Hakima, al-Bayhaqee, Aboo Ya'laa i Ibn Hishaama i ogłoszone Hasanem przez Ibrahima al-'Alee w Sahih as-Seerah an-Nabaweeyah, s. 64.

---

Aby regularnie otrzymywać więcej wartościowych treści islamskich, zapisz się do naszego newslettera tutaj

Czytaj więcej:

• Hadis o Jezusie, który złamał krzyż podczas swojego drugiego przyjścia
• Historia syjonizmu