Historia Proroka Jakuba / Jakuba (alaihis salam) - Historia opowiedziana w Sura Yousuf

Historia Jakuba (alejhi slam), opisana w Surze Jusuf, to wzruszająca opowieść, dająca mocną lekcję cierpliwości, lojalności, szlachetności i współczucia . Stanowi ona również przykład potęgi i supremacji Allaha oraz wykonywania Jego wyroków . Allah mówi:

A Bóg ma pełną władzę i panowanie nad Swoimi sprawami, lecz większość ludzi nie wie. ( Sura Yusuf 12:21)

---

---

---

Historia zaczyna się od snu i kończy się spełnieniem jego interpretacji. Jusuf (salajhi slam ), syn proroka Jakuba (salajhi slam), obudził się ze snu i pełen radości pobiegł do ojca, by opowiedzieć mu swój sen:

„(Pamiętajcie), kiedy Jusuf (Józef) powiedział do swojego ojca: 'O mój ojcze! Zaprawdę, widziałem (we śnie) jedenaście gwiazd, słońce i księżyc, i widziałem, jak mi się kłaniają'” ( Sura Jusuf 12:4)

Twarz Jakuba (alejhis salam) rozjaśniła się. Będąc synem Proroka Ishaqa (alejhis salam) i wnukiem Proroka Ibrahima (alejhis salam), przewidział, że jego syn będzie tym, przez którego spełni się proroctwo jego dziadka, Ibrahima (alejhis salam). podtrzyma światło w domu Ibrahima, szerząc przesłanie Allaha do ludzkości.

Aby regularnie otrzymywać więcej wartościowych treści islamskich, zapisz się do naszego newslettera tutaj

Sny proroków to objawienia od Allaha, jak stwierdził Abdullah bin Abbas. Uczeni z Tafsiru wyjaśnili, że we śnie Jusufa (salla allahu alejhi slam) jedenaście gwiazd reprezentowało jego braci, którzy mieli jedenaście lat, a słońce i księżyc jego ojca i matkę. Wizja ta stała się rzeczywistością czterdzieści (niektórzy twierdzą, że osiemdziesiąt) lat później, kiedy Jusuf (salla allahu alejhi slam) wyniósł swoich rodziców na tron, podczas gdy bracia byli z nim. (Wyjaśnienie zaczerpnięte od Ibn Abbasa, Ad-Dahhaka, Qatadah, Sufyana Ath-Thawriego i Abdur-Rahmana bin Zayda bin Aslama).

Jednakże Jakub (pokój z nim), świadomy zazdrości braci Jusufa (pokój z nim), przestrzegł go, aby nie opowiadał im swojego snu :

„O synu mój! Nie opowiadaj o swoim widzeniu twoim braciom, aby nie uknuli przeciwko tobie podstępu. Zaprawdę, szatan jest dla człowieka jawnym wrogiem! W ten sposób twój Pan wybierze ciebie i nauczy cię wykładania snów (i innych rzeczy), i udoskonali Swoją łaskę nad tobą i nad potomstwem Jakuba, tak jak udoskonalił ją niegdyś nad twoimi ojcami, Abrahamem i Izaakiem. Zaprawdę, twój Pan jest Wszechwiedzący, Mądry !” (Sura Jusuf 12:5-6)

Osiemnastoletni Yusuf posłuchał ostrzeżenia ojca. Był bardzo przystojny i silny, pełen szacunku, życzliwy, troskliwy i miał łagodne usposobienie. Jego brat Beniamin był równie miły. Obaj pochodzili z jednej matki. Ze względu na ich szlachetne cechy, ojciec kochał ich bardziej niż pozostałe dzieci i nie spuszczał ich z oczu. Szatan wzbudził zazdrość w sercach pozostałych braci i uknuli spisek przeciwko Yusufowi (salla allahu sallam). Allah mówi:

„ Kiedy powiedzieli: «Zaprawdę, Yusuf i jego brat są drożsi naszemu ojcu niż my, podczas gdy my jesteśmy Usbah (grupą). Zaprawdę, nasz ojciec jest w jawnym błędzie».

„Zabij Yusufa lub wyrzuć go do jakiejś (innej) krainy, aby łaska twojego ojca została dana tylko tobie, a potem będziesz sprawiedliwym ludem” (poprzez zamierzenie pokuty przed popełnieniem grzechu).

Jeden z nich powiedział: „Nie zabijajcie Józefa, ale jeśli już musicie coś zrobić, to wrzućcie go na dno studni; wyłowią go wędrowcy” (Sura Józef 12:8-10).

Juda (Yahudh), najstarszy i najbardziej inteligentny spośród nich, zaproponował wrzucenie Yusufa do studni. Mógł zostać zabrany przez przejeżdżającą karawanę i zniknąć z oczu ich ojca. Jego wygnanie spełni ich cel. A potem odpokutują za swoje zbrodnie i znów staną się dobrymi ludźmi. To był najmądrzejszy z pomysłów, który wydawał się bezpieczny.

Bracia podeszli do ojca. Allah mówi:

Powiedzieli: "O nasz ojcze! Dlaczego nie ufasz nam w kwestii Yusufa, chociaż rzeczywiście jesteśmy jego dobrymi życzliwościami? Wyślij go jutro z nami, żeby się bawił i bawił, a zaprawdę my się nim zaopiekujemy.

On (Ya'qub) powiedział: „Naprawdę zasmuca mnie, że go zabrałeś. Boję się, żeby nie pożarł go wilk, podczas gdy ty nie dbasz o niego.

Powiedzieli: „Jeśli wilk go pożre, a my jesteśmy Usbah (silną grupą) (aby go strzec), to z pewnością poniesiemy stratę” (Sura Yusuf 12:11-14)

Następnie zgodnie z planem bracia udali się do studni. Koszula szamoczącego się Yusufa została zdjęta i wrzucono go do głębokiej studni. Jego żałosne prośby nie miały wpływu na ich okrutne serca. Pozostawiając go w odludnym miejscu i składając przysięgę, że zachowają swój zły czyn w ścisłej tajemnicy, zabili owcę i nasiąkali krwią koszulę Yusufa. Allah mówi:

I przyszli do ojca wczesnym rankiem, płacząc . (Sura Jusuf 12:16)

Kiedy Jakub (salajhi sallam) zapytał: „Dlaczego płaczecie? Czy coś się stało z naszą trzodą?” , odpowiedzieli płacząc :

O, nasz ojcze! Ścigaliśmy się między sobą i zostawiliśmy Józefa z naszym dobytkiem, a wilk go pożarł. Ale ty nigdy nam nie uwierzysz, nawet gdy powiemy prawdę . ( Sura Józef 12:17)

I przynieśli jego koszulę poplamioną fałszywą krwią . ( Sura Jusuf 12:18)

W głębi serca Jakub (salajhi sallam) wiedział, że jego ukochany syn wciąż żyje, a pozostali leżą. Trzymał w dłoniach zakrwawioną koszulę, rozłożył ją i powiedział: „ Jakiż to miłosierny wilk! Zjadł mojego ukochanego syna, nie rozdzierając mu koszuli !”. Ich twarze poczerwieniały, gdy zażądał więcej informacji, ale każdy z nich przysięgał na Allaha, że ​​mówi prawdę. Zrozpaczony ojciec wybuchnął płaczem:

„Nie! Ale wy sami wymyśliliście bajkę. Dlatego cierpliwość jest dla mnie najwłaściwsza. I tylko Allah (Jedyny) może pomóc w walce z tym kłamstwem, które głosicie.” (Jusuf 12:18)

Oto przykład dla nas wszystkich, w jaki sposób Jakub (salajhi sallam) uciekał się do modlitwy i cierpliwości, całkowicie wolny od wątpliwości. Jego niezachwiane zaufanie do Allaha, który pomoże mu w walce ze spiskowcami jego własnych synów, jest mocną lekcją wiary.

Wiele lat później, kiedy Yusuf (alejhis salam) cierpliwie i pomyślnie przeszedł przez wszystkie próby wiary w Allaha i został głównym ministrem króla Egiptu, odwiedzili go jego bracia, którzy potrzebowali jego pomocy. Rozpoznał ich, ale oni nie. Kazał im przyprowadzić jego młodszego brata Beniamina i zatrzymał go pod zarzutem kradzieży, aby mógł go zatrzymać i chronić. Pozostali bracia wrócili do domu i opowiedzieli ojcu, co się stało. Ya'qub (alaihis salam) z trudem mógł uwierzyć w to, co usłyszał. Allah mówi nam, co wydarzyło się na spotkaniu synów i ich ojca:

Kiedy więc stracili nadzieję, naradzali się w cztery oczy. Najstarszy z nich powiedział: „Czyż nie wiecie, że wasz ojciec złożył wam przysięgę w imię Allaha , a przedtem nie wywiązaliście się ze swoich obowiązków wobec Józefa? Dlatego nie opuszczę tego kraju, dopóki mój ojciec mi na to nie pozwoli albo dopóki Allah nie rozstrzygnie mojej sprawy, a On jest najlepszym z sędziów”.

„Wróć do swego ojca i powiedz: ‚O nasz ojcze! Zaprawdę, twój syn ukradł, a my świadczymy tylko zgodnie z tym, co wiemy, i nie mogliśmy poznać tego, co skryte! I zapytaj mieszkańców miasta, w którym byliśmy, i karawany, w której wróciliśmy, i rzeczywiście mówimy prawdę”.

On (Ya'qub) powiedział: „Nie, ale wy sami omamiliście was czymś. Więc cierpliwość jest dla mnie jak najbardziej odpowiednia. Może Allah przywróci mi je wszystkie. Naprawdę On! Tylko On jest Wszechwiedzący, Wszechmądry”.

I odwrócił się od nich, mówiąc: „Ach, jakże wielki jest mój smutek z powodu Józefa!” I stracił wzrok z powodu smutku, który tłumił . (Jusuf 12:80-84)

Jakub (salam) pogrążył się w smutku i zapłakał. „Cierpliwość niech będzie ze mną; może Allah zwróci mi ich wszystkich. On jest Wszechwiedzący, Najmądrzejszy”. Ponownie stanął w obliczu nie do zniesienia żalu, ale jego wiara w Allaha pozostała niezachwiana – jedyne źródło pocieszenia. Tylko modlitwa mogła go pocieszyć i wzmocnić jego wiarę i cierpliwość. Opłakując przez te wszystkie lata ukochanego syna Jusufa – a teraz, gdy odebrano mu kolejnego z jego najlepszych synów – omal nie stracił wzroku.

Pozostali synowie błagali go: „Ojcze, jesteś szlachetnym prorokiem i wielkim wysłannikiem Allaha. Tobie zstąpiło objawienie, a ludzie otrzymali od ciebie przewodnictwo i wiarę. Dlaczego w ten sposób się niszczysz?”

Jakub (salajhi sallam) odpowiedział: „ Upominanie mnie nie zmniejszy mojego smutku. Tylko powrót moich synów mnie pocieszy. Synowie moi, idźcie szukać Józefa i jego brata; nie traćcie nadziei na miłosierdzie Allaha ”.

Allah Wszechmogący mówi nam:

Powiedzieli: „Na Allaha! Nigdy nie przestaniesz wspominać Yusufa, dopóki nie osłabniesz ze starości albo nie znajdziesz się wśród umarłych.

Powiedział: „Skarżam się Allahowi tylko na mój smutek i żal, a od Allaha wiem to, czego wy nie wiecie. O moi synowie! Idźcie i dowiedzcie się o Józefie i jego bracie, i nie traćcie nadziei na miłosierdzie Allaha. Zaprawdę, nikt nie wątpi w miłosierdzie Allaha, z wyjątkiem ludzi, którzy nie wierzą” (Jusuf 12:85-87).

Przygnębieni bracia odeszli, a po dotarciu do Egiptu zebrali Judę i wezwali Jusufa, którego błagali: „O władco ziemi! Trudny czas dotknął nas i naszą rodzinę, a my przynieśliśmy jedynie marny kapitał, więc zapłać nam pełną miarę i bądź dla nas jałmużną. Zaprawdę, Bóg nagradza tych, którzy czynią jałmużnę” ( Sura Jusuf 12:88). Na koniec błagali Yusufa. Prosili go o jałmużnę, odwołując się do jego serca, przypominając mu, że Allah nagradza dawców jałmużny. W tym momencie, pośród ich trudnej sytuacji, Jusuf (alejhis salam) przemówił do nich w ich ojczystym języku, mówiąc: „Czy wiesz, co zrobiłeś z Yusufem i jego bratem, kiedy byłeś ignorantem?” Powiedzieli: "Czy ty naprawdę jesteś Yusuf?" Powiedział: „Jestem Yusuf, a to mój brat (Benjamin). Zaprawdę, Bóg okazał nam łaskę. Zaprawdę, ten, kto boi się Boga, będąc Mu posłusznym (powstrzymując się od grzechów i złych uczynków, a czyniąc dobre uczynki), i jest cierpliwy, zaprawdę, Bóg nie zmarnuje nagrody czyniących dobro”. Powiedzieli: „Na Allaha! Zaprawdę, Allah wywyższył cię nad nas, a my z pewnością byliśmy grzeszni” (Jusuf 12:89-91). Bracia zaczęli trząść się ze strachu, ale Jusuf (alejhis salam) ich pocieszył: „Niech was dzisiaj Bóg nie oskarży! Niech wam przebaczy! On jest Najmiłosierniejszy spośród tych, którzy okazują miłosierdzie!” (Jusuf 12:92) Objął ich i razem płakali z radości. Nie mógł opuścić odpowiedzialnego urzędu, więc radził swoim braciom: „Idź w tej mojej koszuli i zarzuć ją na twarz mojego ojca, a on przejrzy na oczy i sprowadź do mnie całą twoją rodzinę” (Jusuf 12:93) I tak wrócili do Ya'qub (alejhis salam). Wstał nagle, ubrał się i wyszedł. Potem wzniósł twarz do Nieba i wciągnął powietrze. Żony jego synów były zdziwione, że wyszedł z pokoju i zapytały go, jak się czuje. Na jego twarzy pojawił się cień uśmiechu. Odpowiedział: „Czuję zapach Yusufa w powietrzu”. Zostawili go samego, mówiąc między sobą, że dla starca nie ma już nadziei, podejrzewając, że oszalał i umrze płacząc nad Yusufem. Tego dnia Ya'qub (alejhis salam) chciał wypić filiżankę mleka na przerwanie postu, ponieważ pościł. W nocy przebierał się. Karawana jechała przez pustynię z koszulą Yusufa ukrytą wśród zboża. Zbliżał się do posiadłości Ya'quba (alejhis salam). Modlił się długo, wznosząc ręce do nieba i węsząc powietrze. Płakał, gdy koszula zbliżała się do niego. Allah mówi: A kiedy karawana odjechała, ich ojciec powiedział: „Naprawdę czuję zapach Yusufa, jeśli tylko nie uważacie mnie za kropkę (osobę, która ma słabość umysłową z powodu starości)”. Powiedzieli: „Na Allaha! Z pewnością tkwisz w swoim starym błędzie”. Potem, kiedy przybył zwiastun radosnej nowiny, zarzucił koszulę na twarz i odzyskał przejrzystość. Powiedział: „Czyż wam nie powiedziałem: Ja wiem od Boga to, czego wy nie wiecie”. Powiedzieli: „Ojcze nasz! Proś Allaha o przebaczenie za nasze grzechy, bo przecież byliśmy grzesznikami” (Jusuf 12:94-97). Historia zaczęła się od snu i kończy się interpretacją snu. Wszechmogący Allah przekazał: Powiedział: „Będę prosił mojego Pana o przebaczenie dla was, zaprawdę, On! Tylko On jest Przebaczający, Najbardziej Miłosierny”. A kiedy oni weszli do Jusufa, on wziął swoich rodziców do siebie i powiedział: „Wejdźcie do Egiptu, jeśli Allah zechce, bezpiecznie”. I wyniósł swoich rodziców na tron, a oni padli przed nim na twarz, oddając mu pokłon. I rzekł: „O mój ojcze! Oto interpretacja mojego dawnego snu! Mój Pan go spełnił! Zaiste był dla mnie dobry, kiedy wyprowadził mnie z więzienia i przyprowadził was wszystkich tutaj z beduińskiego życia, po tym, jak szatan zasiał wrogość między mną a moimi braćmi. Zaprawdę, mój Pan jest Najłaskawszy i Najłaskawszy dla kogo zechce. Zaprawdę! Tylko On jest Wszechwiedzący, Wszechmądry” (Jusuf 12:98-100 ). Jusuf, stając się cennym nabytkiem królestwa, otrzymał od króla pozwolenie na osiedlenie się z rodziną w Egipcie. Z wdzięcznością pokłonił się Allahowi. Przed śmiercią Jakub (niech pokój będzie z nim) poradził swoim dzieciom, aby przestrzegały nauk islamu , religii wszystkich proroków Allaha. Allah Wszechmogący objawił: Czy byliście świadkami, gdy śmierć zbliżyła się do Jakuba? Kiedy powiedział do swoich synów: „Kogo będziecie czcić po mnie?”, odpowiedzieli: „Będziemy czcić waszego Ilah (Boga-Allaha), Ilah (Boga) waszego ojca: Abrahama, Izmaela, Izaaka, Jednego Ilah (Boga), i Jemu poddajemy się w islamie” (Al-Baqara 2:133).

- Koniec

Aby regularnie otrzymywać więcej wartościowych treści islamskich, zapisz się do naszego newslettera tutaj