Agahiyên Bingehîn û Rastiyên li ser Sureya Hud
- Hejmara Sûreyê: 11
- Hejmara Ayetan: 123
- Wateya Îngilîzî: Pêxember Hud (Hûd)
Sureye Hud (Hûd Pêxember) Wergera Erebî û Îngilîzî
1. Elîf-Lam-Ra. [Ev herf yek ji mucîzeyên Qur’anê ne û ji Xwedê pê ve tu kes bi wateya wan nizane].
(Eva) pirtûkek e, ayetên wê (di her warê zanînê de û hwd) tekûz bûne û paşê ji yekî bi berfirehî hatine ravekirin.Yezdan), Yê ku zana û zana ye (bi her tiştî).
2. (Gotin) ji Xweda pêve tu kesî perestî nekin. Bi rastî ez (Muhemmed) ji bona we ra hişyarker û mizgînvan im.
3. Û (emrê we dike): “Ji Xwedayê xwe efûyê bixwazin û li bal Wî ve bizivirin, ji bo ku ew ji bo demeke diyarkirî ji we re şabûnê bide û keremeta xwe ya zêde bide her xwediyê keremê (ango. yê ku bi bedenî û bi mal û milkê xwe û heta bi gotinên xweş jî ji hewcedar û hêjayan re dibe alîkar û xizmetê dike). Lê heke hûn rû bidin, îdî ez ji ezabê rojeke mezin (ango ji roja qiyametê) ditirsim.
4. Vegera we li bal Xuda ye u Ew bi her tisti kariye».
5. Bê guman! Wan sîngên xwe li hev kirin, da ku ew ji Wî veşêrin. Bi rastî gava ewan xwe bi cil û bergên xwe veşêrin jî, Yezdan bi tiştên ku vedişêrin û eşkere dikin jî dizane. Bi rastî ewa bi (nehênî) sîngan dizane.
6. Û li ser erdê tu afirîdekî zindî tune ye ku rizqê wî ji Xwedê nebe. Û ew cihê rûniştina wî û cihê mayîna wî (di malzarokê de, di gorê de , hwd.) dizane. Hemû di pirtûkek zelal de (El-Lewh El-Mehfûz - pirtûka biryarên li cem Xwedê) ne.
7. Ew e yê ku erd û asîman di şeş rojan de afirandine û textê wî li ser avê bû, da ku we biceribîne ka kîjan ji we di kirinan de çêtir e. Lê eger hûn ji wan re bibêjin: "Hûn ê piştî mirinê ji mirinê rabin", ew ên ku kafir bûne dê bibêjin: "Ev ji bilî sêrbaziyek eşkere tiştek din nîne ."
8. Û heke em ezabê wan heya demeke diyar bipaşxin, bêguman ewan (aha) dibêjin: "Çi ewê diparêze?" Bi rasti roja ku ew digihije wan, tu tişt ji wan re nazivirin u ewan bi wan ti§ten ku ewan tinaz bi wan dikirin, dadigirin (bikevin).
9- Û heke em ji meriva ji dilovanîya xwe tam bikin û paşê ji wî rakin, bêguman! Ew bêhêvî ye, nankor e.
10. Lê eger em bihêlin, piştî ku xerabî (xizanî û xizanî) bi wî ketîye, qencîyê bihêlin, bêguman ewê bêje: «Nexweşî ji min derketin». Beguman ew dilgeş e u pesndar e (ji Xwede re nankor e).
11. Ji xeynî wan ên ku sebir dikin û karên qenc dikin, ji wan re bexişandin û xelateke mezin heye (Bihişt).
12. Îdî belkî tu (Muhemmed) beşekî ji wan tiştên ku li bal te da hatîye hinartinê bidî û sînga te ji ber wê teng bibe, ji ber ku dibêjin: “Çima ji wî ra xezîneyek nehatîye hinartinê û melaîketek pê ra nehatîye. wî?" Lê hûn tenê hişyarker in. Û Xwedê li ser her tiştî wakil e.
13. Yan jî dibejin: "Wî (Pêxember Muhemmed) ewa (Qur'an) çêkir." Bibêje: “Heke hûn rast dibêjin, deh sûreyên sexte yên wek wan ji we re bînin û ji xeynî Xwedê gazî kê bikin (ji bona xwe ra) bikin.”
14. Eger ew bersiva te nedin, wî çaxî bizane ku ev Qur'an bi zanîna Xwedê hatiye şandin û La îlahe îlla Huwa: (Ji bilî Wî tu kes ne xwediyê îbadetê ye)! Ma hûn ê bibin misilman (ewên ku teslîmî Îslamê bûne )?
15. Kî ku jiyana dinyayê û ronahiya wê bixwaze; Emê di wan de (meaşê) kirinên wan bi tevayî bidin û tê de tu kêmasî ji wan re nemaye.
16. Ewanê ku di axretê da ji agir pêve tu tişt nînin; Û ew kirinên ku di wê da kirine pûç in. Û tiþtê ku ewan dikirin tu feyde nîne.
17. Ma ew (misilmanên) ên ku xwe dispêrin delîleke eşkere (Qur'an) ji Xudayê xwe û şahidekî (Pêxember Muhemmed bi rêya Cibraîl (Cebraîl)) ji wî re dibe peyrewê wan (ka ew bi kafiran re bibin wekhev); Û berî wê jî kitêba Mûsa, ku rêber û dilovanî ye, hatiye, ewan pê bawer dikin, lê yên ji mezhebên (Cihû, Mesîhî û hemû miletên din ên nemisilman) ku wê red dikin (Qur'an). , Agir wê bibe cihê hevdîtina wan a soza wan. Îdî ewên ku Pêxemberê Muhemmed înkar kirine û hemû tiştên ku wî ji Xwedê anîye înkar kirine, bêguman ewê bikevin dojehê. Bi rastî ewa ji Xudayê te rast e, lê pirê mirovan bawer nakin.
18- Û ji yê ku li ser Xuda derewan dike, cewrtir kî ye. Ewanan li bal Xudayê xwe da tên û şahid dibêjin: "Ewanê ku li ser Xudayê xwe derew kirine." Ev Kesabe Hatîye Berbest kirin! Laneta Xuda li ser zalimunan e.
19. Ewanê ku (yên din) ji rêya Yezdan (Yezdan) digrin û di wê da li çolê digerin û ewan bi axretê kafir in.
20. Ewan (ji ezabê Xuda) li ser rûyê erdê bi tu awayî narevin û ji pêştirê Xuda ji wan re parêzger nînin! Ezabê wan dê du qat bibe! Ewanan (ji ber ku ewan bihistin u behisiya wan a bihisT büye) tehemula wan nedibün u ewan (ji ber ku ewan bihist u behisT bün) nediditin.
21. Ew in, yên ku xwe winda kirine û îlahiyên wan ên derewîn ji wan winda dibin.
22- Beguman ew in ku di axrete de xisarkaren mezin in.
23- Bi rasti ew en ku baweri (bi yekparetiya Xwede-Teperestiya İslame) anine u karen qenc kirine u li ber Xwedaye xwe xwe (bi tobe u peresti) xwe nizm kirine, ewan ehle cennete yen ku heta hetaye di wir de biminin.
24. Mîna her du aliyan wek kor û ker û dîtin û guhdar e. Dema ku têne berhev kirin ew wekhev in? Îcar ma hûn hay jê nabin?
25- Û bi rastî me Nûh ji komalê wî ra şandîye (û gotîye): "Ez ji bona we ra hişyarkerekî eşkere hatime."
26- "Ku hûn ji Xuda pê ve tu kesî perestî nekin, bêguman ez ji ezabê rojeke bi êş ji we re ditirsim."
27. Serekeyên kafiran ji nav gelê wî gotin: "Em te tenê mirovekî wek me dibînin, û em ji bilî yên herî bêrûmet ên di nav me de tu kesî nabînin ku li pey te tê û ew jî bê fikir li pey te çûn . Û em di te de tu serdestiyek ji xwe bilindtir nabînin, bi rastî em guman dikin ku tu derewîn î."
28. Got: “Gelê min! Eger ji Xudayê min delîlek eşkere li cem min hebe û ji wî re dilovanîyek ji min re hatibe, lê ew (rehm) ji çavê te hatibe girtin, bêje min. Ma em we mecbûr bikin ku hûn wê (Yekxwedayîtiya Îslamê) qebûl bikin dema ku hûn li hember wê nefret dikin?
29. “Û gelî min! Ez ji bo wê tu mal û milkê ji we naxwazim, xelata min ji Xwedê pê ve tu kesî nîne. Ez wan ên ku bawerî anîne, nedînim. Bi rasti ewan ber bi Xudaye xwe ve diçin, le ez dibînim ku hûn komalek cahil in.
30. “Û gelî min! Eger ez wan birevim, kî wê li hember Xwedê alîkariya min bike? Wê hingê hûn ê nefikirin?
31. “Û ez ji we re nabêjim ku xezîneyên Xwedê li cem min in. “Ez nabêjim ez firîşte me û ji yên ku çavê te li wan dinêre jî nabêjim ku Xwedê tu xêrê li wan neke. Xuda bi tiþtê di hundirê wan de (bi bawerî û hwd.) dizane. Di wê rewşê de, divê ez bi rastî jî yek ji Zelimûnan bim.”
32- Gotin: “Ya Nûh! Te bi me re munaqeşe kir û te nakokiya bi me re pir dirêj kir, eger tu ji rastgoyan î, îdî çi gefan li me dikî, bîne serê me."
33. Got: “Eger bivê, tenê Xweda wê (ezabê) bi ser we de bîne û hûn jê nerevin.
34. “Û şîretên min tu feydeyê nade we, eger ez bixwazim şîretan li we bikim jî, eger Xwedê bi daxwaza we ji rê derxe. Ew Xwedayê we ye! û hûn ê li bal Wî vegerin."
35- Yan jî ewan (pûtperestên Mekkeyê) gotine: "Wî (Muhemmed) ewa (Qur'an) çêkir." Bibêje: "Eger min ew çêkiribe, sûcê min li ser min e, lê ez ji wan sûcên ku hûn dikin bêguneh im."
36. Û ji Nûh (bi rastî jî) re hatiye nixumandin : "Ji gelê te ji bilî wan ên ku berê bawer kirine, tu kes bawer nake. Ji ber tiştên ku wan kirine xemgîn nebe."
37. “Û di bin çavê me û bi îlhama me keştîyê ava bike û li ser navê wanê ku cewr kirine nebêje min. bê guman ew ê bên xeniqandin.”
38- Û di gava ku wî keştî çêdikir, gava ku serekên komalê wî di ber wî re derbas dibûn, tinazên xwe pê dikirin. Got: “Eger hûn tinazên xwe bi me bikin, em jî ji ber tinazên we tinazê xwe bi we bikin.
39- "Û hûn ê bizanin kê ye ezabekî riswa li ser kê tê û ezabekî mayînde li ser kê dikeve."
40- (Ew weha bû) heta wê gavê fermana me hat û firnê (av wek kaniyên ji zemîn) derket. Me got: “Ji her cure duduyan (nêr û mê) û malbata xwe siwar bibin, ji bilî wî yê ku peyv li ser wî derketiye û ji wan ên ku bawer kirine. Û ji hinekan pêve tu kesî pê bawer nekir.”
41. Û (Nûh) got: "Li wê siwar bibin, rêya wê bi navê Xwedê diçe û lengergeha wê ya bêhnvedanê heye. Bêguman Xwedayê min pir bexşker û dilovîn e." ( Tefsîr At-Tabari, Cild 12, Rûpel 43)
42- Îdî ew (geştî) bi wan ra di nava pêlan de wek çiyayan bi rê ket û Nûh ji kurê xwe yê ku xwe ji hev cuda kiribû gazî kir: "Kurê min! Bi me re siwar bibin û nebin bi kafiran re.”
43. Kur bersiv da: "Ez ê xwe bibim çiyayekî, ew ê min ji avê rizgar bike." Nûh (Nûh) got: "Îro ji bilî wî yê ku Xwedê rehm lê kiriye, ji fermana Xwedê tu kes xilaskar nîne ." Û pêlek kete navbera wan, ji ber vê yekê ew (kur) di nav xeniqiyan de bû.
44- Û hatiye gotinê: “Ey erd! Ava xwe daqurtîne û ey ezman! (barana xwe) ragirin.” Û av kêm bû û fermana (Yezdan) pêk hat (ango helakkirina komalê Nûh) Û ew (keştî) li ser Çiyayê Cûdî rûniştibû û hat gotin: "Dûre. bi wan kesên ku Zelimûn in!”
45- Û Nûh gazî Xwedayê xwe kir û got: “Xudayê min! Bi rastî kurê min ji malbata min e! Û bêguman soza te rast e û di nav hakiman de Tu rasttirîn î."
46. Got: “Ya Nûh! Beguman ew ne ji malbata we ye; Bi rastî karê wî nepak e, îdî ji min ewê ku hûn pê nizanin bixwazin! Ez te şîretan dikim, ku tu nebî ji cahilan.”
47- Nûh got: “Xudayê min! Ez xwe ji te digirim, ku ez tiþtê ku haya min jê nîne ji te bixwazim. Û heta ku tu li min neborî û tu li min nebihûrînî, bi rastî ezê bibûma ji xisarkaran."
48- Hatiye gotinê: “Ya Nûh! Bi silametiya me (ji keştiyê) dakevin xwarê û silav li ser we û li ser gelên ku bi we re ne (û li ser hinek ji bihara wan) lê (wê hin kesên din jî hebin) ku em ê razîbûna wan bidin wan. Demekê), lê di dawiyê de ezabekî bi jan ji me bigihêje wan."
49- Eva (Muhemmed!) ji wan xeberên nexuyan e, ku me li bal te da hinartîye (Ya Muhemmed!) ne tu û ne jî komalê te bi wan nizanîbûn. Ji ber vê yekê sebir bikin. Bi rastî dawiya (baş) ji Mutteqûnan re ye (binihêre V.2:2).
50- Û li bal Ad (komale ku me şandîye) birayê wan Hud. Got: Gelî gelê min! Ji Xwedê re îbadetê bikin! Ji bilî Wî tu Îlah (Xwedê) din nîn e. Beguman hun ji pe§tire (derewan) ti§tek nakin!
51. “Gelê min ez ji we tu xelat ji bona wê (peyamê) naxwazim. Xelata min tenê ji Wî ye ku ez afirandim. Wê hingê hûn fêm nakin?
52. "Û ey gelê min! Ji Xwedayê xwe bexşandinê bixwazin û paşê li cem Wî tobe bikin, ew ê (ji asîman) baranek zêde ji we re bişîne û hêzê li hêza we zêde bike, ji ber vê yekê hûn wekî Mucrimûn (sûcdar, kafirên bi Yekbûna Xwedê) xwe paşve neavêjin."
53- Gotin: “Ya Hûd! Te tu delîl ji me re neanî û em îlahên xwe ji gotina te re nahêlin! Û em ne bawermendê we ne.
54- "Tiştê ku em dibêjin ev e ku hinek ji xwedayên me (îlahên derewîn) hûn bi xerabî (dînî) girtine." Got: “Ez gazî Xwedê dikim û ji we re şahidî dikim ku ez ji wan tiştên ku hûn di îbadetê de dikin şirîk, azad im.
55- Bi Wî (Yezdan). Îcar hûn hemû, li hember min planan bidin, û nedin min.
56- “Min xwe spartiye Xudayê xwe û Xudayê te! Tiştekî livîn tune ye, lê belê ew bi qalikê wê ve tê girtin. Bi rastî Xwedayê min li ser rêya rast e.
57- Îdî heke hûn rû bidin, dîsa jî min ew peyama ku ez jê ra hatime şandine. Rebbê min dê miletekî din bike şûna we û hûn qet zirarê nadin Wî. Beguman Rebbe min li ser her ti§ti parastiye."
58- Û gava fermana me hat, me Hûd û yên ku pê bawer kirine, bi dilovanîyeke ji xwe rizgar kirin û me ewan ji ezabek dijwar rizgar kir.
59- Ad (gelî) weha bûn. Ewan ayetên Xwedayê xwe red kirin û guh nedan pêxemberên wî û fermana her serhişkekî qure (ji serekên xwe) kirin.
60- Û di vê dinyayê da û di roya rabûna hemî da jî bi lanetê li pey wan hat. Ev Kesabe Hatîye Berbest kirin! Bi rastî Ad bi Xwedayê xwe kafir bû. Îdî ji gelê Hud re ji Adê dûr.
61. Û me ji Semûd re birayê wan Salih ( bi navê ) şand. Wî got: "Ey gelê min! Ji Xwedê re îbadet bikin, ji bilî Wî tu xwedayek din nînin. Wî hûn ji erdê derxistin û hûn tê de bi cih kirin, paşê jê bexşandina xwe bixwazin û bi tobekirinê berê xwe bidin Wî. Bi rastî, Xwedayê min nêzîk e û bersivkar e."
62. Wan got: "Ey Salih ! Tu di nav me de wek sembolek hêvîdar bûyî (û me dixwest ku tu bibî serokê me), heta ku ev (tiştê nû yê ku te anî; ku em dev ji xudayên xwe berdin û tenê ji Xwedayê te re îbadet bikin)! Ma tu (niha) îbadetkirina tiştên ku bav û kalên me îbadet kirine ji me re qedexe dikî? Lê em bi rastî di gumanek mezin de ne li ser tiştê ku tu me vedixwînî (yekxwedayî)."
63. Got: “Gelê min! Tu ji min re bêje, eger ji Xudayê min delîleke min a zelal hebe û ji wî re dilovanîyek (Pêxembertî û hwd.) li ser min hatibe, ma kî dikare li hember Xwedê arîkarê min bike, eger ez guh nekim? Wê demê tu min zêde nakî, lê windabûnê.
64- “Û gelî min! Ev deveya Xwedê ji we re nîşanek e, dev jê berdin ku li ser erda Xwedê têr bike û destê xwe bi xerabî nede ku ezabek nêzîk we bigire."
65- Lê wan ew kuşt. Ji ber vê yekê got: «Sê rojan li malên xwe şa bibin. Ev sozek e (ango tehdîd) ku nayê derewandin.”
66- Îdî gava fermana me hat, me Salih û ewanê ku pê bawer kirine, bi dilovanîya xwe û ji riswabûna wê royê rizgar kir. Bi rasti Xudaye te, ewa bi hêz e û servahat e.
67- Û es-Saiha (ezabê qîrîn û hwd.) bi cewrkaran girt, îdî ewan (mirî) di malên xwe da secde kirin.
68. Mîna ku qet li wir nejiyane. Ev Kesabe Hatîye Berbest kirin! Bi rasti Semud bi Xudaye wan kafir bu. Îdî ji Semûd dûr!
69. Û bi rastî, pêxemberên me bi mizgînî hatin ba Îbrahîm. Wan got: "Silav li te be!" Wî got: "Silav li te be!" Û ew lez kir ku wan bi golikekî biraştî şa bike.
70- Lê gava dît ku destên wan ber bi wê (xwarinê) ve neçûne, hinek ji wan bêbawerî hîs kir û ji tirsa wan hat. Gotin: "Netirsin, em li ser gelê Lûtê hatine şandin."
71- Jina wî jî li wê derê rawestiya bû, ew keniya (ji ber ku pêxemberan xwarina wan nexwariye û yan jî ji ber wêrankirina komalê Lût şa bûye). Îshaq) û piştî wî jî Yaqûb (Yakûb).
72. Wê (bi matmayî) got: “Wey li min! Ma ez pîrek im û va ye mêrê min pîrek e, ez zarokek bidim? Bi rastî! Ev tiştekî ecêb e!”
73- Ewan (aha) gotine: "Gelo tu li biryara Xuda hey heyirî? Rehma Xwedê û bereketên wî li ser we bin ey malbata Îbrahîm (Îbrahîm). Beguman Ew (Yezdan) pesindar e, bi rûmet e."
74- Îdî gava tirsa Îbrahîm ji (hişê Îbrahîm) çû û mizgînî gihîşte wî, ji bona komalê Lûtê (Lût) ji me (pêxemberên me ra) dua kir.
75- Bi rastî Îbrahîm (Îbrahîm) bê şik xwebir bû, bi dilnizmî gazî Yezdan dikir û (ji bona Yezdan ra tim û tim) tobe dikir.
76- “Ya Îbrahîm! Dev ji vê berdin. Bi rasti fermana Xwedaye te derketiye. Bi rastî ji bona wan ra ezabekî ku nayê vegerandin tê."
77- Û di gava ku pêxemberên me hatin bal Lûtê, ewa li ser wan xemgîn bû û xwe li ser wan teng kir (ku ehlê bajêr nêzîkî wan bibin û bi wan ra sodomîyê bikin). Wî got: "Ev rojek xemgîn e."
78- Û komalê wî bi lez û bez li bal wî da hatin û ji ber ku berê tawanan (sûdîtî û hwd.) dikirin, got: “Gelê min! Vaye keçên min (ango keçên miletê min) ji we re paktir in (eger hûn wan bi rewa bizewicin). Îdî hûn ji Yezdan bitirsin û min di mêvanên min da kêm nekin! Ma di nav we de merivekî rast tune?”
79- Ewan (aha) gotine: "Bi rastî tu dizanî, ku me ne xwestek û ne jî hewcedarîya me bi keçên te heye û bi rastî jî tu baş dizanî ku em çi dixwazin."
80- (Muhemmed!) gotîye: "Xwezî hêza min hebûya, ku ez li ser we serdest bikim, ya jî min bikarîba xwe bigihanda hindek bi hêz (ji bona we ra li ber xwe bidim."
81- Ewan (pêxemberan) gotine: “Ya Lût! Bi rastî em ji Xwedayê te pêxember in! Ew nagihîjin te! Îdî bi malbata xwe ra di pareke şevê da bigerin û bila tu kes ji we li paş xwe nenêre, lê jina we (dê li paş bimîne) bi rastî ezabê ku dê li wan bê, wê bigihîje wê. Bi rastî sibe dema wan e. Ma sibe ne nêzîk e?”
82. Îdî gava fermana me hat, me (bajarên Sodomê yên li Filistînê ) serûbin kirin û me kevirên ji heriya pijyayî yên komkirî li ser wan barandin.
83- Ji Xudayê te hatiye nîşankirin û ewan tu carî ji Zelimûnan ne dûr in.
84- Û li bal komalê Medyen da (me) birayê wan Şu'îb şandîye. Got: Gelî gelê min! Ji Xuda re îbadetê bikin, ji wî pêve tu Xwedayê din tune ye û ne pîvan û ne jî giraniyê bide, ez we di dewlemendiyê de dibînim. Û bi rastî ez li ser we ji şapata royeke berfireh ditirsim.
85- “Û gelî min! Pîvan û giraniya xwe bi dadmendiyê bidin û tiştên ku ji xelkê re tê kêm nekin û di zemîn de fesadiyê nekin, ku bibe sedema fesadiyê.
86- “Eger hûn bawermend bin, tiþtê ku Xuda ji we re maye (piştî dayîna mafê mirovan) ji we re çêtir e. Û ez li ser we ne wek parêzger im.
87. Wan got: "Ey Şû'eyb! Ma nimêja te hişê te xirab kiriye, ji ber vê yekê tu ferman didî ku em dev ji tiştên ku bav û kalên me îbadet dikirin berdin, an jî em dev ji kirina tiştên ku em bi milkê xwe dixwazin berdin? Bi rastî tu sebirkar û rastfikir î!" (Wan ev bi henekî got).
88- Got: “Gelê min! Eger ji Xudayê min delîleke zelal li cem min hebe û ji aliyê xwe ve ji min re rizqeke qenc daye (eger ez wê bi pereyên bi dizî têkel bikim xera bikim). Ez naxwazim, li dijî we, tiştê ku ez ji we re qedexe dikim bikim. Ez tenê heta ku ji destê min tê, li gorî hêza xwe reformê dixwazim. Û rêberiya min ji Xwedê pê ve nayê, ez pê ewle me û li bal wî poşman im.
89- “Û gelî min! Bila Şiqaqê min we jî wekî qedera komalê Nuh, ya Hud û ya Salih (Saleh) neke û gelê Lût jî ji we ne dûr e!
90. Û ji Xudayê xwe lêborînê bixwazin û bi tobekirinê berê xwe bidin wî . Bi rastî Xudayê min pir dilovan û pir dilovan e.
91- Gotin: “Ya Şûeyb! Em pir ji gotinên te fam nakin û em te di nav xwe de lawaz (dibêjin ku ew mirovekî kor bûye) dibînin. Heger ne ji malbata te bûya, bêguman me we bi keviran bixista û hûn li hember me ne hêzdar in.”
92- Got: “Gelê min! Ma qey malbata min li cem we ji Xwedê girantir e? Û we ew ji pişta xwe avêtiye. Bi rasti Xudaye min dor u ti§ten ku hun dikin hene.
93- “Û gelî min! Li gor şiyan û awayê xwe tevbigerin, ez jî (li ser rêya xwe) tevdigerim. Tuyê bizanibî ka ew ezabê ku bi rezîliyê pê re bi ser kê de tê û kî derewker e? Û li te binêre! Bi rastî ez jî bi we re temaşe dikim."
94- Û gava fermana me hat, me Şûeyb û ewanê ku pê bawer kirine, bi dilovanîya xwe rizgar kirin. Û Es-Saiha (ezabe-qêrîn û hwd.) cewrkaran girt û ewan (mirî) di malên xwe de secde kirin.
95- Mîna ku ewan li wir neman! Îdî ji Medyan (Medîyan) dûr! Ji Semûd dûr! (Evan miletan tev helak bûn).
96- Û bi rastî me Mûsa bi ayetên xwe û bi delîlekî eşkere şandîye.
97- Ji Fir’ewn û serokên wî re, lê ewan bi fermana Fir’ewn bûn û fermana Fir’ewn tu rêberekî rast bû.
98- Ewê di roja qiyametê de di pêþiya komalê xwe de here û wan bike nava agir û bi rastî ew cihê ku ew tê de têne birin xerab e.
99. Ew di vê ( cîhanê de ) û di roja qiyametê de jî bi nifirê hatin şopandin . Çiqas xerab e ew nifir (di vê dinyayê de) ku bi nifireke din (di axretê de) tê şopandin.
١٠٠. Ev çend ji wan xeberên bajaran in ku em ji te re (ey Muhemmed) dibêjin; hin ji wan hîn sax mane û hin ji wan jî hatine çinîn.
101- Me li wan cewr nekiriye, le ewan li xwe cewr kirine. Îdî di gava ku fermana Xwedayê te hat, ji pêştirê Yezdanê ku wan gazî wan kiribûn, îlahên wan, ji wan pê ve tu feyde nedane wan û ji xerakirinê pê ve tu tişt zêde nekirin.
102- Eva girtina Xudayê te ye, dema ku ewan (xelkê) bajaran cewr dikin. Bi rastî girtina wî bi êş û dijwar e.
103- Bi rastî di wê (wê) da ji bona wanê ku ji şapata axretê ditirsin, derseke teqez heye. Ew roj rojek e ku mirov tê de kom dibin û ew roj e ku hemû (niştecihên erd û asîmanan) amade dibin.
104- Û em wê ji bo demekî (ji berê da) bi derengî dixin.
105- Roja ku tê, ji pêştirê bi izna wî (Xuda) tu kes napeyive. Di nav wan de hinek belengaz û (yên din) bextewar in.
106- Ewanê ku belengaz in, ewan di agir da ne, bi dengekî bilind û nizm axîn dikin.
107- Ewan heta ku ezman û zemîn bidomînin, ji xeynî ku Xudayê te nexwaze, ewan tê de dimînin. Bi rasti Xudaye te çi bixwaze dike.
108- Û ewanê ku xêr û bereket in, ewan di bihiştê da ne, heta ku ezman û zemîn bidomînin, ji xeynî ku Xudayê te nexwaze diyariyek bêdawî ye.
109- Îdî tu (Muhemmed!) di tiþtê ku ev merivan perestî dikin, neke. Ji pêştirê wan tiştên ku bav û kalên wan di berya (wan de) perestî dikirin, ti tiştî perestî nakin. Û bi rastî emê para wan bi tevahî bê kêmasî bidin.
110- Bi rastî me kitêba Mûsa da, lê di wê pirtûkê da cudatî derketibû û heke gotineke pêşiyê ji Xudayê te nebûya, dê di navbera wan da hakim bibûna. li ser wê (vê Qur'anê) gumaneke mezin heye.
111- Û bi rastî Xudayê te ji bona her yekî ji wan re kirina wan bi tevayî dide. Beguman Ewa bi ti§ten ku ew dikin agahdar e.
112- Îdî rawestin (ji Xuda bixwazin ku) we (Muhemmed!) wek ku hatine fermankirin û ewên (hevalên we) yên ku bi we re tobe kirine (li bal Xuda de) û ji qanûnê (li ser dînê yekperestîya îslamê) durust û durist bikin. sînorên Xwedê yên qanûnî). Bi rasti ewa bi ti§ten ku hun dikin dinere.
113- Û tu li bal wanê ku cewr kirine, mêze neke, ji bo ku agir bi te bigihêje û ji pêştirê Yezdan ji bona we ra tu parêzger tune ne û hûn jî nabin arîkar.
١١٤. Û di her du aliyên rojê û di hin demjimêrên şevê de nimêj bikin. Bi rastî jî qencî xerabiyan ji holê radikin . Ev ji bo hişyaran (yên ku şîretan qebûl dikin) şîretek e.
115- Û tu sebir bike; Bi rastî Yezdan xelata qenckaran winda nake.
116. Xwezî di nav nifşên berî we de kesên hikmetdar hebûna, ji bilî çend kesên ku me ji wan xilas kirin, wan ji Fesad (kufr, şirk û her cûre sûc û gunehan) li ser erdê qedexe dikirin. Ewên ku guneh kirin, li dû kêfa tiştên baş ên jiyana (dinyayî) bûn û Mucrimun (sûcdar, kafirên bi Xwedê, şirkperest, gunehkar û hwd.) bûn.
117. . Û Rebbê te tu caran bajaran bi neheqî wêran nake, lê gelê wan qencîkar bûn.
118- Eger Xudayê te bixwesta, bêguman dikaribû mirovan bikira yek ummet, lê ewan ji hev naqetin.
119- Ji xeynî wanê ku Xudayê te dilovaniya xwe lê kiriye û ji bo vê yekê ew afirandine. Û peyva Rebbê te pêk hat (ango gotina wî): "Bêguman ezê dojehê bi cin û însanan bi hev re tijî bikim."
120. Û hemû tiştên ku em ji te re (ey Muhemmed) ji nûçeyên pêxemberan dibêjin, ji bo ku em bi wan dilê te xurt û sabît bikin , ew in. Û di vê (beşa Qur'anê de) rastî ji te re hatiye û her weha şîret û bîrxistinek ji bo bawermendan jî.
121- Û ji bona wanê ku bawer nakin (aha) bêje: “Li gora şiyan û rêya xwe tevbigerin, em (di rêya xwe da) dikin.
122. Û hûn li bendê bin! Em jî li bendê ne."
123- Û gayîbên ezman û zemîn ji bona Yezdan ra ne û hemû kar li bal wî da ne. Îdî îbadetê wî bikin (Ya Muhemmed) û xwe bispêrin Wî. Û Xudayê we ji wan tiştên ku hûn dikin ne bêagah e."
- Dawî
Vegere ser rûpelên Quran , Îslam , an jî Sûreya Quranê
