اطلاعات اولیه و حقایق سوره مبارکه حجر
- شماره سوره (سوره): 15
- تعداد آیات: 99
- معنی انگلیسی: مسیر صخره ای
سوره حجر (مسیر صخره ای) ترجمه عربی و انگلیسی
1. الف-لام-را. [این حروف یکی از معجزات قرآن است و جز خداوند معانی آنها را نمی داند].
این آیات کتاب و قرآنی آشکار است.
2. چه بسا كافران آرزو كنند آرزو كنند كه مسلمان باشند [آنان كه در اسلام توحید اسلامى تسلیم اراده خدا شده اند، این روز قیامت است كه کافران را به جهنم و مسلمانان را مى بینند. به بهشت].
3. آنها را رها کن تا بخورند و لذت ببرند و به امید (کاذب) مشغول شوند. خواهند فهمید!
۴. و ما هیچ شهر و دیاری را هلاک نکردیم مگر اینکه برای آن اجل و سرنوشت معینی بود.
5. هیچ ملتی نمی تواند دوره آن را پیش بینی کند و آن را به تأخیر اندازد.
6. و می گویند: «ای (محمد) که ذکر بر تو نازل شده است! به راستی که تو مردی دیوانه هستی.
7. «اگر از راستگویان هستید چرا فرشتگان را نزد ما نمی آورید؟»
8. ما فرشتگان را جز به حق (یعنی برای عذاب و غیره) نازل نمی کنیم و در این صورت (کافران) مهلتی ندارند!
9. همانا ما ما هستیم که ذکر (قرآن) را نازل کردیم و قطعاً آن را (از فساد) حفظ خواهیم کرد.
10. همانا پیش از تو (ای محمد) پیامبرانی در میان فرقه های پیشین فرستادیم.
11. و هرگز پیامبری به سوی آنها نیامد مگر اینکه او را مسخره کردند.
این گونه [ شرک و کفر] را در دل‌های مجرمان راه می‌دهیم (و آنها را به سخره می‌گیریم).
13. به آن (قرآن) ایمان نمی‌آوردند، و پیش از این مثال (عذاب خدا) پیشینیان (که کافر شدند) آمده است.
14. و اگر درى از آسمان به روى آنها بگشاييم و به سوى آن بالا روند.
15. حتماً می‌گویند: «چشم‌های ما خیره شده است. نه، ما مردمی هستیم که جادو شده‌اند.»
16. و ما ستارگان بزرگ را در آسمان قرار دادیم و آن را برای بینندگان زینت دادیم.
و آن را از هر شیطان رانده شده‌ای حفظ کردیم . (۱۷)
18. جز او (شیطان) که با دزدی شنوایی به دست آورد، آتش روشنی او را تعقیب می کند.
19. و زمين را گسترانيديم و در آن كوههاي استوار قرار داديم و در آن همه چيز را به نسبت مناسب رويانديم.
20. و برای شما و کسانی که [حیوان و چهارپایان و حیوانات دیگر] به آنها روزی نمی‌دهید، در آن وسایل زندگی قرار دادیم.
21. و هیچ چیز نیست، مگر اینکه ذخیره آن نزد ماست. و ما آن را جز به اندازه معلوم نازل نمی کنیم.
22. و بادها را بارور مى فرستيم (ابرها را به شدت پر از آب مى كنند) سپس آب (باران) را از آسمان نازل كرديم و آن را به شما نوشانديم و اين شما نيستيد كه مالك آن هستيد. ذخایر آن [یعنی به هر که دوست داری آب بدهی یا از هر کس که دوست داری دریغ کنی].
23. و قطعاً ما! ما زنده می کنیم و می میرانیم و ما وارثیم.
24. و ما اقوام اول شما را که از دنیا رفتند می دانیم و نسل های کنونی شما را و نیز کسانی را که خواهند آمد می شناسیم.
25. و همانا پروردگارت آنها را گرد می آورد. به راستی که او حکیم و داناست.
26. و همانا ما انسان را از گِل نازک از گل صاف سیاه و دگرگون آفریدیم.
۲۷. و جن را پیش از این از شعله‌ای بی‌دود و سوزان آفریدیم.
28. و (به خاطر بياور) هنگامى را كه پروردگارت به فرشتگان گفت: «من مردى (آدم) را از گِل صوتى از گل سياه و صاف مى آفرينم.
۲۹. پس هنگامی که او را [به طور کامل] درست کردم و از روحی که برایش آفریدم در او دمیدم، برای او به سجده بیفتید.
30. پس فرشتگان همه با هم سجده کردند.
۳۱ - جز ابلیس که از اینکه با سجده‌کنندگان باشد، خودداری کرد.
۳۲ ( خداوند ) فرمود: «ای ابلیس! دلیل اینکه از سجده‌کنندگان نیستی چیست؟»
33. [ابلیس] گفت: من برای انسانی سجده نمی‌کنم که او را از گِل نازک از گِل سیاه و صافی آفریده‌ای.
34. (خداوند) فرمود: «پس از اینجا بیرون شو که تو راجیم (راجیم یا ملعون) هستی. [تفسیر طبری]
35. «وَ لَعَنَكُمْ لَعَلَكُمْ لَعَلَى يَوْمِ الْقيَامِ» (يعنى روز قيامت) لعنت بر شما باد.
36. [ابلیس] گفت: «پروردگارا! پس مرا مهلت ده تا روزی که [مردگان] برانگیخته شوند».
37. خداوند فرمود: «پس تو از مهلت داده شدگان هستی.
38. «تا یوم الوقت معین».
39. [ابلیس] گفت: «پروردگارا! چون مرا گمراه کردی، راه گمراهی آنان را در زمین زینت خواهم داد و همه را گمراه خواهم کرد.
40. «مگر بندگان برگزیده تو در میان آنان».
41. (خداوند) فرمود: این راهی است که مستقیم به سوی من می‌رود.
42. «به یقین، تو بر بندگان من تسلط نخواهی داشت، مگر کسانی که از غاوین از تو پیروی کنند (مشریکون و گمراهان و تبهکاران و مشرکان و بدکاران و غیره).
43. «و یقیناً جهنم موعود همه آنهاست.
44. (جهنم) هفت در دارد که برای هر یک از آن درها، گروهی (از گناهکاران) است.
۴۵. «به راستی که پرهیزگاران در باغ‌ها و چشمه‌های بهشت خواهند بود.»
46. «(به آنها گفته می شود): با آرامش و امنیت در آن (بهشت) وارد شوید.
47. «و هر آزارى را از سينه‌هايشان دور مى‌كنيم (و مانند برادرانى هستند كه بر تخت‌ها روبه‌روى يكديگرند».
48. «هیچ خستگی به آنها نمی رسد و از آنها خواسته نمی شود که آن را ترک کنند».
49. به بندگانم اعلام کن که من آمرزنده و مهربانم.
50. و این که عذاب من دردناک ترین عذاب است.
51. و از مهمانان ابراهیم (ابراهیم) خبر ده.
52. هنگامى كه نزد او وارد شدند و گفتند: سلامان! [ابراهیم] گفت: همانا! ما از شما می ترسیم.»
۵۳. (فرشتگان) گفتند: «نترس! ما تو را به پسری بسیار دانا و حکیم بشارت می‌دهیم .»
54. [ابراهیم] گفت: «آیا مرا بشارت می دهی که پیری مرا فرا گرفته است؟ پس از چه خبر شماست؟»
55. آنها (فرشتگان) گفتند: ما تو را به حق بشارت می دهیم. پس از نومیدان مباش.»
56. [ابراهیم] گفت: «و چه کسی جز گمراهان از رحمت پروردگارش نومید است؟»
57. بار دیگر [ابراهیم] گفت: ای پیامبران، کاری که بر آن آمده اید چیست؟
58. آنها (فرشتگان) گفتند: «ما به سوی قومی مجریمون فرستاده شدیم.
59. «(همه) جز خاندان لوط (لوط). همه آنها را قطعاً (از نابودی) نجات خواهیم داد.
60. «مگر همسرش که مقرّر کرده ایم که از بازماندگان باشد (یعنی هلاک شود).
61. سپس هنگامى كه رسولان (فرشتگان) به سوى خاندان لوط آمدند.
62. فرمود: «همانا! شما افرادی برای من ناشناخته هستید.»
63. گفتند: «نه، ما با آن (عذاب) که در آن شک داشتند به سراغ شما آمدیم.
64. «و ما حق را برای تو آوردیم (خبر هلاکت امتت) و قطعاً راست می گوییم.
65. «سپس با خانواده خود در قسمتی از شب سفر کنید و از پشت سر آنها بروید و هیچ کس از شما به عقب نگاه نکند، و به جایی بروید که به شما دستور داده شده است».
66. و این فرمان را به او خبر دادیم که ریشه آن (گناهکاران) در صبح زود قطع شود.
67. و اهل شهر شادمان آمدند (از خبر آمدن جوانان).
68. [لوط] گفت: «به راستی! اینها مهمانان من هستند، پس شرمنده من نباش.
69. «وَ اتَّقُوا اللَّهِ وَ مَا تَارْسُوا مَنْ»
70. آنان (مردم شهر) گفتند: «آیا شما را از پذیرایی (یا حفظ) هیچ یک از عالمین (مردم، بیگانگان، غریبان و غیره از ما) منع نکردیم؟
71. [لوط] گفت: اینها (دختران امت) دختران من هستند (برای ازدواج حلال) اگر باید عمل کنید.
72. سوگند به جان تو در سرمستی وحشیانه خود سرگردان بودند.
73. پس صیحة (عذاب - فریاد هولناک و غیره) هنگام طلوع آفتاب بر آنان رسید.
۷۴. و (شهرهای سدوم در فلسطین ) را زیر و رو کردیم و بر آنها سنگ‌هایی از گل رسِ مُنبَّض فرو ریختیم.
75. حتما! در این نشانه هایی است برای کسانی که می بینند (یا می فهمند یا از آیات خدا عبرت می گیرند).
76. و به راستی! آنها (شهرها) درست بر سر راه بزرگ (از مکه به شام یعنی جایی که الان بحر المیت است) بودند.
77. حتما! در آن برای مؤمنان نشانه ای است.
78. و ساکنان جنگل [یعنی اهل مدین که حضرت شعیب (علیه السلام) از جانب خدا برایشان فرستاده بود، ظلیمون نیز بودند.
79. پس از آنها انتقام گرفتیم. هر دوی آنها در یک بزرگراه باز قرار دارند و قابل دیدن هستند.
80. و همانا اهل حجر، پیامبران را تکذیب کردند.
81. و ما آیات خود را به آنها دادیم، ولی آنها از آنها کراهت داشتند.
82. و از كوه‌ها خانه‌هايى مى‌تراشيدند.
83. امّا صیحه (عذاب - فریاد هولناک و غیره) در صبح زود (چهارمین روز از عذاب موعودشان) به آنها رسید.
84. و آنچه را به دست می آوردند برایشان سودی نداشت.
85. و ما آسمانها و زمین و آنچه را که میان آنهاست جز به حق نیافریدیم، و قیامت در راه است، پس با آمرزش کریمانه به عیبهای آنها توجه کن. [این قبل از دستور جهاد مقدس جهاد در راه خدا بود].
86. همانا پروردگار تو آفریدگار داناست.
87. و همانا ما به تو هفت آیه مثنی (هفت آیه مکرر) (سوره فاتحه) و قرآن مجید را عطا کردیم.
88. به آنچه به گروهی از آنان (کافران) عطا کرده‌ایم، با چشمان بلند پروازانه نگاه مکن و بر آنان اندوهگین مباش. و بالهایت را برای مؤمنان فرودآور (با همنوعان نیکی کن).
89- و بگو: من بيم دهنده آشكارى هستم.
۹۰ - همانطور که بر تفرقه‌افکنان (یعنی مشرکان قریش یا یهودیان و مسیحیان) عذاب نازل کردیم .
91. کسانی که قرآن را جزء جزء کرده اند. (یعنی به بخشی ایمان آورد و به دیگری کافر شد).
92. پس به پروردگارت سوگند، قطعاً همه آنان را به حساب مىخوانیم.
93. به خاطر آنچه انجام می دادند.
94. پس آشکارا (پیام الله توحید اسلامی) را که به شما امر شده است، اعلام کنید و از مشرکین (مشرکان، مشرکان و کافران و غیره) روی گردانید.
95. واقعا! ما تو را در برابر مسخره کنندگان بسنده می کنیم.
96. كسانى كه با خدا خداى ديگرى قرار دادند، خواهند دانست.
97. همانا می دانیم که سینه تو از آنچه می گویند تنگ می شود.
98. پس تسبیح پروردگارت را بجا آور و از سجده کنندگان باش.
99. و پروردگارت را بپرست تا یقین (یعنی مرگ) به تو برسد.
- پایان
بازگشت به صفحات قرآن ، اسلام یا سوره‌های قرآن
