Bayani na asali da Gaskiya akan Suratun Yunus
- Surah (Babi) Lamba: 10
- Adadin Ayoyin: 109
- Ma’ana: Sunan Annabi Yunus (Yunus)
Suratul Yunus (Yunus) Fassarar Larabci da Turanci
1. Alif-Lam-Ra. [Wadannan haruffa suna daga cikin mu'ujizar Alqur'ani, kuma babu wanda ya san ma'anarsu face Allah (Shi kaɗai). Waɗannan su ne ayoyin Littafi (Alƙur’ani) Al-Hakim [bayyana halal da haram, da bayanin hukunce-hukuncen Allah (Ubangiji) ga xan adam, yana kai su ga samun farin ciki na har abada ta hanyar umartar su da bin tafarkin Tauhidi na gaskiya, – Bauta wa kowa. amma Allah Shi kadai ne zai shiryar da su zuwa Aljanna kuma ya tserar da su daga wuta.
2. Shin abin mamaki ne ga mutane cewa Mun aika wahayi zuwa ga wani mutum daga cikinsu (watau Annabi Muhammadu) (yana cewa): "Ku yi gargaɗi ga mutane (ga azabar da ke tafe a cikin Jahannama), kuma ku yi bishara ga waɗanda suka yi imani (da kadaita Allah da Annabi Muhammadu) cewa suna da lada a wurin Ubangijinsu na kyawawan ayyukansu?" (Amma) kafirai suka ce: "Hakika wannan sihiri ne bayyananne (watau Annabi Muhammadu da Alƙur'ani)!"
3. Lalle ne Ubangijinku, ShT ne Wanda Ya halitta sammai da kasa a cikin kwanaki shida, sa'an nan kuma Istawa ya hau kan Al'arshi, kuma Ya wajaba a kan dukkan kome. Kuma bãbu wani mai cẽto (da zai yi rõƙonSa) fãce a bãyan izninSa. Wancan Shĩ ne Allah Ubangijinku. Sabõda haka ku bauta Masa. To, bã zã ku yi tunãni ba?
4. Zuwa gare Shi makõmarku take gaba ɗaya. Wa'adin Allah gaskiya ne. Shĩ ne Wanda Ya fara halitta sa'an nan Ya mayar da ita, dõmin Ya sãka wa waɗanda suka yi ĩmãni, kuma suka aikata ayyukan ƙwarai da ãdalci. Kuma waɗanda suka kãfirta suna da abin sha daga wani ruwa mai zãfi da azãba mai raɗaɗi sabõda abin da suka kasance sunã yi na kãfirci.
5. Shĩ ne Wanda Ya sanya rãnã mai haske, kuma watã ya zama haske, kuma Ya ƙaddara matakansa, dõmin ku san ƙidãyar shẽkaru da lissãfi. Allah bai halicci wannan ba face da gaskiya. Ya bayyana ayoyi daki-daki, ga ma’abuta ilimi.
6. Lalle ne a cikin sãɓawar dare da yini, kuma a cikin abin da Allah Ya halitta a cikin sammai da ƙasa akwai ãyõyi, ga waɗanda suke yin taƙawa. Ku bi Allah da taƙawa da yawa.
7. Lalle ne wadanda ba su fatan haduwa da Mu, kuma suka yarda, kuma suka yarda da rayuwar duniya, da wadanda suke gafala daga ayoyinMu. ),
8. Waɗancan makõmarsu wuta ce, sabõda abin da suka kasance sunã aikatãwa.
9. Lalle ne wadanda suka yi imani da Allah, da Mala'ikunSa, da LittattafanSa, da ManzanninSa, da Ranar kiyama, da Al-Qadar, Musulunci ne. Tauhidi], kuma suka aikata ayyukan qwarai, Ubangijinsu zai shiryar da su ga imaninsu; ƙoramu na gudãna daga ƙarƙashinsu a cikin gidãjen Aljannar ni'ima.
10. Hanyar roƙonsu a cikinta ita ce Subhanaka Allahumma (Tsarki ya tabbata a gare ka, Ya Allah!) da kuma Salama (aminci, aminci daga kowace sharri) ita ce gaisuwarsu a cikinta (Aljanna)! Kuma ƙarshen roƙonsu zai kasance: Al-Hamdu Lillahi Rabbil-'Alamin [Dukan yabo da godiya sun tabbata ga Allah, Ubangijin 'Alaman (mutane, aljanu da duk abin da ke wanzuwa)].
11. Kuma da Allah Ya gaggauta wa mutane sharri (suna kira ga kansu da 'ya'yansu, da sauransu yayin da suke cikin fushi) kamar yadda Ya gaggauta musu alheri (suna kira) to da sun lalace. Don haka Mukan bar waɗanda ba sa tsammanin haɗuwa da Mu, a cikin laifukansu, suna yawo a ɓoye cikin shagala. ( Tafsir At-Tabari; Juzu'i na 11, Shafi na 91)
12. Kuma idan cũta ta shãfi mutum, sai ya kirãye Mu, yana kwance ga gefensa, kõ kuwa a zaune kõ kuwa a tsaye. To, a lõkacin da Muka kuranye cũtarsa daga gare shi, sai ya shũɗe a kan hanyarsa, kamar dai bai kirãye Mu ga wata cũta wadda ta shãfe shi ba. Kamar wancan ne aka yi wa Musrifun adalci ga abin da suka kasance suna aikatãwa.
13. Kuma lalle ne, haƙĩƙa, Mun halakar da al'ummomi daga gabãninku, a lõkacin da suka yi zãlunci, alhãli kuwa Manzanninsu suka je musu da hujjõji bayyanannu, amma ba su kasance sunã yin ĩmãni ba. Kamar wancan ne Muke sãka wa mutãne waɗanda suka yi mushrikai.
14. Sa'an nan kuma Muka biyar muku, a bayansu, jama'a a cikin kasa, domin Mu duba yadda kuke aikatawa.
15. Kuma idan anã karanta ãyõyinMu bayyanannu a kansu, sai waɗanda bã su fatan gamuwa da Mu, su ce: "Ku zo mana da wani Alƙur'ãni, wanin wannan, kõ kuwa ku musanya shi." in canza shi da kaina; Ba ni bin abin da ake yin wahayi zuwa gare ni kawai. Lallai ni ina tsoro idan na saba wa Ubangijina, ga azabar yini mai girma (wato ranar tashin kiyama).
16. Ka ce: "Dã Allah Yã so, dã ban karanta shi a kanku ba, kuma dã bai bayyana muku shi ba." Lalle ne Nĩ, na zauna a cikinku a gabãninsa. Shin, bã ku hankalta?"
17. To, wãne ne mafi zãlunci daga wanda ya ƙirƙira ƙarya ga Allah, kõ kuwa ya ƙaryata game da ãyõyinSa? Lallai Mujrimun (masu laifi, masu zunubi, da kafirai da mushirikai) ba za su ci nasara ba.
18. Kuma suna bauta wa, baicin Allah, abin da ba ya cutar da su, kuma ba ya amfanin su, kuma suna cewa: "Waɗannan ne mactocinmu a wurin Allah." Ka ce: "Shin, kunã bai wa Allah lãbari ga abin da bai sani ba a cikin sammai da ƙasa?" Tsarki ya tabbata a gare Shi, kuma Ya ɗaukaka daga abin da suke yi na shirki da Shi.
19. Mutane ba su kasance ba, face wata al’umma guda (wato a kan addini guda – Tauhidi), sa’an nan kuma suka saba (daga baya), kuma ba domin wata kalma da ta gabata ba daga Ubangijinka, da an yi hukunci a tsakaninsu a cikin abin da suke yi. ya bambanta .
20. Kuma suka ce: "Don me ba a saukar da wata aya ba a kansa daga Ubangijinsa?" Ka ce: "Gaibi na Allah ne kawai, sai ku yi jira, lalle nĩ, tãre da ku, inã daga mãsu jira."
21. Kuma idan Muka ɗanɗana wa mutane wata rahama a bayan wata cũta ta shafe su, sai ga! Suna yin makirci ga ayoyinMu. Ka ce: "Lalle ne Allah ne Mafi gaggãwa ga mãkirci." Lalle ne, ManzanninMu, sun rubũta abin da kuke yi na mãkirci.
22. Shĩ ne Wanda Ya yi muku tafiya a cikin tudu da tẽku, har idan kun kasance a cikin jirãge, sai su yi tafiya da su da iska mai ni'ima, kuma suka yi farin ciki a cikinta, sa'an nan iska mai tsananin guguwa ta zo, kuma taguwar ruwa ta je musu daga gare su. dukansu, kuma suna zaton cewa an kewaye su a cikinta, suna kiran Allah, suna masu tsarkake addini a gare Shi, suna cewa: "Lalle ne idan Ka tsĩrar da mu daga gare ta, haƙĩƙa, zã mu kasance daga mãsu gõdiya."
23. To, a lokacin da Ya kuɓutar da su, sai ga! Sunã zãluntar (Allah) a cikin ƙasa bã da zãlunci ba. Ya ku mutane! Taurinku bai zama ba face kanku, jin dãɗin dũniya kaɗan ne, sa'an nan zuwa gare Mu makõmarku take, sa'an nan Mu bã ku lãbari ga abin da kuka kasance kunã aikatãwa.
24. Lalle ne misãlin rãyuwar dũniya, kamar ruwan nan ne, Muka saukar da shi daga sama, sabõda haka shãshensa sãshensa, sãshensa, sãshensa, sãshensa ya fita, wanda mutãne da dabbõbi suke ci da shi, har a lõkacin da ƙasã ta wãyi gari da ita. ƙawa, kuma an ƙawãtacce, kuma mutãnenta suna zaton cħwa lalle ne sũ, a cikinta, al'amarinMu yanã zuwa gare shi da dare ko da rana, kuma Muka sanya shi kamar girbin girbi mai tsafta, kamar dai jiya bai yi girma ba. Kamar wancan ne Muke bayyana ãyõyi daki-daki, ga mutãne waɗanda suke tunãni.
25. Allah yana kira zuwa ga gidan aminci (watau Aljanna, ta hanyar yarda da addinin Allah na Musulunci na Tauhidi da kuma yin ayyukan alheri nagari da kuma nisantar shirka da ayyukan mugunta) kuma yana shiryar da wanda ya so zuwa ga hanya madaidaiciya.
26. Ga wacfanda suka kyautata, suna da mafi alheri (lada, watau Aljanna) da ma fiye da haka (wato suna kallon fuskar Allah Ìá ÌáÇáå). Su ne ’yan Aljanna, suna madawwama a cikinta.
27. Kuma wacfanda suka yi tsirfanci munanan ayyuka, sakamakon mummuna, kamar misalinsa ne, kuma wulakanci ya rufe su. Bã su da wani majiɓinci daga Allah. Fuskõkinsu a rufe, kamar a ce an rufe su da guntuwar duffan dare. Waɗannan 'yan Wuta ne, sunã madawwama a cikinta.
28. Kuma rãnar da Muke tãra su gabã ɗaya, sa'an nan Mu ce wa waɗanda suka yi shirki da Mu, "Ku tsaya a wurinku. Kai da abokan tarayya (wadanda kuka kasance kuna bautawa a cikin rayuwar duniya)”. Sa'an nan Mu rarrabe su, kuma abũbuwan shirkinsu su ce: "Ba mu kasance kunã yin bautãwa ba."
29. "To, Allah Yã isa Ya zama shaida a tsakãninmu da tsakãninku, lalle ne, ba Mu kasance ba, ba mu san kõme ba daga bautar da kuke yi a gare mu."
30. Akwai! Kuma kõwane rai zai san abin da ya aikata a gabãni, kuma a mayar da su zuwa ga Allah Ubangijinsu maɗaukaki, kuma abũbuwan shirkinsu na ƙarya ya ɓace musu.
31. Ka ce: "Wane ne yake azurta ku daga sama da ƙasa? Ko waye ya mallaki ji da gani? Kuma wãne ne yake fitar da mai rai daga matacce, kuma yake fitar da matacce daga mai rai? Kuma wane ne ke tafiyar da al’amura?” Suka ce: "Allah." Ka ce: "Shin, bã zã ku ji tsõron azãbar Allah ba?"
32. Wancan ne Allah Ubangijinku da gaskiya. To bayan gaskiya me kuma za a iya samu, sai dai bata? To, yãya ake karkatar da ku?
33. Kamar wancan ne kalmar Ubangijinka ta wajaba a kan wacfanda suka yi zalunci, ba za su yi imani ba.
34. Ka ce: "Shin, daga abũbuwan shirkinku akwai wanda yake fãra halitta sa'an nan kuma ya mayar da ita?" Ka ce: "Allah ne ke fãra halitta, sa'an nan kuma Ya mayar da ita. To, yãya ake karkatar da ku (daga gaskiya)?"
35. Ka ce: "Shin, daga abũbuwan shirkinku akwai mai shiryarwa zuwa ga gaskiya?" Ka ce: “Allah ne ke shiryarwa zuwa ga gaskiya. Shin fa, wanda yake shiryarwa zuwa ga gaskiya ne mafi cancantar a bi shi, ko kuwa wanda bai sãmi shiriya ba fãce ya shiryu? To, me ya same ku? Yaya hukunci?”
36. Kuma mafi yawansu ba su biyar kome face zato. Lallai zato ba ya amfani ga gaskiya. Lalle ne Allah, ga abin da suke aikatãwa Masani ne.
37. Kuma wannan Alƙur'ani bai zama abin da aka halitta ba, wanin Allah (Ubangijin sammai da ƙasa), kuma amma ya kasance gaskatãwa ne ga abin da yake a gabãninsa. da Attaura da Injila da sauran su, da cikakken bayanin Littafi (wato hukunce-hukunce da farillai da dai sauransu wadanda aka wajabta wa mutane) babu shakka a cikinsa daga Ubangijin Al-amin. (mutane, aljanu, da duk abin da ya kasance).
38. Kõ zã su ce: "Shi (Muhammad) ne ya ƙirƙira shi?" Ka ce: "To, ku zo da sura kwatankwacinsa, kuma ku kirãyi wanda kuka sãmi, baicin Allah, idan kun kasance mãsu gaskiya."
39. A'a, sun karyata; ilmin da ba su iya kẽwaye shi ba, kuma abin da fassarar ba ta riga ta je musu ba. Kamar wancan ne waɗanda suke a gabãninsu suka ƙaryata. To, ka dũba yadda ãƙibar azzalumai ta kasance.
40. Kuma daga cikinsu akwai wanda yake yin Tmani da shi, kuma daga cikinsu akwai wanda ba ya yin imani da shi, kuma Ubangijinka Masani ne ga masu yin zalunci.
41. Kuma idan sun ƙaryata ka, sai ka ce: "Ni ne ayyukana, kuma kuna da ayyukanku. Kun barranta daga abin da nake aikatãwa, kuma ni barrantacce ne daga abin da kuke aikatãwa."
42. Kuma daga cikinsu akwai wanda ke saurare zuwa gare ka, kuma shin kanã jiyar da kurma, kuma kõ dã ba su kama?
43. Kuma daga cikinsu akwai wanda yake kallon ka, kuma shin, kanã shiryar da makãho, kuma kõ dã ba su gani?
44. Lalle ne! Allah bã Ya zãluntar mutãne da kõme. amma mutane suna zalunci kansu.
45. Kuma a ranar da zai tara su gaba ɗaya, kamar ba su zauna ba (a cikin rayuwar duniya da kaburbura, da sauransu) sai sa'a guda ta yini. Suna gane juna. Lallai ne waɗanda suka ƙaryata game da haɗuwa da Allah sun halaka, kuma ba su shiryu ba.
46. Kuma imma dai lalle Mu nũna maka sãshen abin da Muke yi musu wa'adi, kõ kuwa Mu karɓi ranka, to, zuwa gare Mu makõmarsu take, kuma lalle ne Allah Mai shaida a kan abin da suka kasance sunã aikatãwa. yi.
47. Kuma ga kowace al'umma, akwai Manzo. Idan Manzonsu ya je, sai a yi hukunci a tsakaninsu da adalci, kuma ba za a zalunce su ba.
48. Kuma suna cewa, "Yaushe ne wannan wa'adi zai auku, idan kun kasance masu gaskiya?"
49. Ka ce: "Ba ni mallakar wata cuta ga kaina, kuma ba ni mallakar wani amfani face abin da Allah Ya so. Ga kowace al'ummah (al'umma ko wata al'umma), akwai ajali da aka ayyana; idan ajalinsu ya zo, to, ba za su jinkirta shi ba, kuma ba za su iya gabato da shi sa'a guda (ko wani dan lokaci) ba." (Tafsir Al-Qurtubi).
50. Ka ce: "Shin, kun gaya mini, idan azabarSa ta zo muku da dare ko da rana, wane yanki ne masu gaugawa daga gare shi?"
51. Shin fa, idan ta auku, za ku yi imani da shi? Menene! Yanzu (kun yi imani)? Kuma kun kasance kuna gaggãwa a kansa."
52. Sa'an nan a ce wa waɗanda suka zalunci kansu, "Ku ɗanɗani azãba dawwama. Shin, an saka muku, fãce abin da kuka kasance kunã aikatãwa?"
53. Kuma suna tambayar ka, ka ba su labari, (suna cewa): "Shin, gaskiya ne?" Ka ce: “I! Ina rantsuwa da Ubangijina! Ita ce gaskiya! kuma ba za ku iya kubuta daga gare ta ba!”
54. Kuma da duk wanda ya yi zalunci (da Allah da bauta, baicin Allah), ya mallaki abin da yake a cikin kasa gaba daya, kuma ya nemi fansa da shi (ba za a karba ba), kuma da sun ji a cikin zukatansu. Sunã nadãma idan sun ga azãba, kuma a yi musu hukunci da ãdalci, kuma bã zã a zãlunce su ba.
55. Kuma lalle ne, Allah ne da abin da ke cikin sammai da ƙasa. Babu shakka, lalle wa'adin Allah gaskiya ne. Kuma amma mafi yawansu ba su sani ba.
56. Shi ne Wanda Yake rayarwa, kuma Yana kashwa, kuma zuwa gare Shi ake mayar da ku.
57. Ya ku mutane! Wa'azi mai kyau ya zo muku daga Ubangijinku (wato Alƙur'ani, yana umurtan dukkan abin da ke mai kyau da kuma hana duk abin da ke mummuna), da kuma waraka ga hakan (cutar jahilci, shakku, munafunci da bambance-bambance, da sauransu) a cikin ƙirjinku, - shiriya da rahama (bayyana halal da haram, da sauransu) ga muminai.
58. Ka ce: "Da falalar Allah da rahamarSa (wato Musulunci da Alƙur'ani); - a cikinsa su yi farin ciki." Wannan ya fi abin da (dukiya) suke tarawa kyau.
59. Ka ce: "Ku gaya mini, wane arziki Allah Ya saukar zuwa gare ku! Kuma kun halalta shi da haram”. Ka ce: "Shin, Allah ne Ya yi muku izni, ko kunã ƙirƙira ƙarya ga Allah?"
60. Kuma mẽne ne zaton waɗanda suke ƙirƙira ƙarya ga Allah, a Rãnar Ƙiyãma? [i.e. Shin suna tsammanin za a gafarta musu ne kuma a yi musu uzuri! Ã'a, sunã da azãba dawwama a cikin wutar Jahannama. Lalle ne Allah, haƙĩƙa, Ma'abũcin falala a kan mutãne ne, kuma amma mafi yawansu bã su gõdẽwa.
61. Abin da kuka kasance kuna aikatãwa, da abin da kuke karantawa daga Alƙur'ãni, da abin da kuka kasance kunã aikatãwa, to, Mũ ne Haladu a kansa, idan kun kasance mãsu shaida a kansa. yin shi. Kuma bãbu abin da yake bõyuwa ga Ubangijinka, gwargwadon nauyin zarra, a cikin ƙasa, kuma haka a cikin sama. Ba abin da ya kasance ƙasa da wancan, kõ abin da yake mafi girma daga wancan, fãce (a rubuce) a cikin Littãfi bayyananne. (Tafsirin At-Tabari. Mujalladi na 11, Shafi na 129).
62. Babu shakka! Lallai ne Ubangijin Allah [i.e. Wadanda suka yi imani da kadaita Allah, kuma suka yi takawa da yawa (kuma suka nisanci dukkan zunubai da munanan ayyuka da ya haramta), kuma suka so Allah da yawa (dukkan ayyukan alheri da ya farlanta), to, babu tsoro. a kansu, kuma ba su zama suna bakin ciki ba.
63. Waɗanda suka yi imani (da kadaita Allah - Tauhidi na Musulunci), kuma suka kasance suna tsoron Allah sosai (ta hanyar nisantar munanan ayyuka da zunubai da kuma aikata ayyukan alheri).
64. Suna da bushara a gare su, a cikin rayuwar duniya ta yanzu (watau mafarkin adalci da mutum ya gani ko ya nuna wa wasu), da kuma a Lahira. Babu wani sauyi a cikin Kalmomin Allah, wannan hakika shine babban rabo.
65. Kuma kada maganarsu ta ɓãta maka rai, lalle ne ƙarfi da izza na Allah ne. Shi ne Mai ji, Masani.
66. Babu shakka! Lallai Allah ne da mulkin wanda ke cikin sammai da wanda ke cikin ƙasa. Kuma waɗanda suke bautãwa, kuma suke kira, baicin Allah, to, ba su biyar abũbuwan shirkin (Allah) ba, fãce zato suke yi, kuma bã su yin ƙirƙira ƙarya kawai.
67. Shĩ ne Wanda Ya sanya muku dare, dõmin ku natsu a cikinsa, da yini, mai bayyanawa. Lalle ne a cikin wancan akwai ãyõyi da ãyõyi, da ãyõyi, da ãyõyi da ãyõyi da sauransu. ga mutãne waɗanda suke saurãre (wato mãsu zurfafa).
68. Suka ce: "Lalle ne, Allah Ya riƙi ɗa." Tsarki ya tabbata a gare Shi. Shi mawadaci ne. Shi ne da abin da ke cikin sammai da abin da ke cikin ƙasa. Babu wani garanti da kuke da shi akan wannan. Shin kuna faɗar abin da ba ku sani ba, ga Allah?
69. Ka ce: "Lalle ne waɗanda suke ƙirƙira ƙarya ga Allah, ba za su ci nasara ba."
70. Jin dãɗi kaɗan a cikin dũniya! Sa'an nan kuma zuwa gare Mu makõmarsu take, sa'an nan Mu ɗanɗana musu azãba, sabõda abin da suka kasance sunã yi na kãfirci.
71. Kuma ka karanta musu labarin Nuhu. A lokacin da ya ce wa mutanensa: “Ya mutanena, idan na zauna (tare da ku), da tunatarwata (ku) ga ayoyin Allah, mai tsanani ne a kan haka. Kai, sai na dogara ga Allah. Sabõda haka, ku yi mãkirci, ku da abõkan tãrayyarku, kuma kada kaidinku ya kasance a cikin shakka a gare ku. To, ka yanke mani hukuncinka, kada ka yi mini jinkiri.
72. "Kuma idan kuka jũya (daga yarda da akida ta tauhidi, watau kada ku bauta wa kowa fãce Allah), to, ban tambaye ku wata ijãra ba. Musulmi (masu sallamawa ga yardar Allah)”.
73. Sai suka ƙaryata shi, sai Muka tsĩrar da shi, shi da waɗanda suke tãre da shi a cikin jirgin, kuma Muka sanya su, ƙarnõni mãsu maye wa jũna, alhãli kuwa Muka nutsar da waɗanda suka ƙaryata game da ãyõyinMu. ). To, ka dũba yadda ãƙibar waɗanda aka yi wa gargaɗi ta kasance.
74. Sa'an nan kuma Muka aika manzanni daga bayansa zuwa ga mutanensu, suka je musu da hujjjjjjjjjjy- hujjjy- hujjjy- hujjjy- hunnu, kuma ba su kasance suna yin imani da abin da suka kasance suna karyatawa a gabani ba. Kamar haka ne Muke rufe zukatan azzalumai (wadanda suka kafirta da kadaita Allah kuma suka saba masa).
75. Sa’an nan kuma daga bayansu, Muka aika Musa da Haruna zuwa ga Fir’auna da mashãwartansa, game da ãyõyinMu. Sai suka kangara, kuma sun kasance mutãnen Mujrimin.
76. To, a lokacin da gaskiya ta zo musu daga gare Mu, suka ce, "Wannan hakika sihiri ne bayyananne ."
77. Mũsã ya ce: "Shin, ka ce ga gaskiya a lõkacin da ta zo maka? Wannan sihiri ne? Amma masu sihiri ba za su taɓa yin nasara ba.
78. Suka ce: "Shin, kã zo mana ne dõmin ka karkatar da mu daga abin da muka iske ubanninmu a kansa, kuma dõmin girmanku a cikin ƙasa? Ba za mu yarda da ku biyu ba!"
79. Kuma Fir'auna ya ce: "Ku zo mini da dukan masihirci, masani."
80. Kuma a lokacin da masihirta suka je, Musa ya ce musu, "Ku jefar da abin da kuke so ku jefa."
81. Sa'an nan a lokacin da suka jefar, Musa ya ce: "Abin da kuka zo da shi, sihiri ne, lalle ne Allah Yana ɓarna da shi. Lallai Allah ba Ya daidaita aikin Al-Mufsidun (masu zalunci, masu fasadi da sauransu).
82. "Kuma Allah Yana tabbatar da gaskiya, kuma Ya bayyana gaskiya da kalmõminSa, ko da kuwa mujrimai sun ƙi ta."
Kuma bãbu wanda ya yi ĩmãni da Mũsã fãce zurriyar mutãnensa, sabõda tsõron Fir'auna da mashãwartansa, dõmin kada su fitine su. Kuma lalle ne Fir'auna ya kasance mai girman kai a cikin ƙasa, kuma lalle ne shĩ, haƙĩƙa, yanã daga mushrikai (mushrikai da mãsu laifi da azzalumai, waɗanda suke barin gaskiya, kuma suka bi mummuna, kuma suke aikata manyan zunubai).
84. Kuma Musa ya ce: "Ya mutanena! Idan kun kasance kun yi imani da Allah, to, ku dogara gare Shi idan kun kasance Musulmi (masu sallamawa).
85. Suka ce: "Ga Allah muka dogara. Ubangijinmu! Kada ka sanya mu fitina ga mutãne waɗanda suke azzalumai (wato kada ka sanya su a kanmu).
86. "Kuma Ka tsĩrar da mu, sabõda rahamarKa, daga mutãne kãfirai."
87. Kuma Muka yi wahayi zuwa ga Musa da ɗan'uwansa (cewa): "Ku zauna a Masar ga mutanenku, kuma ku sanya gidajensu wurin ibada, kuma ku tsayar da salla, kuma ku yi bushara ga muminai."
88. Kuma Mũsã ya ce: "Yã Ubangijinmu! Lalle ne, kã yi wa Fir'auna da mashãwartansa girma da dũkiya a cikin rãyuwar dũniya, Ya Ubangijinmu! Domin su batar da mutane daga tafarkinka. Ubangijinmu! Ku halakar da dukiyoyinsu, kuma ku taurare zukatansu, kada su yi imani, sai sun ga azãba mai raɗaɗi.
89. Allah Ya ce: “Lalle ne kiran ku, karbabbe ne. Sabõda haka, ku yi taƙawa (wato ku yi aiki na ƙwarai, kuma ku yi haquri), kuma kada ku bi tafarkin waɗanda bã su sani ba (gaskiya, watau ku yi ĩmãni da kadaita Allah, kuma ku yi ĩmãni da Shi). Ladan Allah: Aljanna da sauransu)”.
90. Kuma Muka ƙetare Bani Isrã'ĩla a cikin tħku, kuma Fir'auna ya bi su da zãlunci da ƙiyayya, har a lõkacin da nutsewa ta riske shi, ya ce: "Lalle ne nĩ, na yi ĩmãni cħwa La'ilaha Illa. (Babu wani abin bautawa face Shi).” Wanda Bani Isra’ila suka yi imani da Shi, kuma Ni ina daga Musulmi (masu sallamawa).
91. To, (kun yi imani) alhali kuwa kã kasance, a gabãni, kuma ka kasance daga mãsu ɓarna.
92. To, a yau, Muna kuɓutar da jikinku (daga teku) domin ku kasance aya ga waɗanda suke a bayanku. Kuma lalle ne mãsu yawa daga mutãne sun gafala daga ãyõyinMu.
93. Kuma lalle ne, hakika, Mun zaunar da Bani Isra’ila wani gida na karimci (Sham da Misr), kuma Muka azurta su daga abubuwa masu kyau, kuma ba su saba wa juna ba, sai ilmi ya je musu. Lalle ne, Allah Yanã yin hukunci a tsakãninsu a Rãnar ¡iyãma a cikin abin da suka kasance sunã sãɓã wa jũna a cikinsa.
94. To, idan ka kasance a cikin shakka daga abin da Muka saukar zuwa gare ka. cewa an rubuta sunanka a cikin Attaura (Turatu) da Linjila (Linjila)] sa'an nan ka tambayi wadanda suke karanta Littafin (Turatu) da Linjila (Linjila) a gabaninka. Lalle ne gaskiya tã zo muku daga Ubangijinku. Sabõda haka, kada ka kasance daga mãsu shakka.
95. Kuma kada ka kasance daga waɗanda suka ƙaryata game da ãyõyin Allah, sa'an nan kuma ka kasance daga mãsu hasãra.
96. Lalle ne! Wadanda kalmar Ubangijinka ta wajaba a kansu, ba za su yi imani ba.
97. Ko da kowace aya ta je musu, sai sun ga azãba mai raɗaɗi.
98. Shin, akwai wata alƙarya da ta yi ĩmãni, kuma imaninta ya tsare ta? (Amsar babu,) - sai mutanen Yunusa (Yunus); a lõkacin da suka yi ĩmãni, Muka kuranye azãbar wulãkanci daga gare su, a cikin rãyuwar dũniya, kuma Muka jiyar da su dãɗi zuwa wani lõkaci.
99. Kuma da Ubangijinka Ya so, da wadanda ke cikin kasa sun yi imani gaba daya. To, shin, kanã tĩlasta mutãne, sai sun kasance mũminai?
100. Ba ya halatta ga wani mutum ya yi imani, sai da izinin Allah, kuma zai sanya fushi a kan waɗanda ba su da hankali.
101. Ka ce: "Ku dũba abin da ke cikin sammai da ƙasa," kuma ãyõyi bã su amfãni ga waɗanda bã su yin ĩmãni.
102. To, shin, suna jiran (wani abu) face (hallaka) kamar yadda kwãnukan waɗanda suka shuɗe a gabaninsu? Ka ce: "To, ku yi jira, nĩ tãre da ku, inã daga mãsu jira."
103. Sa'an nan kuma Mu tsirar da ManzanninMu da wadanda suka yi imani. Kamar haka ya wajaba a kanMu, Mu tsĩrar da mũminai.
104. Ka ce: "Ya ku mutane! Idan kun kasance a cikin shakka daga addinina (Musulunci) to (ku sani) ba zan bauta wa wadanda kuke bauta wa ba, baicin Allah. Kuma ina bauta wa Allah Wanda Yake matar da ku, an umarce ni da in kasance daga muminai.
105. "Kuma (an yi wahayi zuwa gare ni) cewa: Ka karkatar da fuskarka gaba ɗaya zuwa ga addini Hanifa, kada ka kasance daga masu shirki. Allah da mushrikai da mushrikai da kafirai kadaita Allah da masu bautar wani tare da Allah).
106. "Kuma kada ku kirayi, baicin Allah, abin da bã ya amfãne ku, kuma bã ya cũtar ku, kuma idan kun aikata haka, lalle ne kanã zama daga azzãlumai." ”
107. Kuma idan Allah Ya shãfe ku da wata cũta, to, bãbu mai yaye ta fãce Shi. Kuma idan Ya yi nufin ku da wani alhẽri, to, bãbu mai tunkuɗe ni'imarSa, Yanã sãmun wanda Yake so daga cikin bãyinSa. Kuma Shĩ ne Mai gãfara, Mai jin ƙai.
108. . Ka ce: "Ya ku mutãne! To, lalle gaskiya (wato Alƙur'ãni da Annabi Muhammadu) tã zo muku daga Ubangijinku. To, wanda ya shiryu, to, yanã yin haka ne dõmin kansa, kuma wanda ya ɓace, to, yã yi hasãrar kansa, kuma nĩ, a kanku, ba ni zama wakili ba, in wajabta muku shiriya. )."
109. Kuma ka bi abin da aka yi wahayi zuwa gare ka, kuma ka yi haƙuri har Allah Ya yi hukunci. Kuma Shi ne Mafi alherin masu hukunci.
- Ƙarshe
Komawa zuwa shafukan Surah na Alqur'ani , Musulunci , ko Alqur'ani
