Bayani na asali da Gaskiya akan Suratu Ibrahim
- Surah (Babi) Lamba: 14
- Adadin Ayoyin: 52
- Ma’ana: Annabi Ibrahim (Ibrahim)
Suratul Ibrahim (Ibrahim) Fassarar Larabci da Turanci
1. Alif-Lam-Ra.
[Wadannan haruffa suna daga cikin mu'ujizar Alqur'ani, kuma babu wanda ya san ma'anarsu face Allah (Shi kaɗai).
(Wannan) Littãfi ne, Mun saukar da shi zuwa gare ka, dõmin ka fitar da mutãne daga duffai zuwa ga haske. Allah da Tauhidi) da iznin Ubangijinsu zuwa ga tafarkin Mabuwayi, Ma'abucin godiya.
2. Allah Wanda ke da mulkin abin da ke cikin sammai da abin da ke cikin ƙasa. Kuma bone yã tabbata ga kãfirai daga azãba mai tsanani.
3. Waɗanda suka fi son rayuwar duniya fiye da Lahira, kuma suka kange (mutane) daga tafarkin Allah (Musulunci) kuma suka nemi karkata a cikinta - Sun ɓace sosai.
4. Kuma ba Mu aika wani Manzo ba face da harshen mutanensa, domin ya bayyana musu. Sai Allah Ya ɓatar da wanda Yake so, kuma Ya shiryar da wanda Yake so. Kuma Shĩ ne Mabuwãyi, Mai hikima.
5. Kuma lalle ne, hakika, Mun aika Musa, da ayoyinMu, (Lalle) “Ka fitar da mutanenka daga duffai zuwa ga haske, kuma ka ambace su da littafan Allah. Lalle ne a cikinsu akwai ãyõyi da ãyõyi ga dukan mai haƙuri, mai yawan gõdiya."
6. Kuma a lokacin da Musa ya ce wa mutanensa: "Ku tuna ni'imar Allah zuwa gare ku, a lokacin da Ya tsTrar da ku daga mutanen Fir'auna, wadanda suka yi muku azaba mai girma, kuma suna yanyanka ɗiyanku. Kuma ku rayar da matanku, kuma a cikinsa akwai jarrabãwa mai girma daga Ubangijinku."
7. Kuma a lokacin da Ubangijinku Ya ce: “Lalle ne idan kun gddde, zan kara muku (daga ni’imata), kuma idan kun kasance masu godiya (wato kafirai) to, lalle ne! Lallai azabata mai tsanani ce."
8. Kuma Mũsã ya ce: "Idan kun kãfirta, kũ da waɗanda ke a cikin ƙasa gabã ɗaya, to, lalle ne! Kuma Allah Mawadaci ne, Ma'abũcin Gõdadde."
9. Shin labarin waɗanda suka gabace ku bai zo muku ba, mutanen Nuhu (Nuhu), da Adawa, da Samudawa? Da waɗanda suka biyo bayansu? Babu wanda ya san su sai Allah. Manzanninsu sun je musu da hujjoji bayyanannu, sai suka sanya hannuwansu a cikin bakunansu (suna cizon su saboda fushi) suka ce: "Hakika, mun kafirta da abin da aka aiko ku da shi, kuma hakika muna cikin shakka mai tsanani game da abin da kuke kiran mu zuwa gare shi (watau Tauhidi na Musulunci)."
10. Manzanninsu suka ce: "Abin da! Shin akwai shakka game da Allah, Mahaliccin sammai da ƙasa? Yana kiranku (zuwa ga Tauhidi da kuma biyayya ga Allah) domin Ya gafarta muku zunubanku kuma Ya jinkirta muku zuwa ga wani ajali da aka ƙayyade." Suka ce: "Ba ku zama ba face mutane kamar mu! Kuna son ku karkatar da mu daga abin da kakanninmu suka kasance suna bautawa. To, ku zo mana da hujja bayyananniya wato hujja bayyananniya game da abin da kuke faɗa)."
11. Manzanninsu suka ce musu: "Mu ba mu zama ba face mutane kamar ku, amma Allah yana ba da falalarsa ga wanda Yake so daga cikin bayinsa . Ba ya halatta a gare mu mu kawo muku hujja (hujja) sai da izinin Allah. Kuma ga Allah (Kaɗai) muminai sai su dogara."
12. “Kuma don me ba za mu dogara ga Allah ba, alhali kuwa Shi ne Ya shiryar da mu hanyyoyinmu? Kuma lalle ne mu, haƙiƙa, za mu yi haƙuri ga abin da za ka yi mana, kuma ga Allah sai waɗanda suka dogara su dogara.”
13. Kuma waɗanda suka kafirta suka ce wa Manzanninsu, "Lalle ne, za mu fitar da ku daga ƙasarmu, ko kuwa ku koma addininmu." Sai Ubangijinsu ya yi musu wahayi zuwa gare shi, "Lalle ne, za mu halakar da Zalimun (mushrikai, kafirai da azzalumai).
14. “Kuma lalle ne, Muna madawwama a cikin kasa a bayansu. Wancan yana ga wanda ya ji tsõron tsayuwa gare Ni (Rãnar ¡iyãma ko kuma ya ji tsõron azãbaTa) kuma ya ji tsõron tsõroNa."
15. Sai (Manzanni) suka nħmi taimako da taimako (daga Ubangijinsu), kuma dukan wani mai taurin kai, mai girman kai (wanda ya ki yin imani da kadaita Allah), an halakar da shi.
16. A gabansa (kowane mai taurin kai, mai girman kai) akwai Jahannama, kuma a shayar da shi wani ruwan zafi mai kauri.
17. Zai shanye ta ba da son rai ba, kuma zai yi wuya ya shanye ta a cikin makogwaronsa, kuma mutuwa za ta je masa daga kowane bangare, amma ba zai mutu ba, kuma a gabansa akwai azaba mai girma.
18. Misãlin waɗanda suka kafirta da Ubangijinsu, shi ne, ayyukansu kamar toka ne, iska tana kadawa a cikinta, a cikin yini mai hadari, ba za su iya samun kome daga abin da suka sana'anta ba. Waccan ita ce ɓata mai nĩsa (daga tafarki madaidaici).
19. Shin, ba ka gani ba, lalle ne Allah Ya halitta sammai da ƙasa da gaskiya? Idan Ya so, zai tafiyar da ku, kuma Ya zo da wata halitta sãbuwa.
20. Kuma wancan bai zama mai tsanani ba ga Allah (wato mai sauki ga Allah).
21. Kuma suka bayyana ga Allah gabã ɗaya, sa'an nan raunana suka ce wa waɗanda suka yi girman kai, "Lalle ne mũ, mun kasance bĩ ku. shin za ku iya wadatar mana da kome daga azabar Allah?" Za su ce: "Da Allah Ya shiryar da mu, da mun shiryar da ku. Babu wani bambanci a gare mu (yanzu) ko mun yi fushi, ko mun yi haƙuri (waɗannan azaba) da haƙuri, babu mafaka a gare mu.
22. Kuma Shaidan ( Shaidan ) zai ce idan an gama yanke hukunci: "Hakika, Allah ya yi muku alƙawarin alkawari na gaskiya. Kuma ni ma na yi muku alƙawari, amma na ci amanarku. Ba ni da wani iko a kanku sai dai na kira ku, don haka kuka amsa mini. Don haka kada ku zarge ni, amma ku zarge kanku. Ba zan iya taimaka muku ba, kuma ba za ku iya taimaka mini ba. Ina musanta abin da kuka aikata a baya na haɗa ni (Shaidan) a matsayin abokin tarayya da Allah (ta hanyar yi mini biyayya a rayuwar duniya). Hakika, akwai azaba mai raɗaɗi ga Zalimun (mushrikai da azzalumai, da sauransu)."
23. Kuma waɗanda suka yi imani (da kadaita Allah da Manzanninsa da duk abin da suka zo da shi) kuma suka aikata ayyukan alheri, za a shigar da su gidajen Aljanna waɗanda koguna ke gudana a ƙarƙashinsu, su zauna a cikinsu har abada (watau a cikin Aljanna), da izinin Ubangijinsu. Gaisuwarsu a cikinta ita ce: Salama (aminci!).
24. Shin, ba ka gani ba, yadda Allah Ya buga wani misãli? – Kalma mai kyau kamar bishiya mai kyau, tushenta ya kafu, kuma rassanta (yana kai) zuwa sama (wato tsayi sosai).
25. Yana bayar da 'ya'yan itacensa a kowane lokaci, da iznin Ubangijinta, kuma Allah Ya buga misalai ga mutane, tsammaninsu, za su yi tunãni.
26. Kuma misãlin kalmar mummuna, kamar misãlin itãciya ce, wadda aka tumɓuke daga saman ƙasa, bã ta da natsuwa.
27. Allah zai tabbatar da wadanda suka yi imani, da kalmar nan tabbatacciya a cikin duniya (wato za su ci gaba da bauta wa Allah Shi kadai, kuma ba wani ba), kuma a cikin Lahira. Kuma Allah Yanã ɓatar da waɗanda suka kasance azzalumai, kuma Allah Yanã aikata abin da Yake so.
28. Shin ba ka ga waɗanda suka canza Ni'imar Allah zuwa kafirci ba (ta hanyar musanta Annabi Muhammadu da Saƙonsa na Musulunci ), kuma suka sa mutanensu su zauna a gidan halaka?
29. Jahannama, sunã ƙõnuwa a cikinta, kuma tir da ta zama mazauninta.
30. Kuma suka sanya wa Allah kishiyoyi, domin su batar da (mutane) daga tafarkinSa. Ka ce: "Ku ji dãɗi (taƙaicen rayuwarku). To, lalle makomarku ita ce Wuta.
31. Ka ce wa Ibadi waɗanda suka yi ĩmãni, su tsai da salla, kuma su ciyar daga abin da Muka azurta su da shi, a asirce da bayyane. A gabãnin zuwan wani yini, bãbu ciniki a cikinsa, kuma bãbu abõka.
Allah ne Wanda Ya halitta sammai da ƙasa, kuma Ya saukar da ruwa daga sama, sa'an nan Ya fitar da 'ya'yan itãcen marmari game da shi dõminku. Kuma Ya sanya jirgi su yi muku hidima, dõmin su yi tafiya a cikin tẽku da umurninSa. Kuma Ya sanya kõguna su zama masu hidima a gare ku.
33. Kuma Ya sanya rãnã da watã, su zama mãsu hidima a gare ku. Kuma Ya sanya dare da yini su zama masu hidima a gare ku.
34. Kuma Ya ba ku duk abin da kuka roƙa, kuma idan kun ƙididdige ni'imomin Allah, ba za ku iya ƙididdige su ba. Hakika! Mutum hakika mai zalunci ne ƙwarai, - kafiri (mai yawan butulci, yana musanta ni'imomin Allah ta hanyar kafirci, da kuma bauta wa wanin Allah, da kuma saba wa Allah da Annabi Muhammadu).
35. Kuma a lõkacin da Ibrãhĩm ya ce: "Yã Ubangijina! Ka sanya wannan gari (Makkah) zaman lafiya da aminci, kuma ka nisanta ni da ɗiyana daga bautar gumaka.
36. “Ya Ubangijina! Lalle ne sun ɓatar da mãsu yawa daga mutãne. Kuma wanda ya bĩ ni, to, lalle shi, daga gare ni yake. Kuma wanda ya sãɓã mini, to, lalle ne Kai, haƙĩƙa, Mai gãfara ne, Mai jin ƙai.
37. “Ya Ubangijinmu! Na sanya wasu daga cikin zuriyata su zauna a wani kwari da ba a nomawa a wajen dakinKa mai alfarma (dakin Ka’aba a Makkah); domin ya Ubangijinmu, domin su tsayar da Sallah, don haka ka cika wasu zukata daga cikin mutane da soyayya a gare su, kuma (Ya Allah) Ka azurta su da 'ya'yan itace, tsammaninsu za su gode.
38. “Ya Ubangijinmu! Lalle ne Kai, Kanã sanin abin da muke ɓõyẽwa da abin da muke bayyanãwa. Babu wani abu a cikin kasa ko a sama da yake boye ga Allah.
39. “Dukkan yabo da godiya sun tabbata ga Allah, Wanda Ya ba ni a cikin tsufa Isma’il (Isma’il) da Ishaku (Ishak). Lalle ne! Lalle Ubangijina Mai ji ne ga kira.
40. “Ya Ubangijina! Ka sanya ni mai tsayar da Sallah, kuma daga zuriyata, Ya Ubangijinmu! Kuma ka karɓi kirana.
41. “Ya Ubangijinmu! Ka gafarta mini, ni da mahaifana, da muminai, a rãnar da hisabi yake tsayuwa."
42. Kada ka yi zaton Allah bai zama Mai gafala ba daga abin da azzalumai suke aikatawa, kuma amma Yana jinkirta musu har zuwa wani yini da gannai suke yin firgita.
43. (Za su kasance) suna gaggawa gaba da wuyoyinsu a miƙe, kawunansu a ɗaga sama (zuwa sama), kallonsu ba ya komawa gare su kuma zukatansu a buɗe (daga tunani saboda tsananin tsoro).
44. Kuma ka yi gargaɗi ga mutãne a rãnar da azãba ke je musu. Sai azzalumai su ce: "Ya Ubangijinmu! Ka yi mana jinkiri kadan, sai mu amsa kiranka, kuma mu bi Manzanni.” (A ce): "Kuma dã ba ku yi rantsuwa a gabãni ba, cẽwa bã zã ku fita ba (dũniya zuwa Lãhira).
45. “Kuma kuka zauna a cikin gidajen mutanen da suka zalunci kansu, kuma ya bayyana a gare ku yadda Muka aikata game da su. Kuma Muka buga muku misãlai."
46. Lalle ne, hakika, sun kulla makircinsu, kuma makircinsu ya kasance a wurin Allah, alhali kuwa makircinsu ya kasance mai girma, ba ya zama mai tafiyar da duwatsu daga wurarensu. ba shi da mahimmanci) [Tafsir Ibn Kathir, Vol. 2, shafi na 597]. [Wasu masu tawili sun ce dangane da wannan ayar, Maguzawan Quraishawa sun kulla makirci ga Annabi Muhammad don su kashe shi amma suka kasa aiwatar da makircinsu da suka kulla].
47. Sabõda haka kada ka yi zaton Allah Mai sãɓa wa wa'adinSa ne ga ManzanninSa. Lalle ne Allah Yã kasance Mabuwãyi, Ma'abũcin azãbar rãmuwa.
48. Rãnar da ake musanya ƙasã zuwa wata ƙasa dabam, kuma sammai suke, kuma (dukansu) suke bayyana ga Allah Makaɗaici, Maɗaukaki.
49. Kuma kanã ganin mãsu laifi, a rãnar nan, ana ɗaure su a cikin ƙuƙumma. [Muqarranun a cikin sarƙoƙi; ma’ana:- da hannaye da kafafuwansu daure da sarka a wuyansu.
50. Tufafinsu na farar wutã ne, kuma wuta ta rufe fuskõkinsu.
51. Domin Allah Ya saka wa kowane mutum da abin da ya tsirfanta. Lalle ne Allah Mai gaugãwar sakamako ne.
52. Wancan (Alƙur'ãni) ambato ne ga mutãne (da hujja bayyananne a kansu), kuma dõmin a yi musu gargaɗi da shi, kuma dõmin su sani cẽwa, Shi ne Abin bautawa Makaɗaici. Bãbu abin bautãwa fãce Allah, kuma dõmin ma'abuta hankula su yi tunãni.
Komawa zuwa shafukan Surah na Alqur'ani , Musulunci , ko Alqur'ani
