Allah's uitdaging in de koran om werk te produceren dat er op lijkt

Door dr. Bilal Philips

De Koran is niet alleen uniek in de manier waarop hij zijn onderwerp presenteert, maar ook uniek omdat hij zelf een wonder is. Met de term 'wonder' bedoelen we de uitvoering van een bovennatuurlijke of buitengewone gebeurtenis die niet door mensen kan worden nagebootst. Het is gedocumenteerd dat de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) de Arabieren uitdaagde om een ​​literair werk van een vergelijkbaar kaliber als de Koran te produceren , maar zij waren daartoe niet in staat, ondanks hun welbekende welsprekendheid en literaire vaardigheden. De uitdaging om de Koran te reproduceren werd in drie fasen aan de Arabieren en de mensheid voorgelegd :

---

---

---

1. De hele koran

In de Koran gaf Allah de Profeet (vrede zij met hem) de opdracht om de gehele schepping uit te dagen een boek te creëren van dezelfde statuur als de Koran.

"Zeg: 'Als alle mensen en djinns samen zouden proberen een Koran te maken zoals deze, zouden ze er niet in slagen, zelfs niet als ze al hun kracht zouden inzetten om elkaar te helpen.'" (Koran 17:88)

Duivel wordt aangesteld voor een niet-gelovige - Surah Zukhruf vers 36, koran

2. Tien hoofdstukken

Vervolgens maakte Allah de uitdaging ogenschijnlijk gemakkelijker door degenen die de goddelijke oorsprong ervan ontkenden te vragen om zelfs maar tien hoofdstukken van de Koran na te volgen:

'Of zeggen ze dat hij het heeft uitgevonden? Zeg (tegen hen): 'Breng tien verzonnen hoofdstukken zoals deze, en roep (om hulp) op wie je kunt naast God, als je eerlijk bent.' (Koran 11:13) 

3. Eén hoofdstuk

De laatste uitdaging was om ook maar één hoofdstuk te schrijven dat kon wedijveren met wat er in de Koran staat, waarvan het kortste hoofdstuk, al-Kawthar , slechts uit drie verzen bestaat:

“En als jullie twijfelen aan wat Ik aan Mijn dienaar heb geopenbaard, breng dan één hoofdstuk ter sprake dat daarop lijkt, en roep naast God getuigen op als jullie de waarheid spreken.” ( Koran 2:23 )

Deze uitdagingen waren niet zomaar loze woorden die niemand de moeite nam te weerleggen. De oproep van de profeet Mohammed tot monotheïsme, tot de afschaffing van afgoderij in al haar vormen en tot de gelijkheid van slaven en hun meesters, bedreigde het hele sociaal-economische raamwerk van de Mekkaanse samenleving in het algemeen, en de positie van de heersende stam van de Qoeraisj, waar de profeet (vrede zij met hem) vandaan kwam in het bijzonder. Mekka, het handelscentrum van Arabië en tevens het spirituele centrum, wilde de verspreiding van de islam wanhopig stoppen . Het enige wat de tegenstanders van de profeet hoefden te doen om de beweging te verpletteren, was een enkel hoofdstuk te verzinnen, zoals een van de hoofdstukken die de profeet (vrede zij met hem) en zijn volgelingen aan het volk reciteerden. Een aantal Qoeraisjische redenaars en dichters probeerden de Koran na te bootsen, maar zonder succes. Daarop boden ze hem enorme rijkdommen, de positie van koning over hen en de meest nobele en mooie vrouwen aan in ruil voor zijn belofte om te stoppen met het uitnodigen van mensen tot de islam. Hij antwoordde hen door de eerste dertien verzen van hoofdstuk Fussilat te reciteren , totdat ze hem vroegen te stoppen. [1] De Quraish namen ook hun toevlucht tot het martelen van hun slaven en verwanten die zich tot de islam hadden bekeerd, in een vergeefse poging hen terug te laten keren naar het heidendom. Later organiseerden ze een economische boycot tegen de Profeet (vrede zij met hem), zijn volgelingen en de leden van zijn clan, Banu Hashim, in een poging hen door uithongering tot onderwerping te dwingen. Maar zelfs dit plan mislukte uiteindelijk. Ten slotte beraamden ze een plan om hem in zijn huis te vermoorden door gewapende jongemannen uit elk van de clans van de Quraish te sturen, zodat de schuld van zijn moord door alle clans gedeeld zou worden, waardoor wraak door de clan van de Profeet onmogelijk zou worden.

Dhu-l-Jalali wa-l-ikram (De Heer van Majesteit en Vrijgevigheid) – Allah's / Gods' Naam

Verspreiding van de islam

Allah stelde de Profeet (vrede zij met hem) en zijn volgelingen echter in staat om Mekka te ontvluchten en zich aan te sluiten bij een nieuwe groep bekeerlingen die was ontstaan ​​onder de stammen van een stad in het noorden, genaamd Yathrib. De islam verspreidde zich snel onder de clans van Yathrib, en binnen een jaar vormden de moslims de meerderheid van de bevolking van de stad . Profeet Mohammed (vrede zij met hem) werd vervolgens tot heerser aangesteld en de naam van de stad werd veranderd in Medina tunn-Nabi (De Stad van de Profeet, moge God hem zegenen), wat later werd afgekort tot "Medina" en soms ook wel Al-Madinah Al-Munawwara wordt genoemd.

Er is gesuggereerd dat de onnavolgbaarheid van de koran niet noodzakelijkerwijs uniek is, want grote Engelse dichters zoals Shakespeare, Chaucer of grote dichters in welke taal dan ook hebben de neiging om duidelijk unieke stijlen te hebben die hen onderscheiden van hun tijdgenoten. Als bijvoorbeeld een vooraanstaande dichter van vandaag een grondige studie zou maken van de geschriften van Shakespeare en een sonnet zou schrijven in de stijl van Shakespeare in oude inkt en op oud papier, dan zou hij beweren dat hij een verloren gedicht van Shakespeare had ontdekt, de literaire wereld zou deze bewering waarschijnlijk accepteren, zelfs na zorgvuldige studie. Zo kon zelfs de grootste dichter worden nagebootst; hoe uniek zijn stijl ook was, net zoals de beroemde schilders zijn nagebootst. [In feite zijn sommige Engelse geleerden van mening dat veel van wat aan Shakespeare wordt toegeschreven, is geschreven door zijn tijdgenoot, Christopher Marlowe.] De koran staat echter ver boven dit niveau, aangezien er (mislukte) pogingen zijn gedaan om hoofdstukken te vervalsen. door de eeuwen heen (door vele Arabische literaire geleerden). En, zoals eerder vermeld, de prikkel om de koran te imiteren was intenser tijdens de tijd van zijn openbaring toen letterlijke vaardigheden op hun hoogtepunt waren dan op enig ander moment, maar er was geen succesvolle poging.

---

voetnoten:

[1] Verzameld door al-Hakim, al-Bayhaqee, Aboo Ya'laa en Ibn Hishaam, en Hasan verklaard door Ibrahim al-'Alee in Sahih as-Seerah an-Nabaweeyah, p.64.

---

Als u regelmatig meer waardevolle islamitische inhoud wilt ontvangen, kunt u zich hier abonneren op onze nieuwsbrief

Lees verder:

• De hadith over Jezus die het kruis breekt bij zijn wederkomst
• Zionistische geschiedenis