اطلاعات اولیه و حقایق سوره ذاریات
- شماره سوره (سوره): 51
- تعداد آیات: 60
- معنی انگلیسی: بادهایی که پراکنده می شوند
سوره ذاریات (بادهایی که پراکنده می شوند) ترجمه عربی و انگلیسی
مصحف - سوره ذاریات - آیات 1 تا 6
1. سوگند به (بادهایی) که غبار می پاشند.
2. و (ابرها) که بار سنگین آب را تحمل می کنند.
3. و (کشتی ها) که به راحتی و نرمی شناورند.
4. و فرشتگان (فرشتگان) که به امر خدا (رزق و باران و دیگر برکات) را تقسیم می کنند.
5. همانا آنچه به شما وعده داده شده است (یعنی قیامت در آخرت و دریافت ثواب یا کیفر نیک یا بد و...) قطعاً حق است.
6. و يقيناً ثواب حتمي است.
مصحف - سوره ذاریات - آیات 7 تا 30
7. سوگند به بهشت پر از راه،
8. مسلماً شما عقاید متفاوتی دارید (در مورد محمد و قرآن).
۹. از آن (یعنی از محمد و قرآن) رویگردان می‌شود، کسی که (از فرمان و تقدیر الهی ) رویگردان شود.
10. نفرین بر دروغگویان
11. کسانی که در پوشش غفلت هستند (به عظمت آخرت فکر نکنید).
12. می پرسند; «روز جزا کی خواهد بود؟»
13. روزی است که در آتش آزموده می شوند!
14. «آزمایش (سوختن) خود را بچشید! این همان چیزی است که می خواستی عجله کنی!»
15. همانا متقون (نگاه کنید به آیه 2:2) در میان بهشت ها و چشمه ها (در بهشت) خواهد بود.
16. شادی از چیزهایی که پروردگارشان به آنها داده است. به راستی که آنها پیش از این محسنین بودند (نگاه کنید به آیه 2: 112).
17. شبها کم می خوابیدند [پروردگارشان را می خوانند و با بیم و امید دعا می کردند].
18. و در ساعات قبل از طلوع فجر، از (خداوند) طلب آمرزش می کردند.
19. و در اموالشان حق گدا و محرم بود.
20. و در زمین نشانه هایی است برای کسانی که ایمان آورده اند.
21. و همچنین در خودتان. آن وقت نمی بینی؟
22. و روزی شما و آنچه به شما وعده داده شده در بهشت است.
23. پس سوگند به پروردگار آسمانها و زمین که حق است (یعنی آنچه به شما وعده داده شده است) همچنان که حق است که می توانید بگویید.
24. آیا داستان مهمانان ارجمند [سه فرشته; جبرئیل (جبرئیل) با دو نفر دیگر از ابراهیم (ابراهیم)؟
۲۵. هنگامی که بر او وارد شدند و گفتند: « سلام بر شما!» او پاسخ داد: «سلام بر شما!» و گفت: «شما قومی هستید که من نمی‌شناسم!»
26. سپس به اهل بیت خود روی آورد، پس گوساله ای بریان کرد [چون اموال ابراهیم (علیه السلام) بیشتر گاو بود].
27. و آن را بر آنان نهاد (و گفت: آیا نمی خورید؟)
28. سپس از آنان ترسی یافت (در حالی که غذا نخوردند). گفتند: نترس. و او را به فرزندی دانا و آگاه (به خدا و دین او توحید) بشارت دادند.
29. سپس زنش با صدای بلند جلو آمد و بر صورتش زد و گفت: پیرزنی نازا!
30. گفتند: «پروردگارت چنین می‌گوید. همانا او حکیم و داناست.»
مصحف - سوره ذاریات - آیات 31 تا 51
31. [ابراهیم] گفت: ای پیامبران برای چه آمده اید؟
32. گفتند: ما به سوی قومی مجریمون فرستاده شدیم.
33. بر آنها سنگهایی از گل پخته نازل کند.
۳۴. [در بهشت ] که پروردگارت آن را برای مسرفان مشخص کرده است.
35. پس مؤمنان را از آنجا بیرون آوردیم.
36. ولى ما در آنجا هیچ خاندانى از مسلمانان نیافتیم مگر یک نفر [یعنی لوط و دو دخترش].
و در آنجا نشانه و آیتی (یعنی محل دریای مرده که در فلسطین معروف است ) برای کسانی که از عذاب دردناک می‌ترسند، باقی گذاشتیم. (37)
38. و در موسی (و نیز نشانه ای است). هنگامی که او را با حجتی آشکار نزد فرعون فرستادیم.
39. اما [فرعون] با لشکریانش روی برگرداند و گفت: ساحر یا دیوانه.
40. پس او و لشکریانش را گرفتیم و در دریا انداختیم، در حالی که او مورد سرزنش بود.
41. و در عاد (نیز نشانه ای است) هنگامی که باد بی آب را بر آنها فرستادیم.
42. از چیزی دریغ نکرد که به آن رسید، اما آن را در میان ویرانه های پوسیده منفجر کرد.
43. و در ثمود (نیز نشانه‌ای است) هنگامی که به آنها گفته شد: مدتی لذت ببرید!
44. ولي آنها از فرمان پروردگارشان سرپيچي كردند، پس صعيقه در حالي كه نگاه مي كردند به آنها رسيد.
45. پس نه توانستند قیام کنند و نه خود را یاری کنند.
46. قوم نوح پیش از آنان نیز چنین بودند. همانا آنها قومی بودند که فاسقون بودند.
47. ما بهشت را به قدرت ساختیم. به راستی که ما قادریم وسعت فضای آن را گسترش دهیم.
48. و ما زمین را گسترانیدیم که ما چه خوب گستراننده ایم!
49. و از هر چیزی جفت آفریدیم، باشد که (فضل خدا) را یاد کنید.
50. پس به سوی خدا بگریزید (از عذاب او به رحمت او توحید اسلامی) که من (محمد) هشدار دهنده ای آشکار از جانب او برای شما هستم.
51. و در كنار خداوند خداى ديگرى قرار ندهيد (و عبادت نكنيد). همانا من (محمد) از سوی او برای شما هشدار دهنده ای آشکار هستم.
مصحف - سوره ذاریات - آیات 52 تا 60
52. همچنین هیچ پیامبری نزد پیشینیانشان نیامد، مگر اینکه گفتند: ساحر یا دیوانه!
۵۳ آیا این سخن را به اینان ( مشرکان قریش ) رسانده‌اند؟ بلکه آنان خود قومی طغیانگرند!
۵۴ پس، از آنها (مشرکان قریش ) روی بگردان، که تو مورد سرزنش نیستی (چرا که پیام خدا را ابلاغ کرده‌ای).
55. و تذكّر (با تبليغ قرآن) كه در حقيقت تذكر مؤمنان را سودمند است.
56. و من جن و انس را نیافریدم مگر اینکه مرا بپرستند.
57. من از آنها (یعنی برای خود یا مخلوقاتم) روزی نمی‌طلبم و نمی‌خواهم که به من اطعام کنند (یعنی خود یا مخلوقات من را اطعام کنند).
58. همانا خداوند روزی دهنده و صاحب قدرت و قوی ترین است.
59. و در حقيقت، براى كسانى كه ستم كردند، عذابى است مانند بد عذاب (كه براى) امثال آنها (از قديم) بود، پس از من تعجيل نخواهند!
60. پس وای بر کسانی که کافر شدند از روزی که به آنها وعده داده شده است.
- پایان
بازگشت به صفحات قرآن ، اسلام یا سوره‌های قرآن
