Het verhaal van Yaqub (vrede zij met hem), zoals verteld in Soera Yusuf, is een ontroerend verhaal dat een belangrijke les in geduld, loyaliteit, edelmoedigheid en mededogen overbrengt . Het dient tevens als voorbeeld van Allahs macht en opperheerschappij en de uitvoering van Zijn geboden . Allah zegt:
En Allah heeft volledige macht en controle over Zijn zaken, maar de meeste mensen weten dat niet. ( Soera Yusuf 12:21)
Het verhaal begint met een droom en eindigt met de vervulling van de droom. Yusuf ( vrede zij met hem ), de zoon van de profeet Yaqub (vrede zij met hem), ontwaakte uit zijn slaap, rende vol enthousiasme naar zijn vader en vertelde hem zijn droom:
“(Denk eraan) toen Josuf (Jozef) tegen zijn vader zei: ‘O mijn vader! Voorwaar, ik zag (in een droom) elf sterren en de zon en de maan, ik zag ze zich voor mij neerbuigen.’” ( Soera Josuf 12:4)
Het gezicht van Yaqub (alaihis salam) lichtte op. Als zoon van de profeet Ishaq (alaihis salam) en kleinzoon van de profeet Ibrahim (alaihis salam), voorzag hij dat zijn zoon degene zou zijn door wie de profetie van zijn grootvader, Ibrahim (alaihis salam), zou worden vervuld, en hij zou het licht van Ibrahims huis levend houden en Allah's boodschap aan de mensheid verspreiden.
Dromen van profeten zijn openbaringen van Allah, zoals Abdullah ibn Abbas heeft verklaard. Tafsir -geleerden hebben uitgelegd dat in de droom van Yusuf (vrede zij met hem) de elf sterren zijn elf broers voorstelden, en de zon en de maan zijn vader en moeder. Deze visie werd veertig (sommigen zeggen tachtig) jaar later werkelijkheid, toen Yusuf (vrede zij met hem) zijn ouders op de troon zette terwijl zijn broers bij hem waren. (Uitleg verzameld van Ibn Abbas, Ad-Dahhak, Qatadah, Sufyan Ath-Thawri en Abdur-Rahman ibn Zayd ibn Aslam).
Ya'qub (vrede zij met hem), die zich terdege bewust was van de jaloezie van Yusuf (vrede zij met hem)'s broers, waarschuwde hem echter om zijn droom niet aan zijn broers te vertellen.
“O mijn zoon! Vertel je visioen niet aan je broers, opdat zij geen complot tegen je smeden. Voorwaar, Satan is een openlijke vijand van de mens! Zo zal jouw Heer jou uitkiezen en je de uitleg van dromen (en andere dingen) leren en Zijn gunst over jou en over het nageslacht van Jakob vervolmaken, zoals Hij die vroeger over jouw vaderen, Abraham en Isaak, vervolmaakte! Voorwaar, jouw Heer is Alwetend en Alwijs .” (Soera Yusuf 12:5-6)
De achttienjarige Yusuf luisterde naar de waarschuwing van zijn vader. Hij was erg knap en robuust, respectvol, vriendelijk, attent en had een zachtaardig karakter. Zijn broer Benjamin was al even aangenaam. Beiden waren van dezelfde moeder. Vanwege hun verfijnde eigenschappen hield de vader meer van hen dan van zijn andere kinderen en liet hij hen geen moment uit het oog. Satan wekte jaloezie op in de harten van de andere broers en zij smeedden een complot tegen Yusuf (vrede zij met hem). Allah zegt:
Toen ze zeiden: ‘ Echt, Yusuf en zijn broer zijn onze vader dierbaarder dan wij, terwijl wij de Usbah (een groep) zijn. Onze vader maakt zich dus ernstig vergist.’
"Dood Yusuf of werp hem uit naar een (ander) land, zodat de gunst van je vader alleen aan jou kan worden gegeven, en daarna zul je een rechtschapen volk zijn." (Door berouw te hebben voordat je de zonde begaat).
Een van hen zei: "Dood Yusuf niet, maar als jullie per se iets moeten doen, gooi hem dan in een put; hij zal door een karavaan reizigers worden opgepikt." (Soera Yusuf 12:8-10)
Judah (Yahudh), de oudste en meest intelligente onder hen, stelde voor om Yusuf in een put te gooien. Hij zou kunnen worden opgepikt door een passerende karavaan en uit het zicht van hun vader verdwijnen. Hun doel zou gediend zijn met zijn ballingschap. En dan zouden ze berouw tonen voor hun misdaad en weer goede mensen worden. Het waren de slimste ideeën die schijnbaar veilig waren.
De broers benaderden hun vader. Allah zegt:
Ze zeiden: “O onze vader! Waarom vertrouw je ons niet met Yusuf, hoewel we inderdaad zijn weldoeners zijn? Stuur hem morgen met ons mee om te genieten en te spelen, en voorwaar, wij zullen voor hem zorgen.”
Hij (Ya'qub) zei: “Waarlijk, het doet me verdriet dat je hem weghaalt. Ik ben bang dat een wolf hem zal verslinden, terwijl jij onverschillig voor hem bent.”
Ze zeiden: "Als een wolf hem verslindt, terwijl wij Usbah (een sterke groep) zijn (om hem te bewaken), dan zijn wij zeker de verliezers." (Soera Yusuf 12:11-14)
De broers gingen toen zoals gepland naar de put. Het hemd van de worstelende Yusuf werd uitgetrokken en hij werd in de diepe put gegooid. Zijn erbarmelijke smeekbeden hadden geen effect op hun wrede harten. Ze lieten hem achter op de eenzame plek en legden een eed af om hun slechte daad geheim te houden, ze doodden een schaap en drenkten Yusufs hemd in zijn bloed. Allah zegt:
En ze kwamen in de vroege avond huilend naar hun vader . (Soera Yusuf 12:16)
Toen Ya'qub (vrede zij met hem) vroeg: "Waarom dit gehuil? Is er iets met onze kudde gebeurd?", antwoordden ze huilend :
O onze vader! Wij renden met elkaar en lieten Yusuf bij onze bezittingen achter, en een wolf verslond hem; maar U zult ons nooit geloven, zelfs niet wanneer wij de waarheid spreken .” ( Soera Yusuf 12:17)
En ze brachten zijn hemd, bevlekt met vals bloed . ( Soera Yusuf 12:18)
Diep in zijn hart wist Ya'qub (vrede zij met hem) dat zijn geliefde zoon nog leefde en dat zijn andere zonen logen. Hij hield het met bloed bevlekte hemd in zijn handen, spreidde het uit en zei: " Wat een barmhartige wolf! Hij heeft mijn geliefde zoon verslonden zonder zijn hemd te verscheuren !" Hun gezichten werden rood toen hij om meer informatie vroeg, maar ieder zwoer bij Allah dat hij de waarheid sprak. De diepbedroefde vader barstte in tranen uit.
“Nee! Maar jullie hebben zelf een verhaal verzonnen. Daarom is geduld voor mij het meest gepast. En alleen Allah kan hulp bieden tegen die leugen die jullie verkondigen.” (Yusuf 12:18)
Hierin vinden we een voorbeeld voor ons allen, namelijk Ya'qub (vrede zij met hem), die zijn toevlucht zocht tot gebed en geduld, een daad die volkomen vrij is van twijfel. Zijn vaste vertrouwen in Allah alleen voor hulp tegen de complotten van zijn eigen zonen, is een krachtige les in geloof.
Vele jaren later, toen Yusuf (alaihis salam) geduldig en succesvol alle beproevingen en testen van het geloof in Allah had doorstaan, en eerste minister van de koning van Egypte was geworden, kreeg hij bezoek van zijn broers die zijn hulp nodig hadden. Hij herkende ze, maar zij niet. Hij liet ze zijn jongere broer Benjamin brengen en hield hem vast op beschuldiging van diefstal, zodat hij hem kon vasthouden en beschermen. De andere broers keerden terug naar huis en vertelden hun vader wat er was gebeurd. Ya'qub (alaihis salam) kon nauwelijks geloven wat hij hoorde. Allah vertelt ons wat er gebeurde tijdens de ontmoeting van de zonen en hun vader:
Toen ze de hoop op hem hadden opgegeven, overlegden ze in het geheim. De oudste onder hen zei: "Weten jullie niet dat jullie vader een eed van jullie heeft afgenomen in de naam van Allah , en dat jullie daarvoor al jullie plicht jegens Yusuf hebben verzaakt? Daarom zal ik dit land niet verlaten totdat mijn vader mij toestemming geeft, of totdat Allah over mijn zaak beslist, en Hij is de Beste der rechters."
“Keer terug naar je vader en zeg: 'O onze vader! Voorwaar, uw zoon (Benjamin) heeft gestolen, en wij getuigen niet behalve volgens wat wij weten, en wij zouden het ongeziene niet kunnen kennen! En vraag de mensen van de stad waar we zijn geweest en de karavaan waarin we zijn teruggekeerd en inderdaad, we vertellen de waarheid.
Hij (Ya'qub) zei: “Nee, maar jullie eigen zelven hebben jullie ergens toe verleid. Geduld is dus het meest passend voor mij. Misschien brengt Allah ze allemaal terug naar mij. Echt hij! Alleen Hij is Alwetend, Alwijs.”
En hij keerde zich van hen af en zei: “Ach, mijn verdriet om Yusuf!” En hij verloor zijn gezichtsvermogen door het verdriet dat hij onderdrukte . (Yusuf 12:80-84)
Ya'qub (vrede zij met hem) was overweldigd door verdriet en huilde. "Heb geduld met mij; misschien zal Allah hen allen aan mij teruggeven. Hij is Alwetend, Alwijs." Opnieuw werd hij geconfronteerd met ondraaglijk verdriet, maar zijn vertrouwen in Allah bleef onwrikbaar – zijn enige bron van troost. Alleen het gebed kon hem troosten en zijn geloof en geduld versterken. Al die jaren had hij gehuild om zijn geliefde zoon Yusuf – en nu werd nog een van zijn beste zonen hem ontnomen – waardoor hij bijna zijn gezichtsvermogen verloor.
De andere zonen smeekten hem: "O vader, u bent een nobele profeet en een grote boodschapper van Allah. Tot u daalde de openbaring neer en de mensen ontvingen leiding en geloof van u. Waarom vernietigt u uzelf op deze manier?"
Ya'qub (vrede zij met hem) antwoordde: " Mij berispen zal mijn verdriet niet verlichten. Alleen de terugkeer van mijn zonen zal mij troost bieden. Mijn zonen, ga op zoek naar Yusuf en zijn broer; wanhoop niet aan Allahs barmhartigheid ."
Allah, de Almachtige zegt ons:
Ze zeiden: “Bij Allah! Je zult nooit ophouden Yusuf te herinneren totdat je zwak wordt van ouderdom, of totdat je tot de dood behoort.'
Hij zei: “Ik klaag mijn verdriet en smart slechts bij Allah aan, en ik weet van Allah wat jullie niet weten. O mijn zonen! Ga heen en vraag naar Yusuf en zijn broer en geef nooit de hoop op Allahs barmhartigheid op. Voorwaar, niemand wanhoopt aan Allahs barmhartigheid, behalve de ongelovigen.” (Yusuf 12:85-87).
| De broers vertrokken, gedeprimeerd, en toen ze Egypte bereikten, verzamelden ze Juda en riepen Yusuf op, bij wie ze smeekten:
“O heerser van het land! Een moeilijke tijd heeft ons en onze familie getroffen, en wij hebben slechts weinig kapitaal meegebracht, betaal ons daarom volledig en wees ons weldadig. Voorwaar, Allah beloont de weldoeners.” ( Soera Yusuf 12:88). Aan het einde smeekten ze Yusuf. Ze vroegen hem om aalmoezen, deden een beroep op zijn hart en herinnerden hem eraan dat Allah de gevers beloont. Op dit moment, midden in hun benarde situatie, sprak Yusuf (alaihis salam) tot hen in hun moedertaal en zei: 
"Weet je wat je deed met Yusuf en zijn broer toen je onwetend was?" Ze zeiden: "Ben jij inderdaad Yusuf?" Hij zei: "Ik ben Yusuf, en dit is mijn broer (Benjamin). Allah is ons inderdaad genadig geweest. Voorwaar, wie Allah vreest en Hem gehoorzaamt (door zich te onthouden van zonden en slechte daden, en door rechtvaardige goede daden te verrichten), en geduldig is, voorwaar, Allah laat de beloning van de goeddoeners niet verloren gaan." Zij zeiden: “Bij Allah! Voorwaar, Allah heeft jullie boven ons verkozen, en wij zijn zeker zondaars geweest.” (Yusuf 12:89-91) De broers begonnen te beven van angst, maar Yusuf (alaihis salam) troostte hen: 
“Geen verwijt op jullie vandaag, moge Allah jullie vergeven, en Hij is de Meest Barmhartige van hen die barmhartigheid tonen!” (Yusuf 12:92) Hij omhelsde hen en samen huilden ze van vreugde. Het was voor hem niet mogelijk om zijn verantwoordelijke kantoor te verlaten, dus adviseerde hij zijn broers: 
“Neem dit hemd van mij mee en werp het over het gezicht van mijn vader; hij zal dan weer helderziend worden en al uw familieleden naar mij toe brengen.” (Jozua 12:93) En dus keerden ze terug naar Ya'qub (alayhis salam). Plots stond hij op, kleedde zich aan en ging naar buiten. Toen hief hij zijn gezicht op naar de hemel en snoof de lucht op. De vrouwen van zijn zoons waren verrast dat hij uit zijn kamer was gekomen en vroegen hem hoe hij zich voelde. Er was een zweem van een glimlach op zijn gezicht. Hij antwoordde: "Ik ruik Yusuf in de lucht." Ze lieten hem met rust en zeiden tegen elkaar dat er geen hoop meer was voor de oude man, in de veronderstelling dat hij gek was geworden en huilend om Yusuf zou sterven. Die dag wilde Ya'qub (alaihis salam) een beker melk om zijn vasten te verbreken, want hij had gevast. 'S Nachts veranderde hij zijn kleren. De karavaan reed door de woestijn met het hemd van Yusuf verborgen tussen het graan. Het naderde het landgoed van Ya'qub (alaihis salam). Hij bad lang, hief zijn handen ten hemel en snoof de lucht op. Hij huilde toen het shirt hem naderde. Allah zegt: 
En toen de karavaan vertrok, zei hun vader: "Ik ruik inderdaad de geur van Yusuf, als je me maar geen sukkel vindt (iemand die zwak van geest is vanwege ouderdom)." Ze zeiden: “Bij Allah! Zeker, je bent in je oude dwaling.” Toen de brenger van het blijde nieuws arriveerde, wierp hij het hemd over zijn gezicht en hij werd helderziend. Hij zei: "Zei ik niet tegen jou, ik weet van Allah wat jij niet weet." Zij zeiden: “O onze vader! Vraag Allah om vergeving voor onze zonden, want wij zijn inderdaad zondaars geweest.” (Yusuf 12:94-97) Het verhaal begon met een droom en het eindigt met de interpretatie van de droom. Almachtige Allah heeft overgeleverd: 
Hij zei: “Ik zal mijn Heer om vergiffenis vragen voor jou, voorwaar, Hij! Alleen Hij is de Vergevensgezinde, de Genadevolle.” Toen ze Yusuf binnengingen, nam hij zijn ouders bij zich en zei: "Trek Egypte binnen, als Allah het wil, in veiligheid." En hij verhief zijn ouders tot de troon en zij vielen voor hem neer. En hij zei: “O mijn vader! Dit is de vervulling van mijn oude droom! Mijn Heer heeft hem laten uitkomen! Hij is mij inderdaad goed geweest toen Hij mij uit de gevangenis bevrijdde en jullie allen hierheen bracht, weg uit het bedoeïenenleven, nadat Satan vijandschap had gezaaid tussen mij en mijn broers. Voorwaar, mijn Heer is de Meest Genadige en Vriendelijke jegens wie Hij wil. Waarlijk, Hij alleen is de Alwetende, de Alwijze.” (Jozua 12: 98-100 ) Yusuf, die een aanwinst voor het koninkrijk was geworden, kreeg van de koning toestemming om zich met zijn gezin in Egypte te vestigen. Hij knielde in dankbaarheid voor Allah neer. Voordat hij stierf, adviseerde Ya'qub (vrede zij met hem) zijn kinderen om zich te houden aan de leer van de islam , de religie van alle profeten van Allah. Allah de Almachtige openbaarde: 
Of waren jullie getuigen toen de dood Ya'qub naderde? Toen hij tot zijn zonen zei: "Wat zullen jullie na mij aanbidden?", antwoordden zij: "Wij zullen uw God (Allah) aanbidden, de God van uw vader. Abraham, Ismaël, Isaak, één God, en aan Hem onderwerpen wij ons in de islam." (Al-Baqarah 2:133). |
- Einde
Moge Allah ons geduld en onze vrees voor God vergroten.
Subhanallah! moge God de vijandschap uit ons hart verwijderen, ons hart vullen met sabr en ons tot de bewoners van het paradijs maken.ameen
Moge Allah ons helpen Zijn Wil te aanvaarden in al onze zaken, met geduld en absoluut geloof in Zijn Bescherming – Aameen!
Allahu akbar, heel interessant verhaal. Moge Allah swt ons tot de gelovigen rekenen
Dit is zo'n prachtig verhaal en herinnert ons er allemaal aan dat geduld echt wordt beloond.
MashaAllah, legde het thema van de soera heel goed uit. Het is echt een geweldige dienst voor het verspreiden van het woord van ALLAH SWT. Moge Hij het team belonen op de manier die Hij wenst, amin.JazakAllah o khair.
MashaAllah. Zeer interessant verhaal. Vergroot onze kennis en stevig in onze iman. bedankt Iqra Sense voor het geweldige werk.