Di warê dersên îslamî de Hedîs Qudsî ji ber ku bi rêya Hz. Ev rîwayetên pîroz di derheqê hîkmet û rêberiya ku ji hêla Xwedê ve ji me re hatî dayîn de têgihiştinên bêqîmet dide. Hedîs Qudsî ji Quranê cuda ye di wê wateyê de ku ew rasterast ne beşek ji metna Quranê ye, belkî rîwayeta Pêxember ji peyv û peyamên Xwedê ye.
Ev gotinên îlahî bingeha kûr a hînkirinên Xwedê vedihewînin, pir caran ji bo bawermendan ronakbîriya giyanî, motîvasyon û teselî pêşkêş dikin. Hedîsa Qudsî wekî bîranînek ji hebûna Xwedê di jiyana me de û xwesteka Wî ya rêberiya me ber bi rastdarî û bilindbûna giyanî ve xizmet dike. Ev vegotin xwedî girêdanek nêzîk bi Xwedê re ne , ku dihêle em têgihîştinên kûrtir li ser taybetmendiyên Wî yên îlahî û armanca hebûna xwe bi dest bixin.
Bîranîna Xwedê di her kêliyê de hêmanek bingehîn a baweriya me ye. Ew navgînek hêzdar e ji bo lêgerîna nêzîkbûna wî û gihîştina aramiya giyanî. Gotinên Xwedayî yên di Hedîsa Qudsî de balê dikişîne ser girîngiya anîna bîranîna Xwedê di jiyana me ya rojane de. Bi vegerandina wî bi dilsoziya dilsoz û pejirandina hebûna Wî, em bi Afirînerê xwe re têkiliyek kûr çêdikin.
Çi em bi karên xwe yên rojane ve mijûl bin yan jî bi zehmetiyan re rû bi rû bin, bîranîna Xwedê rehetî, hêz û rêberiyê dide. Xuda Teala di Hedîseke Qudsî de wiha dibêje: “Dema evdê xwe min tîne bîra xwe, ez li gel bendeyê xwe me û lêvên wî di anîna navê min de dihejin.” Ev rîwayeta xweş diyar dike ku kirina bîranînê ne tenê me nêzîkî Xwedê dike, di heman demê de hebûna Xwedê di jiyana me de misoger dike.
Ji bo ku bi rastî ji van gotinên xwedayî sûd werbigirin, pêdivî ye ku em li ser wateyên wan bifikirin û wan di jiyana xwe de bicîh bikin. Bi tevlêkirina bîranîna Xwedê di nav karên xwe yên rojane de, em ruhiyeta xwe bilind dikin û bereketên Wî vedixwînin her warê hebûna xwe. Werin em hewl bidin ku bibin ji wan kesên ku Xwedayê mezin bi bîr tînin û bi bîranîna Wî rihetîyê dibînin.
Ji bo bêtir xwendinê li vir bikirtînin.
