مسائل قلب (مسلمانان) …

در یک مفهوم متافیزیکی، ما از قلب خود به روش های مختلف جالب استفاده می کنیم. ما بر اساس باورها و درک مسائل مختلفی که در قلب خود داریم دوست داریم، متنفریم، اشک می ریزیم، احساس شادی می کنیم و .... به طور کلی، رفتار ما تا حد زیادی توسط دنیایی که در قلب خود می سازیم هدایت می شود. شناخته شده است که بشر برای انجام اعمالی از قهرمانی تا پوچ بودن، تمام تلاش خود را می کند، همه بر اساس ارزشی که شخص برای موضوعات مختلف - افراد و اشیا - در قلب خود قائل است.

بنابراین جای تعجب نیست که خداوند در بیش از ۱۰۰ جای قرآن کریم، در متون مختلف از «قلب» نام می‌برد.

---

---

---

به حدیثی که پیامبر اکرم (ص) فرمودند توجه کنید :

«تکه‌ای از گوشت در بدن است که اگر خوب شود (اصلاح شود) تمام بدن خوب می‌شود، اما اگر خراب شود، تمام بدن خراب می‌شود - و آن قلب است». [بخاری، جلد 1، کتاب 2، شماره 49: بخشی از حدیث به روایت نعمان بن بشیر]

اگر آنچه در قلب خود داریم ما را به عمل سوق می دهد - گاهی اوقات ما را به سمت افراط سوق می دهد - پس عاقلانه است که باورها و دانش درست را به دنیای قلب خود تغذیه کنیم.

بدون دانش صحیح و فهم دینی، نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که سطوح ایمان خود را ارتقا دهیم و بدون ایمان، اخلاصی در اعمال ما وجود نخواهد داشت. ابن قیم می‌گوید: «... اگر اعمال بدون اخلاص مفید بودند، او (خداوند) هرگز منافقان را سرزنش نمی‌کرد.» او همچنین می‌گوید: «خداوند هرگز هیچ عمل نیکی را که با ایمان خالص نشده باشد، نمی‌خرد.» (الفوائد)

بنابراین جای تعجب نیست که ما در مورد دانشی که به دست می آوریم و اینکه چگونه از آن دانش برای ساختن جهان های دل خود استفاده می کنیم، سؤال می شویم.

برای دانلود کتاب آداب علم طلبگی اینجا کلیک کنید

به آیه زیر توجه کنید:

«و از آنچه به آن علم نداری پیروی مکن، که گوش و چشم و دل هر یک از اینان مورد پرسش (خداوند) قرار خواهد گرفت . » [اسراء: ۳۶]

ما می‌دانیم که پایه و اساس فهم دینی ما بر تربیت و تلاش‌های مداوم ما برای کسب دانش بنا شده است. هرچه پایه ضعیف‌تر باشد، زندگی اسلامی دشوارتر می‌شود . همچنین باعث می‌شود که نگرشی بی‌خیال در قلب‌های ما ریشه بدواند و ما را نسبت به اولویت‌هایمان غافل‌تر کند. از یکی از سلف پارسا و دانشمند، عطاء السلیمی، در مورد ترس از خدا و نگرانی‌هایش پرسیده شد و او گفت: «... مرگ نزدیک است، قبر خانه من است، در روز قیامت من ایستاده‌ام و راه من از روی پلی بر روی جهنم است و نمی‌دانم چه اتفاقی برایم خواهد افتاد.»

بدیهی است که اگر دانش و درک ما ضعیف باشد، ذهن ما نگران چنین مسائلی نخواهد بود.

متأسفانه، در چنین وضعیتی، بسیاری حتی برای دانستن آنچه که نمی دانند و آنچه را که باید بدانند اهمیتی نمی دهند.

برعکس، وقتی در ایجاد پایه های معرفت و فهم دینی خود سرمایه گذاری می کنیم، نسبت به خداوند بیشتر شناخت پیدا می کنیم و بر این اساس از او می ترسیم.

برای کسانی از ما که نسبت به سطوح دانش، درک و ایمان خود احساس بهتری دارند، باید مراقب باشیم که حس کاذب «ایمان» (ایمان) در خود ایجاد نکنیم. این به این دلیل است که ما در دنیایی زندگی می کنیم که در آن یافتن درک دینی مبتنی بر دانش سطحی و درهم آمیخته با فلسفه های روز (که فراوان است) و دیدگاه های شخصی رایج است.

گاهی اوقات آن درک دینی با هنجارهای فرهنگی نیز آلوده می‌شود و منجر به دیدگاه‌های اسلامی می‌شود که با آنچه خداوند بر پیامبر ما محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) نازل کرده است، همسو نیست .

بنابراین، ما باید از افتادن در چنین تله های روشنگری تحریف شده بر حذر باشیم.

به عنوان مثال، عمر خطاب (خلیفه دوم اسلام) را در نظر بگیرید. پیامبر فرموده بود که اگر قرار بود پس از او پیامبری بیاید، آن عمر بود. همین عمر بود که در بستر مرگ درخواست کرد سرش را روی خاک بگذارند و مدام می‌گفت: «... خدا مرا بیامرزد. ای کسی که سلطنتت هرگز منحرف نمی‌شود، رحم کن بر کسی که سلطنتش تازه منحرف شده است. »

اگر عمر - یکی از معدود کسانی که در زندگی‌اش به او وعده بهشت ​​داده شده بود - تا این حد نگران و مضطرب رحمت الهی بود ، چگونه می‌توانیم نسبت به مراتب ایمان و اعتقادی که در قلب‌هایمان وجود دارد، بی‌تفاوت باشیم؟

بنابراین ارتقای دانش و درک دینی ما باید احساس فوریت جدیدی پیدا کند. بیایید به خود یادآوری کنیم که بهانه هایی که ممکن است امروز برای تقویت و اصلاح نکردن معرفت و فهم دینی خود داشته باشیم، از آزمون زمان عبور نمی کند. آنها در گذشته برای هیچ کس نداشتند.

ابن قیم می‌گوید: «کسی که عمیقاً از خدا آگاه است ، به تحکیم پایه و اساس علاقه دارد. و شخص نادان به ساختن علاقه دارد، اما بدون مراقبت از پایه و اساس، و در مدت کوتاهی، پایه و اساس او فرو می‌ریزد.»

خداوند در قرآن می‌فرماید :

«آیا کسی که بنای خود را بر تقوای خدا و خشنودی او بنا نهاد، بهتر است، یا آنکه بنای خود را بر لبه نامشخصی از پرتگاهی (صخره‌ای شیب‌دار) و آماده فروریختن بنا نهاده است. که با او در آتش جهنم متلاشی شد؟» (توبه، 9:109)».

کسب دانش صحیح ، جایگاه ما را در پیشگاه خالقمان نیز ارتقا می‌دهد. همانطور که خداوند می‌فرماید:

«خداوند درجات شما را به کسانی که ایمان آورده‌اند و کسانی که به آنها علم داده شده است، برتری می‌بخشد» (سوره مجادله، آیه 58).

سرانجام، دعای مفیدی که می توانیم برای ایجاد ترس از خالق خود بکنیم، دعایی است که پیامبر به ما آموخته است. حضرت (ص) دعا می‌کرد:

«خدایا به تو پناه می برم از دانشی که سودی ندارد و از قلبی که نمی ترسد».

بنابراین بیایید وقت خود را صرف کسب دانشی کنیم که می تواند وضعیت قلب ما را اصلاح کند و زندگی ما را کمی معنادارتر کند. بیایید مراقب چیزهایی هم باشیم که به قلبمان غذا نمی دهیم. در نهایت، ما بر اساس آنچه در قلبمان است، در مقابل مردم و در مقابل خالق خود هستیم.

…پایان