(खालीलमध्ये मुफ्ती मेंक यांच्या युट्युबवर पोस्ट केलेल्या “कियामाची चिन्हे” नावाच्या लिप्यंतरित व्याख्यानाचे निवडक उतारे आहेत.)
परिचय
तुमच्या आयुष्यातील सर्वोत्तम दिवस कोणता असू शकतो? तुमच्या आयुष्यातील सर्वोत्तम दिवस तोच आहे, ज्या दिवशी तुम्ही तुम्हाला निर्माण करणाऱ्या अल्लाहकडे परत जाल. एका खऱ्या श्रद्धावानाला मृत्यू हेच वरदान आहे, कारण तेव्हा त्याच्यावर कोणताही अन्याय किंवा समस्या राहणार नाहीत आणि त्याने ज्यावर विश्वास ठेवला होता ते ' ला इलाहा इल्लल्लाह' हे त्याचे 'यकीन' (वास्तव) बनेल. तो त्या दिवशी हे पाहील आणि त्याचा फायदाही त्याला दिसेल. अल्लाह सुब्हान व तआला आम्हाला त्या विशिष्ट दिवशी तो फायदा प्रदान करो.
शेवटच्या दिवसाची तयारी (कियामाचा दिवस)
त्या दिवसाची पूर्वतयारी आणि त्या दिवसाच्या आगमनाबाबत होणारी काही चिन्हे मी तुमच्यासमोर मांडू इच्छितो. एक गोष्ट लक्षात ठेवा, अल्लाह सुभाना वताआला म्हणतो की, जेव्हा अल्लाहने आपल्याबद्दल आणि कोणत्याही गोष्टीबद्दल आणि प्रत्येक गोष्टीबद्दल निश्चित आणि निर्धारित वेळ - जेव्हा येईल तेव्हा विलंब केला जाणार नाही. जेव्हा कोणाचीही निश्चित वेळ येते तेव्हा ते आणू शकत नाहीत किंवा विभक्त क्षणानेही विलंब करू शकत नाहीत किंवा दुभंगलेल्या क्षणानेही पुढे आणू शकत नाहीत. तुमची वेळ लिहिली आहे, माझी वेळ लिहिली आहे. फसवू नका, तुम्ही घेत असलेला प्रत्येक श्वास त्या वेळेच्या जवळ आहे.
कयामतच्या (अंतिम दिवसाच्या) निशाण्या अनेक आहेत, त्यापैकी काही चांगल्या आहेत, काही वाईट आहेत. जेव्हा आम्ही म्हणतो की त्यापैकी काही चांगल्या आहेत, तेव्हा आमचा अर्थ असा आहे की त्या स्वतःच उत्साहवर्धक आहेत, परंतु त्या चिंतेत टाकण्यासारख्या आणि त्यावर चिंतन करण्यासारख्या आहेत. जेव्हा त्यांच्यावर चर्चा करण्याचा आणि त्यांना कयामतशी जोडण्याचा प्रश्न येतो , तेव्हा रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांचे येणे ही आधीच कयामतची एक निशाणी होती . ते म्हणाले की, 'मला कयामतच्या इतके जवळ पाठवले जात आहे' आणि त्यांनी दोन बोटांनी निर्देश केला. इतर कोणताही नबी (पैगंबर) असे करू शकला नाही, कारण प्रत्येक नबीला पाठवले जात होते आणि त्याच्यानंतर दुसरा नबी येणार होता. पण जेव्हा रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना पाठवले गेले, तेव्हा त्यांच्या नंतर कोण येणार होते? दुसरा कोणताही नबी (पैगंबर). ते म्हणाले की, 'मी अंतिम पैगंबर आहे आणि माझ्या नंतर कोणीही पैगंबर येणार नाही. जो कोणी तुमच्याकडे येऊन तुम्हाला सांगेल की मी अल्लाहचा पैगंबर आहे, तो खोटे बोलत आहे.' परंतु जर ते तुम्हाला म्हणाले की, 'मी अल्लाह सुब्हान व तआलाचा पैगंबर आहे', तर ते सत्य बोलत आहेत. परंतु जर कोणी तुमच्याकडे येऊन म्हणाला की, 'मी नबी आहे', जसे आजकाल घडत आहे, तर निश्चितच ते खोटे बोलत आहेत, आपण त्यांच्यापासून दूर राहिले पाहिजे.
The Soul’s Journey after Death हे पुस्तक डाउनलोड करण्यासाठी येथे क्लिक करा
न्यायाच्या दिवसाचे पहिले चिन्ह
तर कियामाच्या येण्याचे पहिले चिन्ह प्रेषित मुहम्मद शल्लाल्लाहु अलैही वसलाम यांचे आगमन होते कारण त्यांच्या नंतर कोणीही नबी नाही. त्याऐवजी कियामा असेल. अल्लाह सुभाना वताला आम्हाला त्या दिवशी शांती देवो. जर तुम्हाला कियामाच्या दिवशी शांती असेल तर तुम्हाला सदैव शांती लाभेल. आम्ही प्रार्थना करतो की अल्लाह सुभाना वताआला आम्हाला त्या दिवशी पश्चात्ताप करणाऱ्यांपासून बनवू नये. लक्षात ठेवा की दिवसाची तयारी करण्यास उशीर झालेला नाही.
न्यायाच्या दिवसाची वेळ
रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कयामतच्या निशाण्या घेऊन आले. जिब्रिल (अलैहिस्सलाम) यांची एक प्रसिद्ध हदीस आहे . जेव्हा जिब्रिल (अलैहिस्सलाम) आले आणि ते रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्यासोबत अत्यंत आदराने बसले, तेव्हा त्यांनी रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना प्रश्न विचारण्यास सुरुवात केली. अखेरीस त्यांनी कयामत आणि ती केव्हा होईल, हा प्रश्न विचारला. त्याचे उत्तर असे होते की, ज्याला प्रश्न विचारला जात आहे, त्याला या बाबतीत प्रश्न विचारणाऱ्यापेक्षा जास्त काहीही माहीत नसते. हे केवळ अल्लाह सुब्हानहु व तआला यांनाच माहीत आहे. त्यानंतर त्यांना कयामतच्या निशाण्यांबद्दल विचारण्यात आले आणि त्याचे उत्तर देण्यात आले.
आम्हाला माहित आहे की कियामाची अनेक चिन्हे आहेत, परंतु मी त्यापैकी काहींचा उल्लेख करू.
झिना (व्यभिचार) वाढेल
ते आले नाही का? व्यभिचार कमी झाला आहे की वाढला आहे ? सुभानअल्लाह, तो वाढला आहे, हे कयामतचे चिन्ह आहे जे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी आधीच सांगितले होते.
लोक मस्जिद (मशिदी) मध्ये स्पर्धा करू लागतील
याचा अर्थ काय? याचा अर्थ “ती माझी मशीद आहे”, “ती आमची मशीद आहे”, “ती त्यांची मशीद आहे”. हे आधीच होत आहे. 'हे मुस्लिम'! आम्ही एकत्र आहोत, आम्ही एक आहोत. आम्ही माझी मशीद किंवा तुमची मशीद म्हणू शकत नाही. अल्लाहची मशीद, अल्लाहचे घर सुभाना वताआला. ती वालही बांधण्यासाठी ज्याने हातभार लावला तोही माझी मशीद आहे असे म्हणू शकत नाही. ज्या क्षणी तो असे म्हणतो, तो चुकीच्या दिशेने जात आहे. अल्लाह आपल्या सर्वांना मार्गदर्शन करो.
लोक स्पर्धा करतील, जेव्हा मशिदीचा विचार केला जातो, “अरे आमच्या मशिदीत हे आहे”, “अरे आमच्याकडे ते आहे” “अरे आमच्याकडे 2 इंच जाड कार्पेट आहे, आमच्याकडे फक्त एक इंच जाड आहे किंवा माझ्याकडे 5 इंच आहे. अधिक, इ. म्हणजे आपण सुभानल्लाह करत आहोत असे नाही. जर तुम्हाला सर्वोत्तम मशीद बांधायची असेल तर ती अल्लाहच्या फायद्यासाठी बांधा, कारण रस्त्याच्या खाली असलेली मशीद त्यापेक्षा कमी आहे. याचा अर्थ असा नाही की मशीद जितकी चांगली तितकी तुमची इबादा अधिक स्वीकार्य असेल. रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या वेळी असे घडले नाही किंवा तसे कधीही सांगितले गेले नाही. परंतु आपण हे समजून घेतले पाहिजे की जर आपण आपल्या दीन (धर्म) च्या बाबतीतही भौतिकवादी बनलो, तर आपण चुकीच्या दिशेने जात आहोत, आपण कियामाची आकडेवारी बनतो - कियामाच्या दिवसाचे लक्षण. आम्हाला कियामाची चिन्हे चालण्याची इच्छा नाही.
कियामाची आणखी काही चिन्हे पाहू या. सुभानल्लाह अशी काही चिन्हे होती ज्यांचा उल्लेख रसूलल्लाह शल्लाल्लाहु अलैहि वासल्लम यांच्या वेळी केला गेला होता. सहबत स्वतःला विचारायचे, तुम्हाला याचा अर्थ काय आहे ते समजले आहे का, आणि काहींना ते खरेच समजले नाही कारण वेळ नव्हती. ती चिन्हे आज आपण पाहिली आहेत. मी तुम्हाला त्यापैकी एक देतो.
एक स्त्री तिच्या मालकाला जन्म देईल
त्यामुळे लोक कदाचित याचा अर्थ लावतील की, आजकाल स्त्रिया जन्म देत आहेत, मुलं त्यांच्या मालक होत आहेत. मुले त्यांच्या स्त्रियांवर राज्य करत आहेत, हे एक स्पष्टीकरण आहे. पण पाश्चिमात्य जगात काय चालले आहे ते मी तुम्हाला सांगतो.
तर मग पाश्चात्य देशांतील स्त्रिया काय करत आहेत? त्या गर्भ, पती-पत्नी यांना सोबत घेतात. त्या तिसऱ्या व्यक्तीच्या भेटीत स्त्रीबीज आणि शुक्राणू तयार करतात. त्या फिलीपिन्स किंवा इंडोनेशियाला जातात, जिथे पैशांची गरज असलेले गरीब लोक आहेत आणि त्या म्हणतात, 'बघा, आम्हाला आमच्या मुलाच्या गर्भावस्थेच्या कालावधीसाठी नऊ महिने तुमचे गर्भाशय वापरायचे आहे आणि त्यासाठी आम्ही तुम्हाला पैसे देऊ.' आणि या स्त्रिया काय करत आहेत? हताश होऊन, त्या आपले गर्भाशय भाड्याने देत आहेत. आणि मग नऊ महिन्यांनंतर काय होते, त्यांना त्यांचे पैसे मिळतात. त्यांनी त्यांच्या मालकांशिवाय दुसऱ्या कोणाला जन्म दिला नाही का? सुभानअल्लाह, त्यांनी अशा मुलाला जन्म दिला आहे ज्याचा त्यांच्याशी काही संबंध नाही. त्यांनी अशा मुलाला जन्म दिला आहे ज्याने त्यांना पैसे दिले आहेत किंवा ज्याच्या आई-वडिलांनी, ज्याच्या जैविक आई-वडिलांनी त्यांना पैसे दिले आहेत. हे कयामतचे चिन्ह नाही का? अल्लाहच्या चिन्हांशी, अल्लाहच्या निर्मितीशी छेडछाड करणे.
असे म्हटले जाते की शैतान म्हणाला, "मी त्यांना आज्ञा देईन की ते अल्लाहच्या निर्मितीमध्ये बदल करतील आणि त्यात फेरफार करतील. हेच कयामतचे लक्षण आहे."
उपभोग व्याज / Ribaa / Usury
मी तुम्हाला सांगतो, हदीसमध्ये असे म्हटले आहे की एक वेळ अशी येईल जेव्हा प्रत्येकजण व्याज खाईल. जर त्यांनी व्याज खाल्ले नाही, तर किमान त्याचा वास त्यांच्या नाकात येईल. आपण त्या वेळेपर्यंत पोहोचलो नाही का?
आज? आम्ही ते खात नाही, आम्ही ते हराम मानतो, आम्ही त्याविरूद्ध सर्वकाही मानतो. आपल्यापैकी बहुतेक. अल्हम्दुलिल्लाह, अल्लाह आम्हाला बलवान बनवो. पण त्याचा सुगंध आपल्याला आवडो किंवा न आवडो आपल्या नाकात येतो हे कयामाचे लक्षण आहे. याचा अंदाज मुहम्मद इब्न अब्दुल्ला, शल्लाहु अलैही वसलाम यांनी केला होता, ज्यांचे आम्ही अनुयायी आहोत. आम्हाला आधीच इशारा देण्यात आला हे भाग्यवान नाही का?
दज्जलचे स्वरूप (मशीहाविरोधी)
थोड्या वेळापूर्वी, मला मक्का अल मुकर्रमामध्ये काबासमोर खुत्बा ऐकण्याचा योग आला. इमाम त्याच विषयावर बोलले आणि त्यातूनच मला आज कोणत्या विषयावर बोलावे याची प्रेरणा मिळाली . कयामतची चिन्हे, हे सांगताना मला आनंद होत आहे की आज मक्का अल मुकर्रमामध्ये फक्त एका तासापूर्वी याच विषयावर चर्चा झाली. अल्लाह सुब्हान व तआलाच्या घरासमोर दज्जालवर चर्चा झाली. मी तुम्हाला सांगतो की दज्जाल कोण आहे, तो एक डोळ्याचा सैतान जो येणार आहे. त्याचे नियंत्रण असेल. लक्षात ठेवा, मी तुम्हाला काहीतरी सांगत आहे, पण माझी इच्छा आहे की तुम्ही तुमच्या बुद्धीचा वापर करून आजच्या आपल्या परिस्थितीचा विचार करावा, आपण दज्जालसारख्या परिस्थितीत आहोत. जरी दज्जाल स्वतः आपल्यामध्ये नसला तरी, त्याची संपूर्ण व्यवस्था आधीच तयार झाली आहे. तो आपल्याला आणि आपल्या मुलांना त्या दिवसासाठी तयार करत आहे, अल्लाहची शपथ. सैतान त्याच्या वतीने हे करत आहे. मी तुम्हाला सांगतो की दज्जाल येईल, त्याच्याकडे सत्ता असेल. दज्जालकडे पैसा असेल, त्याच्याकडे संपत्ती असेल, त्याच्याकडे अन्न असेल, त्याच्याकडे पेय असेल. पिके त्याच्या हातात असतील, जमीन त्याच्या हातात असेल. अर्थव्यवस्था त्याच्या हातात असेल. संपूर्ण दुनिया (जग) वरवर पाहता त्याच्या नियंत्रणात असेल. मी वरवर पाहतोय, कारण खरे नियंत्रण नेहमी अल्लाह सुब्हान व तआलाच्या हातात असते. आणि त्याच्या काळात, लोक भुकेने मरत असतील, ते तहानने मरत असतील, ते भूमिहीन असतील, त्यांना दुनिया ( भौतिक संपत्ती) मिळवण्याच्या बाबतीत खूप अडचणी येतील आणि दज्जाल प्रकट होईल आणि तो म्हणेल, माझ्यामागे या आणि मी तुम्हाला अन्न देईन, मी तुम्हाला पेय देईन, मी तुम्हाला मालमत्ता देईन, मी तुम्हाला संपत्ती देईन आणि तुम्हाला जे हवे आहे ते मी देईन. माझ्यामागे या आणि तुम्हाला जिथे जायचे आहे तिथे मी तुम्हाला घेऊन जाईन. तुम्हाला दुनिया (जग) नको आहे का? आणि दुर्बळ लोक, जे कदाचित जगातील बहुसंख्य लोक असतील, ज्यात तथाकथित मुस्लिमांचाही समावेश आहे, ते त्याच्यामागे येतील. ते का येतील? कारण आज आपण ज्या ढोंगीपणात जगत आहोत त्यामुळे. आपण स्वतःला मुस्लिम म्हणतो . कशामुळे? नावाने? आपण अल्लाह सुब्हान व तआलाच्या घरात येतो आणि अल्लाहच्या घरात फोन वाजतो. आपण काय योजना आखतो? “तिला कुठे भेटू?” “दाराजवळ.” “मजिदीच्या दाराजवळ येऊन मला घेऊन जा, मी या वेळी माझी जुम्माची नमाज संपवलेली असेल.” आपण मशिदीतूनच व्यभिचाराची योजना आखत असतो. अलैहि वस्सलाम, ते घडत आहे. ही वस्तुस्थिती नाही का? वल्लाही (अल्लाहची शपथ), ते घडत आहे. अल्लाहचे घर सोडल्यानंतर लगेचच, तुम्ही आध्यात्मिकदृष्ट्या उन्नत व्हावे अशी अपेक्षा नसते का? तर दज्जाल जे करत आहे, सैतानाचा वापर करून किंवा सैतान दज्जालसाठी जे करत आहे, तुम्ही ते दोन्ही प्रकारे म्हणू शकता, तो लोकांना त्याच्या येण्याच्या दिवसासाठी तयार करत आहे. आठवा, मी म्हटले होते की रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या हदीसनुसार, ज्या मु'मिनीन (मुस्लिमांची) ईमान (श्रद्धा) प्रबळ आहे, त्यांना वगळून बरेच मुस्लिम दज्जालचे अनुसरण करतील. ईमान ही आपली सर्वात मोठी देणगी आहे. ज्या ईमानवाल्यांकडे ईमान आहे, ते दज्जालला सांगतील, “मला पैसा नको, मला अन्न नको, मला पेय नको, मला जमीन नको, मला हे जग नको, जर तू मला आखिरत (परलोक) गमावण्याच्या मोबदल्यात हे देत असशील. जर मला या जगासाठी (दीनसाठी) माझा दीन (धर्म) गमवावा लागला, तरी मला ते नको आहे. जर मला न्यायाच्या बदल्यात अन्याय द्यावा लागला, तरी मला ते नको आहे. जर मला अन्न आणि पेयासाठी तुला माझी शहादा (अल्लाहची शपथ) द्यावी लागली, तरी मला ते नको आहे. मी शहादा घेऊन मरण पावलो आहे हे जाणून उपाशी मरणे मला अधिक पसंत आहे. मी काही क्षणांपूर्वीच सांगितले नाही का की, जर तुमच्याकडे शहादा असेल आणि तुमच्याकडे अन्न व पेय नसेल, तर अल्लाहची शपथ, तुमच्याकडे सर्व काही आहे? हे समजून घ्या आणि याची जाणीव ठेवा. हे जग (दुनीया) म्हणजे आपणच आहोत.” इथे काही वर्षांसाठी. तुम्ही या मशिदीतून जिवंत बाहेर पडाल याचीही खात्री देता येत नाही. बरोबर आहे ना?
तुम्ही कायमचे जगणार आहात असे तुम्हाला वाटत असेल तर हात वर करा. तुम्ही जगणार नाही. हात वर करा आणि मला सांगा की, तुम्ही या मशिदीतून बाहेर पडाल तेव्हा तुम्ही श्वास घेतच बाहेर याल याची तुम्हाला खात्री आहे का? तुम्ही याची हमी देऊ शकत नाही. म्हणून आज एक गोष्ट लक्षात ठेवा. आपली समस्या खूप मोठी आहे. आपण हळूहळू पण निश्चितपणे अशा लोकांच्या गटात सामील होत आहोत, जे इतके भौतिकवादी झाले आहेत की त्यांचे निर्णय दुनियावर (या जगावर) आधारित असतात. त्यांचे सर्व निर्णय पैसा, संपत्ती, अन्न आणि पेय यावर आधारित असतात, पण न्यायावर नाही, इस्लामवर नाही , ईमानवर नाही. ही एक अशी गोष्ट आहे ज्यावर आपण चिंतन करायला हवे. याचा विचार करा. तुम्ही तुमच्या आयुष्यात जे मोठे निर्णय घेत आहात, ते तुम्ही कसे घेत आहात? तुम्ही जगासाठी तुमच्या दीनशी (धर्माशी) तडजोड करत आहात का? जर तसे असेल, तर कुणास ठाऊक, दुर्दैवाने आपली मुलेच दज्जालची बाजू घेणारी चॅम्पियन ठरू शकतात. कारण आपण त्यांना कशासाठी तयार करत आहोत? ते आपल्याला पालक म्हणून पाहतात आणि आपले सर्व निर्णय दुनियाच्या (या जगाच्या) धर्तीवर घेतले जातात.
या दुनियेला (हे जग) पूर्णपणे विसरू नका
आम्ही असे म्हणत नाही की दुनियाला (या जगाला) घटस्फोट द्या . तो तर प्रश्नच उद्भवत नाही. ती एक दुसरी टोकाची गोष्ट आहे. दुनियातून तुम्हाला जेवढे घेता येईल तेवढे घ्या, जोपर्यंत ते हलाल आणि परवानगीयोग्य आहे, आणि जोपर्यंत तुम्ही तुमच्या शहादा आणि कलमाशी तडजोड करत नाही, सुभानअल्लाह. या कलमाला घट्ट धरून ठेवा. आम्ही तो या मशिदीत वाचतो, माशाअल्लाह, आणि दिवसातून शक्य तितक्या वेळा वाचत राहू. पैगंबर मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना सलाम पाठवा, कारण ते कयामतच्या दिवशी तुमची आणि माझी वाट पाहत असतील आणि वल्लाही तुमच्यासाठी एक आनंदाची बातमी आहे, आज आपण जे चेहरे येथे पाहत आहोत, त्यांना आपण कयामतच्या दिवशी भेटणार आहोत. आपण मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना भेटणार आहोत. क्षणभरही शंका घेऊ नका. अबू बकर सिद्दीक रदी अल्लाहु अन्हू कोण आहेत? ते सहाबी (पैगंबरांचे साथीदार) नव्हते का? वल्लाही, आपली निवड या दुनियेत सहाबा होण्यासाठी झाली नाही, तर परलोकात होण्यासाठी झाली आहे आणि अजून उशीर झालेला नाही. इन्शाअल्लाह, आपण मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्यासोबत असू. आपण अबू बकर सिद्दीक रदी अल्लाहु अन्हू यांच्यासोबत असू. क्षणभरासाठीही शंका घेऊ नका. जर तुम्ही शंका घेत असाल, तर तुमचा ईमान कमकुवत आहे. तुम्हाला मिळालेली ही देणगी अधिक मजबूत करा.
जेव्हा तुमच्याकडे रत्न असते तेव्हा तुम्ही काय करता? तुम्ही ते चमकवा. आणि तुम्ही ते संरक्षित ठेवा. तो तुमचा खजिना आहे याची तुम्ही खात्री करा. ज्या दिवशी तुम्हाला त्याची गरज असेल त्या दिवशी तुम्ही बढाई मारणार आहात. आम्हाला या दुनियेत गर्विष्ठ आणि अभिमान बाळगण्याची परवानगी नाही, परंतु अखीरतमध्ये, जर तुम्ही शहादासह मरण पावला असाल तर तुम्हाला अभिमान बाळगण्याचा अधिकार आहे. आणि जर तुम्ही शहादाशिवाय मेलात तर तुम्ही कुत्र्याचा मृत्यू झाला आहात. अल्लाह सुभाना वताआला आमचे रक्षण करो.
म्हणून आज लक्षात ठेवा, आपले निर्णय योग्य असले पाहिजेत. कोणी म्हणेल की दज्जाल १०, २०, ३० पिढ्यांनंतर येईल, पण आपल्याला माहीत नाही, म्हणून आतापासूनच तयारी करा. आपण तयारी कशी करायची? आपल्या मुलांना योग्य प्रशिक्षण द्या. तुम्ही कुराण वाचले आहे का , कुराण शिकवले आहे का?
जेव्हा याकूब अलैहिस्सलाम यांना मृत्यू जवळ आला, तेव्हा तुम्ही साक्षीदार होता का? त्यांनी काय केले? त्यांनी आपल्या मुलांना एकत्र केले आणि त्यांना काही प्रश्न विचारले, जेणेकरून त्यांच्या मृत्यूनंतर ते मार्गभ्रष्ट होणार नाहीत याची खात्री करता येईल. आपल्यापैकी किती जणांनी आपल्या मुलांना अग्नीभोवती किंवा टेबलाभोवती एकत्र केले आहे आणि त्यांना सांगितले आहे, "माझ्या प्रिय मुलांनो, मी एक मुमीन आहे, मी एक ईमानवाला आहे, कदाचित उद्या माझा मृत्यू होईल. तुम्ही कशावर ठाम राहणार आहात? तुम्ही कशावर उभे राहणार आहात? तुम्ही या कलमा आणि शहादाला धरून राहणार आहात की ते सोडून देणार आहात? तुम्ही मुहम्मद सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या उम्मतचा भाग राहणार आहात की मार्गभ्रष्ट होणार आहात?" कृपया या दीनला घट्ट धरून ठेवा आणि मार्गभ्रष्ट होऊ नका. जर तुमच्याकडून एक-दोन चुका झाल्या असतील, तर अल्लाहकडे परत फिरा, आशा सोडू नका , तोच अल्लाह आहे, तो अत्यंत दयाळू आहे, तो आपली वाट पाहत आहे.
आपण तौबा करतो कारण आपण दुर्बळ आहोत. आपण पुरुष आहोत. आपण तौबा करणे अपेक्षित आहे. पण अल्लाहच्या कृपेवरील आशा सोडू नका . आपल्यापैकी किती जणांनी आपल्या मुलांना बोलावून हे सांगितले आहे? चला आपणही ते करूया. अजून उशीर झालेला नाही. आपल्या मुलांना या इबादतीसाठी, म्हणजेच अल्लाहच्या कृपेने एका महान उपासनेसाठी बोलवा. आणि त्यांना एक प्रश्न विचारा आणि त्याचे उत्तर देण्यास मदत करा. त्यांना सांगा की कृपया दृढ राहा, तुमच्याकडून इकडे-तिकडे थोडेफार पाप झाले असेल, पण अल्लाहकडे परत फिरा. अजून उशीर झालेला नाही. काय होईल? त्यांना सांगा. हीच गोष्ट तुमच्या मुलांना सांगा आणि असेच पुढे चालू ठेवा, जेणेकरून पन्नास पिढ्यांनंतर जेव्हा दज्जाल येईल, अल्लाहची कृपा, तेव्हा मी आणि तुम्ही आमच्या वंशजांना आधीच सावध केले असेल. हे सांगण्यासाठी की, जेव्हा तुम्ही तुमचे मोठे निर्णय घेता, तेव्हा ते दीनवर आधारित असावेत, दुनियावर (या जगावर) नव्हे.
म्हणून एक गोष्ट लक्षात ठेवा. तुमचे निर्णय दीन (धर्म), इस्लाम आणि शहादावर आधारित ठेवा, म्हणजे तुम्ही कधीही मार्गभ्रष्ट होणार नाही. आणि हेही लक्षात ठेवा की कधीकधी अल्लाह तुम्हाला चांगल्या गोष्टी देतो, पण अनेकदा जेव्हा अल्लाह तुम्हाला काही देतो, तेव्हा ती एक परीक्षा असते. रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या हदीसमध्ये म्हटले आहे की, गरीब लोक श्रीमंत लोकांच्या ५०० वर्षे आधी जन्नतमध्ये (स्वर्गात) प्रवेश करतील, का? मी तुम्हाला याचे कारण सांगू शकेन आणि मी हे उदाहरण देऊन समारोप करेन.
कारण, तुमच्याकडे असलेल्या प्रत्येक पैशाचा आणि सेंटचा हिशेब तुम्हाला द्यावा लागेल. तुम्हाला ते कुठे मिळाले, कुठे खर्च केले, कसे खर्च केले वगैरे वगैरे. लक्षात ठेवा जेव्हा तुम्ही विमानतळावर प्रवेश करता तेव्हा तुमच्याकडे घोषित करण्यासाठी काहीही नसते, तुम्ही कोणत्या मार्गावरून जाता, हिरव्या की लाल? हिरवा मार्ग. का? घोषित करण्यासाठी काहीही नाही, मी एक गरीब आहे, मी सरळ मार्गाने चालत आहे. माझ्या पिशव्या शोधा, जरी त्यांनी ती शोधली तरी तुम्ही गेलात, तुमच्याकडे काहीच नाही.
पण मला सांगा, तुम्ही जास्त वजनाच्या, 200 किलो जास्त वजनाच्या आणि मोठ्या पिशव्या आणि तीन लोक तुमच्या ट्रॉलीला ढकलून घेऊन आला आहात. तुम्ही कस्टम्समध्ये किती वेळ घेणार आहात? तुम्हाला प्रत्येक गोष्टीचा हिशेब द्यावा लागेल.
तो कियामा आहे, गुंतून त्याची तयारी करा. क़ियामाची तयारी कशी करायची, हा एक प्रश्न आहे. तौबामध्ये गुंतून, आपला अपराध कबूल करून आणि अल्लाह सुभाना वताआलाकडे वळणे. तुम्ही केवळ स्वत:लाच वाचवू शकत नाही तर तुमच्या संततीलाही वाचवाल.
The Soul’s Journey after Death हे पुस्तक डाउनलोड करण्यासाठी येथे क्लिक करा
- समाप्त
सुरा कियामाह मधील मुशफ कुराण पृष्ठे खालीलप्रमाणे आहेत
