अल्लाहने मनुष्याचा स्वभावच चुका करणारा बनवला आहे. आपण सतत या ऐहिक जीवनाच्या आकर्षणांच्या आणि इच्छांच्या अधीन असतो. जरी आपल्याकडे आपली 'स्वतंत्र इच्छाशक्ती' कोणत्याही दिशेने वळवण्याची क्षमता असली तरी, आपण सैतानाच्या हल्ल्यांना आणि कुजबुजींना सामोरे जातो, जे आपल्याला सरळ मार्गापासून भरकटवू शकतात.
सैतानाचे हल्ले कसे टाळायचे?
आपण आपली श्रद्धा, ज्ञान आणि सत्कर्मे वाढवून सैतानाच्या आपल्याला पापांच्या ओझ्याखाली खेचण्याच्या योजनेचा प्रतिकार करू शकतो आणि त्यामुळे आपण अशा स्तरावर पोहोचू शकतो, जिथे आपल्याला तेजस्वी आणि देखण्या चेहऱ्यांनी अल्लाहला भेटण्याचा मान मिळू शकेल . याउलट, आपण अल्लाहच्या आज्ञांकडे दुर्लक्ष करून स्वतःवर पापांचे ओझे लादू शकतो, ज्यामुळे आपल्या चेहऱ्यावर अंधार आणि दुःख येईल. जसे अल्लाह कुराणात म्हणतो :
- त्या दिवशी काही चेहरे असतील नादिराह (चमकदार आणि तेजस्वी).
- त्यांच्या पालनकर्त्याकडे (अल्लाह) पाहत आहे.
- आणि काही चेहरे, त्या दिवशी, असतील बसीरह (गडद, उदास, भुसभुशीत आणि दुःखी)
- त्यांच्यावर काही संकट कोसळणार आहे असा विचार करून (कुराण, अल-कियामा: 22-25).
आपल्यापैकी जे श्रद्धावान आहेत, त्यांच्यासाठी केवळ अल्लाहला भेटण्याच्या अपेक्षेनेच आपली कृत्ये सरळ करण्याची आणि सर्व प्रकारच्या पापांपासून दूर राहण्याची प्रेरणा मिळायला हवी. परंतु पुन्हा, आपल्या मूळ स्वभावातील चुकांमुळे आपण आपली कर्तव्ये विसरतो किंवा त्याकडे दुर्लक्ष करतो आणि आपल्या 'नफ्स'ला (स्वभावाला) पापाकडे ढकलतो. म्हणून, स्वतःला मार्गभ्रष्टतेपासून वाचवण्यासाठी, आपण मूळ कारणांचा शोध घेतला पाहिजे, जे आपल्याला सैतानाच्या डावपेचांची जाणीव करून देण्यास आणि त्यानुसार आपल्या 'नफ्स'ला मार्गभ्रष्ट होण्यापासून रोखण्यास मदत करतील .
पापांच्या मोहावर मात करणे
खालील काही कारणे आहेत आणि दैवी मार्गदर्शन जे आपल्याला पापांमध्ये येण्याच्या मोहावर मात करण्यास मदत करू शकतात.
धार्मिक बाबींच्या ज्ञानाचा अभाव
धार्मिक बाबींबद्दलच्या ज्ञानाचा अभाव आणि त्यामुळे आपल्या समजुतीत निर्माण होणारी मोठी दरी, हे आपल्यापैकी अनेकांच्या पापांमध्ये गुंतण्यामागील एक कारण आहे. यामुळे आपल्याला 'हलाल' (अनुमत) आणि 'हराम' (निषिद्ध) गोष्टींबद्दलचे ज्ञानही मिळत नाही. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी मानवजातीसाठी आणलेले इस्लामी ज्ञान शिकण्याच्या आपल्या जबाबदारीविषयी काय म्हटले आहे याचा विचार करा:
अल्लाहने मला ज्या मार्गदर्शन आणि ज्ञानासह पाठवले आहे, त्याचे उदाहरण पृथ्वीवर पडणाऱ्या मुसळधार पावसासारखे आहे. त्यातील काही भाग सुपीक जमीन होती, जिने पावसाचे पाणी शोषून घेतले आणि विपुल प्रमाणात वनस्पती व गवत उगवले. (आणि) त्याचा दुसरा भाग कठीण होता आणि त्याने पावसाचे पाणी धरून ठेवले आणि अल्लाहने त्याचा उपयोग लोकांना लाभ मिळवून दिला आणि त्यांनी त्याचा उपयोग पिण्यासाठी, आपल्या जनावरांना पाणी पाजण्यासाठी आणि शेतीसाठी जमिनीच्या सिंचनाकरिता केला. (आणि) त्याचा एक भाग नापीक होता, जो पाणी धरून ठेवू शकत नव्हता आणि वनस्पतीही उगवू शकत नव्हता (त्यामुळे त्या जमिनीने कोणताही फायदा दिला नाही). पहिले उदाहरण त्या व्यक्तीचे आहे, जो अल्लाहचा धर्म समजून घेतो आणि अल्लाहने माझ्याद्वारे (पैगंबराद्वारे) प्रकट केलेल्या (ज्ञानाचा) लाभ घेतो आणि शिकतो व नंतर इतरांना शिकवतो. शेवटचे उदाहरण त्या व्यक्तीचे आहे, जो त्याची पर्वा करत नाही आणि माझ्याद्वारे प्रकट झालेले अल्लाहचे मार्गदर्शन स्वीकारत नाही (तो त्या नापीक जमिनीसारखा आहे. ) [बुखारी, खंड १, पुस्तक १, हदीस ७९].
पुस्तक डाउनलोड करण्यासाठी येथे क्लिक करा: विश्वासातील 50 प्रश्न आणि उत्तरे
दुर्दैवाने, आज असे मुस्लिम दिसणे असामान्य नाही जे शेवटच्या श्रेणीत मोडतात आणि असे ज्ञान शिकण्यासाठी फारसे प्रयत्न करत नाहीत. खलिफा उमर इब्नुल-खत्ताब यांनी हेच भाकीत केले होते, जेव्हा ते म्हणाले: “ लवकरच इस्लामचे बंधन हळूहळू सैल होईल, कारण लोक इस्लाममध्ये प्रवेश करतील पण जाहिलिया (इस्लाम ज्या अज्ञानी प्रथांना विरोध करतो) बद्दल अनभिज्ञ असतील,” याचा अर्थ असा की ते त्यांचे पालन करण्यास अजिबात संकोच करणार नाहीत [इब्न तैमिया – मजमूउल-फतावा (१०/३०१)].
शिवाय, इस्लामी बाबींबद्दल अधिक जाणून घेण्याच्या जबाबदारीतून स्वतःची सुटका करून घेण्यासाठी, आपल्यापैकी काहीजण स्वतःची अशी समजूत घालतात की अर्थपूर्ण जीवन जगण्यासाठी आपली दैनंदिन उपासना पुरेशी असू शकते. पुन्हा, हा त्या सापळ्यांपैकी एक आहे ज्याबद्दल अनेक विद्वानांनी शतकानुशतके आपल्याला सावध केले होते. याचे कारण असे की, ज्ञानाच्या आधाराशिवाय अल्लाहची उपासना केल्याने आपल्या श्रद्धेचा पाया अत्यंत असुरक्षित आणि चुकण्याजोगा बनतो. या संदर्भात, इब्न अल-कय्यिम सूरह अल-हश्रच्या (१६, १७) दोन आयतींवर भाष्य करतात, ज्यात एका अज्ञानी उपासकाने नकळतपणे आपले जीवन अल्लाहच्या उपासनेवर आधारले होते, तेव्हा सैतानाने संधी साधली आणि अशा प्रकारे (त्याच्या ज्ञानाच्या अभावामुळे) त्याला अल्लाहला नाकारण्यासाठी [अल-फव्वाईद] मोहात पाडले. म्हणून, आपण पाहतो की ज्ञानाद्वारे आपली श्रद्धा मजबूत करण्यासाठी सतत प्रयत्न करणे केवळ आपल्याला लहान पापांपासून वाचवण्यासाठीच नव्हे, तर सर्वात मोठ्या पापापासून, म्हणजेच अल्लाहला नाकारण्यापासून रोखण्यासाठी देखील आवश्यक आहे.
सामाजिक दबाव आपल्याला पापांकडे वळवतात
आपल्यापैकी बरेच जण जाणूनबुजून केलेल्या अवज्ञेमुळे पाप करत नाहीत, तर कधीकधी अनिच्छेने त्या कृत्यात ओढले जातात. हे काही गुपित नाही की काही सामाजिक (आणि इतर) दबाव आपल्याला अशी पापे करण्यास प्रवृत्त करतात, जी आपण सामान्यतः करणार नाही. अशा परिस्थितीत, आपण आपल्या सद्सद्विवेकबुद्धीला शांत करतो आणि मग सामाजिक प्रवाहाबरोबर वाहत जातो. याच कारणांपैकी एक कारण म्हणजे, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी आपल्याला अशा संगतीपासून सावध केले आहे, जी आपल्याला सरळ मार्गापासून दूर नेऊ शकते. ते (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) म्हणाले: “माणूस आपल्या जवळच्या मित्रांच्या मार्गाचे अनुसरण करतो, म्हणून तुमच्यापैकी प्रत्येकाने पाहावे की तो कोणाला आपला जवळचा मित्र मानतो.” (अबू दाऊद, ८४३३ द्वारे कथन केलेले; अल-अल्बानी यांनी सहीह अबू दाऊद, ४०४६ मध्ये 'हसन' म्हणून वर्गीकृत केलेले.)
आपण स्वतःला आठवण करून दिली पाहिजे की वेळ नेहमीच निघून जातो आणि असे मित्र आपल्याला आपल्या आयुष्याच्या संपूर्ण प्रवासात टिकत नाहीत आणि ज्या दिवशी आपण त्यांच्या प्रभावामुळे केलेल्या पापांसाठी जबाबदार धरले जाईल त्या दिवशी ते आपल्याबरोबर नसतील. न्यायाच्या दिवसाबद्दल खालील दोन वचनांमध्ये अल्लाह काय म्हणतो ते विचारात घ्या:
“त्या दिवशी ( न्यायदिनी ) मित्र हे शत्रू असतील, अल-मुत्तकीन (धार्मिक) सोडून” (अज-झुखरुफ ४३: ६७).
आणि (तो) दिवस लक्षात ठेवा, जेव्हा दुष्कर्मी आपले हात चावेल आणि म्हणेल: अरेरे! मी पैगंबर (मुहम्मद) यांचा मार्ग स्वीकारला असता तर बरे झाले असते. अरेरे! माझे दुर्दैव! मी अमुक-तमुकला कधीच मित्र मानले नसते तर बरे झाले असते. माझ्याकडे उपदेश (कुराण) आल्यानंतर त्याने मला त्यापासून खरोखरच भरकटवले. आणि सैतान नेहमीच गरजेच्या वेळी माणसाला सोडून जातो” (अल-फुरकान २५: २७-२९).
म्हणूनच, आपली सामाजिक मंडळे प्रत्यक्ष किंवा अप्रत्यक्षपणे आपल्याला पाप करण्यास प्रवृत्त करत असतील किंवा चांगले कर्म करण्यापासून परावृत्त करत असतील तर आपण अशा गट आणि लोकांपासून ताबडतोब दूर व्हावे. सामाजिक दबावांसमोर आपली सद्सद्विवेक बुद्धी शांत करून, आपण हळूहळू अनेक चुकीच्या गोष्टींना हक्क समजू लागतो आणि हळूहळू योग्य आणि चुकीचा आपला आंतरिक होकायंत्र गमावतो.
अभिमान आणि अहंकाराची भावना पापांकडे वळते
अहंकार आणि गर्व आपल्याला आपल्या स्वार्थी हेतूंना महत्त्व देण्यासाठी आपल्यातील चांगुलपणा आणि सारासार विचार दाबून टाकायला लावू शकतात. अशा वृत्तीचे एक लक्षण म्हणजे केवळ चुकीचे दृष्टिकोन पुढे रेटण्यासाठी वारंवार वादविवाद, भांडणे आणि कलह करणे. सर्वसाधारणपणे अशी वृत्ती कुराण आणि पैगंबरांनी आपल्याला शिकवलेल्या प्रत्येक गोष्टीच्या विरुद्ध आहे. एका इस्लामिक विद्वानाने म्हटल्याप्रमाणे, जर श्रद्धा ( ईमान ) म्हणजे केवळ आपल्या हृदयात तथ्ये जाणून घेणे असेल, तर ती सैतानाच्या परिस्थितीसारखी आहे, कारण तो आपल्या प्रभू (रब) बद्दल खूप ज्ञानी होता [1], तरीही त्याच्या अहंकार आणि गर्वामुळे तो वाद घालणारा आणि अल्लाहचा आज्ञा न मानणारा बनला, आणि या प्रक्रियेत तो सर्वात वाईट प्राणी बनला.
हे लक्षात ठेवूया की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी अशा वृत्तीला मार्गभ्रष्टतेशी जोडले आहे. ते म्हणाले, “मार्गदर्शन मिळाल्यानंतर कोणताही समाज वादविवादाशिवाय कधीही मार्गभ्रष्ट झाला नाही” (तिरमिधी #३२५३ आणि इब्न माजा #४८, अबू उमामा यांच्या हवाल्याने).” अल्लाहने अशा लोकांबद्दल दिलेले उदाहरण विचारात घ्या:
- आणि जेव्हा मुलगा मरियम (मेरीया) उदाहरण म्हणून उद्धृत केले आहे (म्हणजे येशूची त्यांच्या मूर्तींप्रमाणे पूजा केली जाते), पाहा! तुमचे लोक मोठ्याने रडतात (उदाहरणार्थ हसतात).
- आणि म्हणा: “आमचे अलिहा (देव) चांगले आहेत की तो (येशू)?" त्यांनी युक्तिवाद वगळता वरील उदाहरण उद्धृत केले नाही. नाही! पण ते भांडखोर लोक आहेत (कुराण, ४३:५७-५८).
म्हणून, आपण आत्मपरीक्षण करून पाहिले पाहिजे की आपल्या हृदयातील गर्व किंवा आपल्या वृत्तीतील अहंकार आपल्याला सत्य पाहण्यास किंवा ऐकण्यास नकार देण्यास कोणत्याही प्रकारे प्रभावित करत आहे का. आपल्यापैकी जे अशा आजारांनी ग्रस्त आहेत, त्यांच्यासाठी याऐवजी नम्रतेच्या वृत्तीची गरज आहे, जी आपल्याला शांत राहण्यास आणि आपल्या चुका स्वीकारण्यास प्रवृत्त करेल, ज्यामुळे त्या सुधारण्याची संधी मिळेल. इब्न अल-कय्यिम म्हणाले की, अल्लाहच्या दृष्टीने, गर्व निर्माण करणाऱ्या चांगल्या कर्मापेक्षा (अल-फव्वाईद) असे पाप अधिक श्रेयस्कर आहे, जे मनुष्याला शरणागतीकडे (आणि पश्चात्तापात अल्लाहप्रती नम्रतेकडे) घेऊन जाते. याचे कारण स्पष्ट आहे की गर्व आपल्या डोळ्यांवर आणि हृदयावर पडदा टाकतो आणि आपल्याला अधिक पापांकडे नेऊ शकतो. ( कयामतची चिन्हे पहा )
किरकोळ पापांना गांभीर्याने न घेणे
अनेक जण लहानसहान पापांना हलके घेतात आणि असे गृहीत धरतात की अल्लाह त्यांना त्या पापांसाठी क्षमा करेल. परिणामी, ते त्या पापांमध्ये टिकून राहतात आणि त्यामुळे त्याकडे लक्ष देण्याची गरज त्यांना जाणवत नाही. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांच्या हदीसचा विचार करा , जिथे एका वृत्तानुसार ते म्हणाले, “लहानसहान पापांपासून सावध रहा, कारण ती वाढत जाऊन माणसाला नष्ट करतील” (अहमद यांनी नोंदवले; सहीह अल-जामी', २६८६-२६८७).
काही विद्वानांचे असे मत आहे की जेव्हा लहान पापांसोबत लाज किंवा पश्चात्तापाचा अभाव असतो, अल्लाहची भीती नसते आणि ती हलकेपणाने घेतली जातात, तेव्हा ती मोठी पापे म्हणून गणली जाण्याचा धोका असतो. म्हणूनच असे म्हटले जाते की जर तुम्ही सातत्य ठेवले तर कोणतेही लहान पाप लहान राहत नाही आणि जर तुम्ही क्षमा मागितली तर कोणतेही मोठे पाप मोठे राहत नाही [2].
चांगल्या गोष्टीची आज्ञा आणि वाईट गोष्टींना मनाई करण्याची प्रथा सोडणे
पापांचा प्रसार होण्यामागील एक कारण म्हणजे, आपल्यापैकी बरेच जण लोकांना चांगल्या गोष्टींसाठी आमंत्रित करण्याची आणि त्यांना वाईट करण्यापासून थांबवण्याची तत्त्वे विसरले आहेत. जेव्हा लोक अशा वातावरणात (कुटुंबात किंवा इतर सामाजिक वर्तुळात) राहतात, जिथे चांगल्या गोष्टींसाठी सल्ला देण्यास फारसे प्रोत्साहन दिले जात नाही, तेव्हा सुधारणेच्या संधी हिरावल्या जातात आणि लोकांच्या मनात स्वतःबद्दल चुकीच्या कल्पनाही निर्माण होतात. आपण आधी चर्चा केल्याप्रमाणे, अल्लाहने आपल्याला दुर्बळ बनवले आहे आणि परिणामी पापांपासून दूर राहण्यासाठी वेळोवेळी ज्ञानी सल्ला आणि शहाणपणाची आवश्यकता असते . याव्यतिरिक्त, इस्लामी शिकवणी आपल्याला योग्य किंवा अयोग्य बाबींवर एकमेकांना सल्ला देण्याची आज्ञा देतात. जेव्हा समुदाय या तत्त्वांचे पालन करण्यात अयशस्वी होतात, तेव्हा पापे अधिक सहजपणे पसरतात. अल्लाह कुराणमध्ये (मुस्लिमांविषयी) म्हणतो:
तुम्ही मानवजातीसाठी निर्माण केलेल्या सर्व लोकांमध्ये सर्वोत्तम आहात; तुम्ही अल-मरूफ (चांगल्या आणि सत्याचा) आदेश देता आणि अल-मुन्कर (वाईट, वाईट, पापे इत्यादी) निषिद्ध ठरवता, आणि तुम्ही अल्लाहवर विश्वास ठेवता...” ( कुरआन ३ :११०)
मालिक इब्न दिनार म्हणाले, “आपल्याला जगावर प्रेम करण्याची सवय लागली आहे, त्यामुळे आपण एकमेकांना चांगल्या गोष्टींचा उपदेश करत नाही किंवा वाईट गोष्टींना मनाई करत नाही. सर्वोच्च अल्लाह निश्चितच आपल्याला हे असेच चालू ठेवण्याची परवानगी देणार नाही, पण मला माहीत असते तर बरे झाले असते की आपल्यावर कोणत्या प्रकारची शिक्षा ओढवेल!” - इमाम अल-बैहकी (श्रद्धेच्या सत्तर-सात शाखा).
पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) म्हणाले: “जर लोकांनी एखादी वाईट गोष्ट पाहिली आणि त्यांनी ती बदलली नाही, तर लवकरच अल्लाह त्या सर्वांना आपली शिक्षा देईल. ” (हदीस – अहमद, अल्बानी यांनी सहीह अल-जामी' (१/३९८) मध्ये विश्वसनीय म्हणून प्रमाणित केले आहे).
पुस्तक डाउनलोड करण्यासाठी येथे क्लिक करा: विश्वासातील 50 प्रश्न आणि उत्तरे
तथापि, सल्ला देण्याची बाब सुज्ञपणे हाताळली पाहिजे. सल्ला देण्याच्या किंवा सल्ला स्वीकारण्याच्या परिस्थितीत, सल्ला देण्याच्या पद्धतीमुळे लोक निराश झालेले दिसणे ही काही असामान्य गोष्ट नाही. याचे कारण असे की, सल्ला देणे आणि दोष देणे यातील फरक त्यांना कळत नाही. सलफपैकी (पैगंबरांच्या मृत्यूनंतर आलेले नेक अनुयायी) एकाला विचारण्यात आले : “कोणीतरी तुला तुझ्या चुकांबद्दल सांगितलेले तुला आवडेल का?” त्यावर त्यांनी उत्तर दिले: “जर तो मला दोष देण्याच्या हेतूने असे करत असेल, तर नाही.” तसेच, अल-फुदैल (रहमतुल्लाहि अलैहि) म्हणाले: “ईमानवाला (आपल्या भावाचे पाप) लपवतो आणि (त्याला) सल्ला देतो, तर दुष्कर्मी (त्याचा) अपमान करतो आणि (त्याला) दोष देतो.” त्याचप्रमाणे, जेव्हा आपल्याला ईमानवाल्यांच्या चुकीच्या कृतींबद्दल माहिती असते, तेव्हा आपण त्यांच्या कमकुवतपणाबद्दल इतरांना सांगण्याचा मुद्दा बनवू नये. उदाहरणार्थ, सलफला सार्वजनिक ठिकाणी एखाद्याला चांगल्या गोष्टींचा आदेश देणे आणि वाईट गोष्टींना मनाई करणे हे अजिबात आवडत नसे. त्याऐवजी, ते खाजगीरित्या केले जावे हे त्यांना आवडत असे. याचे कारण असे की, सल्ला देणाऱ्याचा उद्देश, ज्या व्यक्तीला तो सल्ला देत आहे तिचे दोष पसरवणे आणि सार्वजनिक करणे हा नसतो, तर तो ज्या वाईट गोष्टीत अडकला आहे तिचा अंत करणे हाच त्याचा उद्देश असतो [सल्ला देणे आणि निंदा करणे यातील फरक, अल-हाफिझ इब्न रजब अल-हनबली].
पापांचे दुष्परिणाम न जाणणे
 |
पुष्कळ लोक पाप करण्यामागचे, किंवा त्यांच्या पापांची फारशी पर्वा न करण्याचे आणखी एक कारण म्हणजे या जगात आणि परलोकात त्यांच्या जीवनावर पापांचा काय परिणाम होऊ शकतो हे पाहण्यात त्यांचे अपयश. सत्य हे आहे की जर आपल्याला पापांचे भयानक स्वरूप समजले नाही तर आपण त्यांच्यापासून दूर राहणार नाही. इब्न अल-कय्यिमने स्पष्ट केलेल्या पापांच्या दुष्परिणामांचा नमुना विचारात घ्या: |
- पापांमुळे एखाद्या व्यक्तीला तरतूदीपासून वंचित ठेवतात (रिझक) या जीवनात. मुस्नाद अहमदमध्ये असे म्हटले आहे की थौबान म्हणाले: “अल्लाहचे मेसेंजर (स.व.) म्हणाले: 'माणसाने केलेल्या पापांमुळे तो तरतूदीपासून वंचित राहतो.'' (इब्न माजाह, 4022 ने वर्णन केलेले, सहीह इब्न माजाहमध्ये अल-अल्बानी यांनी हसन म्हणून वर्गीकृत केले आहे).
- एक पापी व्यक्ती भावना अनुभवतो त्याच्या प्रभूशी आणि त्याच्या आणि इतर लोकांमधील अलिप्तता (उदासीनता). अल्लाहच्या अवज्ञाचा परिणाम (त्याच्या दैनंदिन जीवनातील काही बाबींमध्ये) तो पाहू शकतो असे एका सलाफने म्हटले होते.
- पाप करणारा माणूस पाहतो की त्याच्यासाठी गोष्टी कठीण होतात. ज्या गोष्टीकडे तो वळतो, त्याला रस्ता अडलेला किंवा अवघड वाटतो. त्याच चिन्हाने, जो अल्लाहला घाबरतो त्याच्यासाठी गोष्टी सुलभ केल्या जातात.
- अब्द-अल्लाह इब्न 'अब्बास म्हणाले: "चांगली कृत्ये चेहरा उजळ करतात, हृदयाला प्रकाश देतात आणि लोकांच्या हृदयात भरपूर तरतूद, शारीरिक शक्ती आणि प्रेम आणतात. वाईट कृत्ये चेहरा अंधकारमय करतात, अंतःकरणात अंधार आणतात आणि शारीरिक दुर्बलता, तरतुदीचा अभाव आणि लोकांच्या अंतःकरणात द्वेष निर्माण करतात."
- पाप हे पाप उत्पन्न करते जोपर्यंत ते एखाद्या व्यक्तीवर प्रभुत्व मिळवत नाही आणि तो त्यातून सुटू शकत नाही. पाप माणसाची इच्छाशक्ती कमकुवत करते. हे हळूहळू पाप करण्याची त्याची इच्छाशक्ती मजबूत करते आणि पश्चात्ताप करण्याची त्याची इच्छा कमकुवत करते जोपर्यंत त्याच्या हृदयात पश्चात्ताप करण्याची इच्छा नसते. . . म्हणून तो शोधतो क्षमा आणि पश्चात्ताप व्यक्त, परंतु हे फक्त ओठांवर शब्द आहेत, जसे की खोटे बोलणार्‍यांच्या पश्चात्तापाचे, ज्यांचे अंतःकरण अजूनही पाप करण्याचा निश्चय करतात आणि त्यात टिकून राहतात. हा सर्वात गंभीर रोगांपैकी एक आहे ज्यामुळे विनाश होण्याची शक्यता असते. तो संवेदनाहीन होतो आणि त्याला पापे घृणास्पद वाटत नाहीत; त्यामुळे ही त्याची सवय बनून जाते आणि लोकांनी त्याला पाप करताना पाहिले किंवा त्याच्याबद्दल काही बोलले तरी त्याला त्रास होत नाही..
एकंदरीत, आपण हे लक्षात ठेवूया की पापांपासून दूर राहण्यासाठी, आपल्याला सत्याच्या ज्ञानाने दृढ झालेली एक मजबूत आंतरिक संदर्भ चौकट सतत तयार करण्याचा प्रयत्न करणे आवश्यक आहे. यासोबतच एक जिवंत सद्सद्विवेकबुद्धी असली पाहिजे, जी आपल्याला पापे दिसल्यावर ती ओळखायला मदत करेल आणि जर आपण त्या पापांमध्ये रमण्याकडे झुकलो, तर ती आपल्याला खडसावेल. पुन्हा, आपण आधी पुनरावलोकन केलेल्या सूरह अल-कयामाच्या आयतींवर चिंतन केल्यास, आपण अल्लाहला भेटताना आपल्या पापांचे ओझे हलके ठेवण्याचा प्रयत्न करूया, जेणेकरून आपले चेहरे बसीराह (काळोखे, उदास, गंभीर आणि दुःखी) न राहता नादिराह (चमकणारे आणि तेजस्वी) असतील.
संदर्भ:
- शेख डॉ.अब्दुल अजीज अल-कारी यांचे व्याख्यान
- शेख मुहम्मद सालीह अल-मुनाज्जिद (islam-qa.com)
— IqraSense.com ब्लॉगर
- समाप्त
प्रत्येक जीवासाठी वेबसाइट. कुराणसाठी अल्लाहचे आभार. ते म्हणाले की आपण ते नेहमी मोठ्या प्रमाणात वाचले पाहिजे. हे आपल्याला शैतान आणि पापाविरूद्ध सतत जागृत ठेवण्यासाठी आहे.
अशा आवश्यक आणि अतिशय फायदेशीर स्मरणपत्रांसाठी अलहमदुलिल्लाह. एक प्रचंड वेक अप कॉल. अल्लाह (SWT) तुम्हाला खरोखर आशीर्वाद देईल.
जझाकअल्लाह खैर,
समाजाच्या दबावामुळे किंवा आपल्या स्वतःच्या अनभिज्ञतेमुळे आणि आत्मसंतुष्टतेमुळे आपण करत असलेल्या मोठ्या आणि किरकोळ पापांबद्दल सतत सावध राहण्यासाठी आवश्यक असलेल्या आठवणीबद्दल धन्यवाद. पहिली गरज म्हणजे आपल्या ज्ञानाचा आणि बुद्धिमत्तेचा अभिमान सोडून देणे, हे आपल्याला योग्य मार्गदर्शन करण्यासाठी पुरेसे आहे असे मानून. आणि मग आपण अगदी किरकोळ पापांपासून दूर राहण्यासाठी आपली इच्छाशक्ती बळकट केली पाहिजे कारण ते आपल्यावर कधी विजय मिळवू शकतात हे आपल्याला कळत नाही. इमाम शफीने म्हटल्याप्रमाणे, प्रामाणिक व्यक्ती नेहमीच काळजीत असते. स्वतःबद्दल जास्त आत्मविश्वास बाळगणे आम्हाला परवडत नाही. तुमच्या वाचकांना असे ज्ञान देण्याच्या तुमच्या प्रयत्नांमध्ये अल्लाह तुम्हाला मदत करेल, आमिन.
अस्सलामु अलैकुम व रहमतुल्ला,
जझाकअल्लाहो खैरन, हाच आपल्या जीवनाचा खरा उद्देश आहे की आपण आपल्या अल्लाहची सर्वशक्तिमान उपासना करावी आणि इतरांना सल्ला द्यावा. एखाद्या व्यक्तीला मार्गदर्शन करणे या जगातील सर्व संपत्ती आणि सोन्यापेक्षा चांगले आहे. अल्लाह सर्वशक्तिमान सर्व मुस्लिमांना सर्व प्रकारच्या पापांपासून स्वतःचे रक्षण करण्यास मदत करेल. अल्लाह सर्वशक्तिमान तुम्हाला, मी आणि सर्व मुस्लिमांवर प्रसन्न होवो.
आमचे प्रिय नबी मुहम्मद, त्यांचे कुटुंब आणि त्या मोठ्या दिवसापर्यंत त्यांचे अनुसरण करणार्‍या सर्वांवर अगणित आशीर्वाद आणि शांती असो. आमीन.
अलहमदुलिलाह की आमच्याकडे पवित्र प्रेषित मुहम्मद (स.अ.) मध्ये नेहमीच ताजेतवाने करणारे कुराण आणि एक परिपूर्ण उदाहरण आहे. आमच्या इस्लामिक शिकवणी अविनाशी आहेत या वस्तुस्थितीमुळे मुस्लिम म्हणून आम्हाला खूप विश्वास आहे यात शंका नाही. जळाकुमुलाह खैरन
अल्लाह तुम्हाला महान स्मरणासाठी प्रतिफळ देईल.. आणि अल्लाह आम्हाला कोणतेही पाप करण्यापासून वाचवू शकेल आणि जर आम्ही त्याच्याकडे पश्चात्ताप करण्यासाठी असे केले तर इन्शाअल्लाह.
अस्वभ
अल्लाह swt AlhumD च्या तौफीक द्वारे पुन्हा एकदा एक अतिशय तपशीलवार, सत्य आणि सुंदर नसियाह (सल्ला).
अल्लाह तुम्हा सर्वांना जन्नत उल फिदाऊस देऊ शकेल ज्यांनी या सल्ल्याकडे लक्ष दिले आणि त्याच्या नजरेत एक चांगला मुमिन बनण्यासाठी 'तो बदल' केला - सुम्मा आमीन.
अस्सलामव ओ लैकुम व्हीआर/व्हीबी.,
एक अप्रतिम लेख! आम्हा सर्वांना सरळ मार्गावर राहण्यास मदत करण्यासाठी असा उत्कृष्ट सल्ला दिल्याबद्दल धन्यवाद. अल्लाह तुम्हाला आशीर्वाद देईल आणि तुम्हाला निरोगी आरोग्य देईल. आमीन.
सुबाहानअल्लाह… हे निश्चितपणे "विचाराचे अन्न" आहे कारण आम्हाला असे वाटते की आम्ही बरोबर करत आहोत - आणि तरीही आम्ही हळूहळू मार्ग सोडत आहोत, विशेषत: जेव्हा "आनंददायक" मित्र आणि कुटुंबाच्या बाबतीत जे पूर्णपणे मार्गदर्शन करत नाहीत. आपण न्याय करणार नाही, परंतु मला खात्री आहे की जेव्हा आपण "कथन गमावतो" तेव्हा आपले अंतरंग आपल्याला सांगते
कृपया आम्हाला आठवण करून देणे सुरू ठेवा. सर्वशक्तिमान अल्लाह तुमच्या अथक परिश्रमावर प्रसन्न होवो आणि मुस्लिम उम्माला माफी देवो!!
तुमचे खूप खूप आभार,,मला याची कशी गरज आहे याची तुम्ही कल्पना करू शकत नाही,मी अशा ठिकाणी राहतो की माझ्या आजूबाजूला अनेक लोक आणि त्यांच्यापैकी प्रत्येकजण मला पाप करायला बोलावत आहे,आता मी गप्प आहे,मी संप्रेषण थांबवले आहे मी फक्त माझ्यातच राहतो. खोली, माझा अल्लाह आम्हा सर्वांना मार्गदर्शन कर
प्रिय लेखक,
मला आणि ते वाचणाऱ्या सर्व विश्वासणाऱ्यांना आठवण करून दिल्याबद्दल धन्यवाद.
आठवण करून दिल्याबद्दल धन्यवाद, अल्लाह सर्वशक्तिमान संपूर्ण मुस्लिमांना मदत करो, आशीर्वाद आणि शांती आमच्या प्रेमळ नब ई मुहम्मद आणि त्यांच्या कुटुंबावर असो, जझाकअल्लाह खैरा
तुमचे लेखन खूप अभ्यासपूर्ण आणि विचार करायला लावणारे होते. अल्लाह आमचा विश्वास बळकट करेल आणि आम्हाला प्रलोभनांचा आणि तर्कहीन इच्छांचा प्रतिकार करण्याची इच्छा देईल जे आम्हाला पापाच्या तलावात बुडवत आहेत. आमीन
या लेखाच्या संदर्भात ही एक सुंदर म्हण आहे, (स्वतःमध्ये पहा आणि आपल्या अंतःकरणातील अभिमान किंवा आपल्या वृत्तीचा अहंकार आपल्याला सत्य पाहण्यास किंवा ऐकण्यास नकार देण्यास प्रभावित करते की नाही ते पहा. आपल्यापैकी ज्यांना असा त्रास होतो त्यांच्यासाठी रोग, त्याऐवजी गरज आहे ती नम्रता किंवा नम्रतेची वृत्ती जी आपल्याला शांत राहण्यास आणि आपल्या चुका पाहण्यास मोकळेपणाने प्रवृत्त करू शकते ज्यामुळे त्या सुधारण्याची संधी मिळते. इब्न अल-काय्यम म्हणाले की एक पाप जे एखाद्याला अधीनतेकडे घेऊन जाते (आणि नम्रता) अल्लाहला पश्चात्ताप करणे) अल्लाहच्या दृष्टीने (एखाद्याच्या हृदयात) अभिमान उत्पन्न करणाऱ्या चांगल्या कृत्यापेक्षा श्रेयस्कर आहे (अल फव्वैद). हे स्पष्ट आहे कारण अभिमान आपल्या डोळ्यांवर आणि हृदयावर पडदा टाकतो आणि आपल्याला आणखी पापांकडे नेतो. )
अल्लाह आमचे ज्ञान वाढवो आणि आम्हाला आमच्या सर्व पापांची क्षमा करो. या प्रकारची माहिती आपल्या सर्वांसाठी चांगली आहे, जेणेकरून आपण आपल्या जीवनशैलीत बदल करू शकू आणि चांगले मुस्लिम बनू शकू.
पाप आणि त्याचा मानवांवर होणारा परिणाम याबद्दल हा अतिशय चांगला आणि अर्थपूर्ण लेख आहे.
चर्च, लॉज, मंदिरे, मशिदी, सिनेगॉग आणि सर्व उपासनेच्या परिस्थितींनी अशा शिकवणींची नोंद घ्यावी किंवा किमान पापांच्या दुष्परिणामांची आठवण करून द्यावी.
आपल्यापैकी कोणीही परिपूर्ण नाही पण तरीही आपण परिपूर्णता मिळवण्यासाठी प्रयत्न केले पाहिजेत.
मला तुझ्या मरियमचा खूप अभिमान आहे; अल्लाहच्या जवळ रहा आणि तुझ्या सर्व निर्णयांवर तू आनंदी होशील ISA
अस्सलाम्युलिकुम
मसाह अल्लाह स्मरणपत्रासाठी आणि वैयक्तिकरित्या मला पापांबद्दल आणि त्याच्या परिणामांबद्दल हा लेख वाचून खूप दिलासा मिळाला आहे. मी प्रार्थना करतो की अल्लाह लोकांना अशा मूल्यांचे ज्ञान देण्याचे धैर्य नेहमीच देवो. सध्या मी कौटुंबिक आणि भावनिक समस्यांमुळे अत्यंत वाईट वैयक्तिक परिस्थितीत आहे. हा लेख वाचल्यानंतर मला माझ्या भावनात्मक बाजूने स्पष्टपणे दिसले की मी खरोखरच दोषपूर्ण नाही कारण मी नेहमी शंका घेत होतो. अल्लाह आपल्या सर्व मुस्लिमांना त्याचे आशीर्वाद देऊ शकेल.
जझाकाल्लाहू खैरन सर्वशक्तिमान अल्लाह तुम्हाला भरपूर प्रतिफळ देवो आणि पाप करण्यापासून आमचे रक्षण करो आणि आम्ही ज्याला वचन दिले आहे त्याला मिटवा आणि आम्हाला क्षमा करा. तो आम्हाला जन्नतुल फिरदौसी देखील देऊ शकेल. वास्सलमु अलैकुम
एक परिपूर्ण मुस्लिम होण्यासाठी आम्ही काय केले पाहिजे याबद्दल तपशीलवार माहिती दिल्याबद्दल धन्यवाद .परमेश्वर तुम्हाला आशीर्वाद देवो आणि तुम्ही विनंती कराल त्या सर्व चांगल्यासाठी तुमची दुआ स्वीकारो, आमेन.
हे ज्ञान इतरांना समजेल अशा भाषेत टाकूया आणि ते आपल्या मशिदीत वितरित करूया.
अल्लाह आमचे ज्ञान वाढवो आणि आम्हा सर्वांना क्षमा करो. अल्लाह आम्हाला कोणतेही पाप करण्यापासून वाचवो. आणि आमच्या प्रिय नबी मुहम्मद (SAW) यांच्यावर शांती असो. इस्लामचा खरा संदेश पसरवल्याबद्दल धन्यवाद. अल्लाह तुम्हाला आशीर्वाद देईल.
अस्सलाम मुअलाईकुम
अलहमदुलिल्लाह. हा एक अतिशय उपयुक्त लेख आहे. पापांपासून दूर राहणे आणि सत्कर्मात गुंतणे यापेक्षा महत्त्वाचे काय असू शकते? हे 2 घटक आहेत ज्यांचे न्यायाच्या दिवशी वजन केले जाईल. तथापि, पाप करण्यासंबंधी काही अत्यंत महत्त्वाच्या घटकांचा उल्लेख होता. मला आशा आहे की जे काही सांगितले गेले आहे ते पूर्णपणे पचवून आपल्या सर्वांना या लेखाचा फायदा होईल. अल्लाह (swt) तुमची दया तुमच्यावर वाढवो जेणेकरुन तुम्ही त्याच्या दीनसाठी झटत राहू शकाल, आमिन.
अशा रिडीमिंग लेखासाठी पुन्हा एकदा धन्यवाद! माझे मत वादावर आहे. माझे इमाम इस्लामिक ज्ञानात इतके अफाट नाहीत, आणि काही वेळा मी काही गोष्टी चुकीच्या होताना पाहिल्या आणि मला ते दुरुस्त करावेसे वाटले, परंतु तो विरोध करत राहतो, मी मौन बाळगू की ते सांगू? अल्लाह तुम्हाला आणि या साइटचे समर्थन करणार्‍या सर्वांना प्रतिफळ देईल. आमेन!
हा लेख केवळ मुस्लिम बंधू आणि भगिनींनाच नाही तर अल्लाह SWT चे अस्तित्व आणि वर्चस्व मान्य करणाऱ्या सर्व मानवजातीसाठी अतिशय शिक्षित, माहितीपूर्ण आणि विचार करायला लावणारा आहे. मी सर्वशक्तिमान अल्लाहला प्रार्थना करतो की त्याच्या सेवकांना या लेखातील सामग्री पाहण्याची, वाचण्याची, अंतर्भूत करण्याची आणि सर्व श्रद्धावानांच्या फायद्यासाठी वापरण्याची संधी मिळावी. आणि तुम्हाला लेखक, जज्जाकल्लाहू खैरन.
असलामु-अलाइकुम, हा अतिशय महत्त्वाचा लेख आहे. आपण पाप का करतो?
मुख्य कारण म्हणजे सैतान आणि आपले नफ (स्व) आणि ज्ञानाचा अभाव. कुराण आणि प्रेषित मुहम्मद (स.अ.) यांच्या सुन्नामधून ज्ञान मिळवणे हाच आपण स्वतःला रोखू शकतो.
पापमुक्त जीवन जगण्याच्या मार्गांबद्दल महान संदेशासाठी जझाका-अल्लाह.
जझाकाल्लाह खैर, हे आपल्याला नेहमी अल्लाहचे स्मरण करण्याची आणि अल्लाह सर्वशक्तिमान देवाकडून आशीर्वाद मिळविण्याची आठवण करून देते. वास्तविक, मानवी रक्तात चालण्याच्या क्षमतेमुळे सायथानने मानवाला पाप करायला लावले पाहिजे. त्यामुळे संपूर्ण आयुष्यात पापे करू नयेत यासाठी इस्तिगफर ही एक पद्धत आहे.
अल्लाह सर्व मुस्लिमांना आशीर्वाद देईल आणि आम्हाला पापांपासून दूर ठेवू शकेल.
जझाकुमुल्लाह खैरन. अल्लाह तुमच्या ज्ञानात वाढ करो. तो आपल्या जाणीवपूर्वक आणि नकळत पापांची क्षमा करील आणि सैतानाशी लढणे आपल्यासाठी सोपे करेल. अमीन ठसुम्मा अमीन.
खरंच विचार करायला लावणारा लेख आहे. अल्लाथ, सर्वशक्तिमान आम्हाला सरळ मार्गावर नेईल. आमीन.
अस्सलाम-ओ-अलायकुम! आपण पाप करतो कारण आपल्याला पवित्र कुराणातील वचने समजत नाहीत…..आपण आपले पैगंबर हजरत मुहम्मद (स.) यांचे अनुसरण केले पाहिजे कारण या जगात आपली परीक्षा उत्तीर्ण होण्याचा हा एकमेव मार्ग आहे ……..
आपण दैनिक कुराण अर्थ आणि तपशील तफसीरसह वाचले पाहिजे….
या माहितीसाठी सर्वशक्तिमान अल्लाह तुम्हाला स्वर्गात आशीर्वाद देईल. जझाकाल्लाहू खैरन, अमीन.
खूप छान आणि अभ्यासपूर्ण लिखाण. अल्लाह आम्हाला योग्य भागाचे मार्गदर्शन करत राहो.
माशाअल्लाह किती सुंदर लेख आहे अल्लाह आपल्या सर्वांना कोणत्याही पापाशिवाय सर्व चांगल्या कृतींसह सरळ मार्गावर मार्गदर्शन करू शकेल. आमिन……
एमएम
खूप प्रेरणादायी माशाल्लाह. मी दुआ करतो की अल्लाह (SWT) सर्व मुस्लिमांना भरपूर प्रमाणात बक्षीस देवो. तसेच आपण मुस्लिम म्हणून इतर सर्वांसाठी एक उदाहरण बनू या. इंशा-अल्लाह आमेन
अल्लाह आम्हाला वाईटापासून वाचवो आणि सर्व मानवांसाठी चांगले होण्यासाठी अंतःकरण मजबूत करू शकेल.
बिस्मिल्ला हिररहमा निरहीम. खुलीकल इन्सानु धाईफा । माणूस कमकुवत निर्माण झाला. शब्दाच्या प्रत्येक अर्थाने कमकुवत. अल-कुराण आणि अल-हदीसमध्ये मनुष्याच्या कमकुवतपणाचे असंख्य श्लोक/अभिव्यक्ती आहेत. आमच्या असंख्य दुर्बलतेबद्दल ज्ञान मिळवा. 'मुहासाबाह' आपल्या मानवी कमकुवतपणाचे, दररोज, साप्ताहिक, मासिक, ठराविक काळाने परीक्षण करतो. आपल्या सामान्य मानवी वर्तनाचे नियमितपणे परीक्षण करणे हे आपले कर्तव्य आहे जे कधीकधी आपल्यामध्ये असलेल्या इतरांच्या हक्कांचे उल्लंघन करते.' आपल्या समाजातील, आपल्या शेजाऱ्यांच्या, आपल्या मानवी आणि अमानवी गरजा आणि आपली अयोग्यता यातील घडामोडींची माहिती ठेवा. शेवटी, अल-कुराण अल-करीम, अल-अझीम यांनी सांगितलेल्या नियमांचे आणि दायित्वांचे पालन करण्याचे आमचे प्रयत्न वाढवून आमच्या मानवी अपयशांना कमी करण्यासाठी आम्हाला सतत आठवण करून दिली जाते…….. आम्ही कायद्यांच्या अधीन असले तरी असुरक्षित, नम्र निर्मिती आहोत. निसर्गाचे, अल्लाहचे नियम, गोग सर्वशक्तिमान. निर्मात्याप्रती असलेल्या आपल्या जबाबदाऱ्या पूर्ण करण्यासाठी आपण सर्वतोपरी प्रयत्न केले पाहिजेत- रब्बूल जलील. वल्लाहू 'अकलम. वस्सलाम.
माशाअल्लाह, तुमच्याकडून वाचन नेहमीच उद्बोधक आहे. जझाकअल्लाह.
माझे जीवन रिझक रहित आहे, माझे बहुतेक लोकांशी असलेले संबंध नकारात्मक आहेत आणि माझे काम हाताळणे कठीण आहे. मला जाणवते की ते माझ्या आई-वडिलांबद्दल, नातेवाईकांबद्दलचे प्रेम नसणे, चुकीच्या गोष्टी पाहून पाप करणे आणि इतरांपेक्षा मला जास्त माहित असलेल्या नफ्यामुळे आहेत. अस्तागफिरुल्ला, मला या आशीर्वादित रमजानमध्ये पूर्ण क्षमा मागायची आहे.
अहंकार हा चांगल्या सल्ल्यातील अडथळा आहे. अल्लाह आपल्या हृदयात वास करो आणि आपल्याला चांगल्या कृतीसाठी मार्गदर्शन करू शकेल. लेखकाच्या अशा चांगल्या ज्ञानासाठी जझाक अल्लाह खैरन, आमिन.
खरोखर चित्तवेधक लेख.जजाकाल्लाह
अस्सलाम-उ-अलायकुम अल्लाह तुम्हाला आशीर्वाद देवो, खरं तर ज्ञान आणि आत्मपरीक्षण या दोन्ही बाबतीत खूप छान लेख. अतिशय सुरेख मांडणी आणि सुंदर मांडणी..मला खूप आवडली..आम्हाला जागृत केल्याबद्दल धन्यवाद आणि तुमची आमची खरी काळजी..जज्जाकल्लाहू खैरन
आपल्या दैनंदिन जीवनात आपण “किरकोळ पापे” स्वीकारण्यात स्वतःला कसे मूर्ख बनवतो याबद्दल उत्कृष्ट स्मरणपत्र आणि स्पष्टीकरण.
धन्यवाद आणि अल्लाहचे आशीर्वाद तुमच्या पाठीशी असतील.
इकरसेन्समध्ये सहभागी असलेल्यांना सर्वशक्तिमान आशीर्वाद देईल.
पापांबद्दल आणि ते कसे टाळावे याबद्दल एक अतिशय समृद्ध करणारे प्रकटीकरण. सर्व विश्वासणाऱ्यांनी ते वाचले पाहिजे आणि त्यांच्या दैनंदिन जीवनात अनेक चांगल्या उदाहरणांचा अवलंब करावा. जझाक अल्लाह
अस्सलामु अलैकुम वारहमतुल्लाह वा बाराकतुहू
जजाक अल्लाह खैरन!
जेव्हा माणसाला या जगात त्याच्या आयुष्याच्या शेवटच्या क्षणाची आठवण येते आणि दोन देवदूत एखाद्याच्या कृत्याची नोंद करत असतात, तेव्हा तो किंवा ती पाप करण्यापासून प्रतिकार करण्याचा प्रयत्न करेल. हे जग काय आहे - प्रवासाचे एक छोटेसे स्टेशन!
अल्लाह सुभानो वाटा आला आपल्यापैकी प्रत्येकाला क्षमा करो आणि जेव्हा आपण आपल्या सर्वशक्तिमानाला भेटू तेव्हा आपण आपल्या प्रभु आमीनच्या प्रिय सेवकांमध्ये सामील होऊ.
अस्सलामू अलैकुम
I
जझाकुमल्ला खैरन. नेहमीप्रमाणे चांगला लेख. फेसबुक, ट्विटर, लिंक्डइन सारख्या इतर सोशल मीडिया लिंक्सचा समावेश करण्यासाठी मी प्रशासनाला विनंती करू इच्छितो जेणेकरून आम्ही तेथेही असे सुंदर लेख सामायिक करू शकू जिथे अधिक मुस्लिमांनाही अशा प्रकारच्या माहितीचा आणि ज्ञानाचा फायदा होईल.