اطلاعات اولیه و حقایق سوره مبارکه المدیه
- شماره سوره (سوره): 5
- تعداد آیات: 120
- معنی انگلیسی: غذا یا میز پهن شده با غذای سرو شده
- را پوشش می دهد قران جز ۶ تا ۷
موضوعات مورد بحث در سوره مائده را انتخاب کنید
موارد زیر تنها برخی از موضوعاتی است که در سوره مائده در قرآن پوشش داده شده است.
- مشروعیت خوردن انواع خاصی از غذا.
- پرهیز از گوشت برخی از حیوانات (مثلاً حیواناتی که به نام خدایان دیگر ذبح شده اند، حیواناتی که به روش های خاصی کشته شده اند، خوک ها و غیره)
- قوانین و مقررات در زیارت.
- نیاز به کمک به یکدیگر در اعمال فضیلت و صالح، اما نه در امور گناه.
- آیه ای که پیامبر در آن «تکمیل» وحی خدا و رسالت را اعلام کرده است اسلام (مرجع: آیه 3).
- قانونی بودن غذای اهل کتاب (یهودیان و مسیحیان) (به جز مواردی که به طور خاص حرام شده است مانند گوشت خوک و غیره)
- روش اولیه شستن، وضو و بهداشت، قبل از ایستادن برای نماز.
- نیاز به اجازه ندادن احساس دشمنی و نفرت شخصی، فرد را از اجرای عدالت منحرف می کند.
- نیاز به ترس از خدا و انجام عمل صالح برای رسیدن به اجر و ثواب در زندگی و آخرت.
- چگونه خدا بنی اسرائیل را نیز به نماز و روزه دستور داده بود، اما آنها از آن دستورات تخلف کردند.
- چگونه مسیحیان بخش خوبی از پیامی را که خداوند برای آنها فرستاده بود، رها کردند.
- آیه ای که مسیحیان و یهودیان را به پیروی از آخرین پیامبر دعوت می کند (حضرت محمد) (مرجع: آیات 15 و 19)
- چگونه خداوند هدایت می کند برخی افراد را به نور حق می رساند و از ظلمات باطل بیرون می آورد.
- چگونه بیان می کند «عیسی خداست» نشانه کفر است زیرا تنها خداوند قدرت الهی است که فرمانروای آسمانها و زمین است.
- خداوند یهودیان و مسیحیان را خطاب به ادعای نادرست آنها می گوید که آنها فرزندان خدا (فرزندان خدا) هستند.
- اشاره به حوادثی که حضرت موسی (موسی) قوم خود را برای ورود به سرزمین دعوت کرد فلسطین.
- خداوند چهل سال سرزمین مقدس را بر بنی اسرائیل حرام کرد.
- داستان دو پسر حضرت آدم – هابیل و قابیل (هابیل و قابیل).
- چگونه نفس (نفس) انسان را به بدی سوق می دهد و بدی را خوب جلوه می دهد.
- خداوند به بنی اسرائیل دستور داده است که اگر کسی کسی را به ناحق بکشد و فساد کند، مانند آن است که همه مردم را کشته است (و بالعکس). (مرجع: آیه 32)
- نهی از عدم فساد در زمین و مجازات آنها.
- دستور خداوند به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم که اگر بین مردم قضاوت کرد، عدالت را رعایت کند.
- اشاره به نازل کردن تورات توسط خداوند به عنوان راهنمای کتاب برای حضرت موسی (ع).
- خداوند در تورات می فرماید: «زندگی در برابر زندگی، چشم در برابر چشم، بینی در برابر بینی، گوش در برابر گوش، دندان در برابر دندان و زخم ها مساوی است».
- پس از تورات، خداوند عیسی (عیسی بن مریم) را فرستاد که تورات را تأیید کرد و خداوند انجیل را نیز به او داد..
- پس از آن خداوند فرستاد قران در مورد تأیید پیامبر کتب آسمانی پیشین (و با هدایت نهایی برای بشر). (مرجع: آیه 48)
- قرآن کتاب هدایت همه امور زندگی است.
- اگر مردم از اسلام روی برگردانند، خداوند افراد دیگری را پدید می آورد که آنها را دوست می دارد و آنها هم می خواهند خدا را دوست بدار و به سوی او روی آورید.
- خداوند در آیات مختلف یهودیان، خاخام ها، مسیحیان و عالمان دینی را مورد خطاب قرار داده است.
- الله بیان می کند که اگر مردم اولیه از تورات و انجیل و اکنون از قرآن پیروی می کردند، خداوند آنها را از منابع مختلف عنایت می کرد. (مرجع: آیه 66)
- دستورات شدید خداوند به پیامبر برای اطمینان از رساندن پیام خود (خداوند) (مرجع: آیه 67)
- خداوند می فرماید کسانی که گفتند خدا (خدا) مسیح (عیسی) است کافر شده اند.. علاوه بر این، حتی عیسی به قوم خود گفت که خدایی را بپرستند که خدا و پروردگار همه است (و هیچ کس نمی تواند و نباید در الوهیت خدا شریک باشد.) (مرجع: آیه 72).
- خداوند همچنین تأیید می کند که کسانی که خدا (خدا) را یک سوم از آن سه (در یک تثلیث) قرار می دهند، کافر شده اند.. (مرجع: آیه 73)
- توضیح خداوند در مورد کیستی عیسی (عیسی) و مادرش مریم (مریم) (مرجع: آیه 75) (نک سوره مریم در اینجا)
- کسانی که از بنی اسرائیل کافر شدند توسط داوود و عیسی (ع) لعنت شدند.عیسی). (مرجع: آیه 78)
- دستور به مؤمنان که آنچه را که خداوند حلال کرده حرام نکنند.
- گفتگوی خداوند با عیسی در روز قیامت در مورد آنچه خداوند به عیسی گفته بود موعظه کند و برعکس پیامی که مردم به آن ایمان آورده بودند.. توضیح عیسی در مورد پیام واقعی او به قومش. همه اینها است ذکر شده در آیات 110 تا 119.
- احکام مربوط به سوگند (مرجع: آیه 89)
- آیات مربوط به نهی از مسکرات و قمار و بخت و اقبال و سایر کارهای شیطانی است. (مرجع: آیه 90)
- اشاره خداوند به پیوند عداوت و کینه بین مردم با مسکرات و قمار.
- چگونه خداوند بیت الحرام کعبه را پناهگاه امنیت و منفعت بشر قرار داده است..
- اشاره به ماه های حرام در اسلام.
- و بسیاری موضوعات دیگر
سوره مائده (سفره پهن شده با طعام) ترجمه عربی و انگلیسی
۱. ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به پیمان‌های خود وفا کنید. همه چهارپایان برای شما حلال شده‌اند، مگر آنچه (در کتاب آسمانی) به شما اعلام می‌شود. و شکار نیز هنگامی که برای حج یا عمره احرام می‌بندید، حرام است. بی‌گمان خداوند به آنچه می‌خواهد فرمان می‌دهد.
2. ای کسانی که ایمان آورده اید! حرمت نمادهای خدا و ماه حرام و حیواناتی که برای قربانی آورده شده اند و یا افراد گلدسته یا حیوانات و غیره را نقض نکنید. ساقه های (مکه) برای امنیت آنها]، و نه مردمی که به بیت الحرام می آیند و فضل و خشنودی پروردگارشان را می طلبند. اما هنگامی که احرام را تمام کردید، شکار کنید، و نگذارید کینه بعضی از مردم شما را از مسجدالحرام (در مکه) باز دارد، شما را به تجاوز بکشاند. خصومت از طرف شما). در البر و تقوا (فضیلت و تقوا) یکدیگر را یاری کنید. اما در گناه و معصیت یکدیگر را یاری نکنید. و از خدا بترسید. همانا خداوند سخت کیفر است.
۳. (چیزهایی که) بر شما حرام شده است: مُردار (حیوانات مرده)، خون، گوشت خوک، و گوشت حیوانی که برای غیر خدا ذبح شده، یا برای بتها و غیره ذبح شده، یا نام خدا هنگام ذبح بر آن برده نشده، و حیوانی که با خفه کردن، یا با ضربت، یا با افتادن از ارتفاع، یا با شاخ زدن کشته شده، و حیوانی که قسمتی از آن توسط حیوان وحشی خورده شده، مگر اینکه بتوانید آن را (قبل از مرگش) ذبح کنید، و حیوانی که در محراب‌های سنگی ذبح می‌شود، و همچنین استفاده از تیر برای بخت آزمایی یا تقدیر الهی (ممنوع است)، که این (همه) فسق و گناه است. امروز کسانی که کافر شدند از دین شما ناامید شدند، پس از آنها نترسید، و از من بترسید. امروز دین شما را برایتان کامل کردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان دین شما برگزیدم. اما کسی که در گرسنگی شدید و بدون تمایل به گناه، ناچار شود (و از این گوشت‌ها بخورد)، پس قطعاً خداوند آمرزنده و مهربان است.
4. از تو می پرسند چه چیزی برایشان حلال است؟ بگو: «طيبت [هر نوع غذاي حلال حلال) كه خداوند حلال كرده است (گوشت حيوانات ذبح شده، لبنيات، چربي ها، سبزي ها و ميوه ها و غيره) بر شما حلال است. و آن حیوانات و پرندگان شکاری را که شما آنها را به عنوان سگ شکاری تربیت کرده اید و آنها را به شیوه ای که خدا به شما دستور داده است، تربیت و آموزش می دهید. پس از آنچه برای شما می گیرند بخورید و نام خدا را بر آن تلفظ کنید و از خدا بترسید. همانا خداوند سریع الحساب است.»
5. امروز بر شما حلال شده است طیبت [هر نوع غذای حلال که خداوند آن ها را حلال کرده است (گوشت حیوانات ذبح شده و غیره، لبنیات، چربی ها، سبزیجات و میوه ها و غیره). غذای اهل کتاب (یهود و نصارا) بر شما حلال و مال شما بر آنان حلال است. (ازدواج بر شما حلال است) زنان پاکدامن از مؤمنان و زنان پاکدامن از کسانی که قبل از وقت شما به آنها کتاب داده شده است (یهود و نصاری) در حالی که مهر آنها را داده اید (پول عروسی که شوهر به همسرش داده است. زمان عقد)، تمایل به عفت (یعنی ازدواج قانونی آنها) عدم انجام آمیزش غیر قانونی و یا دوست دختر گرفتن آنها. و هر کس به یگانگی خدا و سایر اصول ایمان [یعنی او، فرشتگان، کتب آسمانی او، رسولان او، روز قیامت و قدر] کافر شود، بی نتیجه است. کار کند و در آخرت از زیانکاران خواهد بود.
6. ای کسانی که ایمان آورده اید! هنگامى كه مىخواهى نماز را بخوانى، صورت و دستها را تا آرنج بشوي، و سر خود را (با دست خيس) بمالى، و پاها را تا قوزك بشوئى. اگر در حالت جنابه هستید (یعنی ترشحات جنسی داشتید)، خود را تطهیر کنید (تمام بدن خود را غسل دهید). اما اگر مریض هستید یا در سفر هستید یا یکی از شما از اجابت دعای فطرت آمده یا با زنان تماس داشته اید (یعنی آمیزش جنسی) و آب نیافتید، با خاک پاک تیمم کنید و به آن بمالید. صورت ها و دست ها خداوند نمی خواهد شما را در سختی قرار دهد، بلکه می خواهد شما را پاکیزه کند و نعمت خود را بر شما تمام کند، باشد که سپاسگزار باشید.
7. و نعمت خدا را بر خود و عهدی که شما را به آن بسته بود، یاد کنید، آنگاه که گفتید: شنیدیم و اطاعت کردیم. و از خدا بترسید. همانا خداوند به اسرار سینه ها (شما) داناست.
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، برای خدا قیام کنید و به عدالت گواهی دهید و نباید دشمنی و کینه‌ی گروهی شما را بر آن دارد که از عدالت دست بکشید . عدالت کنید که آن به تقوا نزدیکتر است و از خدا بترسید که خدا به آنچه انجام می‌دهید آگاه است.
9. خداوند به کسانی که ایمان آورده و عمل صالح انجام داده اند، وعده داده است که برای آنان آمرزش و پاداشی بزرگ (یعنی بهشت) است.
10. کسانى که کفر ورزیدند و آیات ما را تکذیب کردند، اهل آتشند.
۱۱ای کسانی که ایمان آورده‌اید، نعمت خدا را بر خود به یاد آورید، آنگاه که گروهی از مردم قصد داشتند به سوی شما دست دراز کنند، اما خدا دست آنها را از شما کوتاه کرد. پس از خدا بترسید و مؤمنان باید بر خدا توکل کنند.
۱۲. همانا خداوند از بنی‌اسرائیل پیمان گرفت و از میان آنها دوازده رهبر برانگیختیم. و خداوند فرمود: «اگر نماز را برپا دارید و زکات بپردازید و به پیامبران من ایمان آورید و آنها را گرامی بدارید و یاری کنید و به خدا قرض الحسنه دهید، من با شما هستم. من گناهان شما را می‌پوشانم و شما را در باغ‌هایی که از زیر درختانش نهرها جاری است، وارد می‌کنم. و هر کس از شما بعد از این کافر شود، از راه راست گمراه شده است.»
۱۳ پس به سبب پیمان‌شکنی‌شان، آنها را لعنت کردیم و دلهایشان را سخت گردانیدیم. سخنان [خدا] را از جای خود تحریف می‌کنند و بخش بزرگی از آنچه را که به آنها ابلاغ شده بود، رها کردند. و پیوسته از آنها، جز اندکی از آنها، خیانتی [در حقشان] کشف می‌کنی. پس آنها را ببخش و [از بدی‌هایشان] درگذر. بی‌شک خدا نیکوکاران را دوست دارد.
14. و از كسانى كه خود را نصرانى مىنامند، از آنان عهد گرفتيم، ولى آنها بخش بزرگى از پيامى را كه به سوى آنها فرستاده شده است، رها كردند. پس تا روز قیامت در میان آنان دشمنی و کینه افکندیم (هنگامی که کتاب خدا را کنار گذاشتند و از پیامبران و اوامر او سرپیچی کردند و در معصیت خدا تجاوز کردند) و خداوند آنان را از آنچه انجام می دادند آگاه می کند.
15. ای اهل کتاب (یهود و نصارا)! اکنون رسول ما (صلی الله علیه و آله و سلم) برای شما آمده است که بسیاری از آنچه را از کتاب پنهان می‌داشتید برای شما بیان می‌کند و چیز زیادی از آن می‌گذرد. همانا از جانب خدا نور و کتابی آشکار (این قرآن) برای شما آمده است.
۱۶. خداوند به وسیله آن، هر که را که در پی خشنودی اوست، به راه‌های سلامت هدایت می‌کند، و به فرمان خود، آنان را از تاریکی‌ها به سوی روشنایی می‌برد، و به راه راست هدایتشان می‌کند.
۱۷. کسانی که می‌گویند خدا همان مسیح پسر مریم است ، کافر شده‌اند. بگو: «اگر خدا بخواهد مسیح پسر مریم و مادرش و همه کسانی را که در زمین هستند، هلاک کند، چه کسی در برابر او قدرتی دارد؟» و فرمانروایی آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست، از آن خداست. او هر چه بخواهد می‌آفریند. و خدا بر هر چیزی تواناست.
و (هم) یهودیان و هم مسیحیان گفتند: «ما فرزندان خدا و دوستان او هستیم.» بگو: «پس چرا شما را به گناهانتان عذاب می‌کند؟» بلکه شما فقط بشر هستید، از جمله کسانی که آفریده است. هر که را بخواهد می‌بخشد و هر که را بخواهد عذاب می‌کند. و فرمانروایی آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست از آن خداست، و بازگشت (همه) به سوی اوست.
۱۹ ای اهل کتاب! پیامبر ما، پس از فترت و وقفه‌ای در میان پیامبران، به سوی شما آمد، در حالی که حقایق را برای شما بیان می‌کند، تا مبادا بگویید: «هیچ بشارت‌دهنده و بیم‌دهنده‌ای برای ما نیامد!» اما اکنون بشارت‌دهنده و بیم‌دهنده‌ای برای شما آمده است . و خداوند بر هر چیزی تواناست.
و (به یاد آورید) هنگامی را که موسی به قوم خود گفت: «ای قوم من! نعمت خدا را بر خود به یاد آورید، هنگامی که در میان شما پیامبرانی قرار داد، و شما را پادشاهان قرار داد، و آنچه را که به هیچ یک از جهانیان نداده بود، به شما عطا کرد!» (۲۰)
۲۱. ای قوم من! به سرزمین مقدسی که خداوند برای شما مقرر داشته است، وارد شوید و (از آن ) روی برنگردانید که زیانکار خواهید شد.
22. گفتند: «ای موسی! در آن (این سرزمین مقدس) مردمی نیرومند هستند و ما هرگز وارد آن نخواهیم شد، مگر اینکه از آن خارج شوند. وقتی آنها رفتند، ما وارد خواهیم شد.»
23. دو مرد از پرهیزگارانی که خدا به آنها فضل داده بود [یعنی یوشع و کلب] گفتند: از در به آنها حمله کنید، زیرا هنگامی که در آن هستید. پیروزی از آن شماست و اگر مؤمن هستید بر خدا توکل کنید.»
24. گفتند: «ای موسی! ما هرگز وارد آن نمی شویم تا زمانی که آنها آنجا هستند. پس شما و پروردگارتان بروید و با شما دو نفر بجنگید، ما همین جا نشسته ایم.»
25. [موسى] گفت: پروردگارا! من فقط بر خود و برادرم تسلط دارم، پس ما را از مردمی که فاسقون هستند جدا کن!»
26. (خداوند) فرمود: «پس آن (این سرزمین مقدس) چهل سال بر آنان حرام است. در حواس پرتی در زمین سرگردان خواهند شد. پس برای مردمی که فاسقون هستند غمگین مباش.»
۲۷ و (ای پیامبر،) داستان دو پسر آدم [هابیل و قابیل] را به حق بر آنها بخوان، هنگامی که هر یک قربانی‌ای تقدیم کردند، از یکی پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد. قابیل به قابیل گفت: «قطعاً تو را خواهم کشت.» قابیل گفت: «خداوند فقط از پرهیزگاران می‌پذیرد.»
28. «اگر دستت را به سوی من دراز کنی تا مرا بکشی، هرگز دست خود را به سوی تو دراز نخواهم کرد تا تو را بکشم، زیرا از خدا می ترسم. پروردگار عالمیان (انس و جن و آنچه هست).
29. من می‌خواهم که گناه من را هم به خود بکشی و هم گناه خودت، آنگاه از اهل دوزخ خواهی بود و این جزای زالیمون است.
30. پس نفس دیگری او را تشویق کرد و قتل برادرش را برای او زینت بخشید. او را به قتل رساند و از زیانکاران شد.
31. سپس خداوند کلاغی را فرستاد که زمین را خراشید تا جسد برادرش را پنهان کند. (قاتل) گفت: وای بر من! آیا من نمی‌توانم مانند این کلاغ باشم و جسد برادرم را پنهان کنم؟» سپس از کسانی شد که پشیمان شد.
۳۲. از این رو، بر بنی‌اسرائیل مقرر داشتیم که هر کس شخصی را بدون قصاص قتل یا (به قصد) فساد در زمین بکشد، چنان است که گویی همه مردم را کشته است، و هر کس انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی همه مردم را زنده کرده است. و به راستی، پیامبران ما با دلایل روشن و نشانه‌های روشن به سوی آنها آمدند، سپس بسیاری از آنها پس از آن، در زمین تجاوز کردند (و به ناحق ظلم کردند و با ارتکاب گناهان کبیره از حدود الهی تجاوز نمودند ).
33. جزاى كسانى كه با خدا و رسولش جنگ مىكنند و در زمين فساد مىكنند، جز اين نيست كه كشته شوند يا به دار آويخته شوند، يا دست و پاهايشان از طرف مقابل قطع شود، يا از سرزمين تبعيد شوند. این رسوایی آنها در دنیاست و عذابی بزرگ در آخرت.
مگر کسانی که پیش از آنکه بر آنها دست یابید، توبه کرده و به اسلام بازگشته‌اند، که در این صورت، بدانید که خداوند آمرزنده و مهربان است. (34)
35. ای کسانی که ایمان آورده اید! وظيفه خود را نسبت به خدا انجام دهيد و از او بترسيد. وسیله تقرب به او را جستجو کنید و تا می توانید در راه او تلاش کنید. تا شاید موفق شوید.
36. همانا کسانى که کفر ورزیدند، اگر آنچه را که در زمین است، داشتند و به همان اندازه که خود را از عذاب روز قیامت فدیه دهند، هرگز از آنان پذیرفته نمىشود و براى آنان دردناک است. عذاب
37. آنها مشتاق بیرون آمدن از آتش هستند، ولی هرگز از آن خارج نمی شوند و برایشان عذابی پایدار است.
38. دست (راست) دزد زن یا مرد را به سزای اعمالی که مرتکب شده اند، به عنوان عذابی از جانب خدا قطع کنید. و خداوند توانا و حکیم است.
39. و هر کس بعد از جرمش توبه کند و کار شایسته انجام دهد (با اطاعت از خدا) قطعاً خداوند او را می بخشد (توبه او را می پذیرد). همانا خداوند آمرزنده و مهربان است.
۴۰ آیا نمی‌دانی که فرمانروایی آسمانها و زمین از آن خداست؟ هر که را بخواهد عذاب می‌کند و هر که را بخواهد می‌بخشد؛ و خدا بر هر چیزی تواناست.
41. ای رسول (محمد)! کسانی که در کفر می شتابند تو را غمگین نسازند، کسانی که به زبان می گویند: «ایمان آوردیم» ولی دلهایشان ایمان ندارد. و از یهودیان مردانی هستند که زیاد و مشتاقانه به دروغ گوش می دهند - به دیگرانی که نزد شما نیامده اند گوش فرا دهید. آنها کلمات را از جای خود تغییر می دهند. می گویند: اگر این به شما داده شد، بگیرید، و اگر به شما داده نشد، مراقب باشید! و هر کس را که خدا بخواهد در فتنه قرار دهد [خطا به خاطر انکار او] هیچ کاری در حق او نمی توانید انجام دهید. اینها کسانی هستند که خدا نمی خواهد دلهایشان را (از کفر و نفاق) پاک کند. برای آنان در دنیا رسوائی و در آخرت عذابی بزرگ است.
42. (دوست دارند) به باطل گوش دهند، هر حرام را ببلعند. پس اگر نزد تو آمدند، یا میان آنها داوری کن یا از آنها روی گردان. اگر از آنها روی گردانی، آنها نمی توانند کمترین صدمه ای به تو بزنند. و اگر قضاوت کردی بین آنها به عدالت داوری کن. همانا خداوند عادلان را دوست دارد.
43. اما چگونه برای تصمیم گیری نزد تو می آیند در حالی که تورات (تورات) دارند که در آن حکم خداست؟ با این حال حتی پس از آن نیز روی برگردانند. زیرا آنها (واقعاً) مؤمن نیستند.
۴۴- ما تورات را نازل کردیم که در آن هدایت و نور بود، پیامبرانی که تسلیم فرمان خدا بودند، به وسیله آن برای یهودیان داوری می‌کردند. و همچنین دانشمندان و علمای یهود، که پس از پیامبران، حفظ کتاب خدا به آنها سپرده شده بود و بر آن گواه بودند، [نیز به وسیله تورات برای یهودیان داوری می‌کردند]. پس از مردم نترسید، از من بترسید و آیات مرا به بهای ناچیزی نفروشید. و هر کس به آنچه خدا نازل کرده است حکم نکند ، چنین کسانی کافرند.
45. و در آنجا برایشان مقرّر کردیم: «زندگی به جان، چشم در برابر چشم، بینی در برابر بینی، گوش در برابر گوش، دندان در برابر دندان، و زخم ها مساوی است». اما اگر کسی قصاص را از طریق صدقه ببخشد، برای او کفاره است. و هر کس به آنچه خداوند نازل کرده حکم نکند، ظلمون (مشرکان و ستمکاران) اندک است.
46. و در رکاب آنان، عیسی بن مریم را فرستادیم تا تورات را که پیش از او بود تصدیق کند و انجیل را که در آن هدایت و نور بود به او دادیم. و تصدیق تورات (تورات) که پیش از آن آمده است، هدایت و اندرزی برای متقون (پرهیزگاران - رجوع کنید به آیه 2: 2).
47. اهل انجیل بر اساس آنچه خداوند در آن نازل کرده است، قضاوت کنند. و هر کس بر اساس آنچه خدا نازل کرده است داوری نکند، این افراد فاسقان هستند.
48. و ما این کتاب (این قرآن) را به حق بر تو نازل کردیم که تصدیق کننده کتاب پیش از آن و موهیمان بر آن (کتاب قدیم) است. پس بر اساس آنچه خدا نازل کرده است، میان آنها داوری کن و از هوسهای بیهوده آنها پیروی مکن و از حقیقتی که به تو رسیده است دوری کن. برای هر یک از شما شریعت و راهی روشن قرار دادیم. اگر خدا می خواست، شما را امت واحدی قرار می داد، اما تا شما را در آنچه به شما داده بیازماید. پس مانند یک مسابقه در کارهای نیک جهاد کنید. بازگشت همه شما به سوی خداست. سپس شما را از آنچه در آن اختلاف داشتید آگاه می کند.
۴۹. پس (ای پیامبر،) میان آنها بر اساس آنچه خدا نازل کرده است، داوری کن و از هوس‌هایشان پیروی مکن، و از آنها برحذر باش، مبادا تو را از برخی از آنچه خدا بر تو نازل کرده است، منحرف سازند. و اگر رویگردان شدند، بدان که خدا می‌خواهد آنها را به خاطر برخی از گناهانشان مجازات کند. و به راستی بیشتر مردم فاسقند.
50. آیا آنها به دنبال داوری (روزهای جاهلیت) هستند؟ و چه کسی برای مردمی که ایمان دارند بهتر از خدا حکم می کند؟
51. ای کسانی که ایمان آورده اید! یهودیان و مسیحیان را اولیا (دوست، حافظ، یاور و غیره) نگیرید، آنها برای یکدیگر جز اولیا هستند. و هر کس از شما آنها را اولیا بگیرد، او یکی از آنهاست. همانا خداوند کسانی را که ظلمون هستند (مشرکان و ستمکاران و ستمکاران) هدایت نمی کند.
52 - و كسانى را كه در دلهايشان مرضى (نفاق) است مى بينى كه به دوستى خود مى شتابند و مى گويند: مى ترسيم مصيبتى به ما برسد. شاید خداوند پیروزی یا تصمیمی را مطابق میل خود بیاورد. سپس از آنچه در خود پنهان داشته اند پشیمان می شوند.
53. و كسانى كه ايمان آورده‌اند مىگويند: «آيا اينان مردانى هستند كه به خدا سوگند خوردند كه با شما بودند؟» هر چه کردند (به خاطر نفاقشان) بیهوده بود و زیانکار شدند.
54. ای کسانی که ایمان آورده اید! هر کس از شما از دین خود (اسلام) بازگردد، خداوند قومی را می آورد که آنها را دوست دارد و آنها او را دوست می دارند. در برابر مؤمنان متواضع و در برابر کافران سختگیر و در راه خدا جهاد می کند و از سرزنش سرزنش کنندگان هرگز نمی ترسد. این فضل خداست که به هر که بخواهد عطا می‌کند. و خداوند بر حوائج آفریدگانش بس است و دانا است.
55. همانا ولی شما خدا و رسول او و مؤمنان هستند، کسانی که نماز را برپا می دارند و زکات می دهند و رکوع می کنند. الله در نماز).
56. و هر کس خدا و رسولش و کسانی را که ایمان آورده‌اند را سرپرست بگیرد، حزب خدا پیروز است.
57. ای کسانی که ایمان آورده اید! کسانی را که دین شما را به تمسخر و مسخره می گیرند، از میان کسانی که پیش از شما کتاب آسمانی کرده اند (یهود و نصارا) و از کافران، اولیا مگیرید. و از خدا پروا کنید اگر مؤمن هستید.
58. و چون اذان [اذان] را بر زبان آورید، آن را به تمسخر و مسخره می گیرند. زیرا آنها قومی هستند که نمی فهمند.
بگو: «ای اهل کتاب! آیا جز این ما را سرزنش می‌کنید که ما به خدا و به آنچه بر ما نازل شده و به آنچه پیش از این نازل شده ایمان آورده‌ایم، و اینکه بیشتر شما فاسق هستید؟» (59)
۶۰ (ای پیامبر، به اهل کتاب بگو): آیا شما را از کسانی که عذابشان نزد خدا بدتر از این است، آگاه کنم؟ کسانی که مورد لعنت و خشم خدا قرار گرفته‌اند، و برخی از آنها را به صورت میمون و خوک مسخ کرده است، و کسانی که طاغوت را پرستش کرده‌اند. اینان درجاتشان (در قیامت در آتش جهنم) بدتر و (در دنیا ) از راه راست گمراه‌ترند.
61. هنگامی که نزد تو می آیند، می گویند: ایمان آوردیم. ولى در حقيقت با قصد كفر وارد مى‌شوند و با همان حال بيرون مى‌روند. و خدا از آنچه پنهان می کردند آگاه است.
62. و بسيارى از آنان (يهوديان) را مى بينى كه براى گناه و معصيت مى شتابند و چيزهاى حرام مى خورند. به راستی آنچه آنها انجام می دادند بد است.
63. چرا حاخام ها و عالمان دینی آنها را از گفتن سخنان گناه آلود و خوردن چیزهای نامشروع منع نمی کنند؟ همانا بد است که انجام می دادند.
64. یهود گفتند: دست خدا بسته است (یعنی از فضل خود نمی بخشد و انفاق نمی کند). دستشان بسته و ملعون باد به خاطر آنچه می گویند. نه، هر دو دست او بسیار دراز شده است. (از فضل خود) هر طور که بخواهد انفاق می کند. همانا وحی که از جانب خدا بر تو نازل شده است، بر طغیان و کفر لجوجانه آنان می افزاید. ما تا روز قیامت در میان آنها دشمنی و کینه قرار دادیم. هر وقت آتش جنگ را افروختند، خداوند آن را خاموش کرد. و آنها (همواره) برای فساد در زمین تلاش می کنند. و خداوند مفسدان را دوست ندارد.
65. و اگر اهل کتاب (یهود و نصارا) (به محمد) ایمان می آوردند و از بدی (گناه و شرک برای خدا) دوری می کردند و متقون (پرهیزگاران) می شدند. قطعاً گناهانشان را محو می‌کردیم و آنها را در بهشت‌های لذت (در بهشت) وارد می‌کردیم.
و اگر آنها به تورات و انجیل و آنچه از جانب پروردگارشان بر آنها نازل شده است (قرآن) عمل می‌کردند، قطعاً از بالای سرشان و از زیر پاهایشان روزی می‌گرفتند. از میان آنها افرادی هستند که هدایت یافته‌اند (مانند عبدالله بن سلام ) اما بسیاری از آنها کارهای زشت انجام می‌دهند.
67. ای رسول (محمد)! (پیام) را که از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است، ابلاغ کن. و اگر چنین نکنی، رسالت او را نرسانده ای. خداوند تو را از شر مردم حفظ خواهد کرد. همانا خداوند کافران را هدایت نمی کند.
68. بگو اى اهل كتاب (یهود و نصارا)! شما چیزی ندارید مگر اینکه به تورات و انجیل و آنچه از جانب پروردگارتان بر شما نازل شده است عمل کنید.» همانا آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است در بسیاری از آنان بر طغیان و کفر لجوجانه آنان می افزاید. پس بر گروهی که کافر شده اند غمگین مباش.
۶۹. بی‌گمان، کسانی که ایمان آورده‌اند، چه یهود و چه صابئان و چه مسیحیان، هر که به خدا و روز رستاخیز ایمان آورد و عمل صالح انجام دهد، نه ترسی بر آنهاست و نه غمگین می‌شوند.
70. همانا ما از بنی اسرائیل عهد گرفتیم و برای آنها پیامبرانی فرستادیم. هر گاه پیامبری به سراغشان می آمد که آنچه خود نمی خواستند، گروهی را دروغگو می خواندند و برخی دیگر را می کشتند.
71. آنها گمان كردند كه فتنه نيست، پس كور و كر شدند. پس از آن خداوند به سوی آنان توبه کرد. باز هم بسیاری از آنها نابینا و کر شدند. و خداوند به آنچه انجام می دهند بیناست.
۷۲- کسانی که گفتند: «خداوند، همان مسیح پسر مریم است» به یقین کافر شدند. در حالی که مسیح گفت: «ای بنی‌اسرائیل! خداوند را که پروردگار من و پروردگار شماست، بپرستید.» بی‌گمان، هر که به خدا شرک ورزد، خدا بهشت را بر او حرام کرده و جایگاه او آتش است. و برای ستمگران هیچ یاوری نیست.
73. همانا كافران كسانى هستند كه گفتند: «خداوند سومين آن سه است (در تثليث). اما هیچ اله (خداوندی) (کسی که حق پرستش را داشته باشد) جز یک ایله (خدا - الله) وجود ندارد. و اگر از آنچه می گویند دست برندارند، عذابی دردناک برای کافرانشان خواهد بود.
۷۴ آیا به سوی خدا توبه نمی‌کنند و از او آمرزش نمی‌خواهند ؟ زیرا خدا آمرزنده و مهربان است.
75. مسيح [عيسى] پسر مريم پيامبرى بيش نبود; بسیاری از پیامبران پیش از او از دنیا رفتند. مادرش [مریم (مریم)] صدیقه بود [یعنی به کلام خدا و کتابهای او ایمان داشت (به آیه 66:12 مراجعه کنید)]. هر دو غذا می خوردند (مثل هر انسان دیگری، در حالی که خداوند نمی خورد). بنگر که چگونه آیات را برایشان روشن می کنیم و بنگر که چگونه از حق دور می شوند.
۷۶. بگو: «چگونه غیر از خدا چیزی را می‌پرستید که مالک هیچ زیان و سودی برای شما نیست؟ در حالی که خداست که شنوا و داناست.»
77. بگو: ای اهل کتاب (یهود و نصارا)! از حدود دین خود (با ایمان به چیزی) غیر از حق تجاوز نکنید و از هوای بیهوده مردمی پیروی نکنید که در زمان های گذشته گمراه شدند و بسیاری را گمراه کردند و از راه راست منحرف شدند. ”
78. کسانی از بنی اسرائیل که کافر شدند به زبان داوود و عیسی بن مریم لعنت شدند. این به خاطر آن بود که آنها (خدا و رسولان) را نافرمانی کردند و همواره تجاوز کردند.
79. آنها از منکری که مرتکب می‌شدند، یکدیگر را نهی نمی‌کردند . به راستی چه بد بود آنچه انجام می‌دادند.
80. بسیاری از آنان را می بینی که کافران را اولیاء خود می گیرند. همانا بد است که خود پیشاپیش آنان فرستاده اند، به همین دلیل خشم خدا بر آنان فرود آمد و در عذاب خواهند ماند.
81. و اگر به خدا و پيامبر و آنچه بر او نازل شده ايمان آورده بودند هرگز آنها (كافران) را اولياء نمي‌گرفتند، بلكه بسياري از آنان هستند. فاسقون (سرکش، نافرمان خدا).
82. همانا در دشمنى با مؤمنان (مسلمانان) قوى ترين مردم را خواهى يافت يهود و مشرکون (به آيه 2:105 مراجعه شود) و نزديك ترين محبت به مؤمنان (مسلمانان) را خواهى يافت. ) کسانی که می گویند: ما مسیحی هستیم. زیرا در میان آنها کشیشان و راهبان هستند و مغرور نیستند.
83. و هنگامى كه آنان (كه خود را نصرانى مىخوانند) به آنچه بر پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم) نازل شده است گوش مىدهند، چشمانشان را مىبينى كه به خاطر حقيقتى كه مىشناسند، اشك مىريزد. می گویند: «پروردگارا! ما معتقدیم؛ پس ما را از گواهان بنویس.
84. «و چرا به خدا و آنچه از حق (توحید) به ما رسیده ایمان نیاوریم؟ و آرزو می کنیم که پروردگارمان ما را (در بهشت در روز قیامت) همراه با صالحان (حضرت محمد و یارانش) وارد کند».
پس به [سزای] آنچه گفتند، خدا به آنها باغ‌هایی از بهشت پاداش داد که از زیر [درختان] آن نهرها جاری است، جاودانه در آن خواهند ماند. این است پاداش نیکوکاران.﴿۸۵﴾
86. امّا کسانى که کفر ورزیدند و آیات ما را تکذیب کردند، اهل دوزخ خواهند بود.
87. ای کسانی که ایمان آورده اید! طیبات را حرام مگردانید (هر آنچه از غذاها، چیزها، اعمال، عقاید، اشخاص و غیره است) که خداوند بر شما حلال کرده و تجاوز نکنید. همانا خداوند متجاوزان را دوست ندارد.
و از آنچه خدا روزی شما کرده است ، حلال و پاکیزه بخورید، و از خدایی که به او ایمان دارید، پروا کنید. (۸۸)
89. خداوند شما را به خاطر سوگندهایتان عذاب نمی کند، بلکه شما را به خاطر سوگندهای عمدی شما مجازات می کند. برای کفاره آن (سوگند عمدی) ده مساکین (فقیر) را به اندازه میانگین چیزی که خانواده خود را با آن تغذیه می کنید، تغذیه کنید. یا آنها را بپوشانید. یا برده ای را آزاد کن. و هر کس استطاعت آن را ندارد باید سه روز روزه بگیرد. این است کفاره سوگندهایی که قسم خورده اید. و از سوگندهای خود محافظت کنید (یعنی زیاد قسم نخورید). پس خداوند آیات خود را برای شما بیان می کند، باشد که سپاسگزار باشید.
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، شراب و قمار و انساب و ازلام (تیرهای بخت‌آزمایی) پلید و از عمل شیطان است . پس از این (کارها) دوری کنید، باشد که رستگار شوید.
۹۱_شیطان می‌خواهد با شراب و قمار، میان شما دشمنی و کینه ایجاد کند، و شما را از یاد خدا و نماز باز دارد. پس آیا [از این کارها] دست برنمی‌دارید ؟
و از خدا و پیامبر اطاعت کنید، و (حتی) از شرابخواری و قمار و انساب و ازلام و غیره بپرهیزید و از خدا بترسید. پس اگر روی گردانید ، بدانید که بر عهده پیامبر ما رساندن آشکار (پیام) است. (۹۲)
۹۳_کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌اند ، گناهی در آنچه خورده‌اند بر آنها نیست، اگر از خدا بترسند و ایمان بیاورند و کارهای شایسته انجام دهند، و باز از خدا بترسند و ایمان بیاورند، و باز از خدا بترسند و کارهای نیک را به نیکی انجام دهند، و خدا نیکوکاران را دوست دارد.
۹۴ ای کسانی که ایمان آورده‌اید، خداوند شما را به چیزی از شکار که در دسترس و تیررس شماست، می‌آزماید تا معلوم شود چه کسی در نهان از او می‌ترسد. پس هر که بعد از آن تجاوز کند، عذاب دردناکی خواهد داشت.
95. ای کسانی که ایمان آورده اید! شکار را در حال احرام حج یا عمره نکشید و هر کس از شما عمداً آن را بکشد، جزای آن، قربانی حیوانی قابل خوردن به کعبه است. ، گاو، و غیره) برابر با کسی که او کشته است، همانطور که توسط دو مرد عادل در میان شما قضاوت می شود. یا برای کفاره به مساکین یا مانند آن در صوم (روزه) طعام دهد تا سنگینی عمل خود را بچشد. خداوند گذشته را بخشیده است، ولی هر کس دوباره مرتکب آن شود، خداوند از او عذاب خواهد گرفت. و خداوند توانا و بر عذاب است.
96. آب بازی و استفاده از آن برای غذا برای شما و مسافرین حلال است، ولی تا زمانی که در حال هستید، بازی در زمین حرام است. احرام (برای حج یا عمره). و از خدایی که به سوی او محشور می شوید بترسید.
97.خداوند کعبه و بیت الحرام را پناهگاه مردم و حج و عمره قرار داده است و همچنین ماه حرام و حیوانات قربانی و گلدسته ها (مردم یا حیوانات و غیره) را مشخص کرده است. با گلدسته هایی بر گردنشان که از قسمت بیرونی ساقه درختان مکه برای امنیت آنها ساخته شده است) تا بدانید که خداوند به آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است داناست و خداوند متعال است. دانای همه چیز.
۹۸. بدانید که خداوند سخت‌کیفر و (در عین حال) آمرزنده و مهربان است.
۹۹_وظیفه پیامبر [یعنی محمد که او را به سوی شما فرستاده‌ایم] جز ابلاغ [پیام] نیست، و خداوند آنچه را آشکار می‌کنید و آنچه را پنهان می‌دارید می‌داند.
۱۰۰. بگو (ای محمد): «هرگز خبیث (هر چیز بد و ناپسند از نظر اشیا، اعمال، عقاید، اشخاص، غذاها و غیره) با طیب (هر چیز خوب از نظر اشیا، اعمال، عقاید، اشخاص ، غذاها و غیره) یکسان نیستند، هر چند کثرت خبیث (هر چیز بد) شما را به شگفت آورد.» پس ای خردمندان، از خدا بترسید (از انواع گناهان و کارهای زشتی که او نهی کرده است دوری کنید) و خدا را بسیار دوست بدارید (انواع کارهای نیک را که او دستور داده است انجام دهید) تا رستگار شوید.
101. ای کسانی که ایمان آورده اید! در مورد چیزهایی نپرسید که اگر برایتان روشن شود ممکن است برایتان دردسر ایجاد کند. ولى اگر در حالى كه قرآن نازل مى شود درباره آنها بپرسى براى تو آشكار مى شود. خداوند آن را آمرزیده است و خداوند بسیار آمرزنده و بردبار است.
102. پیش از تو، گروهی چنین سؤالاتی کردند، سپس کافر شدند.
103. خداوند چیزهایی مانند بحیره (شتری که شیر آن برای بتها در امان بود و هیچ کس اجازه شیر دادن به آن را نداشت) یا صائبه (شتری که برای خدایان دروغین خود چراگاه آزاد می گذاشتند) قرار نداده است. بتها و غیره و حمل چیزی بر آن مجاز نبود) یا واسیله (شتری که برای بتها آزاد می‌شود، زیرا در اولین زایمان یک شتر به دنیا آورده است و سپس دوباره یک زن به دنیا می‌آورد). شتر در زمان تحویل دوم) یا ژامبون (شتری نریان که از کار برای بت های خود رها شده بود، پس از پایان تعدادی از معاشرت های تعیین شده برای آن، همه این حیوانات به افتخار بت ها آزاد شدند، همانطور که توسط اعراب بت پرست در جهان انجام می شد. دوره قبل از اسلام). ولى كسانى كه كافر شدند بر خدا دروغ مى بندند و بيشترشان درك نمى كنند.
104. و هنگامى كه به آنها گفته شود: به سوى آنچه خدا نازل كرده و نزد پيامبر (حكم آنچه حرام كرده ايد) بياييد. می گویند: ما را بس است آنچه پدران خود را از آن پیروی می کنند، هر چند پدرانشان هیچ علم و هدایتی نداشتند.
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، مراقب خودتان باشید [اعمال نیک انجام دهید، از خدا بترسید و خدا را بسیار دوست داشته باشید]. اگر [از کفر و شرک] پیروی کنید و امر به معروف و نهی از منکر کنید، از گمراهان هیچ گزندی به شما نمی‌رسد. بازگشت همه شما به سوی خداست، سپس شما را از آنچه انجام می‌دادید آگاه خواهد کرد.
106. ای کسانی که ایمان آورده اید! هر گاه مرگ هر یک از شما فرا رسید و وصیت کردید، اگر در زمین سیر می کنید و مصیبت مرگ به شما رسید، شهادت دو مرد عادل از قوم خود یا دو نفر دیگر را از خارج بگیرید. هر دو را بعد از نماز بازداشت کنید، (سپس) اگر (در صحت آنها) شک دارید، هر دو به خدا سوگند یاد کنند (و بگوید: ما در این امر سودی از دنیا نمی‌خواهیم، هر چند او (منافع) خویشاوند نزدیک ما باشد. ما شهادت خدا را کتمان نمی کنیم، زیرا ما از گناهکاران خواهیم بود.»
107. اگر معلوم شد که این دو مرتکب گناه بوده اند، دو نفر دیگر از نزدیکترین خویشاوندان از میان مدعیان حق در جای خود بایستند. به خدا سوگند یاد می کنند (و می گویند): ما تصدیق می کنیم که شهادت ما از شهادت آن دو صادق تر است و تجاوز نکرده ایم، زیرا ما باید از ستمکاران باشیم.
108. این امر باید (به این حقیقت) نزدیکتر کند که شهادت آنها به ماهیت و شکل واقعی خود باشد (و در نتیجه پذیرفته شود)، وگرنه می ترسند که سوگندهای دیگر پس از سوگند آنها پذیرفته شود. و از خدا پروا کنید و بشنوید (با اطاعت از او). و خداوند قوم فاسقون را هدایت نمی کند.
109. روزى كه خداوند پيامبران را محشور مىكند و به آنها مىگويد: «چه پاسخى به شما داده شد؟» گويند: ما هيچ علمى نداريم، يقيناً فقط تو از آنچه پنهان است آگاهى.
۱۱۰ (به یاد آور) هنگامی را که خداوند (در روز رستاخیز) می‌گوید: «ای عیسی بن مریم! نعمت مرا بر خود و بر مادرت به یاد آور، آنگاه که تو را با روح القدس تأیید کردم، تا در گهواره و در بزرگسالی با مردم سخن می‌گفتی؛ و آنگاه که به تو نوشتن و حکمت و تورات و انجیل آموختم؛ و آنگاه که به اذن من از گل، چیزی به شکل پرنده می‌ساختی و در آن می‌دمیدی و به اذن من پرنده می‌شد؛ و کور مادرزاد و پیسی را به اذن من شفا می‌دادی؛ و آنگاه که مردگان را به اذن من زنده می‌کردی؛ و آنگاه که بنی‌اسرائیل را از تو بازداشتم (و تصمیم به کشتن تو گرفتند)؛ آنگاه که با دلایل روشن برایشان آمدی؛ و کافرانشان گفتند: «این جز جادوی آشکار نیست .»
و هنگامی که در دل‌های حواریون [حضرت عیسی] انداختم که به من و فرستاده‌ام ایمان آورند، گفتند: «ایمان آوردیم! و گواه باش که ما مسلمانیم!» (۱۱۱)
112. (به خاطر بياور) هنگامى را كه حواريون (حواريون) گفت: اى عيسى بن مريم! آیا پروردگارت می‌تواند سفره‌ای از بهشت برای ما نازل کند؟» عیسی (عیسی) گفت: اگر مؤمن هستید از خدا بترسید.
113 - گفتند: دوست داریم از آن بخوریم و ایمان بیاوریم و بدانیم که تو به ما راست گفتی و خود شاهد آن باشیم.
114. عیسی بن مریم گفت: «پروردگارا! برای ما از بهشت سفره ای بفرست تا برای ما - برای اولین و آخرین ما - عید و نشانه ای از جانب تو باشد. و ما را روزی ده که تو بهترین روزی دهندگانی».
115. خداوند فرمود: «من آن را بر شما نازل خواهم کرد، و اگر یکی از شما پس از آن کافر شد، او را به عذابی مجازات خواهم کرد که هیچ یک از عالمان را به آن نرسانده ام. و جن ها).»
116. و (به خاطر بياور) زمانى را كه خداوند مى فرمايد: «اى عيسى بن مريم! آیا به مردم گفتی: من و مادرم را به عنوان دو معبود غیر از خدا بپرستید؟ می‌گوید: منزهی تو! این برای من نبود که چیزی را بگویم که حق نداشتم (گفتم). اگر من چنین چیزی گفته بودم، حتماً آن را می دانستی. تو آنچه را در باطن من است می دانی، هر چند من نمی دانم در باطن توست، به راستی که تنها تو از هر چه پنهان و غیب دانا هستی.
117. هرگز به آنها چيزى نگفتم مگر آنچه تو مرا امر فرمودى كه بگويم: «خداى پروردگار من و پروردگارتان را بپرستيد». و تا زمانی که در میانشان بودم بر آنان گواه بودم، اما هنگامی که مرا بالا بردی، تو مراقب آنان بودی و تو بر هر چیزی گواه هستی. (این یک موعظه و هشدار بزرگ به مسیحیان سراسر جهان است).
118. «اگر آنها را عذاب کنی، بندگان تو هستند و اگر آنها را ببخشی، همانا تو توانا و حکیمی هستی».
۱۱۹. خداوند می‌فرماید: «امروز روزی است که راستگویان از راستی خود سود می‌برند. برایشان باغ‌هایی است که از زیر [درختان] آن نهرها جاری است. جاودانه در آن خواهند ماند. خدا از آنها خشنود است و آنها از او. این همان کامیابی بزرگ است .»
۱۲۰. فرمانروایی آسمانها و زمین و آنچه در آنهاست، از آنِ خداست؛ و او بر هر چیزی تواناست.
سوره مائده را بخوانید
- سوره مائده به زبان عربی (مصحف)
- سوره مائده به زبان انگلیسی
- تفسیر انگلیسی سوره مائده (غذا)
- قرآن با ترجمه انگلیسی
منابع اضافی
