Suratul Isra’i (Babi na 17) daga Alqur’ani – Fassarar Turancin Larabci

Asalin Bayani da Hujjoji akan Surah Al-Isra’

• Surah (Babi) Lamba: 17
• Adadin Ayoyin: 111
• Ma'anar Turanci: Tafiya ta Dare

Surah Al-Isra' (Tafiya ta dare) Fassarar Larabci da Turanci

1. Tsarki ya tabbata ga Allah ( Allah ) [a kan dukkan abin da suke yi masa shirka da shi] [Tafsir Qurtubi, Juzu'i na 10, Shafi na 204] Wanda ya ɗauki bawansa (Muhammad) zuwa tafiya da dare daga Masallacin Harami (a Makka) zuwa masallaci mafi nisa (a Urushalima ), unguwar da muka yi wa albarka, domin mu nuna masa (Muhammad) daga ayoyinmu (hujjoji, shaidu, darussa, da ayoyi, da sauransu). Hakika, Shi ne Mai ji, Mai gani.

2. Kuma Muka bai wa Musa littafi, kuma Muka sanya shi shiriya ga Banĩ Isrã'ĩla, (Muka ce): "Kada ku riƙi wani wakĩli, waninNa."

---

---

---

3. “Ya zuriyar wadanda Muka dauke (a cikin jirgi) tare da Nuhu! Lalle shĩ, yã kasance bãwa mai gõdiya."

4. Kuma Muka hukunta ga Banĩ Isrã'ĩla a cikin Littãfi, cẽwa lalle ne ku, kuna yin ɓarna a cikin ƙasa sau biyu, kuma ku kasance azzalumai, mãsu girman kai.

5. To, a lokacin da wa'adin na farkonsu ya je, Muka aika wasu bayinMu, a kanku, masu yaki mai tsanani. Sun shiga lungun da ke cikin gidajenku. Kuma ya kasance wa'adi (cikakken) cikakku.

6. Sa'an nan kuma Muka sake ba ka nasara a kansu. Kuma Muka taimake ku da dũkiya da ɗiya kuma Muka ƙãra ku a kan mutãne.

7. (Kuma Muka ce): "Idan kun kyautata, to, kun kyautata wa kanku, kuma idan kun munana (ku aikata) a kan kanku." Sa'an nan a lõkacin da wa'adi na biyu ya zo, (Mun yi wa maƙiyanku izinin) su sanya fuskõkinku baƙin ciki, kuma su shiga Masallaci (Alƙur'ãni) kamar yadda suka shige shi a gabãni, kuma su halakar da abin da yake a hannunsu, halakarwa.

8. [Kuma muka ce a cikin Attaura (Attaura)]: “Wataƙila Ubangijinku Ya yi muku rahama, amma idan kun koma (zuwa ga zunubai ), za mu koma (zuwa ga azabarmu). Kuma Mun sanya Jahannama kurkuku ga kafirai.”

9. Lalle ne, wannan Alkur'ani yana shiryarwa zuwa ga mafi adalci, kuma yana yin bushara ga muminai (da kadaita Allah da ManzonSa, Muhammadu, da sauransu). Waɗanda suke aikata ayyukan ƙwarai, dõmin su kasance da wani sakamako mai girma (Aljanna).

10. Kuma lalle ne wadanda ba su yi imani da Lahira ba (wato sun kafirta cewa za a saka musu da abin da suka aikata a cikin duniya, mai kyau ko mummuna da dai sauransu), Mun yi musu tattalin azaba mai raɗadi.

11. Kuma mutum yana kiran (Allah) da mummuna kamar yadda yake kiran (Allah) da alheri, kuma mutum ya kasance mai gaugawa [wato idan ya yi fushi da wani, sai ya kira (ya ce): “Ya Allah! Ka tsine masa da sauransu”. kuma kada mutum ya yi, sai dai a yi hakuri].

12. Kuma Muka sanya dare da yini ayoyi biyu. Sa'an nan kuma Muka sanya alamar dare, kuma Muka sanya ãyõyin yini mai haske, dõmin ku nẽmi falala daga Ubangijinku, kuma dõmin ku san ƙidãyar shẽkaru da lissãfi. Kuma Muka bayyana kome daki-daki, da rarrabẽwa.

13. Kuma kowane mutum Mun lazimta masa ayyukansa a cikin wuyansa, kuma a Ranar Kiyama, za Mu fito masa da wani littafi, wanda zai samu a bude yake.

14. (A ce masa): “Ka karanta littafinka. Kun isa zama mai hisabi akanku a yau”.

15. Wanda ya yi daidai, to, ya yi daidai ne domin kansa kawai. Kuma wanda ya ɓace, to, ya ɓace ne a kan kansa. Babu wanda ke da nauyi da zai iya ɗaukar nauyin wani. Kuma ba Mu zama masu yin azaba ba sai Mun aiko wani Manzo.

16. Kuma idan Muka yi nufin Mu halakar da wata alƙarya, sai Muka yi wa'azi tabbatacce ga waɗanda suke daga gare su (ko Mu ƙãra wa waɗanda suke daga cikinta). aka ba da kyawawan abubuwan wannan rayuwa. Sa'an nan kuma suka yi zãlunci a cikinta, sabõda haka maganar (azaba) ta wajaba a kansa (su). Sa'an nan Muka halaka ta, halakarwa.

17. Kuma da yawa Muka halakar da al'ummomi a bayan Nuhu. Kuma Ubangijinka Ya isa Ya zama Masani, Mai gani ga zunubban bayinSa.

Danna nan don saukar da littafin: Alqur'ani mai ban mamaki

18. Wanda ya yi nufin gaugawa, Muna ba shi abin da Muka so ga wanda Muke so. Sa'an nan kuma Muka sanya masa Jahannama, sai ya ƙõne a cikinta yanã wulãkantãwa, abin ƙaryatãwa.

19. Kuma wanda ya kasance yana nufin Lahira, kuma ya yi jihãdi a kanta, da aikin da ya wajaba a kansa, alhali kuwa yana mai imani, to, waɗannan su ne waɗanda suke yin aikinsu. za a yi godiya, godiya da lada (wallahi).

20. Ga kowannensu da abin da Muka ba shi daga ni'imar Ubangijinka. Kuma ni'imar Ubangijinka ba ta zama abin haramtawa.

21. Ka dũba yadda Muka fifita sãshenmu a kan sãshe (a dũniya) kuma lalle Lãhira ce mafi girma da darajõji, kuma mafi girman fĩfĩtãwa.

22. Kada ka sanya wani abin bautãwa tãre da Allah, (Ya mutum). (Wannan ayar tana magana ne ga Annabi Muhammadu , amma abin da ke tattare da ita gabaɗaya ce ga dukkan bil adama), ko kuma ku zauna kuna tsinewa, barrantacce (a cikin wutar Jahannama).

23. Kuma Ubangijinka Ya hukunta kada ku bauta wa kowa face Shi. Kuma ku kasance masu takawa ga iyayenku. To, idan ɗayansu ya kai ga tsufa a cikin rãyukanku, kõ kuwa dukansu biyu, to, kada ku ce musu wata kalma ta wulãkanci, kuma kada ku yi tsawa a kansu, kuma ku yi musu magana a cikin magana ta gaskiya.

24. Kuma ka sassauta musu fikafikan tawali’u da rahama, kuma ka ce: “Ya Ubangiji! Ka yi musu rahama kamar yadda suka rene ni tun ina karama.”

25. Ubangijinku ne Mafi sani ga abin da yake a cikin rãyukanku. Idan kun kasance sãlihai, to, lalle Shĩ Yã kasance Mai gãfara ga waɗanda suke tũba zuwa gare Shi, kuma a kan tũba.

26. Kuma ka bai wa ma'abocin zumunta hakkinsa, da miskinai da matafiyi. Kuma kada ku ciyar da almubazzaranci. [Tafsir. At-Tabari, Vol. 10, Shafi na 158 (Aya ta 9: 60)].

27. Lalle ne, masu cin hanci da rashawa 'yan'uwan Shaidan ne , kuma Shaidan ya kasance mai yawan kafirta Ubangijinsa.

28. Kuma idan ka kau da kai daga barinsu ( 'yan'uwa da miskinai da ɗan hanya da waɗanda Muka umurce ka da su bãyar da haƙƙinsu, sa'an nan idan ba ka da kuɗi a lõkacin da suka nẽme ka, ) Suna jiran wata rahama daga Ubangijinku, wadda kuke fata da ita, to, ku gaya musu magana mai laushi (wato Allah Ya ba ni, kuma in ba ku).

29. Kuma kada hannunka a daure a wuyanka, kuma kada ka shimfiɗa shi zuwa ga iyakarsa, har ka zama abin zargi, kuma a cikin talauci mai tsanani.

30. Lalle ne Ubangijinka Yanã shimfiɗa arziki ga wanda Yake so, kuma Yanã ƙuntatãwa (ga wanda Yake so). Lalle Shĩ Yã kasance Masani, Mai gani ga bãyinSa.

31. Kuma kada ku kashe ɗiyanku, dõmin tsõron talauci. Mu ne Muke azurta su da ku. Lalle ne kashe su zunubi ne mai girma.

32. Kuma kada ku kusanci jima'i ga haram. Lallai ita Fahishah ce [wato. duk abin da ya ketare haddi ( zunubi mai girma ) , da muguwar hanya (da take kai mutum wuta sai dai idan Allah Ya gafarta masa).

33. Kuma kada ku kashe wanda Allah Ya haramta, face da hakki. Kuma wanda aka kashe (da gangan da kiyayya da zalunci ba bisa ga kuskure ba) Mun bai wa magajinsa ikon [(domin neman Qisas, a hukunce-hukunce, ko ya gafartawa, ko ya karvi Diya). ba ya ƙetare iyaka a cikin sha'anin kashe rai (wato kada ya yi kisa sai wanda ya yi kisa kawai) Lallai shi abin taimako ne (da shari'ar Musulunci).

34. Kuma kada ku kusanci dũkiyar marãya face ku kyautata ta, har ya kai ga ƙarfinsa. Kuma ku cika (kowane) alkawari. Lalle ne! alkawari, za a tambaye shi.

35. Kuma ku cika mudu idan kun yi awo, kuma ku auna nauyi da sikeli madaidaici. Wancan ne mai kyau (m) kuma mafi alhẽri a karshen.

36. Kuma kada ka bi (ya kai mutum, kada ka faɗi, ko kada ka yi ko ka shaida, da sauransu) abin da ba ka da sani a kansa (misali mutum yana cewa: "Na gani," alhali kuwa bai gani ba, ko kuma "Na ji," alhali kuwa bai ji ba). Hakika! Ji, da gani, da zuciya , kowanne daga cikinsu za a tambaye ka (daga Allah).

37. Kuma kada ku yi tafiya a cikin ƙasa da girman kai da girman kai. Lalle ne kai, ba za ka iya tsagewa ba, kuma ba za ka iya shiga cikin ƙasa ba, kuma ba za ka kai ga wani tsayin daka kamar duwatsu ba.

38. Dukan abubuwan da suka munana daga waɗannan (abubuwan da aka ambata) abin ƙi ne ga Ubangijinka.

39. Wannan (wani ɓangare ne) na Al-Hikmah ( hikima , kyawawan ɗabi'u da ɗabi'u masu girma, da sauransu) wanda Ubangijinka Ya yi wahayi zuwa gare ka (Ya Muhammadu). Kuma kada ka sanya wani allah (wani) tare da Allah har a jefa ka cikin Jahannama, kana abin zargi da ƙiyayya, (daga rahamar Allah).

40. Shin fa, Ubangijinku (XNUMX) Ya fĩfĩta muku ɗiya maza, kuma Ya riƙi ´ya´ya mãta daga malã'iku? Lalle ne! Lalle ne ku kuna faɗar magana mai muni.

41. Kuma lalle ne, hakika, Mun bayyana a cikin wannan Alkur’ani, domin su (kafirai) su yi tunani, kuma ba ya kara musu kome face gudu.

42. Ka ce: "Dã da waɗansu abũbuwan bautãwa tãre da Shi, kamar yadda suke riya, lalle dã sun nẽmi wata hanya zuwa ga Ubangijin Al'arshi. YardarSa da kusanci gare Shi).

43. Tsarki ya tabbata a gare Shi. Daga ‘Uluwan Kabira (babban karya) da suke cewa! (watau karyar da aka yi cewa, akwai abubuwan bautawa tare da Allah, amma Shi ne Allah, Makadaici, Mawadaci, wanda dukkan halittu suke bukata, bai haifa ba, kuma ba a haife shi ba, kuma babu wani mai kwatankwacinsa da shi. ).

44. Sammai bakwai da ƙasa da abin da ke a cikinsu suna yi Masa tasbĩhi, kuma babu wani abu face suna tasbĩhi game da gõde Masa. Kuma amma ba ku hankalta da tasbĩhi. Lalle Shĩ Yã kasance Mai haƙuri, Mai gãfara.

45. Kuma idan ka karanta Alƙur'ãni, sai Mu sanya a tsakãninka da tsakãnin waɗanda bã su yin ĩmãni da Lãhira, wani shãmaki, wanda bai iya gani ba.

46. ​​Kuma Muka sanya rufi a kan zukatansu, domin kada su fahimce shi (Alkur’ani), kuma a cikin kunnuwansu akwai wani nauyi. Kuma idan kun ambaci Ubangijinku Shi kaɗai a cikin Alƙur'ãni, sai su jũya bãya, sunã gudu a cikin ƙiyayya.

47. Mu ne Mafi sani ga abin da suke ji, a lokacin da suke sauraren ka. Kuma a lõkacin da suka yi gãnãwa, sai gã azzãlumai sunã cẽwa: "Bã ka biyar kõwa fãce azzãlumai."

48. Dubi irin misalan da suka gabatar muku. Sabõda haka suka ɓace, kuma bã zã su sãmu hanya ba.

49. Kuma suka ce: "Shin idan mun kasance ƙasũsuwa da ɓaɓɓake, shin, lalle ne mu waɗanda ake tãyarwa ne a cikin wata halitta sãbuwa?"

50. Ka ce: "Ku kasance duwãtsu kõ kuwa baƙin ƙarfe."

51. "Ko kuwa wani halitta wanda yake shi ne mafi girma a cikin ƙirãzanku." To, su ce: "Wãne ne yake mayar da mu?" Ka ce: "Wanda Ya halitta ku a gabãni." To, zã su girgiza kawunansu zuwa gare ka, kuma su ce: "Yaushe ne wancan?" Ka ce: "Akwai tsammãninsa ya kasance kusa!"

52. Rãnar da Yake kiran ku, sa'an nan ku karɓa (Kirãnsa) da gõde Masa, kuma kuna zaton ba ku zauna ba fãce kaɗan.

53. Kuma ka ce wa bayiNa (wato muminai na tauhidi) su faxi waccan magana mafi kyau. (Saboda) Shaiɗan, lalle ne, Yanã sãɓã wa jũna a tsakãninsu. Lalle ne Shaiɗan, ga mutum, maƙiyi ne bayyananne.

54. Ubangijinku ne Mafi sani game da ku, idan Ya so, zai yi muku rahama, ko kuwa idan Ya so, zai azabta ku. Kuma ba Mu aike ka kanã wakĩli a kansu ba.

55. Kuma Ubangijinka ne Mafi sani ga wanda ke a cikin sammai da ƙasa. Kuma lalle ne, haƙiƙa, Mun fĩfĩta sãshen Annabãwa a kan sãshe, kuma Mun bai wa Dãwũda zabura.

56. Ka ce: "Ku kirãyi waɗanda kuke riya, baicinSa, ku riya." Bã su ikon tafiyar da cũta daga gare ku, kuma bã su mallakar wata cũta daga gare ku zuwa ga wani mutum."

57. Waɗanda suke kira [kamar 'Yesa (Yesa) - ɗan Maryam (Maryam), 'Uzair (Ezra), mala'ika, da sauransu] suna neman hanyar isa ga Ubangijinsu (Allah), game da wanne daga cikinsu ya fi kusa kuma suna ['Yesa (Yesa), 'Uzair (Ezra), mala'iku, da sauransu] suna fatan rahamarSa kuma suna tsoron azabarSa. Hakika, azabar Ubangijinka abin tsoro ne! (Karanta Suratul Maryam a nan)

58. Kuma bãbu wata alƙarya face Mu halaka ta a gabãnin Rãnar ¡iyãma, kõ kuwa Mu yi mata azabta, azãba mai tsanani. Wancan ne a rubuce a cikin Littãfi.

59. Kuma babu abin da ya hana Mu, Mu aika da ayoyi face cewa mutanen farko sun karyata su. Kuma Muka aika rãƙumar zuwa ga Samũdãwa, dõmin ãyã bayyananna, sai suka zãlunce ta. Kuma ba Mu aika da ãyõyi ba, fãce dõmin gargaɗi, kuma Mu firgita su.

60. Kuma (ka tuna) a lokacin da Muka gaya maka cewa: "Lalle ne Ubangijinka Ya kewaye mutane (watau suna cikin RikodinSa)." Kuma ba Mu sanya abin da Muka nuna maka (Ya Muhammadu a matsayin shaida ta gaske ba kamar mafarki a daren Al-Isra'i) ba face jarabawa ga mutane, haka nan kuma itaciyar da aka la'anta (Zaqqum, da aka ambata) a cikin Alƙur'ani. Muna gargaɗi da tsoratar da su amma ba ya ƙara musu komai sai babban kafirci , zalunci da rashin biyayya ga Allah.

61. Kuma a lokacin da Muka ce wa malã'iku: "Ku yi sujada ga Ãdam." Sai suka yi sujada banda Iblis (shaidan). Ya ce: "Shin, zan yi sujada ga wanda Ka halitta daga lãka?"

62. Ya ce: "Ka gani? Wannan wanda Ka fifita shi a sama da ni, idan Ka yi mini jinkiri (rayar da ni) zuwa Ranar Kiyama, to, lalle ne zan kama, kuma in batar da zuriyarsa (ta hanyar batar da su) face kadan.”

63. (Allah) Ya ce: “Ka tafi, kuma wanda ya bi ka daga gare su, to! Jahannama ta kasance sakamakonku madaidaici.

64. “Kuma Istafziz (ma’ana: ka yaudare su a hankali) wadanda za ka iya a cikinsu da muryarka (wato wakoki da kade- kade da wani kira zuwa ga Allah), ka yi musu farmaki tare da dawakanku da sojojinku, ku yi tarayya da juna. tare da su dukiyoyi da ’ya’ya (ta hanyar jarabce su da neman kudi ta hanyar haramtacciyar riba da sauransu, ko ta hanyar haram, da sauransu), da yi musu alkawari”. Kuma Shaiɗan bai yi musu alkawari ba face yaudara.

65. "Lalle ne! Bayina (wato muminai na tauhidi na gaskiya), ba ku da wani iko a kansu. Kuma Ubangijinka Ya isa Ya zama wakĩli."

66. Ubangijinku ne Wanda Ya yi tafiyar da jirgi dominku a cikin teku, tsammaninku, kuna nema daga falalarSa. Hakika! Shĩ ne Mafi rahamar ku.

67. Kuma idan wata cũta ta shãfe ku a cikin tħku, abin da kuke kira, waninSa, ya ɓace muku, fãce Shi. Sa'an nan idan Ya tsirar da ku zuwa ga tudu, sai ku jũya (ga barinsa). Kuma mutum ya kasance mai yawan butulci.

68. Shin fa, kun amince cewa Ya shayar da ku wani yanki na kasa, ko kuwa Ya aika da ruwa mai tsanani a kanku? Sa'an nan kuma bã zã ka sãmi wani wakili ba, wanda zai tsare ka daga azãba.

69. Ko kun amince kada Ya mayar da ku a cikin teku a karo na biyu, sa'an nan Ya aika wata iskar iska a kanku, sa'an nan ta nutsar da ku, saboda kafircinku, sa'an nan ba za ku sami wani mai daukar fansa ba a cikinta, a kanMu?

70. Kuma lalle ne, hakika, Mun girmama ’ya’yan Adam, kuma Muka dauke su a cikin tudu da ruwa, kuma Muka azurta su da At-Taiyiba, kuma Muka fifita su a kan masu yawa daga wadanda Muka halitta da su. alama fifiko.

71. Rãnar da Muke tãra mutãne gabã ɗaya, da limaminsu. , Injila (Linjila), da sauransu]. To, wanda aka bai wa littãfinsa da dãmansa, to, waɗannan zã su karanta ãyõyinsu, kuma bã zã a zãlunce su da kõme ba.

72. Kuma wanda ya kasance makãho a cikin dũniya (watau bai ga ãyõyin Allah ba, kuma bã ya ĩmãni da Shi), a cikin Lãhira ya kasance makãho, kuma mafi ɓata ga hanya.

73. Lalle ne, sun yi kusa su fitine ka daga abin da Muka saukar zuwa gare ka, dõmin ka ƙirƙira waninSa a kanMu, sa'an nan kuma lalle ne, dã sun riƙe ka abõkan tãrayya.

74. Kuma da ba Mu tabbatar da kai ba, da ka yi kusa ka karkata zuwa gare su kadan.

75. A lokacin, da Mun ɗanɗana maka ninki biyu (na azaba) a rayuwar duniya da ninki biyu (na azaba) bayan mutuwa. Kuma ba za ka sami wanda zai taimake ka ba a kan Mu.

76. Kuma lalle ne, sun yi kusa su firgita ku, har su fitar da ku daga ƙasa. Kuma a lõkacin, dã ba su zauna a bãyanku ba, fãce kaɗan.

77. Sunnarmu ce ga Manzannin da Muka aika a gabaninka, kuma ba za ka sami musanyawa ba ga SunnarMu.

78. Yi Sallah (Iqamat-as-Salat) daga tsakiyar rana har zuwa duhun dare (watau sallar Zuhr, 'Asr, Maghrib, da 'Isha' ) , kuma ka karanta Alƙur'ani a farkon alfijir (watau sallar asuba). Hakika, karatun Alƙur'ani a farkon alfijir koyaushe ana halarta (mala'iku ne ke kula da mutane na rana da dare).

79. Kuma a wasu lokutan dare (kuma) ka yi Sallah (sallah) da ita (watau karanta Alqur'ani a cikin sallah), a matsayin ƙarin addu'a (sallar Tahajjud ta zaɓi Nawafil) a gare ka (Ya Muhammadu). Wataƙila Ubangijinka zai ɗaga ka zuwa Maqaman Mahmuda (wurin yabo da ɗaukaka, wato mafi girman daraja a Aljanna!).

80. Kuma ka ce: "Ya Ubangijina! Bari shigana (garin Madina) ya yi kyau, haka nan mafitata (daga birnin Makka) ya yi kyau. Kuma Ka bã ni wani dalĩli daga gare Ka, dõmin Ya taimake ni.

81. Kuma ka ce: "Gaskiya (watau Tauhidi na Musulunci ko wannan Alƙur'ani ko Jihadi a kan Mushrikai) ta zo kuma Batil (ƙarya, watau Shaiɗan ko shirka , da sauransu) ta ɓace. Hakika! Batil zai ɓace har abada."

82. Kuma Mun saukar daga Alƙur'ani abin da yake waraka da rahama ga waɗanda suka yi imani (da Tauhidi da aiki da shi), kuma yana ƙara wa mushirikai da azzalumai komai sai asara.

83. Kuma idan Muka yi ni'ima ga mutum (kafiri), sai ya bijire, kuma ya yi girman kai, daga hanya madaidaiciya. Kuma idan sharri ya shãfe shi, sai ya kasance mai yanke kauna.

84. Ka ce: “Kowane mutum yana aikatawa da Shakilathi (watau hanyarsa ko addininsa ko nufinsa, da sauransu), kuma Ubangijinka ne Mafi sani ga wanda tafarkinsa (addininsa) yake daidai. ”

85. Kuma suna tambayar ka daga Rũhi. Ka ce: "Ruh (Rũhi): Yana daga cikin abũbuwa, abin da saninsu yake a wurin Ubangijina. Kuma daga ilmi ba a bã ku ba fãce kaɗan."

86. Kuma da Mun so, da Mun tafi da abin da Muka yi wahayi zuwa gare ka (wato wannan Alkur’ani). Sa'an nan kuma bã zã ka sãmi majiɓinci a gare ku ba a kanMu, a cikin wancan.

87. Sai don wata rahama daga Ubangijinka. Lalle ne! falalarSa a gare ka, ta kasance mai girma.

88. Ka ce: "Da mutane da aljannu sun hadu a kan su zo da misalin wannan Alkur'ani, ba za su zo da kwatankwacinsa ba, ko da sun taimaki juna."

89. Kuma lalle ne, haƙĩƙa, Mun bayyana wa mutãne, a cikin wannan Alƙur'ãni, daga kõwane misãli, kuma amma mafi yawan mutãne sun ƙi, fãce kãfirci.

90. Kuma suka ce: "Bã zã mu yi ĩmãni sabõda kai ba, sai ka ɓuɓɓugar da wani marmaro daga ƙasa a kanmu."

91. "Ko kuwa kuna da wata gona ta dabino da inabi, kuma ku fitar da ƙoramu na ɓuɓɓuga daga cikinsu.

92. "Kõ kuwa ka jħfa sama a kanmu gunduwa-gunduwa, kamar yadda ka riya, ko kuwa ka zo da Allah da malã'iku, gabã ɗaya."

93. "Kõ kuwa kuna da wani gida na kayan ƙawa (kamar azurfa da zinariya tsantsa da dai sauransu), ko kuwa ku tãka zuwa ga sama, sa'an nan kuma ba za mu yi ĩmãni ba ga hawanku, sai kã saukar da wani littãfi a kanmu. za mu yi karatu." Ka ce: "Tsarki ya tabbata ga Ubangijina (Allah) daga abin da suke yi na shirki da Shi." Ni wani abu ne face mutum, aiko Manzo?”

94. Kuma babu abin da ya hana mutane yin imani a lokacin da shiriya ta je musu, face sun ce: "Shin, Allah Ya aiko wani mutum ya zama ManzonSa?"

95. Ka ce: "Dã lalle ne, dã akwai malã'iku a cikin ƙasa, sunã tafiya a cikin aminci da aminci, dã Mun sassaukar da malã'ika daga sama a kansu, yanã Manzo."

96. Ka ce: "Allah Ya isa Ya zama shaida a tsakanina da tsakaninku. Lalle ne! Shi ne Masani, Mai gani ga bayinsa”.

Danna nan don saukar da littafin: Alqur'ani mai ban mamaki

97. Kuma wanda Allah Ya shiryar, to, an shiryuwa. Kuma wanda Ya ɓatar sabõda su, bã zã ka sãmi Auliya ba, baicinSa, kuma Mu tãra su a Rãnar ¡iyãma a kan fuskõkinsu, makãfi, bẽbãye da kurame, matabbatansu. zama Jahannama; Kuma kõ da yaushe ta ƙafe, zã Mu ƙãra musu zafin wuta.

98. Wancan ne sakamakonsu, domin lalle ne su, sun ƙaryata game da ayoyinMu, kuma suka ce: "Shin, idan mun kasance ƙasusuwa da ɓaɓɓake, shin, lalle mu, haƙiƙa, waɗanda ake tayarwa ne a cikin wata halitta sãbuwa? ”

99. Shin, kuma ba su gani ba cħwa lalle ne Allah, Wanda Ya halitta sammai da ƙasa, Mai ĩkon yi ne a kan Ya halitta kwatankwacinsu? Kuma Ya hukunta musu ajali ambatacce, bãbu shakka a cikinsa. Amma azzalumai (mushrikai da azzalumai da sauransu) sun ki (gaskiya sakon tauhidi, kuma ba su karbar komai) face kafirci.

100. Ka ce (ga kafirai): "Da kun mallaki taskar rahamar Ubangijina (dukiya, kuɗi, arziki, da sauransu), to, da kun yi jinkirin (kashewa) saboda tsoron (gaji), kuma mutum yana da rõwa!"

101. Kuma lalle ne, hakika, Mun bai wa Musa ayoyi tara bayyanannu. To, ka tambayi Banĩ Isrã'ĩla a lõkacin da ya je musu, sai Fir'auna ya ce masa: "Ya Mũsã! Ina tsammanin an yi maka sihiri.

102. (Musa) ya ce: "Lalle ne, ka sani ba kowa ba ne ya saukar da wadannan ayoyi face Ubangijin sammai da kasa, suna bayyanannu. Kuma inã zaton ka, haƙĩƙa, yã Fir'auna, halakakku ne."

103. Sai ya yi nufin Ya fitar da su daga ƙasa. Sai Muka nutsar da shi, shi da wanda yake tãre da shi gabã ɗaya.

104. Kuma Muka ce wa Bani Isra’ila daga bayansa: “Ku zauna a cikin kasa, sa’an nan idan wa’adi na karshe da na karshe ya kusanci. Ranar Kiyama ko saukar Almasihu [‘Isa (Yesu), dan Maryam (Maryama) a duniya]. Za mu zo da ku gaba ɗaya, jama'a masu gauraya (daga al'ummai dabam-dabam) [Tafsirin Al-Qurtubi, Vol. 10, shafi na 338]

105. Kuma da gaskiya Muka saukar da shi (wato Alkur’ani), kuma da gaskiya ya sauka. Kuma ba Mu aike ka ba face mai bãyar da bushãra, kuma mai gargaɗi ga waɗanda suka ƙi bin manzancinka. Tauhidi).

106. Kuma (shi) Alƙur'ãni ne, Mun rarraba shi, tsammãninsa, ka karanta shi a kan mutãne, a kan tsakãninsa. Kuma Muka saukar da shi daki-daki. (a cikin shekaru 23).

107. Ka ce musu: "Ku yi imani da shi (Alƙur'ani) ko kuma kada ku yi imani da shi. Lallai ne waɗanda aka bai wa ilimi a gabaninsa (Yahudawa da Kiristoci kamar Abdullah bin Salam da Salman Al-Farisi), idan aka karanta musu shi, sai su faɗi a kan fuskokinsu suna masu sujada.

108. Kuma suka ce: "Tsarki ya tabbata ga Ubangijinmu! Lallai Alkawarin Ubangijinmu dole ne ya cika”.

109. Kuma suka yi kasa a kan fuskõkinsu, suna kũka, kuma yana ƙara musu ƙasƙantar da kai.

110. Ka ce: "Ku kirayi Allah ko ku kirayi Mai rahama, da abin da kuka kiraye shi, kuma a gare Shi ne da mafificin sunaye. Kuma kada ku tsayar da salla, kuma kada ku tãyar da ku, kuma kada ku yi ƙasƙantar da kai, kuma ku bi hanya a tsakãninsu.

111. Kuma ka ce: "Gõdiya ta tabbata ga Allah, Wanda bai riƙi ɗa ba, kuma bai kasance abõkin tãrayya ba a cikin mulkinSa, kuma ba Ya ƙasƙantar da wani mataimaki. ko mataimaki). Kuma ka girmama Shi da daukaka, (Allahu-Akbar (Allah ne Mafi Girma)).

- Ƙarshe

Komawa zuwa shafukan Surah na Alqur'ani ko Alqur'ani