سوره شوره (سوره 42) از قرآن – ترجمه عربی انگلیسی

اطلاعات اولیه و حقایق سوره شوری

• شماره سوره (سوره): 42
• تعداد آیات: 53
• معنی انگلیسی: مشاوره

سوره شوره (مشاوره) ترجمه عربی و انگلیسی

1. ها-میم.

2. عین سین قاف.
[این حروف یکی از معجزات قرآن است و جز خداوند معانی آنها را نمی داند].

---

---

---

۳. این گونه خداوند عزیز و حکیم به تو وحی می‌کند، همانطور که به کسانی که پیش از تو بودند، وحی کرد .

4. آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست و او بلندمرتبه و بزرگ است.

5. نزدیک است که آسمانها از بالای سرشان شکافته شود و فرشتگان تسبیح پروردگارشان را می گویند و برای اهل زمین طلب آمرزش می کنند که خداوند آمرزنده و مهربان است.

6. و اما کسانى که جز او را اولیا مى‏گیرند [یعنى معبودهاى دروغین را غیر از خدا سرپرست مى‏گیرند و آنها را مى‏پرستند] خداوند حافظ است. ) بر آنها (یعنی مواظب اعمالشان است و جزایشان را خواهد داد) و تو (ای محمد) بر آنها وکیل نیستی (برای حفظ اعمالشان و غیره).

7. و این گونه قرآنی (به زبان عربی) به تو وحی کردیم تا مادر آبادی ها و اطراف آن را بیم دهی. و به روز محشور که شکی در آن نیست، هشدار ده که گروهی در بهشت ​​(کسانی که به خدا ایمان آوردند و از آنچه رسول خدا برایشان آورد پیروی کردند) و گروهی در آتش سوزان (جهنم) (کسانی که کافر شدند) باشند. در خدا و از آنچه رسول خدا برایشان آورد پیروی نکردند)

8. و اگر خدا می خواست، آنها را امت واحدی قرار می داد، ولی هر که را بخواهد به رحمت خود وارد می کند. و ظليمون (مشركان و ستمكاران و...) نه ولى (محافظ) خواهند داشت و نه ياورى.

9. یا جز او اولیا (اولیاء و یاور و یاور و یاور و غیره) را (برای عبادت) گرفته اند؟ ولی الله یگانه ولی (حافظ و غیره) است. و اوست که مردگان را زنده می کند و او بر هر چیزی تواناست.

10. و در آنچه اختلاف كرديد، حكم آن با خداست (او حاكم است). (و به اين مشركان بگو اى محمد:) اين است خداوند پروردگار من كه بر او توكل مى كنم و در همه كارها و توبه به سوى او باز مى گردم.

11. آفریدگار آسمانها و زمین. برای شما از خودتان جفت و برای چهارپایان هم جفت قرار داد. بدین وسیله شما را می آفریند (در رحم). هیچ چیز مانند او نیست و او شنوا و بیناست.

12. كليدهاى آسمانها و زمين از آن اوست، روزى را براى هر كه بخواهد وسيع و تنگ مى‏كند. به راستی! او به همه چیز داناست.

۱۳. خداوند همان دینی را که برای نوح وحی کرده بود، برای شما نیز تشریع کرد، و همان دینی را که به تو وحی کردیم، و همان دینی را که به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش نمودیم، [نیز] مقرر داشت که دین را برپا دارید و در آن تفرقه نیندازید. آنچه تو مشرکان را به سوی آن دعوت می‌کنی، بر آنها گران است. خداوند هر که را بخواهد برای خود برمی‌گزیند و هر که را که توبه‌کار و فرمانبردار باشد، به سوی خود هدایت می‌کند.

و تفرقه نینداختند مگر پس از آنکه علم و دانش برایشان آمد، آن هم از روی ستم میان خودشان. و اگر فرمانی از جانب پروردگارت برای مدت معینی صادر نشده بود، قطعاً میانشان داوری می‌شد. و بی‌شک کسانی که پس از ایشان وارث کتاب [تورات و انجیل] شدند، در مورد آن [یعنی اسلام یا قرآن] سخت در شک و تردیدند.

15. پس به سوی این (دین اسلام و این قرآن) پس (مردم) (ای محمد) و استقامت را دعوت کن [(یعنی بر توحید اسلامی ثابت قدم بایست با انجام هر آنچه از سوی خداوند مقرر شده است (عمل نیکو) و غیره) و با پرهیز از حرام خدا (گناهان و منکرات و غیره)] چنانکه به شما امر شده است و از هوای آنها پیروی مکن و بگو: من به آنچه خداوند نازل کرده ایمان دارم. کتاب [همه کتب آسمانی، این قرآن و کتب قدیم از تورات (تورات)، یا انجیل (انجیل) یا صفحات ابراهیم (ابراهیم)] و من مأمورم که در میان شما عدالت کنم، خدایا. پروردگار ما و پروردگار شماست، اعمال ما برای ما و اعمال شما برای شما، میان ما و شما اختلافی نیست، خداوند ما را محشور می کند و بازگشت به سوی اوست.

16. و كسانى كه در مورد خدا (دين توحيدى كه محمّد به آن مبعوث شده است) مجادله مى كنند، پس از پذيرش (از سوى مردم)، اختلافشان در پيشگاه پروردگارشان سودى ندارد و بر آنها غضب است. و برای آنان عذابی سخت خواهد بود .

17. خداست كه كتاب (قرآن) را به حق و ترازو را نازل كرده است. و چه چیزی می تواند به تو بفهماند که شاید قیامت نزدیک است؟

18. كسانى كه به آن ايمان ندارند، به دنبال تعجيل در آن هستند، و كسانى كه ايمان آورده اند، از آن مى ترسند و مى دانند كه آن حق است. یقیناً کسانی که در قیامت مجادله می کنند در گمراهی بسیار دوری هستند.

۱۹. خداوند نسبت به بندگانش بسیار بخشنده و مهربان است . به هر که بخواهد روزی می‌دهد. و او قوی و شکست‌ناپذیر است.

20. هر کس پاداش آخرت را بخواهد، بر ثوابش می افزاییم و هر کس ثواب دنیا را بخواهد (از اعمالش) به او می دهیم (آنچه برایش نوشته شده است). او در آخرت بهره ای ندارد.

21. یا شریک خدا (خدایان باطل) هستند که دینی را برایشان قرار داده اند که خدا اجازه نداده است. و اگر کلام قاطع نبود (قبلاً بیان شده بود) موضوع بین آنها داوری می شد. و همانا برای زالیمون عذاب دردناکی است.

22. (روز قیامت) ظلیمون را می‌بینی که از آنچه انجام داده‌اند بیمناکند، و قطعاً آن (عذاب خدا) به آنها خواهد رسید، در حالی که کسانی که ایمان آورده‌اند. وحدانیت الله توحید اسلامی) و در مرغزارهای گل بهشت ​​(بهشت) عمل صالح انجام دهند و آنچه از پروردگارشان می خواهند داشته باشند. آن فضل برتر (بهشت) است.

23. آن (بهشت) است که خداوند بندگانش را که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام می دهند، بشارت می دهد. بگو (اى محمد): من براى اين كار از شما اجرى نمى‏خواهم، جز اينكه نسبت به خويشاوندى كه با شما دارم احسان كنيد. و هر کس کار شایسته ای انجام دهد، بر آن نیکی به او می افزاییم. همانا خداوند آمرزنده و آماده قدردانی است.

۲۴ یا می‌گویند: «او بر خدا دروغ بسته است؟» اگر خدا می‌خواست، بر دل تو مهر می‌زد (تا آنچه از قرآن می‌دانی فراموش کنی). و خدا باطل را محو می‌کند و حق را با کلام خود (قرآن) پابرجا می‌سازد. بی‌گمان او به آنچه در سینه‌هاست، داناتر است.

۲۵ و اوست که توبه را از بندگانش می‌پذیرد و گناهان را می‌بخشد ، و آنچه را انجام می‌دهید می‌داند.

26. و کسانی را که ایمان آورده اند و کارهای شایسته انجام می دهند اجابت می کند و بر فضل خود می افزاید. و اما كافران عذابى سخت خواهد بود.

27. و اگر خداوند روزى بندگانش را وسعت بخشد، قطعاً در زمين عصيان مى‏كنند، ولى به اندازه‏اى كه بخواهد نازل مى‏كند. به راستی! او نسبت به بندگانش دانا و بیناست (به چیزهایی که به آنها سود می رساند).

28. و او کسی است که باران را پس از ناامید شدنشان نازل می کند و رحمت خود را می گستراند. و او ولی ( یاور، پشتیبان، حافظ و غیره) است که شایسته ستایش است.

29. و از آیات او آفرینش آسمانها و زمین و هر جنبنده ای است که در آن دو پراکنده کرده است. و او بر محشور آنها (یعنی برانگیختن آنها در روز قیامت پس از مرگشان و پراکندگی بدنهایشان) هر وقت بخواهد تواناست.

30. و آنچه از مصیبت به شما می رسد به خاطر آنچه به دست آورده اید است. و بسیار می بخشد. (به قرآن آیه 35:45 مراجعه کنید).

31. و شما نمی توانید از خدا (یعنی عذاب او) در زمین فرار کنید و غیر از خدا، نه ولی (ولی یا سرپرست) دارید و نه یاوری.

32. و از نشانه‌های او کشتی‌هایی است که در دریا مانند کوه‌هاست.

33. اگر بخواهد باد را قطع مى‏كند، سپس در پشت (دريا) بي حركت مى‏شوند. همانا در این نشانه هایی است برای صابران و سپاسگزاران.

34. یا به سبب آنچه (مردم) به دست آورده اند، آنان را (با غرق شدن) هلاک کند. و بسیار می بخشد.

35. و كسانى كه (مشركان و غيره با رسول ما محمّد صلى الله عليه و آله و سلم) در مورد آيات ما (براهين و آيات و آيات و غيره) اختلاف مى‏كنند، بدانند كه هيچ پناهگاهى براى آنان (از عذاب خدا) نيست.

36. پس هر چه به شما داده شده جز بهره گذراى است براى زندگى دنیا، ولى آنچه نزد خداست (بهشت) براى کسانى که ایمان آورده و بر آن توکل کرده اند بهتر و ماندگارتر است. پروردگارشان (در تمام امورشان).

۳۷ - و کسانی که از گناهان کبیره و فحشا دوری می‌کنند، و هنگامی که خشمگین می‌شوند، عفو می‌کنند.

38. و كسانى كه دعوت پروردگارشان را اجابت كردند [يعنى ايمان آوردند كه او يگانه پروردگار است و جز او را نپرستند] و نماز را بجا آورند و كسانى كه کارشان را با مشورت یکدیگر انجام دهید و از آنچه به آنها روزی داده ایم انفاق می کنند.

39. و كسانى كه چون ظلمى به آنها شود، انتقام مى‏گيرند.

40. جزاى بدى، بدى مانند آن است، ولى هر كس ببخشد و مصالحه كند، اجر او نزد خداست. همانا او ظلمون را دوست ندارد.

41. و هر کس پس از ستم کردن، انتقام بگیرد، برای آنها هیچ راهی (سرزنش) نیست.

42. راه (سرزنش) تنها بر كسانى است كه به مردم ستم مى كنند و در زمين سركشى مى كنند، براى آنان عذابى دردناك است.

43. و هر کس صبر کند و ببخشد، از توصیه های خداست.

44. و هر کس را خدا گمراه کند، پس از او ولی (ولی) نیست. و ظليمون (مشركان، ستمكاران، ستمگران و...) را مى بينى، چون عذاب را مى بينند، مى گويند: آيا راه بازگشتى هست؟

45. و مى‌بينى كه آنها را به سوى آن (جهنم) آورده‌اند كه از خوارى خوار و ذلّت كرده‌اند و با نگاهى نهفته مى‌نگرند. و كسانى كه ايمان آورده اند مى گويند: همانا زيانكاران كسانى هستند كه در روز قيامت خود و خانواده خود را از دست دادند. همانا ظلیمون [یعنی کافرون (کافران به خدا و یگانگی او و رسولش، مشرکان، ستمکاران و غیره)] در عذابی پایدار خواهند بود.

46. ​​و هیچ اولیایی نخواهند داشت که جز خدا آنها را یاری کند. و هر کس را خدا گمراه کند، راهی برای او نیست.

47. دعوت پروردگارت را اجابت کن (یعنی توحید اسلام را ای انس و جنیان بپذیرید) پیش از آن که روزی از جانب خداوند فرا رسد که دفع آن غیر قابل اجتناب باشد. در آن روز نه پناهی خواهید داشت و نه منکری برای شماست (جنایت شما در کتاب اعمال شما ثبت شده است).

48. ولى اگر روى برگردانند (اى محمد از توحيد اسلامى كه براى آنها آورده اى). ما تو را به عنوان حافظ بر آنها نفرستادیم (یعنی مواظب اعمالشان و جزا دادنشان). وظیفه شما رساندن (پیام) است. و به راستی هنگامی که انسان را از رحمت خود بچشانیم، از آن شادمان می شود، ولی چون به سبب اعمالی که دستانشان فرستاده اند، بدی به آنان رسد، انسان ناسپاسی می کند.

49. فرمانروایی آسمانها و زمین از آن خداست. هر چه بخواهد می آفریند. به هر کس بخواهد مونث می‌دهد و به هر که بخواهد پسر می‌دهد.

50. یا نر و ماده را عطا می کند و هر که را بخواهد عقیم می کند. همانا او دانا و بر هر چیزی تواناست.

51. . به هیچ انسانی داده نشده است که خداوند با او سخن بگوید، مگر اینکه با الهام یا از پشت پرده، یا پیامبری بفرستد تا به اذن او آنچه را که بخواهد نازل کند. همانا او بلندمرتبه و حکیم است.

52. و اینچنین به سوی تو (ای محمد) روحان (الهام و رحمت) امر خود را فرستادیم. تو نه می دانستی کتاب چیست و نه ایمان چیست؟ ولى ما آن (قرآن) را نورى قرار داديم كه هر كس از بندگان خود را بخواهيم به آن هدايت مى كنيم. و همانا تو (ای محمد) به صراط مستقیم (یعنی دین توحید اسلام) هدایت می کنی.

53. راه خدايي كه آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از آن اوست. در انتها همه امور به خدا می رسد.

- پایان

بازگشت به صفحات قرآن ، اسلام یا سوره‌های قرآن