Sureye El-Qasas (Beşa 28) ji Quranê – Wergera Erebî Îngilîzî

Agahiyên Bingehîn û Rastiyên li ser Sureya El-Qasas

• Hejmara Sûreyê: 28
• Hejmara Ayetan: 88
• Wateya Îngilîzî: The Naration

Sûr El-Qasas (Narasyon) Wergera Erebî û Îngilîzî

1. Ta-Sîn-Mim
[Ev herf yek ji mucîzeyên Qur’anê ne û ji Xweda pê ve tu kes bi wateya wan nizane]

2. Ev ayetên pirtûka eşkere ne (ku heqîqetê ji derewê, qenciyê ji xerabiyê û hwd eşkere dike).

---

---

---

3. Em ji bo komekî bawermend (bi Qur'anê û bi yekbûna Xwedê bawer dikin ), hin ji xeberên rast ên Mûsa û Fîrewn ji te re dixwînin .

4. Bi rastî Fîrewn li ser erdê xwe bilind kir û xelkê wê kir mezheb, komek ji wan (ango zarokên Îsraîl) qels kir (zilm kir), kurên wan kuşt û jinên wan sax hişt. Bi rastî jî ew ji Mufsidunan (ango ewên ku guneh û tawanên mezin dikin, zalim, zordar û hwd.) bû.

5- Û me xwest ku em ji bona wanê ku di zemîn da qels bûne (û mezlûm) qencîyê bikin û wan bikin serdest û wan bikin mîratgir.

6. Û em wan di zemîn da damezrînin û me Fir’ewn û Haman û leşkerên wan ji wan tişta ku ew jê ditirsîyan bistînin.

7. Û me ji diya Mûsa re (û aha) got : "Wî [Mûsa] şîr bide, lê gava tu ji bo wî bitirsî, wî bavêje çem û netirse û xemgîn nebe. Bi rastî em ê wî dîsa ji te re vegerînin û wî bikin yek ji pêxemberên xwe."

8. Paşê malbeta Fir'ewn ew hildan, da ku ji bona wan ra bibe neyar û xemgin. Bi rastî! Fir’ewn, Haman û leşkerên wan gunehkar bûn.

9. Û jina Fir’ewn (aha) gotîye: “Ji bona min û ji bona te ra rehetîya çavan. Wî nekujin, dibe ku ew ji me re feyde be, yan jî em wî wek kur bikin." Û ewan (encama wê) pê nahesin.

10. Û dilê diya Mûsa vala bû [ji bilî fikra Mûsa]. Ew pir nêzîk bû ku (doza wî eşkere bike, ango zarok kurê wê ye), eger me dilê wê (bi baweriyê) xurt nekiriba, da ku ew wek yek ji bawermendan bimîne.

11. Û wê ji xuşka xwe ya [Mûsa] re gotîye: "Bibine peyrewê wî." Îdî wê (xwişka wî) ji cihekî dûr ve bi dizî li wî temaşe kir, lê wan pê nezanî.

12. Û me ji bona wî ra şîrdanê (ji yên din) heram kiribû, heta ku ewa (xwuşka wî) rabû û got: "Gelo ez te bigihînim maleke ku wî ji bona te ra mezin bike û ewan bi dilpakî li bal wî binerin. awayek baş?”

13. Îdî me ew li bal diya wî da, ji bo ku ew şa bibe û xemgîn nebe û bizane ku soza Yezdan rast e. Lê piraniya wan nizanin.

14- Û gava ku ew bi hemû hêza xwe bû, û (di mêranîyê da) kamil bû, me ji bona wî ra Hukman (Pêxembertî, hukmê rast) û zanîna dînî [dînê bav û kalên wî, ango yekperestîya îslamî] da wî. Û bi vî awayî Em Muhsînûnan (ango qencîkaran - li jêrnivîsa V.9:120 binêre) xelat dikin.

15. Û ew di demekê de ku ji xelkê bajêr bêxeber bû, ket bajêr û li wir du mêr dîtin ku şer dikirin, yek ji koma wî (ji ola wî - ji zarokên Îsraîl) û yê din ji dijminên wî. Zilamê ji koma wî ji bo dijî dijminê xwe alîkarî xwest, paşê Mûsa bi mûştê xwe lê da û ew kuşt. Got: "Ev ji kirina Şeytan e , bi rastî ew dijminekî eşkere yê rêbir e."

16. Got: “Xudayê min! Bi rastî min li xwe cewr kirîye, îdî li min bibore." Hingê wî ew efû kir. Bi rasti ewa baxişgere dilovîn e.

17. Got: “Xudayê min! Ji ber ku te qencî bi min kir, êdî ez ê qet nebe arîkarê Mucrimûnan (sûcdar, neguhdar, muşrîk, gunehkar û hwd.).

18. Îdî ewî tirsiya, li bajêr nihêrî (li benda cinayeta wî ya kuştinê çi be) gava vaye ewê ku rojek berê arîkarî ji wî xwestibû, dîsa gazî wî kir. Mûsa ji bona wî ra aha (aha) gotîye: "Bi rastî tu bi eşkereyî şaş î."

19. Îdî di gava biryar da ku ew mêrikê ku dijminê herduyan bû bigire, mêrik got: "Mûsa! Ma niyeta te ew e ku min bikujî wekî te duh zilamek kuşt? Armanca te ew e, ku tu li ser axa xwe bibî zalim û nebî ji yên ku heq dikin.”

20. Û zilamek ji dûrtirîn dawiya bajêr bezî hat. Got: “Ya Mûsa! Bi sond, serok li ser te şîretan dikin, ku te bikujin, îdî birevin. Bi rastî ez ji we re ji wanê ku şîretan dike me."

21. Îdî ewî ji wêderê revîya û bi tirs li dora xwe nêrî. Got: “Xwedayê min! Min ji ehlê Zelimûn (şirîk û cewrkar) biparêze!”

22- Û di gava ber bi (welatê) Medyenê ve çû (aha) gotîye: "Îdî dibe ku Xudayê min min bigihîne rêya rast."

23- Û gava gihîşte ber ava Medyenê, li wir komeke mêran dît ku (kerîyên xwe) av didin û ji pêştirê wan, du jin jî dîtin, ku (kerîyên xwe) diparêzin. Got: “Te çi ye?” Gotin: “Heya ku şivan (keriyên xwe) negirin, em nikarin av bidin. Û bavê me merivekî pir kal e.”

24. Îdî (Muhemmed!) ji bona wan ra (kerîyên wan) av da, paşê berê xwe da siyê û got: "Xudayê min! Bi rastî ez muhtacê çi qenciyê me ku tu bidî min.”

25. Paşê ji wan her du jinan yek bi şermokî çû bal wî. Wê got: “Bi rastî bavê min gazî te dike, ji bo ku ew ji bo avdana (keriyên me) ji bo me xelat bide te.” Îdî gava hat ba wî û çîrok jê ra got: “Netirse. Tu ji koma Zelimûn (şirîk, kafir û cewrkar) filitî."

26. Û yekî ji wan (du jinan) gotîye: "Bavo! Hire wî! Beguman ji miroven ku ji we re bikire yen qenc, zexm u ewledar in."

27. Got: “Ez nîyet dikim ku yek ji van her du keçên xwe bi te re bizewicînim, bi şertê ku tu heşt salan ji min re xizmet bikî, lê eger tu deh salan temam bikî, ev ji te re ye. Lê ez niyeta min nakim ku we di bin tengasiyekê de bihêlim. Eger Xwedê bixwaze, hûn ê min ji rastdaran bibînin.”

28- (Mûsa) gotîye: "Ew (di navbera min û we da) kîjan ji van herdu şertan biqedînim, li ser min tu zulmê tune ye û Yezdan li ser tiştên ku em dibêjin garantor e."

29- Îdî di gava ku Mûsa temtêla xwe temam kir û bi malbata xwe ra diçû, agirekî di rêya Tûr da dît. Ji malbata xwe re got: “Bisekine, min agir dît; belkî ez ji wê derê ji we re hinek agahî, yan jî agirê şewitî bînim, da ku hûn xwe germ bikin.”

30- Îdî gava ew (agir) gihîşte wî (agir), ji alîyê rastê gelîyê, li cihê pîroz ji darê hat gazî kirin: "Mûsa! Bi rastî! Ez Xwedayê Xwedayê ‘Elemîn (însan, cin û hemû heyîn) me!

31. "Û çokê xwe bavêje!" Lê gava ku wî dît ku ew wek mar tevdigere, di revê de zivirî û li paş xwe nenihêrî. (Gotin): “Ya Mûsa! Nêzîk bibin û netirsin. Bi rastî tu ji wanê ewle yî.

32. “Destê xwe têxe hembêza xwe, wê bê nexweşî spî derkeve û destê xwe nêzîkî kêleka xwe bike, da ku ji tirsê (ya ku te ji marê êş kişand û bi wê yekê jî destê te dê vegere. rewşa wê ya orjînal). Ev du Burhan in ji Xwedayê te re ji Fir’ewn û serokên wî re. Bi rasti ew kesen fesiqun in.

33. Got: “Xudayê min! Min di nav wan de zilamek kuşt, ez ditirsim ku ew min bikujin.

34. “Û birayê min Harûn jî ji min xweştir e, îdî tu wî bi min ra arîkarekî bişîne, da ku min piştrast bike. Bi rastî! Ez ditirsim ku ew min derewan bikin."

35- Xuda gotîye: “Emê bi birayê te milê te xurt bikin û bi we herdukan jî bi ayetên me (delîl, delîl, ayet, ders, nîşan û ayet û hwd.) zerarê bidin we, nikanin zirarê bidin we. , hûn her du û yên ku li pey we diçin, wê bibin serketî.»

36. Paşê gava Mûsa bi ayetên me yên eşkere (delîl, ders, nîşan, wehî û hwd.) hat ba wan, wan got: "Ev ji bilî sêrbaziya çêkirî tiştek din nîne . Me di nav bav û kalên xwe yên berê de tiştekî wiha nebihîstiye."

37. Mûsa gotîye: "Xudayê min bi wanê ku bi rêberîya wî hatîye û di axretê da oxira wî ya xweş be, çêtir dizane. Bi rastî Zelimûn (cewlimkar, muşrîk û kafirên Xweda) bi ser nakevin."

38. Fir’ewn got: “Gelî serokan! Nizanim ku ji bilî min îlahekî te heye, îdî tu ji min re (agirekî) vêxe, ey ​​Haman, ku ez ji axê bipêjim û ji min re Serhan (birceke bilind) ava bike. qesr, hwd.) ji bo ku ez li Xwedaye Musa (Musa) binerim (an bigerim). Bi rastî ez guman dikim ku ew [Mûsa] ji derewkeran e."

39- Ew û leþkerên wî di zemîn de bê maf qure bûn û ewan guman dikirin ku ewê li bal me venegerin.

40- Îdî me ew û leþkerên wî girtin û me ewan hemû avêtibûn deryayê (û ew xeniqîn). Îdî (Muhemmed!) ka dawîya Zelimûn [zalimkar, muşrîk û yên ku bi Xwedayê xwe yekîtî kafir bûne, yan jî şîreta Pêxemberê Wî Mûsa red kirine] çawa bû.

41- Û me ewan kire serperestên ku gazî agir dikin û di roya qiyametê da arîkarê wan nayê kirin.

42- Û me li vê dinyayê da peyrewê wan lanet kir û di roja qiyametê da ewê ji Meqbûhûnan bin.

43- Û bi rastî me ji Mûsa ra, piştî ku me nifşên berê helak kir, pirtûk (Tewrat) ji bona merivan ra ronahî û rêber û dilovanî ye, ji bo ku ew bi bîr bînin (an jî şîretan bikin). ).

44- Û di gava ku me ji Mûsa ra ferman da, tu li alîyê rojavayî (çiyayî) nebûyî û tu ne ji wan bûyî.

45- Le bele me nifşen (ji pi§ti yen ji pi§ti Musa) afirandine u zeman di ser wan re derbas bune. Û tu (Ya Muhemmed!) di nav xelkê Medyenê da ne rûniştî bûyî, ku tu ayetên me ji wan ra dixwendî. Lê em in ên ku (Pexemberan) dişînin.

46- Û di gava ku me gazî kir, tu li kêleka Tûr bûyî, (gotîye ku Yezdan gazî peyrewên Muhemmed kirîye û ewan jî bersiva wî dane, ya jî Yezdan gazî Mûsa kiriye). ]. Lê (tu ji Xudayê xwe) rehmetekê hatîye şandinê, ji bo ku ew komalekî ku berî te hişyarkerek jê re ne hatibe hişyarkirinê, ji bo ku ew bi bîr bînin û şîretan bistînin. [Tefsir El-Teberî, Ber. 20, Rûpel 81].

47- Û heke (me hûn neşandina bal ehlê Mekkê) ku ji ber (karê) ku destên wan şandîye, ewan felaketek bigirta, ewan (aha) bigotana: “Xudayê me! Çima te ji me re qasidek neşand? Wê demê diviya em bibûna pey ayetên te û di nava bawermendan de bûna.”

48- Îdî di gava ku ji bal me da rastîyê (Muhemmed bi peyama xwe ra) ji bona wan ra hat, ewan (aha) dibêjin: “Çima ewa wekî ya ku ji Mûsa ra hatîye dayînê, nayê dayînê? Ma qey ewan bi tiþtê berê ji Mûsa re hatiye dayîn kafir nebûn? Dibêjin: “Du cure sêhr [Tewrat (Tewrat) û Qur’an] her yek arîkariya hev dikin.” Û dibêjin: “Bi rastî! Bi herduyan jî em kafir in.”

49. (Ey Muhemmed!) Bibêje: " Heke hûn rastgo ne, ji Xwedê pirtûkek bînin ku ji van herduyan [Tewrat û Quran] rêberek çêtir be, da ku ez jî li pey wê biçim."

50- Lê eger ew bersîva we nedin (ango bawerîya we bi yekperestîya Îslamê nekin, ne jî bibine peyrewê we), vêca hûn bizanin ku ew bi tenê bûne peyrewê şehwetên xwe. Û ji wî kesê ku bêyî rêberiya Yezdan bûye peyrewê şehwetên xwe, ji rê derbaztir kî ye? Bi rastî! Xuda komalê Zelimûn (cewlimkar, neguhdar û muşrîk) nade ser rêya rast.

51- Û bi rastî me ji bona ku ewan bi bîr bînin (an jî şîretan) bînin bîra xwe (ev Qur'ana hanê, ku tê de mizgînîya her tiştî ji wan re heye) anîye.

52. Ewanê ku me ji wan ra pirtûk daye [ango. Tewrat (Tewrat) û Încîl (Mizgîn) ûhwd.] berî wê, - bi wê (Quranê) bawer dikin.

53. Û gava ew ji wan re tê xwendin, ew dibêjin: "Me bawerî pê anî. Bi rastî, ew rastî ji Xwedayê me ye. Bi rastî jî berî wê, em ji wan kesan bûn ku xwe di Îslamê de teslîmî Xwedê dikirin (wek Abdullah bin Selam û Selman El-Farisî û hwd.)."

54- Ewanan du caran xelata wan tê dayîn, ji ber ku ew bi sebir in û xerabiyê bi qenciyan ditewînin û ji wan tiştên ku me ji wan ra daye (ji bona wan ra) xerc dikin.

55- Û gava ku ewan (peyva pîs, derew û pûç) dibihîsin, ji wê (peyva pîsîtî, derewîn) dibihîsin û dibêjin: “Karên me ji me re û kirinên we ji we re. Silav li we be. Em li cahilan nagerin.”

56. Bi rastî! Tu (Ya Muhemmed) kê bixwazî ​​hîdayetê nakî, lê Xwedê kê bivê rêberî dike. Û ewa bi wanê ku hatine ser rêya rast çêtir dizane.

57- Û ewan (aha) gotine: "Eger em bi we ra bibine peyrewê rêya rast, emê ji welatê xwe birevin." Ma qey me ji wan re perestgeheke ewledar (Meke) ku ji her cure fêkiyan tê de, ji me re rizqek tê de, lê pirê wan nizanin.

58- Û me çiqas bajar û bajar, ku ji bo debara wan bê şikir bûn (bi kirinên xerab û gunehan bi gotina Yezdan û pêxemberên wî) wêran kirin! Û ewan malên wan in, ku ji piçekî piçekê pê ve, ji wan şûn ve nehatine rûniştin. Û bi rastî! Em bûne mîras.

59- Û tu carî Xudayê te bajaran wêran nake, heta ku pêxemberekî ku ayetên me ji wan re bixwîne, neşîne bajarê dayîka wan. Û heta ku gelê wan Zelimûn (şirîk, cewrkar, kafir û zalim û zalim nebin) em bajaran wêran nakin.

60- Û tiþtê ji we re hatiye dayîn, kêfa jiyana (dinya) û xemilandina wê ye û ew (a axretê) ku li cem Xuda ye çêtir e û her û her dimîne. Wê demê tu aqil tune?

61- Ma ewê ku me sozek jê re daye (bihuştê) ku ewê rast bibîne, ma wekî wî yê ku me ji jîna dinyaya (dînê) xweş kirîye, îdî di roja qiyametê da ewê bibe di nav wan mezinan de (ku di agirê dojehê de bên cezakirin)?

62- Û (Yezdan) roja ku gazî wan dike û dibêje: "Ka hevrîyên min ên ku we digotin, li ku ne?"

63. Ewanê ku peyva wan di heqê wan da hatîye (ezabê wan) dibejin: “Xudayê me! Ewanê ku me ewan ji rê derxistine ev in. Çawa ku em bi xwe jî ji rê derketin, me ew ji rê derxistin. Em bêgunehiya xwe (ji wan) li ber te eşkere dikin. Ew ne ji me re îbadet dikirin.”

64- Û ji wan ra (ji bona wan ra aha) tê gotinê: "Hûn gazî hevrîyên xwe bikin, ewan gazî wan bikin, lê ewan cewabê wan nadin û ewan ezabê bibînin." (Ew îdî bixwezin) heke ewan hatine rêya rast!

65- Û (ji bîr bînin) roya (Yezdan) gazî wan dike û dibêje: "Çi bersîva we daye pêxemberan?"

66- Îdî di wê royê da mizgînîya cewabeke qenc li ser wan tê veşartin û ewan nikarin ji hev bipirsin.

67. Lê belê ew kesê ku (ji şirk û gunehan û hwd.) tobe kiribe, (bi yekbûna Xwedê û bi Pêxemberê Wî Muhemmed bawer kiribe) û (di jiyana vê dinyayê de ) karên qenc kiribe, ew ê ji wan ên serfiraz be.

68- Û Xudayê te çi bivê û bixwaze diafirîne. Xuda mezin e û ji hemû tiştên ku ewan (ji wî ra) dikin şirîk.

69- Xudayê te bi tiþtê sîngên wan vedişêrin û bi tiþtê eşkere dikin dizane.

70- Û Yezdan e; La ilahe îlla Huwa (ji Wî pê ve mafê tu kesî tune ku bê îbadetkirin). Hemd û hemdên wî yên ewilî (yanî li dinyayê) û di axiretê da ne. Û biryar ji bona wî ra ye û hûnê li bal Wî da bên vegerandin.

71- (Muhemmed! aha) beje: "Beje min! Eger Xwedê şev ji we re heya roja qiyametê dom kiribe, gelo ji Xwedê pê ve îlah (îlah) kî dikare we ronahî bike? Wê hingê hûn nabihîzin?»

72- (Muhemmed! aha) beje: "Beje min! Heke Xwedê roj ji we re heya roja qiyametê dom kiribe, gelo ji Xwedê pê ve îlah (îlah) kî ye ku we şevekê bîne ku hûn tê de rihet bibin? Wê hingê hûn nabînin?"

73- Ew ji dilovaniya xwe ye ku şev û roj ji we re kiriye, da ku hûn tê de (ango di şevan de) bêhna xwe bidin û hûn ji qenciya wî (yanî bi roj) bixwazin û ji bo ku hûn bikarin. sipasdar be.

74- Û (Yezdan) roja ku ewa (Xudayê we) gazî wan (yên ku bi Yezdan ra perestî kirine) û (aha) dibêje: "Ka ne hevrîyên min, ku we ewan bi xwe ra digotin?"

75- Û emê ji her miletî şahidekî derxin û emê bibêjin: "Delîlên xwe bînin." Îdî ewê bizanin ku rastî li bal Yezdan e û ew derewên ku ewan kirine, ji wan dernakeve.

76- Bi rastî Qerûn ji komalê Mûsa bû, lê ewî li hember wan quretî kir. Û me ji xezîneyan da wî, ku kilîtên wan ji bona komeke mêran ra bûne bar. Dema ku gelê wî jê re got: "(Bi nankoriya qenciya Xwedê) şa mebe. Bi rastî! Xuda ji yên dilgeş (bi nankoriya qenciya Xwedê) hez nake.

77- Lê hûn bi wê (malê) ku Xwedê daye we, malê axretê bigerin û rizqê xwe yê di cîhanê de ji bîr nekin û wekî ku Xwedê ji we re qencî kiriye qenciyê bikin û li fesadiyê negerin. li erdê. Bi rastî Yezdan ji Mufsidûnan (yên ku guneh û gunehên mezin dikin, ji zalim, zalim, fesadkar, fesadkar) hez nake.

78- (Muhemmed!) gotîye: "Eva han ji bona min ra tenê bi sedema zanîna min hatîye dayîn." Ma wî nizanibû ku Yezdan berî wî nifşên ku ji wî bi hêztir û bi qasê (dewlemendî) berhev kiribûn helak kiribûn. Lê ji Mucrîmunan (sûcdar, kafir, muşrîk, gunehkar û hwd.) ji gunehên wan nayên pirsîn (ji ber ku Xweda wan baş nas dike, loma ewê bê hesab bên cezakirin).

79- Îdî ewî bi heybeta xwe li ber komalê xwe derket. Yên ku ji jiyana dunyayê dixwazin, gotin: “Ax ma qey ji me re jî mîna ya ku ji Qerûn hatiye dayîn hebûya? Bi rastî! Ew xwediyê dewlemendiyek mezin e.”

80- Lê ewên ku ji wan re zanîna (dînî) hatibû dayîn gotin: “Wey li we! Xelata Xuda (li axretê) ji bo wan ên ku bawerî anîne û karên qenc kirine çêtir e û ji bilî yên sebirkeran (li pey rastiyê) tu kes nagihê.»

81- Îdî me zemîn ew û cihê wî daqurtand. Paşê tu kom û aliyek wî tunebû ku li hember Xwedê alîkariya wî bikin û ne jî ji wan kesan bû ku xwe xilas bikin.

82. Û ewên ku roja berê (ji bo meqamê wekî) wî dixwestin, dest bi gotinê kirin: "Ma hûn nizanin ku Xwedê ye ku rizqê ji bo her kesê ku ew ji bendeyên xwe dixwaze zêde dike an jî sînordar dike . Eger Xwedê li me dilovan nebûya, wê erd me jî daqurtand! Ma hûn nizanin ku kafir qet serfiraz nabin."

83- Mala axretê (ango bihiştê) emê bidine wanê, ku ne bi quretî û zordarîya di zemîn da li dijî heqîyê serî hilnadin û ne jî bi sûcê fesadîyê dikin. Û dawiya xêrê ji bo Mutteqûnan e (dilperest - binêre V.2:2).

84. Kî qenciyê (Yekxwedayetiya Îslamê li gel emelê rast) bîne, ji wî re qenctir heye û kî xerabiyê (şirkperestiyê ligel karên neqenc) bîne, îdî ewên ku karên neqenc dikin, tenê bi wan tiştên ku kirine têne cezakirin.

85- Bi rastî ewê ku Qur'an daye te (Ya Muhemmed!) (ango ferman daye te ku tu bi qanûnên wê tevbigerî û ji kesên din re teblîx bikî) bêguman wê te vegerîne Meadê. Mekke yan jî piştî mirina te ber bi cennetê û hwd.) (Muhemmed! Tu ji wan ra aha) beje: "Xudaye min ji yen ku hidayetiye u yen ku di xeletiyeke eşkere de ne agahdar e."

86- Û hûn ne li bendê bûn ku pirtûk (ev Qur'an) ji bona we ra bê hinartinê, lê ew dilovanîya Xudayê we ye. Îdî tu carî nebe piştgirê kafiran.

87- Û bila ew ayetên Yezdan piştî ku li bal te da hatine hinartin, te ji ayetên Yezdan nezivirînin û gazî (mirovan) bikin ku bi Xudayê xwe bawer bikin. di yekbûna (Teuhîd) Xweda de (1) Yekbûna Xudabûna Xweda; (2) Yekbûna îbadeta Xwedê; (3) Yekbûna nav û xisletên Xwedê] û ne ji Muşrikûnê bin (yên ku ji Xwedê re şirîkan dixin, wek muşrîk, pûtperest, muşrîk, yên ku bi yekîtîya Xwedê bawer nakin û pêxemberîya Pêxember Muhemmed inkar dikin). ).

88- Û tu ji Xuda re, La ilahe îlla Huwa (ji wî pêve îbadetkirina tu kesî tune). Her tişt wê ji Rûyê Wî xera bibe. Biryara wî ye û hûn (hemû) li bal Wî da bên vegerandin.

- Dawî

Vegere ser rûpelên Quran , Îslam , an jî Sûreya Quranê