Z Koranu i tafsiru ( interpretacji Koranu wyjaśnionej przez Ibn Kathira w „ Exodusie dzieci Izraela z Egiptu” ) wiemy , że naród dzieci Izraela bardzo cierpiał pod rządami faraona (Firawna) w czasach proroka Mojżesza. Kiedy cierpienia te osiągnęły punkt kulminacyjny, Allah nakazał prorokowi Mojżeszowi opuścić Egipt w ciemnościach nocy i oddalić się od ziem rządzonych przez faraona. Zgodnie z tym prorok Mojżesz odszedł z dziećmi Izraela wraz ze swoim bratem prorokiem Harunem (Aaronem). Później w ciągu dnia, gdy faraon odkrył, że dzieci Izraela wraz z prorokiem Mojżeszem i Harunem uciekli spod jego panowania, wpadł we wściekłość i zebrał swoje wojska z zamiarem ścigania ich i ukarania. Według wielu uczonych, jak wyjaśnia Ibn Kathir, w wojskach faraona znajdowali się również wybitni członkowie jego rządu, w tym książęta, ministrowie i inne wysoko postawione osoby. Oznacza to, że faraon uważał ucieczkę proroka Mojżesza i dzieci Izraela za bardzo znaczącą. (Zobacz surę Al-Baqarah, historię faraona ).
Był przekonany, że skoro Dzieci Izraela były znacznie mniej liczne i silniejsze, to i tak je znajdzie. Z gotowymi wojskami faraon ruszył w pościg za prorokiem Mojżeszem i jego ludem (Dziećmi Izraela), którzy podążali w kierunku Morza Czerwonego pod przewodnictwem Allaha.
Chociaż prorok Mojżesz i jego lud wystartowali wcześnie, faraon szybko do nich zbliżał. Gdy prorok Mojżesz i jego lud zbliżyli się do morza, dotarli do punktu, w którym nie mogli iść dalej ani zawrócić, ponieważ faraon i jego wojska zbliżali się do nich. W tym momencie jeden z towarzyszy proroka Mojżesza, wierzący, ale pochodzący z rodziny faraona (Juszy bin Nuna), zapytał proroka Mojżesza, czy to jest miejsce, do którego Allah nakazał im przybyć. Pytanie mogło mieć na celu potwierdzenie, ponieważ prorok Mojżesz (Mojżesz) i jego lud znajdowali się między Morzem Czerwonym przed nimi a faraonem (Firawnem) i jego wojskami za nimi. W tym momencie prorok Mojżesz odpowiedział z poczuciem Tawakkul i pewnością siebie, co jest cechą proroków i prawdziwie wierzących. Prorok Mojżesz powiedział (wygłosił Dua ), jak wspomniano w Koranie:
Następnie Allah nakazał prorokowi Mojżeszowi uderzyć w morze, które następnie rozstąpiło się, a jego obie strony wzniosły się na wysokość ogromnej góry. To pozwoliło prorokowi Mojżeszowi i jego narodowi przeprawić się przez morze i uratować ich. Jednak Allah utopił faraona (Firawna) i jego lud w tym samym morzu. (Zobacz Proroka Mojżesza w Surze Al-Baqarah ).
Powyższa modlitwa (dua) wraz z innymi 'Du'a i ich kontekstem (historiami) zostały podsumowane w książce „ Inspiracje z Koranu ”.
Wersety Koranu związane z wyjściem dzieci Izraela z Egiptu
Powyższa historia znajduje się w Koranie, jak wspomniano w następujących wersetach Sury (Rozdziału) Asz-Szuara.
I zainspirowaliśmy Mojżesza: "Podróżuj nocą z Moimi sługami! zaprawdę, będziecie ścigani. (Koran, Sura Ash-Shuaara, werset 52)
Wtedy faraon wysłał do miast zbieraczy. (Koran, Sura Ash-Shuaara, wers 53)
[I powiedział]: „Rzeczywiście, to jest tylko mały zespół… (Koran, Sura Ash-Shuaara, werset 54)
I rzeczywiście, rozwścieczają nas… (Koran, Sura Ash-Shuaara, werset 55)
I rzeczywiście, jesteśmy ostrożnym społeczeństwem… (Koran, Sura Ash-Shuaara, werset 56)
I usunęliśmy ich z ogrodów i źródeł. (Koran, Sura Ash-Shuaara, werset 57)
I skarby i zaszczytna pozycja… (Koran, Sura Ash-Shuaara, werset 58)
Zatem. I daliśmy ją w dziedzictwo synom Izraela. (Koran, Sura Ash-Shuaara, werset 59)
Więc ścigali ich o wschodzie słońca. (Koran, Sura Ash-Shuaara, werset 60)
A kiedy zobaczyły się te dwa hufce, towarzysze Mojżesza powiedzieli: "Zaprawdę, zostaniemy dogonieni!" (Koran, Sura Ash-Shuaara, werset 61)
[Mojżesz] powiedział: „Nie! Zaprawdę, ze mną jest mój Pan; On mnie poprowadzi”. (Koran, Sura Ash-Shuaara, werset 62)
Potem natchnęliśmy Mojżesza: "Uderz swoją laską morze!" I ono się rozstąpiło, a każda część była jak wielka, wyniosła góra. (Koran, Sura Ash-Shuaara, werset 63)
I posunęliśmy do tego ścigających. (Koran, Sura Ash-Shuaara, werset 64)
I uratowaliśmy Mojżesza i tych, którzy z nim byli, wszystkich razem. (Koran, Sura Ash-Shuaara, werset 65)
Potem zatopiliśmy innych. (Koran, Sura Ash-Shuaara, werset 66)
- Koniec
bardzo ciekawe i dające do myślenia. Zwiększanie wiedzy. Niech Allah prowadzi cię mocą zwiększania naszej wiedzy. Amen.
Assalaam,
Dziękujemy za podzielenie się z nami swoją wiedzą. Wiele się uczę z twoich maili i daje mi to inspirację w trudnych czasach. Nalegam, aby inni również odwiedzili Twoją witrynę.
„[Mojżesz] powiedział: „Nie! Zaprawdę, ze mną jest mój Pan; On mnie poprowadzi”. (Koran, Sura Ash-Shuaara, werset 62)” To nie jest dua, ale oświadczenie o zaufaniu i poleganiu na Allahu.