حقایق اساسی و اطلاعات در مورد سوره نحل
- شماره سوره (سوره): 16
- تعداد آیات: 128
- معنی انگلیسی: "عسل"
- مشمول بخش (جز): 14
موضوعات مورد بحث در سوره نحل را انتخاب کنید
در ادامه به برخی از موضوعاتی که در سوره نحل به آن پرداخته شده است اشاره می شود.
- خدا آیات خود را به وسیله فرشتگان نازل کرده است.
- هشدار برای باور به روز پایانی قبل از اینکه خیلی دیر شود.
- خداوند آسمانها و زمین و انسان را از نطفه (مخلوط نطفه و ترشحات زن) آفریده است.
- از نشانههای او چهارپایانی است که مردم از آنها برای خوراک و پوشاک و سایر امور استفاده میکنند. این شامل حیوانات دیگری مانند اسب می شود که بشر از آنها برای حمل و نقل استفاده می کند.
- خداوند «صراط مستقیم» را توضیح داده است، اما بسیاری از آنها به ادیان مختلف منحرف شده اند.
- از نشانه های او آبی است که از آسمان می فرستد و برای بقای مردم، رشد گیاهان و میوه ها و غیره لازم است.
- نشانه های او همچنین شامل چرخه مداوم شب و روز، خورشید و ماه و سایر ستارگان است.
- خداوند از طریق این آیات به ما می گوید که دلایل کافی برای مردم وجود دارد که فقط در صورتی که در پیام خدا و خلقت او بیندیشند و تفکر کنند.
- «دریاها» از نشانه های دیگر اوست که آفریده است. مردم از آن می خورند (ماهی و حیوانات دیگر)، زیور آلات برای پوشیدن (مثلا مروارید) تهیه می کنند و از آن برای حمل و نقل استفاده می کنند.
- همچنین خداوند کوه ها، رودخانه ها، راه های روی زمین و دیگر نشانه ها را آفریده است.
- خداوند در آیه 17 پس از ارائه این همه دلائل و نشانه ها می پرسد: «آیا او که می آفریند مانند کسی است که نمی آفریند؟ آن وقت یادت نمی آید؟»
- خداوند به انسان ها یادآوری می کند که نعمت های فراوانی را به انسان ها ارزانی داشته است که بشر قادر به شمارش آنها نیست.
- با این همه تذکر، کافران به دلائل و اوامر خدا اعتنایی نمی کنند و با گفتن این که اینها «قصه های پیشینیان» است، آنها را رد می کنند. (مرجع: آیات 20 تا 24)
- از چنین افرادی خداوند ذکر می کند که در روز قیامت آنها نه تنها بار خود را بر دوش می کشند، بلکه بار کسانی را که گمراه کردند.
- این سوره توضیح می دهد که چگونه فرشتگان هنگام مرگ روحشان را می گیرند و چگونه مجازات می شوند.
- در مقابل، خداوند همچنین توضیح می دهد که فرشتگان با نیکوکاران در هنگام مرگ چگونه رفتار می کنند و در آخرت چگونه رفتار خواهند کرد.
- این سوره همچنین یادآوری می کند که خداوند در هر امتی پیامبران و رسولان را برای هدایت آنها فرستاد و نشانه های کسانی که سرکش بودند هنوز در مواردی دیده می شود (مثلاً قوم صالح که در کوه خانه ساخته بودند).
- این سوره پاداش کسانی را که از سرزمینی به سرزمین دیگر هجرت می کنند، پس از آن که به دلیل پایداری بر دینشان مورد آزار و اذیت قرار گرفتند، می شناسد.
- این سوره به همگان یادآوری میکند که هر چه در آسمانها و زمین است همراه فرشتگان برای خدا سجده میکنند و مغرور نمیشوند (بر خلاف برخی از مردان متکبر و طغیانگر) (مرجع: آیه 49).
- خداوند به همگان یادآوری میکند که چگونه همه نعمتها از جانب اوست و وقتی چیزی بد یا بدی به انسان میرسد، فریاد میزنند. با این حال، پس از آن که آن را از آنها دور کرد، دوباره سرکش می شوند. (مرجع: آیات 53 تا 59)
- خداوند به کسانی که از تولد دختر غمگین می شوند هشدار می دهد.
- خداوند در آیه 61 به بشر یادآوری می کند که «و اگر خداوند مردم را به ظلمشان گرفتار کند، هیچ جنبندهای را در آن (زمین) باقی نمیگذارد، بلکه آنها را تا مدت معینی به تأخیر میاندازد و چون اجلشان فرا رسد، نمیتوانند تأخیر کنند. و نمی توانند آن را یک ساعت (یا یک لحظه) جلو ببرند.»
- اقوام مختلف پیامبران مختلفی را با پیام حق فرستادند، اما چنین شد شیطان که آنها را با نیک جلوه دادن بدی ها گمراه کردند و شیطان را سرپرست و راهنمای خود گرفتند. سوره آن افراد را از عذاب سخت برحذر می دارد.
- خداوند هدف از ارسال را توضیح می دهد قران که چیزی نیست جز هدایت بشر به سوی پیام حق و کمک به آنها برای دیدن موضوعاتی که بشر در آن اختلاف و مناقشه داشته است. (مرجع: آیه 64)
- خداوند در این سوره نشانه دیگری را بیان می کند و آن نشانه «عسل» و چگونگی خلق عسل توسط زنبورها است. این از نشانه های خدا و معجزات اوست که زنبورهایی که در کوه ها و درختان سکونت دارند انواع میوه ها را می خورند و از شکمشان نوشیدنی هایی به رنگ های مختلف بیرون می آید که در آن شفا برای بشریت (مرجع: آیات 68 و 69)
- این سوره توضیح می دهد که چگونه خداوند برخی از مردم را در اعطای مال و اموال بر برخی دیگر ترجیح داده است.
- در این سوره مثال هایی ارائه می شود که چگونه مردم باطل و صراط مستقیم را تشخیص نمی دهند. (مرجع: آیات 75 و 76)
- خداوند مثال های دیگری در این سوره آورده است که شامل تولد افراد از شکم مادرانشان، قابلیت پرواز پرندگان در آسمان، خانه هایی که مردم در آن زندگی می کنند، احشام آنها، پناهگاه ها و غیره است.
- با وجود همه دلایل، مردم به قدرت خداوند و بازگشت آنها به سوی او ایمان ندارند. روز قیامت. (مرجع: آیات 78 تا 89)
- خداوند مردم را به عدل (عدالت و عبادت جز خدا) امر کند. (مرجع: آیه 90)
- این سوره مؤمنان را به پاداش نیکوکاری و نیکی تشویق می کند.
- این سوره به مؤمنان دستور می دهد که قبل از تلاوت از شیطان محافظت کنند آیات قرآن. (مرجع: آیه 98)
- در این سوره آمده است که روح القدس (فرشته جبرئیل) قران به پیامبر (مرجع: آیه 102)
- این سوره به مردم یادآوری می کند که مردم برای رستگاری خود دعای آخرت خواهند کرد و هر کس بر اساس آنچه به دست آورده است به طور کامل دستمزد خواهد گرفت. در این زندگی. (مرجع: آیه 111)
- خداوند شهري از مردمي را نيز مثال ميزند كه بسياري از نعمتها و نعمتهاي خود را به آنها داده بود، ولي چون ناسپاسي ميكردند، وضع آنها را به عذاب عدم شكرگزاري به سختي تبديل كرد.
- خداوند در این سوره حرمت خوردن برخی از انواع گوشت ها (مثلاً ذبح نشده حیوان مرده، خون، گوشت خوک و...) را نیز یادآور شده است (مرجع: آیه 115).
- همچنین خداوند از انتساب دروغ به خدا با حلال یا حرام کردن امور بدون علم (مثلاً حلال و حرام بدون شناخت حق و علم) منع می کند. (مرجع: آیه 116)
- خداوند به مؤمنان یادآوری میکند که حضرت ابراهیم (ع) دارای صفات نیکو بود و کافر نبود. خدا را شکر کرد و خداوند او را (به دوستی) برگزید.
- این سوره به دستور روز سبت برای بنی اسرائیل اشاره دارد.
- خداوند در این سوره به پیامبر دستور می دهد که بشر را به رسالت حق دعوت کند.خردو «موعظه منصفانه» و در تعقیب او شکیبا باشید.
- و بسیاری موضوعات دیگر
سوره نحل (زنبورها) ترجمه عربی و انگلیسی
1. آن واقعه (قیامت یا عذاب کافران و مشرکان یا احکام یا احکام اسلامی) که خداوند مقرر کرده است واقع می شود، پس در آن عجله نکنید. منزه و منزّه است از هر چه شریک او میکنند.

۲. فرشتگان را با وحی به فرمان خود بر هر کس از بندگانش که بخواهد نازل میکند (و میگوید): «مردم را بترسانید که جز من خدایی نیست، پس از من بترسید (و از گناهان و کارهای زشت بپرهیزید).»
3. آسمانها و زمین را به حق آفریده است. منزه و برتر از هر چیزی است که با او شریک می کنند.
4. انسان را از نوطفه (قطره های ترشحات جنسی زن و مرد) آفریده است، سپس این (مرد) مخالف آشکار می شود.
5. و چهارپایان را برای شما آفریده است. در آنها گرما (لباس گرم) و فواید بسیار است و از آنها می خورید.
6. و زیبایی برای شما در آن است، هنگامی که آنها را در شام به خانه می آورید، و صبحگاهان آنها را به چراگاه می برید.
7. و بارهای شما را به سرزمینی می برند که جز با زحمت زیاد به آن نمی رسید. همانا پروردگارت مهربان و مهربان است.
8. و اسبها و قاطرها و الاغها را برای شما سوار و زینت آفرید. و چیزهای دیگری را می آفریند که شما به آن علم ندارید.
9. و تبیین صراط مستقیم (یعنی توحید اسلامی برای بشر یعنی نشان دادن حلال و حرام، خیر و شر و غیره) بر عهده خداوند است، پس هر کس هدایت را بپذیرد به نفع خود و هرکسی است. به بیراهه می رود، این برای نابودی خودش خواهد بود)، اما راه هایی وجود دارد که از بین می روند (مانند بت پرستی، یهودیت، مسیحیت و غیره). و اگر می خواست، همه شما را (بشر) هدایت می کرد.
10. او کسی است که از آسمان آب (باران) نازل می کند. از آن می نوشید و از آن گیاهی می روید که چهارپایان خود را بر آن به چراگاه می فرستید.
11. با آن زراعت و زیتون و خرما و انگور و هر میوه ای را برای شما می رویاند. به راستی! در این حقیقت، دلیلی آشکار و نشانه ای آشکار برای اهل تفکر است.
12. و شب و روز و خورشید و ماه را برای شما مسخّر کرده است. و ستارگان به فرمان او تسخیر می شوند. بی گمان در این برای مردمی که می فهمند دلایلی است.
13. و آنچه را که در این زمین برای شما آفریده است به رنگهای گوناگون [و صفات گیاهی و میوه ها و غیره (حیات گیاه شناسی) و از حیوان (حیات جانورشناسی)]. به راستی! در این نشانه ای است برای مردمی که یاد می کنند.
14. و او کسی است که دریا را مسخّر کرده است که از آن گوشت لطیف (ماهی) تازه بخورید و از آن زیورهایی برای پوشیدن بیرون بیاورید. و کشتیها را میبینی که در آن شخم میزنند تا از فضل او (با حمل کالا از جایی به جای دیگر) بجویید و شاید سپاسگزاری کنید.
15. و در زمين كوههاي استوار قرار داد كه مبادا با شما بلرزد و نهرها و راهها، باشد كه راهنمايي كنيد.
16. و نشانه ها (نقاط راهنما و غیره در روز) و با ستارگان (در شب) خود را هدایت می کنند.
17. پس آیا او که می آفریند مانند کسی است که نمی آفریند؟ آیا پس از آن به یاد نمی آورید؟
18. و اگر نعمتهای خدا را بشماری هرگز نمیتوانی آنها را بشماری. براستی! خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است.
19. و خداوند آنچه را پنهان می دارید و آنچه را آشکار می کنید می داند.
20. آنانی را که غیر از خدا می خوانند، چیزی نیافریده اند، بلکه خودشان مخلوقند.
21. (آنها) مرده و بی جان هستند و نمی دانند چه زمانی برانگیخته می شوند.
22. خدای شما اله یگانه است (خداوند، جز او حق پرستش ندارد). امّا کسانی که به آخرت ایمان ندارند، دلهایشان (ایمان به یگانگی خدا) را انکار میکند و افتخار میکنند.
23. همانا خداوند آنچه را پنهان می دارند و آنچه را آشکار می کنند می داند. به راستی که او متکبران را دوست ندارد.
24. و هنگامى كه به آنها گفته شود: پروردگار شما چه نازل كرده است؟ آنها می گویند: "قصه های مردان قدیم!"
25. بار خود را در روز قیامت به طور کامل بر دوش می کشند و بار کسانی را که بدون علم گمراه کرده اند. به راستی بد است آنچه تحمل می کنند!
26. کسانی که پیش از آنان بودند، به راستی مکر کردند، ولی خدا به شالوده ساختمانشان زد، سپس سقف از بالای سرشان بر آنها فرو ریخت، و عذاب از جایی که ندانستند به آنها رسید.
27. سپس در روز قیامت آنها را رسوا میکند و میفرماید: «کجایند شرکای من که در مورد آنها اختلاف میکردید و (با مؤمنان با تجاوز و نافرمانی خدا) اختلاف میکردید؟ کسانی که (در مورد عذاب خدا برای کافران) به آنها علم داده شده است، می گویند: «در حقیقت! رسوایی این روز و بدبختی بر کافران است.
۲۸ - همانان که فرشتگان، جانشان را میگیرند در حالی که به خود ستم کردهاند ( و مرتکب انواع گناهان و معاصی شدهاند). آنگاه تسلیم میشوند و میگویند: «ما هیچ کار بدی نمیکردیم.» (فرشتگان میگویند:) «آری، خداوند به آنچه انجام میدادید آگاه است.»
29. پس از درهای جهنم وارد شوید تا در آن بمانید، و چه بد جایگاهی برای متکبران.
30. و (هنگامی که) به متقنین گفته می شود که پروردگار شما چه نازل کرده است؟ می گویند: آنچه نیکو است. برای کسانی که در دنیا نیکی کنند، خیر است و سرای آخرت بهتر است. و در واقع خانه (یعنی بهشت) متقون (پرهیزگاران) عالی خواهد بود.
31. عدن بهشتی که در آن وارد می شوند و نهرها از زیر آن جاری است و هر چه بخواهند در آن است. بدین ترتیب خداوند متقون (پرهیزگاران) را پاداش می دهد.
32. كسانى كه فرشتگان جانشان را مى گيرند در حالى كه در حال پرهيزكارى هستند (يعنى از هر بدى منزه اند و جز خدا را نمى پرستند) و مى گويند: سلامون عليكم (عليه السلام) به شما وارد بهشت شويد. (خیر) که (در دنیا) انجام می دادید.»
33. آیا آنها (کافران و مشرکان) منتظرند جز این که فرشتگان به سراغشان بیایند [تا جانشان را بگیرند] یا فرمان پروردگارت (یعنی عذاب یا روز قیامت) فرا رسد. ? کسانی که قبل از آنها بودند نیز چنین کردند. و خداوند به آنها ستم نکرد، بلکه آنها به خود ستم کردند.
34. سپس عواقب بد اعمالشان آنان را فرا گرفت و آنچه به آن استهزا می کردند، آنان را فرا گرفت.
35. و كسانى كه به عبادت خدا ملحق مىشوند مىگويند: «اگر خدا مىخواست، نه ما و نه پدرانمان جز او را نمىپرستيديم و جز او چيزى را حرام نمىكرديم». کسانی که قبل از آنها بودند نیز همینطور. سپس! آیا بر رسولان چیزی جز این است که رسالت را آشکارا برسانند؟
36. و ما در میان هر امت (امتی) پیامبری فرستادیم که: «خدا را بپرستید و از طاغوت بپرهیزید. غیر از خدا).» سپس برخى از آنان بودند كه خداوند آنها را هدايت كرد و بعضى از آنان گمراهى بر آنان محق شد. پس در زمین سیر کن و بنگر که عاقبت تکذیب کنندگان چگونه بود.
37. اگر تو (اي محمد) در راه هدايت آنها طمع مي ورزي، خداوند كساني را كه گمراه مي كند (و هدايت نمي كند كساني را كه خدا گمراه كرده است) هدايت نمي كند. و هیچ یاوری نخواهند داشت.
38. و به خدا سوگند قوی خود را سوگند یاد می کنند که خدا کسی را که بمیرد برانگیزد. آری (آنها را برمی خیزد) وعده ای به حق بر اوست، ولی بیشتر مردم نمی دانند.
39. تا حقيقت آنچه را كه در آن اختلاف كرده اند برايشان آشكار سازد و كسانى كه كافر شدند بدانند كه دروغگو بودند.
40. به راستی! قول ما به چیزی هنگامی که آن را اراده می کنیم این است که به آن می گوییم: باش! و هست.
41. و امّا كسانى كه در راه خدا هجرت كردند، پس از ستم و ستم، قطعاً در دنيا به آنها سكنى نيكو مى دهيم، ولى اگر بدانند پاداش آخرت بزرگتر است!
42. (آنان) کسانی هستند که (در دنیا در راه خدا) صبر کردند و بر پروردگارشان توکل کردند.
۴۳ و ما پیش از تو جز مردانی را که به آنها وحی میکردیم ، نفرستادیم (تا مردم را به ایمان به یگانگی خدا دعوت کنند). پس اگر نمیدانید، از کسانی که کتاب [خدا] را میدانند، بپرسید.
44. با آیات و کتابهای روشن (پیامبران را فرستادیم). و بر تو (ای محمد) تذکر و اندرز (قرآن) نازل کردیم تا آنچه را که بر آنان نازل شده است برای مردم روشن کنی و شاید بیندیشند.
45. آیا کسانی که مکر می کنند، مطمئن هستند که خداوند آنها را در زمین فرو نبرد، یا عذاب آنها را از جایی که نمی فهمند، نخواهد گرفت؟
46. يا اينكه آنها را در ميان رفت و آمدها (در كارهايشان) بگيرد تا (از عذاب خدا) برايشان راه گريزي نباشد؟
۴۷ یا اینکه آنها را به تدریج گرفتار زوال و نابودی کند ، که پروردگار تو رئوف و مهربان است.
آیا به چیزهایی که خدا آفریده است، ننگریستهاند که چگونه سایههایشان از راست و چپ متمایل میشود، در حالی که برای خدا سجده میکنند ، و فروتنند؟
49. و آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از جنبندگان و فرشتگان به خدا سجده کن و تکبر نمیورزند [یعنی پروردگارشان را با خضوع عبادت میکنند].
50. از پروردگارشان که بالاتر از آنهاست می ترسند و آنچه را که به آنها امر شده است انجام می دهند.
51. و خداوند فرمود: «الاهين را مگيريد. همانا او (خدا) تنها اله (خدا) است. پس از من (و من (تنها)) بسیار بترسید، یعنی از انواع گناهان و کارهای زشتی که خداوند از آن نهی کرده است دور باشید و آنچه را که خدا مقدر کرده است انجام دهید و جز خدا را نپرستید.
52. آنچه در آسمانها و (هر چه در) زمین است از آن اوست و الدین وصیبه از آن اوست [(یعنی اطاعت خالصانه دائمی از خدا واجب است). هیچ کس جز خدا حق پرستش ندارد)]. آیا از غیر خدا می ترسید؟
53. و هر چه از نعمت ها و خوبی ها دارید از جانب خداست. آنگاه هنگامی که آسیبی به شما برسد، به سوی او با صدای بلند یاری میطلبید.
54. آنگاه که زیان را از تو زدود، بنگر! برخی از شما، دیگران را در عبادت پروردگارشان شریک میگیرید.
55. پس (در نتیجه آن) آن (نعمت خدا) را که به آنها ارزانی داشتیم (با ناسپاسی) تکذیب کردند. سپس (از اقامت کوتاه خود) لذت ببرید، اما (با حسرت) خواهید دانست.
56. و بخشى از آنچه را به آنها روزى دادهايم به چيزى اختصاص مىدهند كه نمىدانند. به خدا سوگند، قطعاً درباره آنچه می ساختید، بازخواست خواهید شد.
57. و براى خدا دختران قرار دادند! منزه است (و منزه است) از هر چه شریک او می کنند! . و آنچه می خواهند برای خودشان;
58. و چون خبر (ولادت) مونث را به هر یک از آنان میرسانند، چهرهاش تیره میشود و اندوه درونی او را فرا میگیرد.
59. به سبب بدى آنچه از آن مطلع شده، خود را از مردم پنهان مىدارد. آیا او را با خواری نگه دارد یا در زمین دفن کند؟ یقیناً تصمیم آنها بد است.
60. براى كسانى كه به آخرت ايمان ندارند وصف بدى است و براى خدا بالاترين وصف است. و او توانا و حکیم است.
61. و اگر خدا مردم را به ستمشان گرفتار کند، هیچ جنبندهای را در آن (زمین) باقی نمیگذارد، ولی آنها را تا مدت معینی به تأخیر میاندازد و چون اجلشان فرا رسد، نمیتوانند. آنها نمی توانند آن را یک ساعت (یا یک لحظه) به تاخیر بیندازند.
۶۲. آنها چیزی را که برای خود نمیپسندند، به خدا نسبت میدهند و زبانشان به دروغ میگوید که چیزهای بهتر از آن آنهاست. شکی نیست که آتش دوزخ برای آنهاست و آنها اولین کسانی هستند که به سرعت به سوی آن برده میشوند و در آنجا بیخبر رها میشوند. ( تفسیر قرطبی، جلد ۱۰، صفحه ۱۲۱)
۶۳ به خدا سوگند که ما به سوی امتهای پیش از تو پیامبرانی فرستادیم، اما شیطان اعمالشان را در نظرشان زیبا جلوه داد، پس او امروز (در این دنیا) ولی و سرپرست آنهاست، و عذاب دردناکی برایشان خواهد بود.
64. و ما كتاب (قرآن) را بر تو نازل نكرديم، مگر براى اينكه آنچه را كه در آن اختلاف دارند، براى آنان روشن كنى و براى قومى هدايت و رحمت باشد. که ایمان دارند
65. و خداوند از آسمان آب (باران) نازل می کند، سپس زمین را پس از مرگش به وسیله آن زنده می کند. همانا در این نشانه ای است برای مردمی که گوش فرا می دهند.
66. و به راستی! در دام برای شما عبرت است. ما به شما از آنچه در شکم آنهاست، از میان غدد و خون، شیر پاک مینوشانیم. برای مشروب خواران خوشایند
67. و از ميوه خرما و انگور، نوشيدني قوي (قبل از حرمت مشروبات الكلي بود) و روزي نيكو به دست ميآوريد. همانا در آن نشانه ای است برای خردمندان.
و پروردگار تو به زنبور عسل الهام کرد که: «از کوهها و درختان و داربستهایی که مردم میسازند، خانههایی برای خود انتخاب کن.» (۶۸)
۶۹. سپس از همه میوهها بخور، و راههای پروردگارت را که برایت آسان شده است، بپیما. از شکمهای آنها، نوشیدنیای با رنگهای مختلف بیرون میآید که در آن شفای مردم است. بیگمان، در این [زندگی]، نشانه روشنی است برای مردمی که میاندیشند.
70. و خداوند شما را آفرید و سپس شما را میمیراند و برخی از شما به پیری بازگردانده میشوند تا پس از دانستن (بسیار) چیزی نمیدانند. براستی! خداوند دانا و توانا است.
71. و خداوند برخی از شما را در مال و دارایی بر برخی دیگر ترجیح داده است. پس، کسانی که برگزیده اند، اموال و اموال خود را به کسانی که دست راستشان دارند، نمی سپردند، تا در آن با آنان برابر باشند. پس آیا فضل خدا را انکار می کنند؟
72. و خداوند برای شما همسرانی از جنس خودتان قرار داد و از همسرانتان برای شما پسران و نوادگان قرار داد و به شما روزی نیکو داد. آیا به معبودهای باطل ایمان می آورند و فضل خدا را تکذیب می کنند (و تنها خدا را نمی پرستند).
73. و غیر از خدا دیگرانی را می پرستند که از آسمان و زمین برایشان روزی ندارند و نمی توانند.
74. پس براى خدا مثلها مكن (چرا كه نه مانند اوست و نه مانند او). براستی! خدا می داند و شما نمی دانید.
75. خداوند (دو مرد مؤمن و کافر) را مثال میزند. بنده (کافر) در تصرف دیگری، هیچ قدرتی ندارد، و مردی (مؤمن) که روزی نیکویی به او عطا کرده ایم، و او از آن در نهان و آشکار انفاق می کند. آیا می توانند برابر باشند؟ (به هیچ وجه، نه). همه حمد و سپاس مخصوص خداوند است. نه! (اما) بیشترشان نمی دانند.
76. و خداوند دو مرد را مثال میزند که یکی از آنها گنگ است که بر هیچ چیز (کافر) قدرتی ندارد و بر مولای خود بار سنگینی است، هر چه او را هدایت کند خیری به بار نمیآورد. آیا چنین مردی با کسی (مؤمن به توحید) که به عدالت فرمان میدهد و خودش در صراط مستقیم است برابر است؟
77. و غیب آسمانها و زمین از آن خداست. و امر قیامت جز چشم بر هم زدنی یا نزدیکتر نیست. براستی! خداوند بر هر کاری تواناست.
78. و خداوند شما را از شکم مادرانتان بیرون آورد در حالی که چیزی نمی دانید. و به شما شنوایی و بینایی و دلها بخشید، باشد که سپاسگزاری کنید.
79. آیا آنها پرندگانی را که در میان آسمان نگه داشته شده (پرواز می کنند) نمی بینند؟ هیچ کس آنها را نگه نمی دارد مگر خدا [هیچ کس جز خدا به آنها توانایی پرواز نداده است]. همانا در این، دلائل و نشانه های روشنی است برای مردمی که ایمان می آورند.
80. و خداوند برای شما در خانه هایتان منزلگاهی قرار داد و از پوست چهارپایان (خیمه ها) مسکنی برای شما قرار داد که در سفر و اقامت (در خود) آن را بسیار سبک می یابند. مسافرت ها) و از پشم، خز و موی آنها (پشم گوسفند، پوست شتر و موی بز)، وسایل و وسایل رفاهی (مثلاً فرش، پتو و غیره)، برای مدتی آرامش بخش است.
و خداوند از آنچه آفریده، برای شما سایهها قرار داد، و از کوهها برای شما پناهگاههایی قرار داد، و برای شما لباسهایی قرار داد که شما را از گرما (و سرما) حفظ میکند، و زرههایی که شما را از جنگ (با یکدیگر) حفظ میکند. این گونه نعمت خود را بر شما کامل میکند، باشد که تسلیم فرمان او شوید.
82. پس اگر روى برگردانند، وظيفه تو جز اين نيست كه [پيام] را به صورت آشكار برسانى.
83. آنها فضل خدا را می شناسند، ولی آن را (با عبادت غیر خدا) انکار می کنند و بیشترشان کافرند (منکر نبوت محمد).
و روزی را [به یاد آور] که از هر امتی، گواهی [از پیامبرانشان] برمیانگیزیم، سپس به کسانی که کافر شدهاند، اجازه [عذرخواهی] داده نمیشود، و [به دنیا] نمیآیند که توبه کنند و از خدا آمرزش بخواهند . (۸۴)
85. و چون ستمكاران (كافران) عذاب را ببينند، نه از آنان سبك مى شود و نه مهلت مى دهند.
86. و چون مشرکان به خدا شریک خود را ببینند، می گویند: «پروردگارا! اینها شرکای ما هستند که غیر از شما آنها را می خواندیم.» ولى سخن خود را به سوى آنها پس مىزنند (و مىگويند): «به راستى! شما واقعاً دروغگو هستید!»
87. و در آن روز تسلیم خدا (تنها) و معبودهای دروغین خود (همه آنچه را غیر از خدا میخواندند، مانند بتها، اولیا، کاهنان، راهبان، فرشتگان، جنیان، جبرئیل) عرضه میکنند. جبرئیل)، رسولان و غیره] از آنان محو می شود.
88. كسانى كه كافر شدند و (مردم) را از راه خدا باز داشتند، بر آنها عذابى بر عذاب مى افزائيم. زیرا آنها [با نافرمانی خود از خدا و نیز امر به معروف] به فساد دامن می زدند.
89. و روزى را كه از هر امّتى گواهى از خودشان بر آنان برانگيختيم. و تو (ای محمد) را بر اینان گواه خواهیم آورد. و ما این کتاب (قرآن) را بر تو نازل کردیم که بیانگر همه چیز و هدایت و رحمت و بشارت برای کسانی که خود را تسلیم کردند.
۹۰. خداوند شما را به عدل و احسان و بخشش به خویشاوندان (هر آنچه خداوند به شما دستور داده است، مانند مال، دیدار، مراقبت از آنها یا هر نوع کمک دیگر و غیره) امر میکند و از فحشا (اعمال زشت مانند اعمال نامشروع جنسی، نافرمانی والدین، شرک، دروغ، شهادت دروغ، کشتن به ناحق و غیره) و منکر (هر آنچه که توسط شریعت اسلام ممنوع شده است: شرک به هر نوع، کفر و هر نوع عمل زشت و غیره) و بغی (انواع ظلم و ستم) نهی میکند. او شما را پند میدهد، باشد که پند گیرید.
۹۱ و هنگامی که با خدا پیمان بستید، به پیمان خود وفا کنید، و سوگندها را پس از تأکید و استواری نشکنید، در حالی که خدا را بر خود ضامن قرار دادهاید، بیگمان خدا به آنچه انجام میدهید آگاه است.
92. و مانند او مباشید که نخی را که پس از محکم شدن نخ ریسیده باز می کند و سوگندهای خود را در میان خود وسیله ای برای فریب قرار می دهید، مبادا قومی از امتی بیشتر شود. خداوند فقط با این [یعنی اینکه خدا را اطاعت کند و به عهد خدا وفا کند و خدا را نافرمانی کند و عهد خدا را بشکند] شما را امتحان می کند. و در روز قیامت آنچه را که در آن اختلاف می کردید برای شما روشن می کند [یعنی مؤمن به یگانگی خدا و نبوت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم اعتراف می کند و ایمان می آورد که کافر آن را انکار می کند و اختلافشان در همین بود. آنها در زندگی دنیا] .
93. و اگر خدا مى خواست، شما را امت واحدى قرار مى داد، ولى هر كه را بخواهد گمراه مى كند و هر كه را بخواهد هدايت مى كند. اما قطعاً به خاطر آنچه انجام می دادید، بازخواست خواهید شد.
94. و سوگندهايتان را مايه فريب در ميان خود قرار ندهيد، مبادا پايتان پس از استوار شدن، بلغزد و بدي (عذاب در دنيا) بازداشتن (مردم) از راه خدا را بچشيد. (یعنی ایمان به یگانگی خدا و رسولش محمد صلی الله علیه و آله) و عذاب بزرگی برای شما خواهد بود (آتش جهنم در آخرت).
95. و به قیمت عهد خدا سود اندکی نخرید. به راستی! آنچه نزد خداست اگر بدانی برای تو بهتر است.
96. آنچه نزد شماست تمام می شود و آنچه نزد خداست باقی می ماند. و كسانى كه شكيبايى كردند، قطعاً پاداشى به اندازه بهترين اعمالى كه انجام مى دادند، به آنان مى دهيم.
97. هر کس عمل صالح انجام دهد، خواه مرد باشد و خواه زن، در حالی که مومن واقعی (توحید) است، به راستی او را زنده می کنیم (در دنیا با احترام و قناعت و روزی حلال). ما قطعاً به آنها پاداشی به اندازه بهترین کارهایی که انجام می دادند (یعنی بهشت آخرت) خواهیم داد.
۹۸. پس هنگامی که خواستی قرآن بخوانی، از شیطان رانده شده به خدا پناه ببر.
99. همانا! او بر كسانى كه ايمان آورده اند و تنها بر پروردگارشان توكل مى كنند، تسلط ندارد.
۱۰۰. تسلط او تنها بر کسانی است که از او (شیطان) اطاعت و پیروی میکنند، و کسانی که به او (خدا) شرک میورزند [یعنی کسانی که مشرک هستند - به آیه ۱۲۱ سوره انعام مراجعه کنید].
101. و هنگامى كه آيه اى را به جاى آيه ديگرى تغيير دهيم، و خداوند به آنچه نازل مى كند داناتر است، مى گويند: «شما. محمد) مگر مفتری هستند! (جعل، دروغگو) نه، ولی بیشترشان نمی دانند.
102. بگو روح القدوس [جبرئیل] آن را (قرآن) را به حق از جانب پروردگارت نازل کرد تا مؤمنان را استوار و استوار کند. مایه هدایت و بشارت برای کسانی است که (مسلمانان) تسلیم شده اند.
103- و ما مى دانيم كه آنها (مشركان و مشركان) مى گويند: «اين انسانى است كه به او (محمد) تعليم مى دهد. زبان مردی که به او اشاره می کنند خارجی است، در حالی که این (قرآن) زبان عربی روشن است.
104. همانا! كسانى كه به آيات خدا ايمان ندارند، خداوند آنان را هدايت نخواهد كرد و براى آنان عذابى دردناك خواهد بود.
105- تنها كسانى كه به آيات الهى ايمان ندارند باطل مىكنند و اينانند كه دروغ مىگويند.
۱۰۶- هر کس پس از ایمانش به خدا کافر شود، مگر آن کس که مجبور شده و دلش به ایمان آرام است، بلکه کسانی که سینه خود را به روی کفر بگشایند، خشم خدا بر آنهاست و عذاب بزرگی خواهند داشت.
۱۰۷این [کیفر] به خاطر آن است که آنها زندگی دنیا را بر آخرت دوست داشتند و ترجیح دادند . و خدا گروه کافران را هدایت نمیکند.
108. آنان كسانى هستند كه خداوند بر دلها و گوشها و بينايشان مهر زده است. و آنان غافلانند!
109. بدون شک در آخرت زیانکارند.
110. پس به راستی! پروردگارت برای کسانی که پس از آزمایش هجرت کردند و سپس جهاد کردند و (در راه خدا) جهاد کردند و صبر کردند، همانا پروردگارت آمرزنده و مهربان است.
111. (یاد کن) روزی را که هر کس به دعای خود برمیخیزد، و به هر کس به خاطر آنچه انجام داده است (خیر یا بد، ایمان یا کفر به زندگی دنیا) به طور کامل ادا میشود و به آنها رسیدگی نمیشود. با ناعادلانه
112. و خداوند شهرى (مكه) را مثال مى زند كه در امن و امان بود. روزی آن از هر جا به وفور به او می رسید، ولی او (مردمش) نعمت های خدا را (با ناسپاسی) انکار کردند. پس خداوند آن را طعم شدید گرسنگی (قحطی) و ترس به خاطر آن (بدی، یعنی تکذیب پیامبر) که آنها (مردمش) انجام می دادند، قرار داد.
113. و در حقيقت، پيامبرى از خودشان به سوى آنها آمده بود، ولى او را تكذيب كردند، پس عذاب در حالى كه ظليمون بودند، به آنها رسيد.
114. پس از طعام حلال و پاکیزه ای که خدا روزی شما کرده است بخورید. و اگر او را می پرستید، نعمت های خدا را شکر کنید.
۱۱۵. خداوند تنها گوشت مردار، خون، گوشت خوک و هر حیوانی را که برای غیر خدا ذبح شده (یا برای بتها و غیره ذبح شده یا نام خدا بر آن برده نشده است) بر شما حرام کرده است. پس اگر کسی ناچار شود، در حالی که نافرمانی نکرده و تجاوز نکرده باشد، (بداند که) خداوند آمرزنده و مهربان است.
116. و درباره آنچه زبانتان به دروغ مى گويد، حلال و حرام نگوييد تا بر خدا دروغ ببنديد. همانا کسانی که بر خدا دروغ می بندند رستگار نمی شوند.
117. بهره اندکى (از آن آنهاست) ولى براى آنها عذابى دردناک است.
118. و بر یهودیان چیزهایی را که قبلاً برای تو ذکر کردیم، حرام کردیم [در سوره انعام، آیه 6:146]. و ما به آنها ستم نکردیم، بلکه آنها به خود ستم کردند.
119. پس به راستی! پروردگارت برای کسانی که از روی نادانی مرتکب گناه می شوند (گناهان و نافرمانی می کنند) و سپس توبه می کنند و عمل صالح انجام می دهند، همانا پروردگارت بعد از آن آمرزنده و مهربان است.
120. همانا ابراهيم امتى بود يا امتي مطيع خدا و حنيفه بود و از كسانى نبود. مشرکون (مشرکان و مشرکان و کافران به یگانگی خدا و شرکاء).
۱۲۱. (او) شکرگزار نعمتهای او بود. (خداوند) او را (به دوستی) برگزید و به راه راست (اسلام، نه یهودیت و نه مسیحیت ) هدایت کرد.
122. و در دنيا به او خير داديم و در آخرت از شايستگان است.
123. سپس به تو وحى كرديم كه از دين ابراهيم حنيفه پيروى كن تا جز خدا را نپرستى و او از مشركان و مشركان و كافران نبود. ).
124. روز سبت فقط بر كسانى كه در آن اختلاف كردند مقرر شد، و پروردگارت در روز قيامت ميان آنها در آنچه اختلاف داشتند داورى خواهد كرد.
125. (ای محمد) با حکمت (یعنی با الهام و قرآن) و موعظه عادلانه به راه پروردگارت (یعنی اسلام) دعوت کن و با آنان به نحوی که بهتر است مجادله کن. همانا پروردگارت داناتر است چه کسانی از راه او گمراه شده اند و او به هدایت یافتگان داناتر است.
126. و اگر (اى مؤمنان به يگانگى دشمن خود را) عذاب كرديد، آنها را به مانند آنچه به شما گرفتار شده بود عذاب كنيد. ولى اگر صبر كنى، براى صابرین بهتر است.
127. و صبر كن كه صبر تو جز از جانب خدا نيست. و بر آنان (مشركان و مشركان و غيره) اندوهگين مباش و از آنچه مى نمايند مضطرب مباش.
128. به راستی که خداوند با کسانی است که از او می ترسند و محسنین هستند.
سوره نحل را بخوانید
- سوره نحل به زبان عربی (مصحف)
- سوره نحل به زبان انگلیسی
- تفسیر انگلیسی سوره نحل
- خرید قرآن با ترجمه انگلیسی





