सूरह युसूफमध्ये दिलेली याकूब (अलैहिस्सलाम) यांची कथा ही एक हृदयस्पर्शी कथा आहे, जी संयम, निष्ठा, उदात्तता आणि करुणा यांचा एक मोठा धडा देते . तसेच, ही कथा अल्लाहची शक्ती, त्याचे सर्वोच्चत्व आणि त्याच्या निर्णयांच्या अंमलबजावणीचे एक उदाहरण आहे . अल्लाह म्हणतो:
आणि अल्लाहचे आपल्या सर्व व्यवहारांवर पूर्ण सामर्थ्य आणि नियंत्रण आहे, परंतु बहुतेक लोकांना हे माहीत नाही. ( सूरह युसूफ १२:२१)
कथेची सुरुवात एका स्वप्नाने होते आणि त्याचा अर्थ पूर्ण होण्याने शेवट होतो. पैगंबर याकूब (अलैहिस्सलाम ) यांचे पुत्र युसूफ (अलैहिस्सलाम) झोपेतून जागे झाले आणि उत्साहाने भरून आपल्या वडिलांकडे धावत गेले व त्यांनी आपले स्वप्न सांगितले:
(स्मरण करा) जेव्हा युसूफ (जोसेफ) आपल्या वडिलांना म्हणाला, 'हे माझ्या वडिला! खरोखर, मी (स्वप्नात) अकरा तारे, सूर्य आणि चंद्र पाहिले; ते मला साष्टांग नमस्कार करत होते.' ( सूरह युसूफ १२:४)
याकूब (अलेहिस सलाम) चा चेहरा उजळला. प्रेषित इसहाक (अलेहिस सलाम) यांचा मुलगा आणि प्रेषित इब्राहिम (अलेहिस सलाम) यांचा नातू असल्याने, त्याने पूर्वकल्पित केले होते की आपला मुलगा तोच असेल ज्याच्याद्वारे त्याचे आजोबा इब्राहिम (अलेहिस सलाम) यांची भविष्यवाणी पूर्ण होईल आणि तो अल्लाहचा संदेश मानवजातीपर्यंत पसरवून इब्राहिमच्या घराचा प्रकाश जिवंत ठेवेल.
नियमितपणे अधिक मौल्यवान इस्लामिक सामग्री मिळविण्यासाठी, कृपया येथे आमच्या वृत्तपत्राची सदस्यता घ्या
अब्दुल्ला बिन अब्बास यांनी सांगितल्याप्रमाणे, पैगंबरांची स्वप्ने ही अल्लाहकडून आलेली ईश्वरीय वाणी असते. तफसीरच्या विद्वानांनी स्पष्ट केले आहे की, युसूफ (अलैहिस्सलाम) यांच्या स्वप्नात अकरा तारे हे त्यांच्या अकरा भावांचे प्रतिनिधित्व करत होते आणि सूर्य व चंद्र हे त्यांच्या आई-वडिलांचे प्रतिनिधित्व करत होते. हे स्वप्न चाळीस (काहींच्या मते, ऐंशी) वर्षांनंतर सत्यात उतरले, जेव्हा युसूफ (अलैहिस्सलाम) यांनी आपल्या भावांच्या उपस्थितीत आपल्या आई-वडिलांना सिंहासनावर बसवले. (स्पष्टीकरण इब्न अब्बास, अद-दह्हक, कतादा, सुफयान अथ-थौरी आणि अब्दुर-रहमान बिन झैद बिन अस्लम यांच्याकडून संकलित).
मात्र, युसूफच्या (अलैहिस्सलाम) भावांच्या मत्सराची जाणीव असल्याने, याकूबने (अलैहिस्सलाम) त्याला त्याचे स्वप्न भावांना सांगण्यापासून सावध केले.
हे माझ्या पुत्रा! तुझे दृष्टांत तुझ्या भावांना सांगू नकोस, नाहीतर ते तुझ्याविरुद्ध कट रचतील. खरोखर! सैतान माणसाचा उघड शत्रू आहे! अशाप्रकारे तुझा पालनकर्ता तुझी निवड करेल आणि तुला स्वप्नांचा अर्थ (आणि इतर गोष्टी) शिकवेल आणि तुझ्यावर व याकूबच्या वंशजांवर आपली कृपा परिपूर्ण करेल, जशी त्याने पूर्वी तुझे पूर्वज, इब्राहीम आणि इसहाक यांच्यावर केली होती! खरोखर! तुझा पालनकर्ता सर्वज्ञ, सर्व-बुद्धिमान आहे .” (सूरह युसूफ १२:५-६)
अठरा वर्षांच्या युसूफने आपल्या वडिलांचा इशारा ऐकला. तो अतिशय देखणा आणि धष्टपुष्ट, आदरणीय, दयाळू, विचारशील आणि सौम्य स्वभावाचा होता. त्याचा भाऊ बिन्यामीनही तितकाच आनंददायी होता. दोघेही एकाच आईचे होते. त्यांच्या या उत्तम गुणांमुळे, वडिलांचे त्यांच्यावर इतर मुलांपेक्षा जास्त प्रेम होते आणि ते त्यांना आपल्या नजरेसमोरून दूर होऊ देत नसत. सैतानाने इतर भावांच्या मनात मत्सर निर्माण केला आणि त्यांनी युसूफ (अलैहिस्सलाम) यांच्याविरुद्ध कट रचला. अल्लाह म्हणतो:
जेव्हा ते म्हणाले: “ खरोखर, युसूफ आणि त्याचा भाऊ आमच्यापेक्षा आमच्या वडिलांना अधिक प्रिय आहेत, तर आम्ही उस्बा (एक गट) आहोत. खरे तर, आमचे वडील उघड चुकीत आहेत.”
"युसूफला मारून टाका किंवा त्याला दुसऱ्या (दुसऱ्या) भूमीत फेकून द्या, जेणेकरून तुमच्या वडिलांची कृपा तुमच्यावरच होईल आणि त्यानंतर तुम्ही धार्मिक लोक व्हाल." (पाप करण्यापूर्वी पश्चात्ताप करण्याच्या हेतूने).
त्यांच्यापैकी एकाने म्हटले: “युसूफला मारू नका, पण जर तुम्हाला काही करायचेच असेल, तर त्याला विहिरीच्या तळाशी फेकून द्या; प्रवाशांचा एखादा तांडा त्याला उचलून नेईल.” (सूरह युसूफ १२:८-१०)
त्यांपैकी सर्वात ज्येष्ठ आणि हुशार असलेल्या यहूदा (यहूद) यांनी युसूफला विहिरीत टाकण्याची सूचना केली. त्याला कदाचित जाणाऱ्या काफिल्याने उचलले असेल आणि तो त्यांच्या वडिलांच्या नजरेतून अदृश्य होईल. त्यांचा उद्देश त्याच्या वनवासाने पूर्ण होईल. आणि मग ते त्यांच्या गुन्ह्याबद्दल पश्चात्ताप करतील आणि पुन्हा एकदा चांगले लोक बनतील. ती सर्वात हुशार कल्पना होती जी वरवर सुरक्षित वाटत होती.
भाऊ वडिलांकडे गेले. अल्लाह म्हणतो:
ते म्हणाले: “हे आमचे वडील! आम्ही खरेच त्याचे हितचिंतक असूनही युसूफवर तुमचा विश्वास का नाही? उद्या त्याला आमच्यासोबत पाठवून आनंद लुटण्यासाठी आणि खेळण्यासाठी, आम्ही त्याची काळजी घेऊ.”
तो (याकूब) म्हणाला: “तुम्ही त्याला घेऊन जावे हे मला खरेच वाईट वाटते. तुम्ही त्याच्याबद्दल निष्काळजी असताना लांडगा त्याला गिळंकृत करेल याची मला भीती वाटते.”
ते म्हणाले: “जर आम्ही उस्बाह (एक मजबूत गट) (त्याचे रक्षण करण्यासाठी) असताना, एखाद्या लांडग्याने त्याला खाऊन टाकले, तर निश्चितच आमचेच नुकसान होईल.” (सूरह युसूफ १२:११-१४)
त्यानंतर ठरल्याप्रमाणे भाऊ विहिरीवर गेले. संघर्ष करणाऱ्या युसूफचा शर्ट काढून त्याला खोल विहिरीत टाकण्यात आले. त्याच्या दयाळू विनवणीचा त्यांच्या क्रूर अंतःकरणावर काहीही परिणाम झाला नाही. त्याला निर्जन ठिकाणी सोडले आणि त्यांचे वाईट कृत्य जवळून गुप्त ठेवण्याची शपथ घेऊन त्यांनी एक मेंढी मारली आणि युसूफचा शर्ट त्याच्या रक्तात भिजवला. अल्लाह म्हणतो:
आणि ते रात्रीच्या सुरुवातीला रडत रडत आपल्या वडिलांकडे आले . (सूरह युसूफ १२:१६)
जेव्हा याकूब (अलैहिस्सलाम) यांनी विचारले: “हे रडणे कशासाठी? आमच्या कळपाला काही झाले आहे का?” तेव्हा त्यांनी रडत रडत उत्तर दिले :
हे आमच्या वडिला! आम्ही एकमेकांशी शर्यत लावत होतो आणि युसूफला आमच्या सामानाजवळ सोडून दिले आणि एका लांडग्याने त्याला खाऊन टाकले; परंतु आम्ही सत्य बोललो तरीही तुम्ही आमच्यावर कधीही विश्वास ठेवणार नाही .” ( सूरह युसूफ १२:१७)
आणि त्यांनी त्याचा खोट्या रक्ताने माखलेला शर्ट आणला . ( सूरह युसूफ १२:१८)
याकूब (अलैहिस्सलाम) यांना अंतःकरणात खात्री होती की त्यांचा लाडका मुलगा अजूनही जिवंत आहे आणि त्यांचे इतर मुलगे खोटे बोलत आहेत. त्यांनी रक्ताने माखलेला शर्ट हातात धरला, तो पसरवला आणि म्हणाले: “ किती दयाळू लांडगा आहे! त्याने माझ्या लाडक्या मुलाला त्याचा शर्ट न फाडता खाऊन टाकले !” जेव्हा त्यांनी अधिक माहिती मागितली तेव्हा त्यांचे चेहरे लाल झाले, पण प्रत्येकाने अल्लाहची शपथ घेऊन सांगितले की ते खरे बोलत आहेत. तो खिन्न झालेला पिता ढसाढसा रडू लागला.
नाही! उलट तुम्हीच ही कहाणी रचली आहे. म्हणून (माझ्यासाठी) संयम बाळगणेच सर्वात योग्य आहे. आणि तुम्ही जो (खोटा) दावा करत आहात, त्याविरुद्ध केवळ अल्लाहचीच मदत मागितली जाऊ शकते. (यूसूफ १२:१८)
याकूब (अलैहिस्सलाम) यांनी प्रार्थना आणि संयमाचा केलेला अवलंब आपल्या सर्वांसाठी पूर्णपणे निःसंशय आहे. आपल्याच मुलांच्या कारस्थानांविरुद्ध मदतीसाठी केवळ अल्लाहवरच ठेवलेला त्यांचा दृढ विश्वास, हा ईमानाचा एक मोठा धडा आहे.
बऱ्याच वर्षांनंतर जेव्हा युसुफ (अलेहिस सलाम) अल्लाहवरील विश्वासाच्या सर्व परीक्षा आणि परीक्षांना धीराने आणि यशस्वीपणे पार पडला आणि इजिप्तच्या राजाचा मुख्यमंत्री झाला, तेव्हा त्याच्या मदतीची गरज असलेल्या त्याच्या भावांनी त्याला भेट दिली. त्याने त्यांना ओळखले पण त्यांनी ओळखले नाही. त्याने त्यांचा धाकटा भाऊ बेंजामिनला आणून त्याला चोरीच्या आरोपाखाली ताब्यात घेतले जेणेकरून तो त्याला ठेवू शकेल आणि त्याचे संरक्षण करू शकेल. बाकीचे भाऊ घरी परतले आणि घडलेला प्रकार वडिलांना सांगितला. याकूब (अलेहिस सलाम) यांनी जे ऐकले त्यावर विश्वास बसत नव्हता. मुलगे आणि त्यांच्या वडिलांच्या भेटीत काय घडले ते अल्लाह आम्हाला सांगतो:
तेव्हा, जेव्हा ते त्याच्याबद्दल निराश झाले, तेव्हा त्यांनी एकांतात विचारविनिमय केला. त्यांच्यापैकी सर्वात ज्येष्ठ म्हणाला: “तुम्हाला माहीत नाही का की तुमच्या वडिलांनी अल्लाहच्या नावाने तुमच्याकडून शपथ घेतली होती , आणि यापूर्वी तुम्ही युसुफच्या बाबतीत आपले कर्तव्य पार पाडण्यात अयशस्वी झाला होता. म्हणून, जोपर्यंत माझे वडील मला परवानगी देत नाहीत किंवा अल्लाह माझ्या प्रकरणाचा निर्णय देत नाही, तोपर्यंत मी ही भूमी सोडणार नाही; आणि तोच सर्वोत्कृष्ट न्यायाधीश आहे.”
“तुमच्या वडिलांकडे परत जा आणि सांग: 'हे आमचे वडील! खरेच, तुमच्या मुलाने (बेंजामिन) चोरी केली आहे आणि आम्ही जे काही जाणतो त्याशिवाय आम्ही साक्ष देत नाही आणि आम्ही अदृश्य गोष्टी जाणू शकलो नाही! आणि आम्ही जिथे होतो त्या गावातील लोकांना विचारा आणि आम्ही ज्या काफिलामध्ये परतलो ते विचारा आणि खरंच आम्ही खरे बोलत आहोत. ”
तो (याकूब) म्हणाला, “नाही, परंतु तुमच्याच कृत्यांनी तुम्हाला एका गोष्टीत फसवले आहे. त्यामुळे संयम माझ्यासाठी सर्वात योग्य आहे. कदाचित अल्लाह त्या सर्वांना माझ्याकडे परत आणेल. खरंच तो! फक्त तोच सर्वज्ञ, सर्वज्ञ आहे.”
आणि तो त्यांच्यापासून दूर वळला आणि म्हणाला: “हाय, युसूफसाठी माझे दुःख!” आणि त्याने दाबून ठेवलेल्या दुःखामुळे त्याची दृष्टी गेली . (युसूफ १२:८०-८४)
याकूब (अलैहिस्सलाम) दुःखाने व्याकूळ झाले आणि रडले. “माझ्यावर धीर धरा; कदाचित अल्लाह त्या सर्वांना माझ्याकडे परत आणेल. तो सर्वज्ञ आणि बुद्धिमान आहे.” पुन्हा एकदा त्यांना असह्य दुःखाचा सामना करावा लागला, पण अल्लाहवरील त्यांचा विश्वास अढळ राहिला – तोच त्यांच्या सांत्वनाचा एकमेव स्रोत होता. केवळ प्रार्थनाच त्यांना दिलासा देऊ शकली आणि त्यांची श्रद्धा व धीर दृढ करू शकली. आपला लाडका मुलगा युसूफसाठी इतकी वर्षे रडत राहिल्यानंतर – आणि आता आपला आणखी एक सर्वोत्तम मुलगा त्यांच्यापासून हिरावून घेतला गेल्याने – त्यांची दृष्टी जवळजवळ गेली होती.
इतर मुलांनी त्याला विनवणी केली: “हे वडिला, तुम्ही एक थोर पैगंबर आणि अल्लाहचे महान दूत आहात. तुमच्यावर ईश्वरीय अवतरण झाले आणि लोकांनी तुमच्याकडून मार्गदर्शन व श्रद्धा प्राप्त केली. तुम्ही अशा प्रकारे स्वतःचा नाश का करत आहात?”
याकूब (अलैहिस्सलाम) म्हणाले: “ मला फटकारल्याने माझे दुःख कमी होणार नाही. केवळ माझ्या मुलांच्या परत येण्यानेच मला दिलासा मिळेल. माझ्या मुलांनो, युसूफ आणि त्याच्या भावाला शोधायला जा; अल्लाहच्या दयेबद्दल निराश होऊ नका .”
अल्लाह, सर्वशक्तिमान आम्हाला सांगतो:
ते म्हणाले: “अल्लाहची शपथ! जोपर्यंत तुम्ही म्हातारपणी अशक्त होत नाही किंवा तुम्ही मृतात्म्य होईपर्यंत तुम्ही युसुफचे स्मरण सोडणार नाही.”
तो म्हणाला: “मी माझे दुःख आणि शोक केवळ अल्लाहकडेच व्यक्त करतो, आणि जे तुम्हाला माहीत नाही ते मला अल्लाहकडून माहीत आहे. हे माझ्या मुलांनो! तुम्ही जा आणि युसूफ व त्याच्या भावाविषयी चौकशी करा आणि अल्लाहच्या दयेची आशा कधीही सोडू नका. निश्चितच, जे लोक कुफ्र करतात (नास्तिक) त्यांच्याशिवाय कोणीही अल्लाहच्या दयेबद्दल निराश होत नाही.” (युसूफ १२:८५-८७).
| भाऊ उदास होऊन निघून गेले आणि इजिप्तमध्ये पोहोचल्यावर त्यांनी यहूदा गोळा केला आणि युसूफला बोलावले, ज्याच्याशी त्यांनी विनंती केली:
"हे भूमीच्या शासका! आमच्यावर आणि आमच्या कुटुंबावर कठीण काळ कोसळला आहे, आणि आम्ही केवळ अल्प भांडवल आणले आहे, म्हणून आम्हाला पूर्ण मोबदला द्या आणि आमच्यावर दया करा. खरोखर, अल्लाह दया करणाऱ्यांना प्रतिफळ देतो." ( सूरह युसूफ १२:८८). शेवटी त्यांनी युसूफला विनवणी केली. त्यांनी त्याच्याकडे भिक्षा मागितली, त्याच्या हृदयाला आवाहन करून, त्याला आठवण करून दिली की अल्लाह दान देणाऱ्यांना बक्षीस देतो. या क्षणी, त्यांच्या दुर्दशेमध्ये, युसुफ (अलेहिस सलाम) त्यांच्याशी त्यांच्या मातृभाषेत बोलला: 
"तुम्ही अज्ञानी असताना युसूफ आणि त्याच्या भावासोबत काय केले हे तुम्हाला माहीत आहे का?" ते म्हणाले: “तू खरंच युसूफ आहेस का?” तो म्हणाला: “मी युसूफ आहे आणि हा माझा भाऊ (बेंजामिन) आहे. अल्लाह आमच्यावर खरोखरच कृपाळू आहे. जो कोणी अल्लाहचे भय बाळगतो, त्याची आज्ञा पाळतो ( पाप आणि वाईट कृत्यांपासून दूर राहून आणि सत्कर्म करून), आणि संयम बाळगतो, तर निश्चितच अल्लाह सत्कर्म करणाऱ्यांचे प्रतिफळ वाया जाऊ देत नाही.” ते म्हणाले: “अल्लाहची शपथ! निश्चितच अल्लाहने तुम्हाला आमच्यापेक्षा श्रेष्ठ ठरवले आहे, आणि आम्ही निश्चितच पापी आहोत.” (यूसूफ १२:८९-९१) भाऊ भीतीने थरथर कापू लागले, परंतु युसूफ (अलेहिस सलाम) यांनी त्यांचे सांत्वन केले: 
आजच्या दिवशी तुमच्यावर कोणताही दोष नाही, अल्लाह तुम्हाला माफ करो, आणि तो दया करणाऱ्यांमध्ये सर्वात दयाळू आहे! (यूसूफ १२:९२) त्याने त्यांना मिठी मारली आणि ते एकत्र आनंदाने रडले. त्याला त्याचे जबाबदार कार्यालय सोडणे शक्य नव्हते, म्हणून त्याने आपल्या भावांना सल्ला दिला: 
“माझा हा शर्ट घेऊन जा आणि माझ्या वडिलांच्या चेहऱ्यावर टाक, म्हणजे त्यांना दृष्टी मिळेल आणि ते तुझ्या सर्व कुटुंबाला माझ्याकडे घेऊन येतील.” (यूसूफ १२:९३) आणि म्हणून ते याकूबकडे परतले. तो अचानक उभा राहिला, कपडे घालून बाहेर गेला. मग त्याने आपला चेहरा स्वर्गाकडे वर उचलला आणि हवा सुंघली. त्याच्या मुलाच्या बायकोला आश्चर्य वाटले की तो त्याच्या खोलीतून बाहेर आला आणि त्याने त्याला कसे वाटले ते विचारले. चेहऱ्यावर हसू उमटले. त्याने उत्तर दिले: “मला हवेत युसूफचा वास येत आहे.” त्यांनी त्याला एकटे सोडले आणि एकमेकांना सांगितले की म्हाताऱ्यासाठी काही आशा नाही, त्याला शंका आहे की तो वेडा झाला आहे आणि युसूफसाठी रडत मरेल. त्या दिवशी याकूब (अलेहिस सलाम) यांना उपवास सोडण्यासाठी एक कप दूध हवे होते, कारण तो उपवास करत होता. रात्री त्याने कपडे बदलले. युसुफचा शर्ट धान्यामध्ये लपवून काफिला वाळवंटात जात होता. ते याकूब (अलेहिस सलाम) च्या इस्टेटीजवळ होते. त्याने बराच वेळ प्रार्थना केली, आपले हात स्वर्गाकडे उचलले आणि हवा शिंकली. शर्ट जवळ आल्याने तो रडत होता. अल्लाह म्हणतो: 
आणि जेव्हा काफिला निघून गेला, तेव्हा त्यांचे वडील म्हणाले: "मला युसूफचा वास खरोखरच जाणवतो, जर तुम्ही मला कुचकामी समजत नाही (वृद्धापकाळामुळे मानसिक कमजोरी असलेला माणूस)." ते म्हणाले: “अल्लाहची शपथ! नक्कीच, तुम्ही तुमच्या जुन्या चुकांमध्ये आहात.” मग, जेव्हा आनंदाची बातमी वाहक आला, तेव्हा त्याने शर्ट त्याच्या चेहऱ्यावर टाकला आणि तो स्पष्ट दिसू लागला. तो म्हणाला: "मी तुम्हाला सांगितले नाही की, मला अल्लाहकडून ते माहित आहे जे तुम्हाला माहित नाही." ते म्हणाले: “हे आमच्या वडिला! आमच्या पापांविषयी अल्लाहकडे क्षमा मागा , खरोखरच आम्ही पापी आहोत.” (यूसूफ १२:९४-९७) कथेची सुरुवात एका स्वप्नाने झाली आणि ती स्वप्नाच्या अर्थाने संपते. सर्वशक्तिमान अल्लाहने सांगितले: 
तो म्हणाला: “मी माझ्या प्रभूकडे तुझ्यासाठी क्षमा मागेन, खरंच, तो! फक्त तोच क्षमाशील, दयाळू आहे.” मग, जेव्हा ते युसुफकडे गेले, तेव्हा त्याने आपल्या पालकांना स्वतःकडे घेतले आणि म्हटले: "इजिप्तमध्ये प्रवेश करा, जर अल्लाहची इच्छा असेल तर सुरक्षितपणे." आणि त्याने आपल्या आई-वडिलांना सिंहासनावर बसवले आणि ते त्याच्यासमोर नतमस्तक झाले. आणि तो म्हणाला: “हे माझ्या वडिला! हेच माझ्या पूर्वीच्या स्वप्नाचे स्पष्टीकरण आहे! माझ्या पालनकर्त्याने ते खरे करून दाखवले आहे! सैतानाने माझ्यात आणि माझ्या भावांमध्ये वैर निर्माण केल्यानंतर, जेव्हा त्याने मला तुरुंगातून बाहेर काढले आणि तुम्हा सर्वांना बदावी जीवनातून येथे आणले, तेव्हा तो खरोखरच माझ्यावर कृपाळू होता. निश्चितच, माझा पालनकर्ता ज्याच्यावर कृपा करू इच्छितो, त्याच्यावर तो अत्यंत कृपाळू आणि दयाळू आहे. खरोखर तोच! केवळ तोच सर्वज्ञ, सर्व-बुद्धिमान आहे.” (यूसूफ १२: ९८-१०० ) युसूफ राज्यासाठी एक मौल्यवान व्यक्ती बनल्यामुळे, राजाने त्याला त्याच्या कुटुंबासह इजिप्तमध्ये स्थायिक होण्याची परवानगी दिली. त्याने कृतज्ञता म्हणून अल्लाहला साष्टांग नमस्कार केला. आपल्या मृत्यूपूर्वी, याकूब (अलैहिस्सलाम) यांनी आपल्या मुलांना अल्लाहच्या सर्व पैगंबरांचा धर्म असलेल्या इस्लामच्या शिकवणीचे पालन करण्याचा सल्ला दिला . अल्लाह सर्वशक्तिमान प्रकट झाला: 
किंवा याकूबला मृत्यू जवळ आला तेव्हा तुम्ही साक्षीदार होता का? जेव्हा त्याने आपल्या पुत्रांना विचारले: “माझ्या नंतर तुम्ही कोणाची उपासना कराल?” तेव्हा ते म्हणाले: “आम्ही तुमच्या इलाहची (अल्लाहची) उपासना करू, जो तुमच्या वडिलांचा इलाह (देव) आहे. इब्राहिम, इस्माईल, इसहाक, एकच इलाह (देव), आणि इस्लाममध्ये आम्ही त्यालाच समर्पित आहोत.” (अल-बकरा २:१३३). |
- समाप्त
नियमितपणे अधिक मौल्यवान इस्लामिक सामग्री मिळविण्यासाठी, कृपया येथे आमच्या वृत्तपत्राची सदस्यता घ्या
अल्लाह आपला संयम आणि देवाचे भय वाढवो.
सुभानअल्लाह!ईश्वर आमच्या अंतःकरणातील शत्रुत्व काढून टाको, आमच्या अंतःकरणात भरून टाका आणि आम्हाला स्वर्गातील रहिवाशांमध्ये बनवा.आमीन
अल्लाह आम्हाला आमच्या सर्व बाबींमध्ये त्याची इच्छा स्वीकारण्यास, संयमाने आणि त्याच्या संरक्षणावर पूर्ण विश्वास ठेवण्यास मदत करो - आमीन!
अल्लाहू अकबर, खूप मनोरंजक कथा. अल्लाह sww आम्हाला विश्वासणाऱ्यांमध्ये गणले जावे
ही एक अद्भुत कथा आहे आणि आपल्या सर्वांना याची आठवण करून देते की संयम खरोखरच पुरस्कृत आहे.
माशाअल्लाह, सुराची थीम अतिशय चांगल्या प्रकारे समजावून सांगितली आहे. अल्लाह SWT चा संदेश पसरवण्याची ही खरोखरच मोठी सेवा आहे. तो संघाला त्याच्या इच्छेनुसार प्रतिफळ देवो, आमिन.जजाकअल्लाह ओ खैर.
माशाअल्लाह. अतिशय मनोरंजक कथा. आमच्या ज्ञानात वाढ केली आणि आमच्या इमानात दृढ. उत्तम कामासाठी इक्रा सेन्सचे आभार.