Sureya Maîde (Beşa 5) ji Quranê – Wergera Îngilîzî ya Erebî

Agahiyên Bingehîn û Rastiyên Sureya Mediya

Hejmara Sûreyê: 5
Hejmara Ayetan: 120
Wateya Îngilîzî: Xwarin an sifreyek ku bi xwarina servekirî belavkirî ye
Dikir Qur'anê Juz 6 he 7

Mijarên ku di Sûreya Maîde de hatine nîqaşkirin hilbijêrin

Ev tenê çend ji mijarên ku di Sûreya Maîde ya Qur’anê de hatine vegotin in.

Zagona xwarina hin cûreyên xwarinê.
Dûrgirtina goştê hin heywanan (mînak: heywanên ku li ser navê xwedayên din têne serjêkirin, heywanên ku bi hin awayan têne kuştin, berazan hwd.)
Di dema çûna hecê de rêz û rêzikname.
Pêdivî ye ku di kirinên fezîlet û rastdariyê de alîkariya hev bikin lê di mijarên guneh de ne.
Ayeta ku tê de Pêxember "temamkirina" wehya Xwedê û peyama Xwedê daye Îslamiyet (Çavkanî: ayet 3).
Qanûnîbûna xwarinê ya Mirovên Pirtûka Pîroz (Cihû û Xiristiyan) (ji bilî yên ku bi taybetî hatine qedexekirin wek goştê berazan û hwd.)
Rêbaza bingehîn a şuştin, avdest û paqijiyê, beriya nimêjê radiweste.
Pêdivî ye ku destûr nedin hestên dijminatî û nefreta kesane, meriv ji pêkanîna edaletê dûr dixe.
Pêdiviya tirsa Xwedê û kirina emelên qenc di jîn û axretê de bigihêjin xelatan.
Çawa Yezdan her wiha ferman li Îsraîliyan kiribû ku nimêj û rojiyê bigirin lê wan ew ferman binpê kirin.
Çawa Xirîstiyanan beşek baş ji peyama ku Xwedê ji wan re şandibû ku bişopînin hiştin.
Ayet ku Xiristiyan û Cihûyan vedixwîne ku li pey pêxemberê paşîn bişopînin (Pêxember Muhammed) (Çavkanî: ayetên 15 û 19)
Çawa Xwedê rêberî dike hin kesan ber bi ronahiya heqîqetê ve dibe û wan ji tarîtiya derewê derdixe.
Çawa diyar dike ku ‘Îsa Xweda ye’ nîşana kufrê ye ji ber ku tenê Xweda hêza Xweda ye ku desthilatdariya erd û asîmanan heye.
Xwedê xîtabî Cihû û Xirîstiyanan dike li ser îdiaya wan a derewîn ku ew ‘zarokên Xwedê (Xwedê) ne’.
Bûyerên ku Pêxember Mûsa (Mûsa) gelê xwe vexwendibû ku bikevin welatê Mûsa Filistîn.
Xuda Teala çil sal ji zarên Îsraîl re axa pîroz qedexe kiriye.
Çîroka herdu kurên Pêxember Adem – Habîl û Qabîl (Habîl û Qabîl).
Nefsa (xwe) meriv çawa dikare xirabiyê bike û xirabiyê xweş xuya bike.
Xuda Teala ji zarên Îsraîlî re ferman dike ku eger kesek bi neheqî yekî bikuje û fesadiyê bike dê bibe mîna ku hemû mirovan bikuje (û berovajî vê yekê). (Çavkanî: Ayet 32)
Qedexekirina nelirêtiya li ser rûyê erdê û cezayên wan.
Emrê Xwedê ji pêxember re ku heger di navbera mirovan de hakim bike, divê edaletê pêk bîne.
Ji Xwedê re tê gotin ku Tewrat wekî rêbernameyek ji Mûsa Pêxember (Mûsa) re şandiye.
Xweda di Tewratê de wiha destnîşan kiriye: “Jiyan bi jiyanê re, çav bi çav, poz bi poz, guh bi guh, diran di ber diran de û birîn wek hev in.”
Piştî Tewratê Xwedê Eesa (Îsa kurê Meryemê) şand ku Tewrat tesdîq kir û Xwedê jî Încîl da wî..
Paşê Xwedê şand Qur'anê li ser Pêxember Muhammed ku Nivîsarên Pîroz ên berê piştrast dike (û bi rêberiya dawî ya ji bo mirovahiyê). (Çavkanî: Ayet 48)
Quran ji bo hemû mijarên jiyanê pirtûkek rêber e.
Eger mirov ji Îslamê dûr bikevin, Xwedê dê kesên din ji wan hez bike û ew jî jê hez bikin derxe ji Xwedê hez bikin û li wî vegerin.
Xwedê di ayetên curbecur de xîtabî Cihû, Rabbî, Xirîstiyan û mirovên olî dike.
Allah ger mirovên pêşî li pey Tewrat û Încîl û niha jî Quran biçûya, Xwedê dê wan ji çavkaniyên cûrbecûr peyda bikira. (Çavkanî: ayet 66)
Telîmatên Xwedê yên hişk ji pêxember re da ku piştrast bike ku ew peyama xwe (Xwedê) radigihîne. (Çavkanî: ayet 67)
Xuda diyar kir ku yên ku gotin Xwedê (Xwedê) Mesîh (Îsa) ye, kafir bûne.. Wekî din, tewra Jesussa jî ji gelê xwe re got ku ew Xwedayê ku Xweda û Rebbê her kesî ye biperizin (û tu kes nikare û nabe ku bi Xwedawenda Xwedê re têkildar be.) (Çavkanî: ayet 72)
Xuda jî destnîşan dike ku yên ku Xwedê (Xwedê) dikin sêyem ji sêyan (di sêyemekê de) kafir bûne.. (Çavkanî: ayet 73)
Texmîna Xwedê li ser ku Îsa (Îsa) û diya Wî Meryem kî ye (Meryem) (Çavkanî: ayet 75) (Binêre Sureya Meryem here)
Yên ku ji zarên Îsraîl kafir bûne, ji aliyê Dawûd û Îsa pêxember ve hatine lanet kirin.Eesa). (Çavkanî: ayet 78)
Telîmat ji bawermendan re ku ew tiştên ku Xwedê helal kiriye heram nekin.
Di roja qiyametê de sohbeta Xwedê ya bi Îsa re li ser tiştên ku Xwedê ji Îsa re gotibû ku wan bide bihîstin û berevajî wê peyama ku mirovan dest pê kiribûn bawer bikin.. Zelalkirina Îsa li ser çi peyama wî ya rastîn ji gelê xwe re bû. Hemû ev e di nav ayetên 110 heta 119.
Emrên girêdayî sondxwarinê (Çavkanî: ayet 89)
Ayetên têkildarî qedexekirina serxweşkeran, qumar, lîstikên bextê, û karên din ên wekî Şeytan têne hesibandin. (Çavkanî: ayet 90)
Xuda behsa girêdana dijminatî û nefreta di navbera mirovan de bi serxweş û qumarê dike.
Çawa Xwedê Teala li Mekkeyê Mala Pîroz a Kabeyê ji bo însanan kiriye penageha ewlekarî û feydeyê..
Di Îslamê de behsa mehên pîroz dike.
û gelek mijarên din.

Sureya Maîde (Sifreya Bi Xwarinê Belavkirî) Wergera Erebî û Îngilîzî

1. Ey bawermendan! Erkên xwe bicîh bînin. Ji bilî yên ku ji we re hatine ragihandin, hemû heywanên pez ji we re (ji bo xwarinê) helal in, û dema ku hûn ji bo hecê an jî umrê (îhramê) îhram bigirin, nêçîr jî neqanûnî ye. Bi rastî, Xwedê çi bixwaze ferman dike.

2. Gelî bawermendan! Pîroziya remzên Xwedê, ne meha pîroz, ne jî heywanên ku ji bo serjêkirinê hatine birin, ne jî mirov û heywanên bi cil û berg û hwd. [Bi cil û bergên li ser stûyê wan ên ku ji aliyê derve yê darê hatine çêkirin, binpê nekin- (ji Mekkeyê) ji bo ewlekariya xwe, ne jî kesên ku ji bo xêr û xweşiya Rebbê xwe tên mala Heramê (Mekke). Lê gava ku hûn îhrama (hecê an umrê) biqedînin, hûn dikarin nêçîrê bikin û neyartiya hin kesan (bi carekê) we ji Mescidul Heramê (li Mekkeyê) nehêle, we ber bi ferasetê venegerîne. dijminatiya we). Di El-Birr û Teqwayê de arîkariya hev bikin. lê di guneh û gunehan de alîkariya hev nekin. Û ji Xwedê bitirsin. Bi rasti Yezdan ezabeki dijwar e.

3. (Ji bo xwarinê) ji we re qedexe ye: El-Meytate (ajalên mirî - dewar - ajalên nehatine serjêkirin), xwîn, goştê berazan, û goştê tiştên ku ji bilî Xwedê wekî qurbanek hatine serjêkirin, an jî ji bo pûtan hatine serjêkirin, û hwd., an jî dema serjêkirinê navê Xwedê lê nehatiye gotin, û yên ku bi xeniqandinê, an bi lêdanek dijwar, an bi ketina serî, an jî bi lêdana qiloçan hatine kuştin - û yên ku ji hêla ajalek kovî ve (bi qismî) hatine xwarin - heya ku hûn nekarin wê serjê bikin (berî mirina wî) - û yên ku li ser En-Nusub (margîgehên kevirî) hatine serjêkirin. Her wiha (Qedexe ye) bikaranîna tîrên ji bo lêgerîna şans an biryarê, (hemû) Fisqun (neguhdariya Xwedê û guneh). Îro, yên ku kafir bûne hemû hêviya xwe ji ola we berdane, ji ber vê yekê ji wan netirsin, lê ji min bitirsin. Îro, min ola we ji bo we temam kir, kerema xwe li ser we temam kir û min Îslam ji bo we wekî ola xwe hilbijart. Lê belê ew kesê ku ji ber birçîbûna dijwar neçar e, bêyî ku meyla wî/wê ji bo gunehê hebe (ew dikarin van xwarinên jorîn bixwin), bê guman Xwedê pir bexşker û pir dilovan e.

4. Ewan ji te (Muhemmed!) dipirsin ka ji bona wan ra çi (xwarin) durist e. Bibêje: “Et-Teyibet [hemû xwarinên helal ên ku Xweda helal kiriye (goştê heywanên serjêkirî, şîr, rûn, sebze û fêkî û hwd.) ji we re heram e. Û ew heywan û teyrên nêçîrê yên ku we wek zozanan perwerde kirine û hûn bi awayê ku Yezdan ji we ra ferman daye wan hînî girtina wan kirine. Îdî hûn ji wan tiştên ku ewan ji bona we ra digrin bixwin, hûn li ser navê Yezdan bixun û ji Yezdan bitirsin. Bi rastî Yezdan di hisabê da bilez e."

5. Ji we re îro Et-Teyibet [hemû cureyên xwarinên helal, yên ku Xwedê ew helal kirine (goştê heywanên serjêkirî, hwd., şîr, rûn, sebze û fêkî û hwd.) ji we re heram kirin. Xwarina ehlê kitêbê (Cihû û Xirîstiyan) ji we re heram û ya we jî ji wan re heram e. (Zewaca ji we re rewa ye) ji bawermendan jinên pak in û ji wan ên ku berî wextê we pirtûk ji wan re hatiye dayîn (Cihû û xiristiyan) hene, gava we heqê wan mehrê (pereyê bûkaniyê ku mêr ji jina xwe re daye) daye. dema zewacê), dilpakiyê dixwazin (ango girtina wan di zewaca qanûnî de) ne kirina têkiliya zayendî ya neqanûnî, ne jî wek hevalên keç girtin. Û kesê ku bi Yekbûna Xwedê û bi hemû maddeyên din ên îmanê bawer neke [ango. (Yezdan), Melaîket, Pirtûkên Wî yên Pîroz, Pêxemberên Wî, Roja Qiyametê û Qedrê (Qaderên Wî) îdî karê wî bê encam maye û di axretê de jî ewê ji xisarkaran be.

6. Gelî bawergeran! Dema ku hûn nimêj dikin, rûyên xwe û destên xwe heta milan bişon, serê xwe bişon (bi destên xwe yên şil di ser re derbas dikin) û lingên xwe heta lingê xwe bişon. Heger tu di halekî Cenebe de bî (ango derdaneke zayendî hebûya), xwe paqij bike (tevahiya laşê xwe bişo). Lê eger hûn nexweş bin, yan li ser rêwîtîyê bin, yan jî yek ji we ji ber gazîkirina xwezayê hatibe, yan jî we bi jinan re bikeve têkilîyê (ango têkilîya seksî) û we av nedîtibe, îdî bi axeke paqij Teyemmumê bike û bi axeke xwe ve girê bide. rû û dest. Xwedê naxwaze we bike tengasiyê, lê dixwaze we paqij bike û qenciya xwe li ser we temam bike da ku hûn şikir bikin.

7. Û qenciya Xwedê ya li ser xwe û peymana wî ya ku we pê ve girê daye, bînin bîra xwe, gava we got: "Em dibihîzin û em bi gotina wan dikin." Û ji Xwedê bitirsin. Bi rasti Yezdan bi veşartiye singa (we) dizane.

8. Ey bawermendan! Ji bo Xwedê bi tundî bisekinin û şahidên dadperwer bin û bila dijminatî û kîna li hember hev we ji dadperweriyê dûr nexe . Dadperwer bin, ev yek ji teqdîrê re nêzîktir e û ji Xwedê bitirsin . Bi rastî Xwedê bi tiştên ku hûn dikin agahdar e.

9. Xuda, ji wan ên ku bawerî anîne (bi yekîtîya Xwedê - Yekperestîya Îslamê) û karên qenc kirine, soz daye ku ji wan re bexişandin û xelateke mezin (ango cennet) heye.

10. Ewanê ku kafir bûne û ayetên me înkar kirine, ewê ku bibin dojehê xwe.

11. Ey bawermendan! Hûn qencîya Xuda li ser we bi bîr bînin, dema ku hin kesan dixwest destên xwe li dijî we dirêj bikin, lê (Xwedê) destên xwe ji we dûr xist. Ji Xwedê bitirsin. Û bila bawermend xwe bispêrin Xuda.

12. Bi rastî Xwedê ji Benî Îsraîl (Cihûyan) peyman girt û me di nav wan de diwanzdeh rêber danîn. Û Xwedê got: "Eger hûn nimêj bikin û zekatê bidin û bi pêxemberên min bawer bikin, qedrê wan bigirin û alîkariya wan bikin û deynek baş bidin Xwedê, ez bi we re me. Bi rastî ez ê gunehên we bibaxşînim û we bixim bihiştên ku çem di bin wan re diherikin. Lê eger piştî vê yekê yek ji we kafir bibe, ew ji rêya rast şaş bûye."

13. Ji ber ku wan peymana xwe şikand, me ew nifir kirin û dilê wan hişk kir. Wan gotinên xwe ji cihên xwe guhertin û beşek baş ji peyama ku ji wan re hatibû şandin terikandin. Û tu dê dev ji dîtina xapandinê bernedî, ji bilî çend ji wan. Lê wan bibaxşîne û li (xerabiyên wan) binêre. Bi rastî, Xwedê ji El-Muhsinun (qenckaran - binêre V.2:112) hez dike.

14- Û me ji wanê ku ji bona xwe ra dibêjin mesîhî, me peymana wan girtîye, lê ewan ji bona wan peyama ku ji bona wan ra hatîye hinartîye para xwe berdaye. Vêca me heta roja qiyametê di nav wan de neyartî û nefret çandin (gava ku wan kitêba Xwedê berda, guh neda Pêxemberên Xwedê û fermanên wî û bêîtaetiya Xwedê kir) û Xwedê wê wan bi tiştên ku kirine agahdar bike.

15. Gelî ehlê kitêbê (Cihû û Mesîhî)! Niha Pêxemberê me (Muhemmed) ji we re gelek tiştên ku we ji pirtûkê vedişartibûn, ji we re ronî dike û pir tişt derbas dike (ango bê ravekirin) Bi rasti ji bal Xuda ve ji we re ronakek (Pexember Muhemmed) u pirtukek diyar (ev Qur'an) hatiye.

16. Bi vê yekê Xwedê hemû kesên ku li razîbûna Wî digerin ber bi rêyên aştiyê ve dibe rêber, û bi îradeya xwe wan ji tariyê derdixe ber bi ronahiyê ve û wan ber bi Rêyeke Rast (Yekxwedatiya Îslamî) ve dibe rêber.

17. Bi rastî ewên ku dibêjin Xwedê Mesîhê kurê Meryemê ye, di kafirîyê de ne . (Muhemmed!) Bibêje: "Eger Xwedê Mesîhê kurê Meryemê, diya wî û hemû yên li ser erdê bi hev re ji holê rake, kê li dijî wî hêz heye?" Û desthilatiya erd û asîmanan û her tiştê di navbera wan de ji Xwedê re ye. Ew çi bixwaze diafirîne. Û Xwedê bi her tiştî dikare bike.

18. Û (hem Cihû û hem jî Mesîhî dibêjin: "Em zarokên Xwedê û hezkiriyên Wî ne." Bibêje: "Çima ew we ji ber gunehên we ceza dike?" Nexêr, hûn tenê mirov in, ji wan ên ku wî afirandine, ew ê ku bixwaze dibaxşîne û ê ku bixwaze ceza dike. Serweriya erd û asîmanan û her tiştê ku di navbera wan de ye, ji Xwedê re ye û vegera (hemûyan) her bi wî re ye.

19. Ey ehlê kitêba pîroz (cihû û mesîhî)! Niha pêxemberê me (Muhemmed) ji we re hatiye ku piştî navbereke di navbera pêxemberan de, ji we re zelal bike, da ku hûn nebêjin: "Ne mizgînvan û ne jî hişyarker ji me re hat. Lê niha mizgînvan û hişyarker ji we re hat. Û Xwedê bi her tiştî dikare bike."

20. Û (bi bîr bîne) dema ku Mûsa ji gelê xwe re got: "Ey gelê min! Kerema Xwedê ya li ser we bi bîr bîne, dema ku wî ji we pêxember çêkirin, we kir padîşah û tiştê ku di demên berê de ji tu kesî ji 'Elemin (mirovan û cin) nedabû we.

21. "Ey gelê min! Bikevin axa pîroz ( Filistînê ) ku Xwedê ji we re daye û paşve venegerin, paşê hûn ê wekî yên windabûyî werin vegerandin."

22. Gotin: “Mûsa! Di wê (Vî axa pîroz) de komalekî bi hêz hene û heta ku ew jê dernekevin, em qet naçin wî. dema ew derkevin em ê têkevin hundir.”

23- Du zilamên ji wan ên ku Xuda ditirsiyan, ku Xuda dilovaniya xwe li ser wan kiribû [ew íæÔÚ æ ßÇáÈ Yusha' (Yoshua) û Kelab (Kelab) bûn] gotin: «Hûn di dergehê de êrîşî wan bikin. Serkeftin ji we re be û eger hûn bi rastî bawermend bin, xwe bispêrin Xweda.”

24- Ewan (aha) gotine: "Musa! Heta ku ew li wir bin em ê tu carî nekevin wê derê. Îdî hûn û Rebbê xwe herin û şerê we herduyan bikin, em li vir rûniştine.”

25. (Mûsa) gotîye: "Xudayê min! Hêza min tenê li ser xwe û birayê min heye, vêca me ji ehlê fesîqûn (ji Xweda re) dûr bixe!”

26- (Yezdan) gotîye: “Loma ewa (ev axa pîroz) çil sal li ser wan heram bûye. bi baldarî ew ê di nav erdê de bigerin. Îdî li ser kesên fesîqûn (ji Xwedê re neyar û neguhdar) xemgîn nebin."

27. Û (Ey Muhemmed) çîroka herdu kurên Adem [Habîl û Qabîl] bi rastî ji wan (Cihûyan) re bixwîne ; gava her duyan qurbanek (ji Xwedê re) pêşkêş kirin, ji yekî hate qebûlkirin lê ji yê din nehat qebûlkirin. Yê dawîn ji yê yekem re got: "Ez ê te bikujim." Yê yekem got: "Bi rastî, Xwedê tenê ji yên ku El-Muttequn (xwedaparêz - li V.2:2) nepejirîne."

28. “Eger tu destê xwe dirêjî min bikî ku min bikujî, ez tu carî destê xwe dirêjî te nakim ku te bikujim, ji ber ku ez ji Xwedê ditirsim; Rebbê ‘Eleminan (însan, cin û hemû tiştên heyî).”

29- Bi rastî ez nîyeta xwe bidim ku tu gunehê min jî bikî ser xwe û bi xwe jî, paşê tuyê bibî yek ji ehlê agir û ew jî xelata Zelimûnan e.

30. Îdî Nefsa yê din cesaret da wî û kuştina birayê wî jê re qencî kir. wî ew kuşt û bû yek ji windakiriyan.

31. Paşê Xuda qijik şand, ku erd xişandin da ku cesedê birayê xwe veşêre. (Qatil) got: “Wey li min! Ma ez jî nikarim wek vê qijikê bim û cesedê birayê xwe veşêrim?” Paşê bû yek ji wan ên ku poşman bûn.

32. Ji ber vê yekê, me ji bo zarên Îsraîl ferman da ku eger kesek mirovekî bikuje, ne ji bo tolhildana kuştinê, an jî (û) ji bo belavkirina fesadiyê li ser erdê - ew wekî ku wî hemû mirovahî kuştibe ye, û eger kesek jiyana kesekî xilas bike, ew wekî ku wî hemû mirovahî xilas kiriye ye. Û bi rastî, pêxemberên me bi delîl, nîşan û nîşanên eşkere ji wan re hatin, lê piştî wê jî gelek ji wan li ser erdê sînor derbas kirin (mînak bi neheqî zilm kirin û bi kirina gunehên mezin ji sînorên ku Xwedê danî derbas bûn!).

33. Cezayê wanê ku bi Xwedê û Pêxemberê Wî ra şer dikin û di zemîn da fesadîyê dikin, tenê ew e ku bên kuştin, yan bên xaçkirin, yan jî destên wan û lingên wan li hember hev bên birîn, yan jî ji welêt bên derxistin. Di dinyayê de riswabûna wan e û li axretê jî ezabekî mezin ji wan re ye.

34. Ji bilî wan kesên ku (ji ber ku reviyabûn û paşê) berî ku bikevin bin destê we, bi tobe vegeriyan (wek misilman), wê demê bizanin ku Xwedê pir bexşker û dilovîn e.

35. Gelî bawergeran! Wezîfeya xwe ji Xwedê re bikin û jê bitirsin. Li rê û rêbazên nêzîkbûna Wî bigerin û bi qasî ku hûn dikarin di doza Wî de bixebitin. Da ku hûn serfiraz bibin.

36- Bi rastî ewên kafir bûne, eger hemû tiþtên di zemîn de hebana û dîsa bi wê yekê xwe ji ezabê roja qiyametê xelas bikirana, qet ji wan nayê qebul kirin û ya wan jî dê bibe derd. ezîyetkirin.

37- Ewan bi hesreta derketina ji agire, le qet ji agir dernakevin u ji wan ra ezabeke domdar heye.

38- Destê diz, çi nêr û çi mê, (ji desta wan) bibire, ji bo ku ewan kirîye, wek ezabê ji Xuda. Û Yezdan bi hêz û bijejke ye.

39- Lê kîjan ji piştî gunehê xwe tobe bike û qencî bike (bi îtaetîya Xuda) îdî bi rastî Xuda wî dibore (tobeya wî qebûl dike). Bi rastî Yezdan baxişkarê dilovîn e.

40. Ma tu nizanî ku serweriya erd û asîmanan tenê ji Xwedê re ye! Ew kê bixwaze ceza dike û kê bixwaze jî efû dike. Û Xwedê bi her tiştî dikare.

41. Ey Resûlê (Muhemmed!)! Bila ewên ku di kafirê de lez dikin, ji wan ên ku bi devê xwe dibêjin: "Me bawer kiriye" lê dilê wan îman nîne, we xemgîn neke. Û ji Cihûyan zilam hene ku pir û bi xîret li derewan guhdarî dikin - guh bidin yên din ên ku nehatine ba we. Ji cihên xwe peyvan diguherînin; Dibêjin: “Eger ev ji we re hat dayîn, hildin, lê eger ev nedan we, hay ji xwe hebin!” Û Xwedê kê bixwaze bike Fitneyê [xeletî, ji ber înkarkirina wî], hûn nikanin ji bona wî ra tiştekî li hember Yezdan bikin. Ewan in ku Yezdan dilê wan (ji kufr û durûtiyê) paqij nake. ji bona wan ra li dinyayê riswabûn û li axretê jî ezabekî mezin heye.

42- (Ewan hez dikin) guh bidine derewan, ji bo heramiye bixwin. Îdî heke ew hatin bal te (Ya Muhemmed!) yan di navbera wan da hukim bike, ya jî ji wan rû bide. Heger tu ji wan bizivirî, ew nikarin qet zirarê bidin te. Û heke hûn dadbar bikin, di navbera wan de bi dadperwerî dadbar bikin. Bi rasti Yezdan ji wane ku dadmend dikin hez dike.

43- Îdî ewanan çawa ji bona biryardanê tên bal te, ku ji bona wan ra Tewrat heye, ku biryara Yezdan tê de heye. dîsa jî piştî wê jî ew rû bi rû dimînin. Lewra ew ne bawermend in.

44. Bi rastî, me Tewrat ji Mûsa re şandiye, tê de rêberî û ronahî hebû, pêxemberên ku xwe teslîmî daxwaza Xwedê kiribûn, bi wê re Cihûyan dadbar dikirin. Û rabiyan û kahînan jî [piştî wan pêxemberan bi Tewratê Cihûyan dadbar dikirin], ji ber ku parastina Kitêba Xwedê ji wan re hatibû spartin û ew şahidên wê bûn. Ji mirovan netirsin, lê ji min (ey Cihûyan) bitirsin û ayetên min bi bihayekî kêm nefiroşin. Û kî bi tiştê ku Xwedê daxistiye dadbar neke, ew kafir in (ango kafir - ji pileya kêmtir ji ber ku ew li gorî qanûnên Xwedê tevnagerin ).

45- Û me ji bona wan ra wiha ferman kirîye: "Jîyan di ber çavan re, çav bi çav, poz bi poz, guh di ber guh de, diran di ber diran de, birîn di ber hev de ne." Lê eger yek bi sedeqê tolhildanê bibore, wê ji bo wî kefaret be. Û kî bi wan tiştên ku Yezdan hinartîye hukim neke, ewan Zelimûn in.

46- Û li ser şopa wan, me Îsa kurê Meryemê şand, ku Tewrata berî wî piştrast kir û me Încîl ku tê de rêberî û ronahî bû, da wî. û tesdîqkirina Tewrata (Tewrata) ya ku berî wê hatîye, ji bo El-Mutteqûn (dilperestan) rêber û şîretek e.

47- Bila ehlê Încîl bi wan tiştên ku Xuda tê de hinartîye hukim bikin. Û kî bi wan tiştên ku Yezdan hinartîye hukim neke (îdî) ewan fesiqûn in.

48- Û me kitêba (ev Qur'ana hanê) bi rastî ji te ra hinartîye, ku ew pirtûkên berî wê û Muheyminan jî li ser wê (pirtûkên kevin) piştrast dike. Îdî di navbera wan da bi ya ku Yezdan hinartîye hukim bike û hûn nebine peyrewê xwestekên wan ên pûç û ji heqîqeta ku ji we ra hatîye dûr bikevin. Me ji her yekî ji we re şerîet û riyeke diyar kiriye. Eger Xwedê bixwesta, wê we bikira yek milet, lê ji bo ku we di wan tiştên ku daye we de biceribîne. Îdî hûn wek hev di karên qenc da bixebitin. Vegera we (hemuyan) li bal Yezdan e. Paşê ewê we bi wan tiştên ku hûn tê de ferq dikirin agahdar bike.

49. Û (ey Muhemmed) di navbera wan de bi tiştê ku Xwedê hinartiye hukim bike û neçe pey xwestekên wan ên vala, lê ji wan haydar be ku ew te (ey Muhemmed) ji hin tiştên ku Xwedê ji te re hinartiye dûr nexin. Û eger ew berê xwe bidin wan, wê hingê bizanibe ku daxwaza Xwedê ew e ku wan ji ber hin gunehên wan ceza bike. Û bi rastî piraniya mirovan Fasîqûn (serhildêr û bêîtaetkarên Xwedê) ne.

50- Îdî qey ewan li dîwana (rojên) cehaletê digerin? Û ji bona komalê ku bawerîya wan heye, kî ji Yezdan çêtir e.

51. Gelî bawergeran! Cihû û Xirîstiyanan wek Auliya (dost, parêzger, alîkar, hwd.) negirin, ew ji hev re tenê Auliya ne. Û eger yek ji we wan wek Euliya bigire, îdî ewa ji wan e. Beguman Xwede ew kesen Zelimun (şirk u cewrkar u cewrkar) nayine ser rêya rast.

52- Û tu dibînî ewanê ku di dilên wan da nexweşî (durûtî) heye, ewan li ser dostanîya xwe lez dikin û dibêjin: "Em ditirsin ku felaketek bê serê me." Dibe ku Xwedê serkeftinek an biryarek li gorî daxwaza xwe bîne. Paşê ewê poşman bibin ji ber tiştên ku di xwe de veşartiye.

53- Û ewanê bawer kirine dibêjin: "Gelo ew merivên munafiq in ku bi Yezdan sond xwaribûn ku ewan bi we ra bûn?" Tiştê ku ewan kirine (ji ber durûtiya xwe) pûç bûye û ew bûne xisarkar.

54- Gelî bawergeran! Ji we kî ji dînê xwe (îslamê) bizivire, Xwedê komalek ku jê hez dike bîne û ew jî ji wî hez dikin. li hember bawermendan xwerû, li hember kafiran hişk, di rêya Xwedê de şer dike û ji gunehkariya gunehkaran natirse. Eva keremeta Xweda ye ku bi kê bixwaze dide. Û Xwedê ji bo hewcedariyên mexlûqên xwe bes e, zana ye.

55- Beguman weliye we Xweda u pexembere wi u bawermend in, ew en ku nimeja xwe dikin u zekat didin u ewan ruken dikin. Xwedê di nimêjê de).

56- Kî Xuda û Pêxemberê Wî û yên bawerî anîne ji xwe re bike parêzger, îdî koma Xuda bi serketî ye.

57- Gelî bawergeran! Ewên ku dînê we ji wan kesên ku berî we pirtûk wergirtine (Cihû û mesîhî) û ne jî ji kafiran, nebine Euliya (parêzger û arîkar). Heke hûn bi rastî bawermend in, ji Yezdan bitirsin.

58- Û gava hûn banga nimêjê dikin, ewan wê (lê) wek tinaz û kêfê dibînin. lewra ew miletek in ku fam nakin.

59. Bibêje: "Ey ehlê kitêba pîroz (cihû û mesîhî)! Ma hûn me rexne dikin ji ber ku em bi Xwedê û bi (wehya) ku ji me re hatiye şandin û bi ya ku berî (me) hatiye şandin bawer dikin û piraniya we Fasîqun in?"

60. (Ey Muhemmed ji ehlê kitêba pîroz re) bêje: “Ez ji we re tiştekî ji vê xerabtir, derbarê cezayê Xwedê de, agahdar bikim: Ew (Cihû) yên ku nifir û xezeba Xwedê li ser wan hatiye kirin, ewên ku wî (hinek ji wan) veguherandine meymûn û berazan, ewên ku Taxût (xwedayên derewîn) perestî kirine; ew (di Roja Qiyametê de di agirê cehennemê de) di pileya wan de xerabtir in û (di jiyana vê dinyayê de ) ji rêya rast pirtir şaş bûne?”

61- Di gava hatin bal te, dibejin: "Me bawer kir." Lê bi rastî ew bi (nîyeta) kufrê dikevin hundir û bi heman awayî derdikevin. Û Yezdan bi hemû tiştên ku ew veşartibûn dizane.

62- Û tu gelekê ji wan (Cihûyan) dibînî ku ji bo guneh û gunehan lez dikin û tiştên neqanûnî dixwin. Tiştê ku ew dikin, bi rastî xerab e.

63. Çima rahîb û zanayên dînî wan ji gotina gunehan û xwarina tiştên neqanûnî qedexe nakin. Bi rasti ewa ku ewan dikin xerab e.

64- Cihu dibejin: "Deste Xuda giredayî ye (ango ji qenciya xwe nade û xerc nake). Destên wan girtî bin û bi gotina wan lanet li wan be. Na, her du Destên Wî pir dirêjkirî ne. Ew (ji qenciya xwe) weki ku bixwaze xerc dike. Beguman ew ayeta ku ji bal Xwede ve ji we re hatiye, di piren wan de serhişk u kufriya wan zede dike. Me heta roja qiyametê di nav wan de dijminatî û kîn kir. Her cara ku wan agirê şer vêxist, Xwedê ew vemirand; Û ewan (ji bona fesadiyê di zemîn da) dixebitin. Û Yezdan ji Mufsidûnan (fesîdkaran) hez nake.

65- Û heke ehlê pirtûkê (Cihû û filehan) bawer bikirana (bi Muhemmed ra) û ji sikatîyan (guneh û şirîkên Yezdan) bibûna û bibûna Mutteqûn (binihêre: 2:2). Bi rastî me ê gunehên wan paqij bikira û me wan bixistana bihiştên kêfê (bihiştê).

66. Û eger wan Tewrat, Încîl û tiştê ku ji Xwedayê wan (Qur'an) ji wan re hatiye şandin, bi kar bianiya, bê guman ew ê ji jor û ji bin lingên xwe rizq bigirta. Ji wan kesên ku li ser rêya rast in hene (ango ew li gorî wehyê tevdigerin û mîna Ebdullah bin Selam baweriya xwe bi Pêxember Muhemmed tînin ), lê gelek ji wan karên xerab dikin.

67. Ey Resûlê (Muhemmed!)! (Peyama) ku ji Xudayê te ji te re hatiye hinartin bike. Û eger hûn nekin, we Peyama Wî negihandiye. Xwedê we ji mirovan biparêze. Bi rastî Yezdan komalê kafir nayîne rêya rast.

68- (Muhemmed!) Bibeje: "Gelî ehlê pirtûkê (Cihû û mesîhî)! Heta ku hûn bi Tewrat (Tewrat), Încîl (Incîl) û tiştên ku (niha) ji Xwedayê we (Qur’an) ji we re hatiye hinartin tevbigerin, tiştek ji we re nîne (di warê hîdayetê de). Bi rastî ewa ku ji Xudayê te li bal te da hatîye hinartinê li ser gelek ji wan serhildan û kufrê wan zêde dike. Îdî tu li ser komalê kafir xemgîn nebe.

69. Bêguman ewên ku (bi yekbûna Xwedê, bi pêxemberê wî Muhemmed û bi hemû tiştên ku ji Xwedê jê re hatine şandin) bawer dikin, ewên ku Cihû û Sabî û Xiristiyan in, - her kesê ku bi Xwedê û roja axretê bawer kiriye û qencî kiriye, li ser wan ne tirs heye û ne jî xemgîn dibin.

70- Bi rastî me peymana zarên Îsraîl girt û ji wan re pêxember şand. Gava pêxemberek ji wan re dihat, ku ew bi xwe nedixwestin, komek ji wan digotin derewker û hinekên din jî dikuştin.

71- Ewan guman dikirin ku tu Fetne tune ye, îdî kor û kerr bûn. Piştî ku Xuda li wan zivirî (bi baxişandinê). dîsa jî gelek ji wan kor û kerr bûn. Û Yezdan li ser tiştên ku ew dikin, dibîne.

72. Bêguman ew ên ku dibêjin: "Xwedê Îsa Mesîhê kurê Meryemê ye, kafir bûne." Lê Îsa got: "Ey zarokên Îsraîl! Ji Xwedê re, Xwedayê min û Xwedayê we, îbadet bikin." Bi rastî, her kesê ku ji Xwedê re şirîk bike, Xwedê bihuştê jê re qedexe kiriye û agir dê cihê wî be. Û ji bo zaliman (multîxwestan) tu alîkar tune ye.

73- Beguman ew en ku gotine: "Yezdan sisiyan e ji her seyan e) kafir in." Lê îlah (xweda) (ku mafê wî yê îbadetê heye) ji yek Îlah (Xwedê -Allah) tune ye. Û heke ewan dev ji gotina xwe bernedin, bi rastî ezabekî bi êş wê bi ser kafirên wan da bê.

74. Ma ew ê li cem Xwedê tobe nekin û lêborîna xwe jê nexwazin ? Çimkî Xwedê pir bexşker û dilovîn e.

75. Mesîhê kurê Meryemê, ji pêxemberekî pêtir nebû; Pêxemberên ku beriya wî derbas bûne gelek bûn. Diya wî [Meryem (Meryem)] sîdîqa bû [ango. wê bi gotinên Xwedê û pirtûkên Wî bawer kir (li Ayet 66:12 binêre). Ewan herdukan (wek însanên din, lê Yezdan naxwe) xwarin dixwarin. Binerin ka em çawa ayetan (delîl, delîl, ayet, ders, ayet, ayet, ayet û hwd.) ji wan re eşkere dikin, lê binerin ka ew çawa ji rastiyê dûr ketine.

76. (Ey Muhemmed ji mirovan re) bêje: "Çawa hûn ji bilî Xwedê tiştekî ku ne dikare zirarê bide we û ne jî dikare sûdê bide we, perestî dikin? Lê Xwedê ye ku her tiştî dibihîze û her tiştî dizane."

77- (Muhemmed! Tu ji bona wan ra aha) beje: "Gelî ehlê pirtûkê (Cihû û mesîhî)! Di dînê xwe de (bi bawerîya bi tiştekî) pêve tixûbê xwe dernexin û nebin peyrewê wan kesên ku di demên derbazbûyî de ji rê derketine û gelekan ji rêya rast derxistine û (xwe) ji rêya rast derketine. ”

78- Ewên ji Îsraîliyan ku kafir bûne, bi zimanê Dawûd û Îsa kurê Meryemê lanet li wan hatiye kirin. Ji ber ku ewan (Xuda û Pêxemberan) bêîetî dikirin û ji sînoran derbas dibûn.

79. Ew hevdu ji gunehên ku dikirin (neheqî, xerabî, şirk , kufr û hwd.) qedexe nedikirin. Bi rastî ew tiştên ku dikirin pir pîs bûn.

80- Tu gelekan ji wan dibînî ku kafiran ji xwe re parêzger û arîkar digirin. Bi rastî ewa ku bi xweber di berya wan da hinartîye, xerab e, ji ber vê yekê xezeba Yezdan bi ser wan da ketîye û ewan di ezab da bimînin.

81- Û eger wan bi Xuda û bi pêxemberê (Muhemmed) û bi tiþtê ku jê re hatîye hinartinê bawer bikira, qet ewan (kafiran) ji xwe re wek olîya (parêzger û arîkar) negirtana. Fasiqun (serhildêr, neguhdarên Xwedê).

82- Beguman tu di nav mirovan de di dijminatiya bawermendan (misilmanan) de cihu u en muşrikun (binere: 2:105) yen heri zexmtir bibînî, u tu ji bawermendan (misilmanan) hezkiritir bibînî. ) yên ku dibêjin: "Em xiristiyan in." Ji ber ku di nav wan de kahîn û rahîb hene û pozbilind nînin.

83- Û gava ewan (ku xwe fileh dikin) guhdarîya wan tiştên ku li ser pêxemberê (Muhemmed) hatîye hinartinê dikin, tu dibînî ku ji ber heqîqetê ewan nas kirine çavên wan bi hêsir dibarin. Dibêjin: “Xwedayê me! Em bawer dikin; Îdî me di nav şahidan da binivîsîne.

84- “Û çima em bi Xuda û bi tiþtê heqîqetê ji me re hatîye bawer nekin? Û em dixwazin ku Rebbê me me (Roja Qiyametê di bihiştê de) li gel mirovên salih (Pêxember Muhemmed û hevalên wî) bihewîne."

85- Îdî bi sedema wan gotinên wan, Xwedê ew bi bihiştên ku di bin wan de çem diherikin xelat kirin, ew ê heta hetayê tê de bimînin. Ev xelata qencîkaran e.

86- Lê ewanê ku kafir bûne û ayetên me dane derewdêrandinê, ewan dojehê (dojehê) in.

87- Gelî bawergeran! Teyîbetê (di xwarin, tişt, kirin, bawerî, mirov û hwd. de) ku Xwedê ji we re heram kiriye, heram nekin û îspat nekin. Bi rasti Yezdan ji cewrkaran hez nake.

88. Û ji wan tiştên ku Xwedê ji we re bi awayekî helal û qenc daye , bixwin û ji wî Xwedayê ku hûn pê bawer dikin bitirsin.

89. Xuda we bi sondên we yên bêaqil ceza nake, lê bi sondên we yên bi qestî we ceza dike. Ji bo bexşandina wê (sondê bi qestî) deh Masakin (feqîran) bi rêjeyeka wê ya ku hûn bi malbatên xwe têr dikin bidin xwarin. an wan cil bikin; an jî xulamek bikuje. Lê kî nikaribe debara xwe bike, bila sê rojan rojî bigire. Ewa kefareta sondê gava we sond xwariye . Û sondên xwe biparêzin (ango pir sond nexwin). Bi vî awayî Yezdan ayetên xwe (delîl, delîl, ayet, ders, ayet, ayet, ayet û hwd.) ji we re eşkere dike, da ku hûn şikir bikin.

90. Ey bawermendan! Vexwarinên serxweşker (her cûre vexwarinên alkolî), qumar, Ensab û Ezlem (tîrên ji bo dîtina şansê an biryarê) ji karên şeytan in. Ji bo ku hûn serfiraz bibin, ji wan (vexwarinên nebaş) dûr bisekinin.

91. Şeytan tenê dixwaze bi vexwarinên serxweşker û qumarê di navbera we de dijminatî û kînê çêbike û we ji zikirkirina Xwedê û ji nimêjê dûr bixe. Ma hûn ê xwe ji nimêjê dûr nexin?

92. Û guhdariya Xwedê û Pêxember bikin û (heta nêzîkî vexwarin an qumarê an El-Ensab, an El-Ezlem û hwd. bibin) û ji Xwedê bitirsin. Eger hûn berê xwe bidinê , bizanin ku erkê Pêxemberê me ye ku bi awayê herî zelal (peyamê) bigihîne.

93. Ewên ku bawer dikin û karên qenc û qenc dikin , eger ji Xwedê bitirsin (bi dûrketina ji tiştên qedexekirî yên Wî) û bawer bikin û karên qenc û qenc bikin, û dîsa ji Xwedê bitirsin û bawer bikin, û careke din ji Xwedê bitirsin û bi îhsan (mukemel) karên qenc bikin, ji bo tiştên ku wan (berê) xwarine tu guneh li ser wan tune ye. Û Xwedê ji qencîkaran hez dike.

94. Ey bawermendino! Bi rastî Xwedê wê we bi tiştekî ku dest û rimên we tê de bin biceribîne, ji bo ku Xwedê ewê ku bi nepenî ji Wî ditirse biceribîne. Kî ji piştî wê ji rê derkeve, ji bo wî ezabekî dijwar heye.

95- Gelî bawergeran! Dema ku hûn ji bo hecê yan jî umreyê di îhramê de ne, lîstikê nekujin û kî ji we bi qestî wê bikuje, cezayê wê qurbana heywanekî ku tê xwarin ji bo Kabeyê ye. , ga, hwd.) wekheviya yê ku wî kuştiye, wek ku ji aliyê du zilamên adil ên di nav we de hatiye pejirandin; yan jî ji bo kefayê, Masakin (feqîran) an jî weka wê di Saumê de (rojîgirtinê) bide xwarin, da ku giraniya (cezayê) kirina xwe tahm bike. Xuda ya berê efû kiriye, lê kî dîsa bike, Xwedê ji wî celatê bistîne. Û Yezdan jî servahatê ezabê ye.

96- leyizka avê û bikaranîna wê ji bo xwarinê ji bo we û yên ku seferê dikin, ji we re heram e, lê heta ku hûn di halekî de bin, leystika bejahiyê heram e. Îhram (ji bo hecê yan jî umrê). Û hûn ji Xwedayê ku hûn li bal wî da bicivin bitirsin.

97- Xwede Kabe, Mala Heram, ji mirovan re kiriye penageha ewlehiye u hec u umre, hem heyva herame, hem heywanen qurbanan u hem ecibandine (mirov an ajal u h.w.d.). bi gerdenên li ser stûyê wan, ji aliyê derve yê stûnê darên Mekkeyê ji bo ewlekariya wan hatiye çêkirin), da ku hûn bizanin ku Xwedê bi hemû tiştên di ezmanan û di zemîn de dizane û Zanayê her tiştî û her tiştî.

98. Bizanin ku Xwedê cezayê xwe pir dijwar dide û Xwedê pir bexşker û dilovîn e.

99. Erka pêxember [ango pêxemberê me Muhemmed ku me ew ji we re şandiye] tenê ragihandina (peyamê) ye. Û Xwedê bi her tiştê ku hûn eşkere dikin û bi her tiştê ku hûn vedişêrin dizane.

١٠٠. (Ey Muhemmed) Bibêje: "El-Xabith (her tiştê xerab û nebaş di warê tişt, kirin, bawerî, kes, xwarin û hwd. de) û Et-Teiyib (her tiştê baş di warê tişt, kirin, bawerî, kes, xwarin û hwd. de) ne wekhev in, her çend pirbûna El-Xabith (xerabiyê) te razî bike." Ji ber vê yekê, ey mirovên hişmend, ji Xwedê pir bitirsin [(ji her cûre guneh û kirinên xerab ên ku Wî qedexe kiriye dûr bisekinin) û ji Xwedê pir hez bikin (her cûre kirinên qenc ên ku Wî ferman daye bikin)] da ku hûn serfiraz bibin.

101- Gelî bawergeran! Tiştên ku eger ji we re eşkere bibin, dibe sedema tengahiyê nepirsin. Lê heke hûn di dema ku Qur’an tê nazilkirin de li wan bipirsin, wê ji we re eşkere bibin. Xuda ewa efû kiriye û Xuda baxiþkarê xweber e.

102- Beriya we komalekî weha pirs kirine, paşê ewan kafir bûne.

103. Xuda, tiştên mîna Behîre (deveya ku şîrê wê ji pûtan re hiştiye û kes nikare şîrê wê bike) an jî Saîbe (deveyek ku ji bo xwedayên xwe yên derewîn ji bo mêrga bêpere berdaye, wek mînak) saz nekiriye. pûtan û hwd., û destûr nedan ku tiştek li ser were hilgirtin), an Wasilah (deveyek ku ji pûtan re serbest tê berdan, ji ber ku di yekem teslîmbûna xwe de deveyek ji dayik kiriye û dûv re dîsa deveyek çêdike. -Deve di radestkirina xwe ya duwem de) an Ham (deveyek mêşhingivan ku ji karê pûtên xwe re serbest hat berdan, piştî ku çend hevbendiyên ku ji bo wê hatibûn veqetandin qedandin, ev hemî heywan ji bo rûmeta pûtan hatin azad kirin ku ji hêla Erebên pûtperest ve li dema berî îslamê). Lê ewên ku kafir bûne derewan li ser Xwedê dikin û pirê wan ji wan bê aqil in.

104- Û gava ji wan re hat gotin: "Hûn li bal wan tiştên ku Yezdan hinartîye û li bal Pêxemberê (Muhemmed da) ji bona wan tiştên ku we heram kirine werin." Ewan (aha) dibejin: "Tişta ku me bav û kalên xwe li pey wan dîtiye, bes e ji me re." Tevî ku bav û kalên wan ne zanîn û ne hîdayet bûn.

105. Ey bawermendan! Xwe biparêzin, (karûbarên qenc bikin, ji Xwedê pir bitirsin (ji her cûre guneh û xerabiyên ku wî qedexe kiriye dûr bisekinin) û ji Xwedê pir hez bikin (her cûre karên qenc ên ku wî ferman daye bikin)). Heke hûn rêberiya rast bişopînin û tiştê qenc (Yekxwedayîtiya Îslamî û hemû tiştên ku Îslam ferman dide mirov) ferman bikin û tiştê xerab ( muçrik , kufr û hemû tiştên ku Îslam qedexe kiriye) nehêlin, ji wan ên ku di rê de şaş bûne tu zirar nayê we. Vegera we hemûyan bal Xwedê ve ye, paşê ew ê we li ser (hemû) tiştên ku we dikirin agahdar bike.

106- Gelî bawergeran! Gava mirin nêzikî yekî ji we be û hûn wesiyetekê bidin, îdî hûn şahidiya du merivên adil ji gelê xwe bikin an jî du merivên din ên ji derva, heke hûn di zemîn da digerin û belayeka mirinê hat serê we. Wan herduyan piştî nimêjê (nimêjê) bigrin, (paşê) heke hûn (di heqîqeta wan de) dudilî bin, bila her du jî bi Xwedê sond bixwin (bibêjin): “Em di vê yekê de tu feydeya dinyayê naxwazin, her çend ew (bi sûdmend) xizmê me yê nêzîk be. Em şahidiya Xwedê venaşêrin, lewra bi rastî emê bibin ji gunehkaran."

107- Îdî heke hat zanîn ku van herduyan gunehkar bûne, bila du kesên din, ji wanê ku ji wanê ku mafekî rewa diparêzin, ji xizmên wan ên herî nêzîk, li cihê xwe rabin. Bila ew bi Xuda sond bixwin (bibêjin): "Em piştrast dikin ku şahidiya me ji ya wan her duyan rasttir e û me sûcê (rastiyê) nekiriye, îdî bi rastî divê em bibin ji cewrkaran."

108- Ewa (ji bona wan ra) nêzîktir bike, ku şehadeta wan bi rastî û şiklê xwe be (û bi vî awayî were qebûlkirin), ya na ewê bitirsin ku sondên (yên din) piştî sondên wan bên qebûlkirin. Û hûn ji Yezdan bitirsin û (bi perestîya wî) bibihîzin. Û Yezdan komalê fesiqûn (serhildêr û neguhdar) nayîne rêya rast.

109- Roja ku Xuda pêxemberan li hev bicivîne û ji wan re bêje: «Çi bersiva we (ji mirovan ji hînkirina we re) bû? Ewan (aha) dibejin: "Tu zanîna me tune ye, bi rastî tenê Tu yî bi hemû tiştên veşartî (yan nedîtî û hwd.) dizane."

110. (Di Roja Rabûnê de) Xwedê dibêje: "Ey Îsa, kurê Meryemê! Kerema min a li ser te û ya li ser diya te de bi bîr bîne, dema ku min bi Ruh-ul-Qudus [Cibraîl] piştgirîya te kir, da ku tu di dergûşê de û di mezinbûnê de bi mirovan re biaxivî; û dema ku min nivîsandin, El-Hikme (hêza têgihîştinê), Tewrat (Tewrat) û Încîl (Încîl) fêrî te kirin; û dema ku te bi destûra min ji axê şiklê çûkek çêkir, û te pif kir, û ew bi destûra min bû çûk, û te yên kor ji dayik bûne û yên bi cizam bi destûra min qenc kirin, û dema ku te bi destûra min mirî derxistin; û dema ku min zarokên Îsraîl ji te dûr xistin (dema ku wan biryar da ku te bikujin) ji ber ku tu bi delîlên eşkere hatibûyî ba wan, û yên ku ji wan bêbawer bûn gotin: 'Ev ji bilî sêrbaziya eşkere tiştek din nîne .'"

111. Û gava min (Xwedê) di dilên Hawariyan (şagirtên Îsa) de bawerî bi min û pêxemberê min anî, wan got: "Me bawer kir û şahid bin ku em misilman in."

112- (Bînin bîra xwe) gava Hawarîûn (aha) got: “Ya Îsa kurê Meryemê! Ma Rebbê te dikare ji me re sifreyek ku ji bihuştê belavkirî bişîne?" “Îsa (Îsa) got: “Heke hûn bi rastî bawermend in, ji Xwedê bitirsin.”

113- Ewan (aha) gotine: "Em dixwazin ji wê bixwin û bi îmanê xurt bibin û bizanin ku te bi rastî ji me ra rast gotiye û em bi xwe jî bibin şahid."

114- Îsa kurê Meryemê (aha) gotîye: "Xudayê me! Ji me re ji bihuştê sifreyek belavkirî (bi xwarinê) bişîne, da ku ji me re – ji bo yê pêşî û yê dawî – cejn û nîşanek ji te re hebe. û ji me re rizqê bide, ji ber ku tu qenctirîn parêzvan î."

115- Xuda got: «Ez ê wê ji we re bişînim, lê eger yekî ji we piştî wê kafir bibe, ezê wî bi ezabek mîna ku min li tu kesî ji elemên (mirovan) nedaye ceza bikim. û cinîyan).

116- Û (ji bîr bîne) gava Yezdan (di roya rabûna hemûyan da) dibêje: “Ya Îsa kurê Meryemê! Ma te ji mirovan re got: “Min û diya min ji bilî Xwedê wekî du xwedayan biperizin?” Ew dibêje: “Xwez li te be! Ne ji bo min bû ku ez tiştê ku mafê min tunebû bibêjim. Heger min tiştekî wiha bigota, bêguman te wê bizaniya. Tu dizanî ku di hundurê min de çi heye, lê ez nizanim ka di hundurê min de çi heye, bi rastî Tu, tenê Tu, Zanayê her tiştê veşartî û nedîtî yî.

117- "Tu tişt ji wan re negotiye, ji xeynî fermana ku te ez bibêjim: "Hûn ji Xwedayê Xudayê min û Xudayê xwe re perestî bikin." Û di dema ku ez di nav wan de bûm, ez li ser wan bûm şahid, lê gava ku te girt min rabe, Tu nobedarê wan bûyî û tu şahidê her tiştî yî. (Ev şîret û hişyariyek mezin e ji bo mesîhiyên cîhanê).

118- Heke tu wan şapat bikî, ew bendeyên te ne û eger tu wan biborî, bi rastî tu yî servahatê bijejke.

119. Xwedê dê bêje: “Ev rojek e ku rastgo dê ji rastiya xwe sûd werbigirin: ji wan re bihişt hene ku di bin wan de çem diherikin - ew ê heta hetayê tê de bimînin. Xwedê ji wan razî ye û ew jî ji Wî razî ne. Ev e serfiraziya mezin (bihişt).

120. Serweriya erd û asîmanan û hemû tiştên ku tê de hene, ji bo Xwedê ye û ew bi her tiştî dikare.