Bayani na asali da Haƙiƙa akan Suratun Al-Anbiya
- Surah (Babi) Lamba: 21
- Adadin Ayoyin: 112
- Ma'anar Turanci: Annabawa
Suratul Anbiya (Annabawa) Tafsirin Larabci da Turanci
1. Yana kusantar mutane da lissafinsu, alhali kuwa suna bijirewa a cikin gafala.
2. Wata wa'azi daga Ubangijinsu ba ta zo musu ba, da wahayin da aka yi wahayi zuwa gare su, kuma amma suna saurarensa, alhali kuwa suna wasa.
3. Da zukatansu suka shagaltu da miyagun abubuwa, waɗanda suka aikata mugunta, suna ɓoye makircinsu na sirri, (suna cewa): "Shin wannan (Muhammadu) ya fi mutum kamar ku? Shin za ku miƙa wuya ga sihiri alhali kuna gani?"
4. Ya ce: “Ubangijĩna Ya san (kowane) magana a cikin sammai da ƙasa. Kuma Shi ne Mai ji, Masani.”
5. A'a, suna cewa: "Waɗannan (wahayin Alƙur'ani wanda aka yi wahayi zuwa ga Muhammadu) mafarki ne na ƙarya! A'a, ya ƙirƙira shi! A'a, mawaƙi ne! To, bari ya kawo mana wata aya (a matsayin shaida) kamar waɗanda aka aiko a baya (da alamu)!"
6. Shin, ba wata alƙaryu daga waɗanda Muka halakar da ta kasance ta yi ĩmãni a gabãninsu, kuma shin, zã su yi ĩmãni?
7. Kuma ba Mu aika a gabaninka ba face mazaje da Muka yi wahayi zuwa gare su.
8. Kuma ba Mu halitta su (Manzanni) da jikinsu ba, kuma ba su kasance matattu ba.
9. Sa'an nan kuma Muka cika musu alkawari, kuma Muka cece su da waɗanda Muka so, amma Muka halaka Al-Musrifun (watau masu cin amana a cikin zalunci, shirka da zunubi).
10. Lalle ne Mu, Mun saukar muku da wani littafi (Al-kur'ani) a cikinsa akwai Dhikrukum, (Abin tunatarwa gare ku ko abin girmamawa a gare ku, watau girmamawa ga wanda ya bi koyarwar Alkur'ani). an kuma yi aiki da umarninsa). Shin fa, bã zã ku hankalta ba?
Danna nan don saukar da littafin: Alqur'ani mai ban mamaki
11. Kuma da yawa Muka halakar da wata alƙarya wadda ta kasance azzãlumai, kuma Muka ƙãga halittar waɗansu mutãne na dabam a bãyansu.
12. To, a lokacin da suka tsinkayi azabarMu, sai ga su suna gudu daga gare ta.
13. Kada ku yi gudu, kuma ku koma zuwa ga abin da kuka yi niyya a cikinsa, da gidajenku, tsammaninku, ana tambayar ku.
14. Suka yi ihu: "Kaitonmu! Hakika! Mun kasance Zalimun (mushrikai, masu zalunci da kafirai ga kadaita Allah , da sauransu).
15. Kuma waccan kukansu ba ta gushe ba, sai Muka sanya su gonaki wanda ake girbe, batattu.
16. Ba Mu halicci sammai da ƙasa da abin da ke a tsakãninsu ba dõmin wãsa.
17. Da Mun yi nufin Mu riƙi wani abin shagala (wato mata ko ɗa da sauransu) da Mun karɓe shi daga gare Mu, da Mun kasance masu aikatawa.
18. A'a, Muna jefa gaskiya (wannan Alƙur'ani) a kan ƙarya , sai ta rusa ta, sai ga ta ɓace. Kuma kaitonku saboda ƙaryar da kuke yi mana (ga Allah) ta hanyar faɗin cewa Allah yana da mata da ɗa).
19. Shi ne da mulkin wanda yake a cikin sammai da ƙasa. Kuma wadanda ke kusa da Shi (wato mala’iku) ba su yin girman kai ga bauta Masa, kuma ba su gajiyawa (bautarSa).
20. Suna yin tasbihi dare da yini, kuma ba su yi kasala ba.
21. Kõ sun riƙi abũbuwan bautãwa ne daga ƙasa, waɗanda suke tãyar da matattu?
22. Dã waɗansu abũbuwan bautãwa sun kasance a cikinta (a cikin sammai da ƙasa), baicin Allah, to, dã su biyun sun ɓãci. Tsarki ya tabbata ga Allah Ubangijin Al'arshi, (Maɗaukaki) daga abin da suke siffantãwa zuwa gare Shi.
23. Bã a tambaye shi ga abin da Yake aikatãwa, kuma sũ anã tambayar su.
24. Ko sun riƙi waɗansu abũbuwan bautãwa baicinSa? Ka ce: "Ku kãwo hujjarku." Wannan (Alƙur'ãni) ambato ne ga waɗanda suke tãre da ni, kuma tunãtarwa ce ga waɗanda suke a gabãnina. Kuma amma mafi yawansu ba su san gaskiya ba, sabõda haka sũ, mãsu ƙi.
25. Kuma ba Mu aika wani Manzo ba a gabaninka, face Muka yi wahayi zuwa gare shi (Mu ce): La ilaha illa-Ana, saboda haka kada ku bauta Mini. )."
26. Kuma suka ce: "Mai rahama Ya riƙi ɗa." Tsarkinsa ya tabbata! Su (Waɗanda suke ce wa ’ya’yan Allah, watau Mala’iku, ‘Isa (Yesu) ɗan Maryama (Maryamu), ‘Uzairu (Azra) da sauransu) bayi ne kawai waɗanda aka girmama.
27. Ba su yin magana sai Ya yi magana, kuma suna aiki da umurninSa.
28. Yanã sanin abin da yake a gaba gare su da abin da yake a bãyansu, kuma bã su yin cħto fãce ga wanda Ya yarda da shi. Kuma suka tsaya a kan tsoronSa.
29. Kuma wanda ya ce daga gare su, "Lalle nĩ, abin bautãwa ne, baicinSa," to, zã Mu sãka wa wannan da Jahannama. Kamar haka Muke sãka wa azzãlumai.
30. Shin, waɗanda suka kãfirta ba su gani ba, cħwa lalle sammai da ƙasã sun kasance jħfa guda ɗaya, sa´an nan Muka raba su? Kuma Muka sanya kowane abu mai rai daga ruwa. Shin fa, bã zã su yi ĩmãni ba?
31. Kuma Muka sanya, a cikin ƙasa tabbatattun duwãtsu, dõmin kada ta girgiza da su, kuma Muka sanya hanyõyi, a cikinta, manyan hanyõyi, tsammãninsu, zã su shiryu.
32. Kuma Muka sanya sama rufi amintacce, amintacce. Amma duk da haka suna bijirewa ayoyinsa (wato rana, wata, iska, giragizai, da sauransu).
33. Kuma Shĩ ne Wanda Ya halitta dare da yini, da rãnã da watã, kõwannensu a cikin wani shãfi mai iyo.
34. Kuma ba Mu sanya dawwama ga wani mutum ba a gabaninka, to, idan ka mutu, za su dawwama?
35. Kõwane mai ɗanɗanar mutuwa ne, kuma Mu jarraba ku da sharri da alhẽri, kuma zuwa gare Mu ake mayar da ku.
36. Kuma idan waɗanda suka kãfirta suka gan ka, ba za su riƙe ka ba face don izgili (suna cewa): "Shin, wannan ne ke magana ga gumakanku?" Alhãli kuwa sũ, sun kãfirta da ambaton Mai rahama. [Tafsir. Al-Qurtubi].
37. An halitta mutum daga gaugawa, zan nuna muku ayoyiNa (Azaba, Hujjoji, Hujjoji, ayoyi, darussa, ayoyi, ayoyi, da sauransu) Sabõda haka kada ku neme Ni da gaggãwa.
38. Kuma suna cewa, "A yaushe wannan wa'adi (zai auku), idan kun kasance masu gaskiya?"
39. Dã waɗanda suka kãfirta sun san a lõkacin da bã zã su kange wuta daga fuskõkinsu ba, kuma bã su kange daga bãyayyakinsu. kuma ba za a taimake su ba.
40. Ã'a, (wuta ko rãnar ¡iyãma) zã ta zo musu kwatsam, kuma ta rikitar da su, kuma bã su mallakar tau- tawa, kuma ba su zama ana yi musu jinkiri ba.
41. Lalle ne, haƙĩƙa, an yi izgili da Manzanni daga gabãninka, sai aka wajaba wa waɗanda suka yi izgili da abin da suka kasance sunã izgili da shi.
42. Ka ce: "Wãne ne yake tsare ku, a cikin dare ko da yini, daga Mai rahama?" Ã'a, sun kange daga ambaton Ubangijinsu.
43. Ko kuwa sunã da waɗansu abũbuwan bautãwa waɗanda suke tsare su daga gare Mu? Bã su iya taimakon kansu, kuma ba su zama a tsare su daga gare Mu ba (wato daga azãbarMu).
44. Ã'a, Muka yi jin dãɗin rãyuwar dũniya ga waɗannan da ubanninsu, har ajali ya yi tsawo a kansu. Shin, kuma ba su gani ba cẽwa lalle Mũ, Munã rage ƙasa daga gẽfenta? Shin, to, sũ ne marinjaya?
45. Ka ce: “Ba ni yi muku gargacfi ba face da wahayi. Amma kurame (masu bin malaman addini da makanta) ba za su ji kira ba, (ko da) idan aka gargade su [(wato mutum ya bi Alqur'ani da Sunna kawai) (Hanyoyin shari'a, umarni, ibadu). maganganun Annabi Muhammadu , kamar yadda Sahabban Annabi suka yi).
46. Kuma idan wata iska daga azabar Ubangijinka ta shafe su, lalle ne su, suna cewa: “Kaitonmu! Lalle mu, mun kasance azzalumai.
47. Kuma Muka sanya ma'auni na adalci a Ranar Kiyama, sa'an nan kuma ba za a zalunce kowa da kome ba. Kuma idan nauyin ƙwayar ƙwayar mastad ya kasance, zã Mu zo da shi. Kuma Mũ, Mun isa zama mãsu hisãbi.
48. Kuma lalle ne, hakika, Mun bai wa Musa da Haruna, rarrabewa da wani haske mai haske. da Taurat (Turatu)] da tunatarwa ga Al-Muttaqun (masu taƙawa - duba V.2:2).
49. Wadanda suke tsoron Ubangijinsu, ba tare da ganinSa ba, alhali kuwa suna tsoron Sa’a.
50. Kuma wannan ambato ne mai albarka, Mun saukar da shi, shin, ku, kuna karyatawa game da shi?
51. Kuma lalle ne, haƙĩƙa, Mun bai wa Ibrãhĩm, a gabãninsa, shiriyarsa, kuma Muka kasance Masani gare shi.
52. A lokacin da ya ce wa ubansa da mutanensa, "Mħne ne waɗannan gumaka, waɗanda kuke bauta wa?"
53. Suka ce: "Mun sami ubanninmu, suna bauta musu."
54. Ya ce: "Lalle ne, kũ da ubanninku, kun kasance a cikin ɓata bayyananna."
55. Suka ce: "Shin, kã zo mana da gaskiya ne, ko kuwa kanã daga mãsu wãsa?"
56. Ya ce: "Ã'a, Ubangijinku Shi ne Ubangijin sammai da ƙasa, Wanda Ya halitta su, kuma Ni daga mãsu shaida ne a kan haka."
57. "Kuma ina rantsuwa da Allah, zan yi makirci (na halaka) abubuwan bautarku a bayan kun tafi kuma kuka juya."
58. Sai ya kakkarya su, face mafi girmansu, tsammaninsu, su juya zuwa gare shi.
59. Suka ce: “Wane ne ya aikata wannan ga gumakanmu? Lalle ne shi, haƙĩƙa, ya kasance daga azzãlumai."
60. Suka ce: "Mun ji wani saurayi yana magana a kansu, ana ce da shi Ibrahima."
61. Suka ce: "To, ku zo da shi a kan idanun mutane, tsammaninsu, za su yi shaida."
62. Suka ce: "Shin, kai ne ka aikata wannan ga gumakanmu, ya Ibrãhĩm?"
63. (Ibrahim) ya ce: "Ã'a, wannan, babbansu, ya aikata shi. Ka tambaye su, ko za su iya magana!”
64. Sai suka koma kansu, kuma suka ce: "Lalle ne ku, ku ne azzalumai."
65. Sa'an nan suka jũya zuwa ga rãyukansu, "Lalle ne, kũ, haƙĩƙa, kanã sani cẽwa waɗannan bã su magana."
66. (Ibrahim) ya ce: "Shin, kuna bauta wa, baicin Allah, abin da ba ya amfanin ku, kuma ba ya cutar da ku?
67. “Tir da ku, kuma ga abin da kuke bauta wa, baicin Allah! Shin, bã ku hankalta?"
68. Suka ce: "Ku ƙõne shi, kuma ku taimaki abũbuwan bautãwarku, idan kun kasance mãsu aikatãwa."
69. Muka ce: “Ya wuta! Ka kasance sanyi da aminci ga Ibrahim (Ibrahim)!"
70. Kuma suka yi nufin su cutar da shi, sai Muka sanya su mafi hasara.
71. Kuma Muka tsĩrar da shi, shi da Luɗu, zuwa ga ƙasar da Muka sanya albarka a cikinta sabõda ’yan Adam.
72. Kuma Muka ba shi Ishaqa da Ya’akuba. Kõwanensu Mun sanya shi taƙawa.
73. Kuma Muka sanya su shugabanni, suna shiryar da mutane da umarninMu, kuma Muka yi wahayi zuwa gare su da ayyukan alheri, da yin salla , da kuma bayar da zakka, kuma sun kasance masu bauta wa Mu (Mu kaɗai).
74. Kuma Luɗu, Muka ba shi Hukman da ilmi, kuma Muka tsĩrar da shi daga alƙaryar nan waɗanda suka kasance sunã aikatãwa. munanan ayyuka da kazanta da sauransu). Lalle ne su, sun kasance mutãne ne ga mũnanan ayyuka, kuma sun kasance fasiƙĩn (Allah).
75. Kuma Muka shigar da shi a cikin rahamarMu, lalle ne shi, ya kasance daga salihai.
76. Kuma Nũhu, a lõkacin da ya yi kira a gabãni. Muka ji kiransa kuma muka tseratar da shi da iyalansa daga tsananin kunci.
77. Kuma Muka taimake shi a kan mutanen da suka karyata game da ayoyinMu. Lalle ne sũ, sun kasance mutãne ne mãsu zãlunta. Sai Muka nutsar da su gaba ɗaya.
78. Kuma Dãwũda da Sulaimãn, a lõkacin da suka yi hukunci a cikin shãmaki, a cikinsa, tumakin wasu mutãne suka yi kiwon dare a cikinsa, kuma Muka kasance, a kan hukuncinsu.
79. Kuma Muka fahimtar da Sulaimanu, kuma kowannensu Mun bai wa Hukman hukunci da ilmi. Kuma Muka hõre duwãtsu da tsuntsãye, sunã tasbĩhi game da gõdeMu tãre da Dãwũda, kuma Muka kasance Mãsu aikatãwa.
80. Kuma Muka sanar da shi sana'ar tufa, domin ya tsare ku daga yakarku. Shin fa, kuna gõdiya?
81. Kuma ga Sulaiman (Mun hõre) iska mai tsananin tsananin gudu, zuwa ga ƙasar da Muka sanya albarka a cikinta. Kuma Mu ne Masani ga dukan kõme.
82. Kuma daga cikin Shaidanun akwai waɗanda ke nutsewa saboda shi, kuma suna yin wani aiki a bayansa, kuma Mu ne Muke tsare su.
83. Kuma (ka tuna) Ayuba, a lokacin da ya kirayi Ubangijinsa, "Lalle ne wahala ta kama ni, kuma Kai ne Mafi rahamar masu rahama."
84. Sai Muka karba kiransa, kuma Muka kuranye abin da yake a kansa, kuma Muka mayar masa da mutanensa (abin da ya yi hasarar) da kwatankwacinsa tare da su, domin rahama daga kanMu, da tunatarwa ga kowa da kowa. masu bauta Mu.
85. Da Isma'ila da Idris da Zulkifli, dukkansu daga masu hakuri ne.
86. Kuma Muka shigar da su a cikin rahamarMu. Lalle sũ, sun kasance daga sãlihai.
87. Kuma da Nuna, a lokacin da ya tafi yana mai hushi, kuma ya yi zaton cewa, ba Mu azabta shi ba. Amma sai ya yi kira a cikin duffai (yana cewa): La ilaha illa Anta [Babu abin bautawa da gaskiya sai Kai (Ya Allah)], Tsarki ya tabbata a gare Ka. Lalle ne nĩ, na kasance daga azzãlumai."
88. Sai Muka karɓa masa, kuma Muka tsĩrar da shi daga baƙin ciki. Kuma kamar haka Muke tsĩrar da mũminai.
89. Kuma da Zakariyya a lokacin da ya kirayi Ubangijinsa: "Ya Ubangijina! Kada ka bar ni mara aure, alhali kuwa Kai ne Mafi alherin magada.”
90. Sai Muka karba kiransa, kuma Muka ba shi Yahaya, kuma Muka warkar da matarsa. Lalle ne su, sun kasance suna gaugawa zuwa ga ayyukan alheri, kuma sun kasance suna kira gare Mu da tsammãni da tsõro, kuma sun kasance sunã ƙasƙantar da kai a gare Mu.
91. Kuma wadda ta kiyaye farjinta, Muka hura a cikinta (ga rigar ko tufarta), kuma Muka sanya ta ita da ita. ]an [Isa (Yesu)] aya ga Al-'Alamin (mutane da aljanu).
92. Lalle ne! Wannan, al'ummarku (Sharia ko addinin (Tauhidi)) addini guda ne, kuma Ni ne Ubangijinku, saboda haka ku bauta Mini (Kadai). [Tafsir Ibn Kathir]
93. Sai suka rabu, kuma suka saba a cikin addininsu a tsakaninsu. (Kuma) zuwa gare Mu suke kõmãwa.
94. To, wanda ya aikata aiki na qwarai, alhali kuwa yana mai imani, to, ba za a karyata ayyukansa ba. Lalle ne! Mun rubuta shi a cikin littafinsa na ayyuka.
95. Kuma an haramta wa kowace alƙarya da Muka halakar, kada su komo.
96. Har a lokacin da aka sako Ya’juju da Ma’juju (Yajuju da Majuju) kuma suka yi gaugawa daga kowane tudu.
97. Kuma wa'adi na gaskiya (Ranar Kiyama) ya kusanto. Sa'an nan kuma (idan aka tãyar da mutãne daga kaburbura), kanã ganin idãnun kãfirai sunã kallo a cikin firgita. (Suka ce): “Kaitonmu! Kuma lalle ne, haƙĩƙa, mun kasance gafala daga wannan. Ã'a, mun kasance azzalumai."
98. Lalle ne! Ku (kafirai) da abin da kuke bautawa, baicin Allah, makamashin Jahannama ne. (Lalle ne) kũ, mãsu shigar da ita ne.
99. Dã waɗannan (abin bautawa) sun kasance abũbuwan bautãwa ne, dã ba su shiga cikinta ba, kuma dukansu madawwama ne a cikinta.
100. A cikinta suna numfashi da nishi mai zurfi da ƙara, kuma ba za su ji ba.
101. Lalle ne wadanda alheri ya gabãta a gare su daga gare Mu, waɗannan waɗanda ake nĩsantar da su daga gare ta. ‘Isa (Yesu), ɗan Maryama (Maryamu); 'Uzairu (Ezra), da sauransu].
Danna nan don saukar da littafin: Alqur'ani mai ban mamaki
102. Bã su jin amonta, alhãli kuwa sunã madawwama a cikin abin da rãyukansu ke marmari.
103. Mafi girman firgita (Rãnar ¡iyãma) bã zai ɓãta musu rai ba, kuma malã'iku na haɗuwa da su, (tare da gaisuwa): "Wannan yini ne naku wanda aka yi muku wa'adi da shi."
104. Kuma a rãnar da Muke naɗe sammai kamar naɗaɗɗen littafi, kamar yadda Muka fara halitta ta farko, Muka mayar da ita, (shi) wa'adi ne a kanMu. Lalle Mũ, Mãsu aikatãwa ne.
105. Kuma lalle ne, hakika, Mun rubuta a cikin Zabur (wato). dukkan littafai masu tsarki da aka saukar da Attaura da Injeel (Linjila) da Alkur'ani bayan (Mun rigaya mun rubuta a cikin) Al-Lauh Al-Mahfuz (Littafi, wanda ke cikin sama tare da Allah), cewa Bayina salihai za su gaji kasa (wato kasar Aljanna).
106. Hakika, a cikin wannan (Alƙur'ani) akwai Saƙo bayyananne ga mutanen da ke bauta wa Allah (watau masu imani na gaskiya na Tauhidi na Musulunci waɗanda ke aiki a zahiri bisa ga Alƙur'ani da hanyoyin shari'a na Sunna na Annabi).
107. Kuma ba Mu aike ka ba, face domin rahama ga ’yan Adam.
108. Ka ce: "An yi wahayi zuwa gare ni cewa: Abin bautawarku, Abin sani kawai, Abin bautawa Guda ne. Shin to, za ku yi biyayya ga izninSa (ku zama Musulmi, ku daina bauta wa wanin Allah)?
109. To, idan suka bijire (daga kafirai da Yahudu da Nasara da Mushrikai da sauransu) suka ce, "Lalle ne, ina ba ku labari, domin ku sani gare mu. duk daidai. Kuma ban sani ba, shin lalle abin da ake yi muku wa'adi (wato azaba ko ranar kiyama) yana kusa ne ko kuwa yana nesa.
110. (Ka ce: Ya Muhammadu) Lalle ne Shi (Allah) Yana sanin abin da ake bayyanawa da abin da kuke boyewa.
111. Kuma ban sani ba, tsammaninsa ya kasance fitina a gare ku, da jin daɗi har wani ɗan lokaci.
112. Ya ce: "Ya Ubangijina! Ku yi hukunci a kan gaskiya! Ubangijinmu shi ne Mafi rahamah, Wanda ake neman taimakonSa a kan abin da kuke sifantawa (ga Allah da zuriyarSa, kuma ga Muhammadu cewa shi mai sihiri ne, kuma ga Alkur’ani cewa shi waka ne, da sauransu)! ”
- Ƙarshe
