Çima mirov sînorên Xwedê derbas dikin, bi taybetî dema ku ew wan sînoran dizanin? Du sedemên sereke nebawerbûna bi Allah û ketina qurbana xwestek û ramanên pûç in. Ibn El-Qeyîm vê yekê wiha rave dike:
Kes nikare xwe di neqanûnîyê de bigire ji bilî du sedeman, ya yekem ew e ku meriv baweriya xwe bi Xwedê neyne , tevî vê rastiyê ku heke mirov guh bide wî, bê guman dê çêtirîn qezencên rewa werbigire. Sedema duyem ew e ku dizane her kesê ku ji bo Xwedê tiştekî terk bike, bê guman ew ê tiştek çêtir ji tiştê ku terk kiriye bide wî. Mixabin, xwestekên wî yên vala ji sebra wî derbas dibin û meyla wî hişê wî serdest dike. Cureyê yekem ê mirovan zanîna wî qels e, û yê duyem jî têgihîştina wî qels e.
Yehya bin Muadh, ku yek ji mizgînvanan bû, (ji Îbn Qayim re ) got: "Ew kesê ku Xwedê dilê wî bi duakirinê veke, bê guman Xwedê dê bersiva wî bide." Min (Îbn Qayim) lê zêde kir, "lê ew kesê ku Xwedê dilê xwe veke û hewcedariya wî bi Xwedê hebe û hêviya wî xurt be, wê hingê Xwedê dê bersiva wî bide." (Çavkanî: "El-Fewwaid" ji hêla Îbn Qayim ve)
Dersa me ew e ku pêşî, divê em dest pê bikin ku ji bo meseleyan bêtir hişyar bibin dema ku em ji sînorên Xwedê derbas dibin û dilê me giraniya wan gunehan jî hîs nake . Ya duyemîn, divê em vegerin da ku baweriya Xwedê û girîngiya fermanên Wî di dilê xwe de biçînin da ku em karibin ji rewşên gunehkar bêtir hesas bibin.
