اطلاعات اولیه و حقایق سوره ابراهیم
- شماره سوره (سوره): 14
- تعداد آیات: 52
- معنی انگلیسی: حضرت ابراهیم (ابراهیم)
سوره ابراهیم (ابراهیم) ترجمه عربی و انگلیسی
1. الف-لام-را.
[این حروف یکی از معجزات قرآن است و جز خداوند معانی آنها را نمی داند].
این کتابی است که آن را بر تو نازل کردیم تا مردم را از تاریکی ها (کفر و شرک) به سوی نور (ایمان به یگانگی) در آوری. خدا و توحید اسلامی) به اذن پروردگارشان به راه حق تعالی صاحب حمد.
2. خدایی که هر چه در آسمان ها و آنچه در زمین است از آن اوست! و وای بر کافران از عذابی سخت.
۳. کسانی که زندگی دنیا را بر آخرت ترجیح می‌دهند و (مردم را) از راه خدا باز می‌دارند و آن را کج می‌جویند، آنها در گمراهی دوری هستند.
4. و ما هیچ پیامبری را جز به زبان قومش نفرستادیم تا برایشان روشن کند. سپس خداوند هر که را بخواهد گمراه می کند و هر که را بخواهد هدایت می کند. و او توانا و حکیم است.
5. و ما موسی را با آیات خود فرستادیم (و گفتیم): قوم خود را از تاریکیها به سوی نور بیرون بیاور و آنها را به یاد تاریخ خدا بیاور. به راستی که در آن برای هر شکیبایی دلائل و دلایل و نشانه هایی است.»
6. و (به خاطر بياور) هنگامى را كه موسى به قوم خود گفت: «نعمت خدا را بر خود ياد كنيد، هنگامى كه شما را از دست قوم فرعون كه شما را به عذابى وحشتناك مبتلا مىكردند و پسرانتان را ذبح مىكردند نجات داد. و زنانت را زنده كردى و در آن آزمايشى بزرگ از جانب پروردگارت بود.»
7. و (به خاطر بياور) هنگامى را كه پروردگارت اعلام كرد: «اگر شكر كنيد (با قبول ايمان و عبادت جز خدا) به شما (از نعمتهاى خود) بيش مىدهم، و اگر ناسپاسى كنيد قطعاً! عذاب من سخت است.»
8. و موسی گفت: «اگر شما و همه روی زمین با هم کافر شوید، به راستی! خداوند توانگر است و صاحب هر ستایش است.»
آیا خبر کسانی که پیش از شما بودند، قوم نوح و عاد و ثمود و کسانی که پس از آنها بودند، به شما نرسیده است؟ و کسانی که جز خدا آنها را نمی‌داند. پیامبرانشان با دلایل روشن به سوی آنها آمدند، اما آنها دست‌های خود را در دهانشان گذاشتند (و از شدت خشم آنها را گاز گرفتند) و گفتند: «ما به آنچه شما بدان فرستاده شده‌اید کافریم و در مورد آنچه ما را به سوی آن دعوت می‌کنید (یعنی توحید اسلامی) در شک و تردید هستیم.»
۱۰. پیامبرانشان گفتند: «آیا در خدا، آفریننده آسمانها و زمین، شکی هست؟ او شما را (به توحید و اطاعت از خدا) دعوت می‌کند تا گناهانتان را ببخشد و تا زمانی معین به شما مهلت دهد.» گفتند: «شما جز بشری مانند ما نیستید! می‌خواهید ما را از آنچه پدرانمان می‌پرستیدند، باز دارید. پس برای ما دلیل روشنی بیاورید، یعنی دلیل روشنی بر آنچه می‌گویید.»
۱۱. پیامبرانشان به آنها گفتند: «ما جز بشری مانند شما نیستیم، ولی خدا بر هر کس از بندگانش که بخواهد، نعمت می‌بخشد . ما را نرسد که جز به اذن خدا، دلیلی برای شما بیاوریم. و مؤمنان باید تنها بر خدا توکل کنند.»
12. «و چرا بر خدا توکل نکنیم در حالی که او ما را به راههای ما هدایت کرده است. و ما هر آزاری را که به ما می‌دهی با صبر و شکیبایی تحمل می‌کنیم و توکل‌کنندگان بر خدا توکل کنند.»
و کسانی که کافر شدند، به پیامبران خود گفتند: «ما شما را از سرزمین خود بیرون خواهیم کرد، یا اینکه به آیین ما بازگردید.» پس پروردگارشان به آنها وحی کرد که : «ما ظالمان را هلاک خواهیم کرد.» (۱۳)
14. «و به راستی ما شما را پس از آنان در زمین ساکن می کنیم. این برای کسی است که از ایستادن در برابر من (روز قیامت یا از عذاب من بترسد) و از تهدید من نیز بترسد.
15. امّا آنان (پیامبران) پیروز و یاری [از پروردگارشان] خواستند، و هر دیکتاتور سرسخت و متکبر (که از ایمان به یگانگی خدا امتناع ورزد) به زیان و هلاکت کامل رسید.
16. در برابر او (هر دیکتاتور سرسخت و متکبر) جهنم است و او را به آب جوشان و چرکین می نوشند.
17. ناخواسته جرعه جرعه می‌نوشد و به سختی فرو می‌برد و از هر طرف مرگ به سراغش می‌آید، ولی نمی‌میرد و در مقابلش عذابی بزرگ است.
18. مَثَل کسانى که به پروردگارشان کافر شدند، این است که اعمالشان خاکسترى است که باد در روز طوفان شدید بر آن مى وزد، و از آنچه به دست آورده اند، نمى توانند. این همان گمراه کننده دور (از راه راست) است.
19. آیا ندیدی که خداوند آسمانها و زمین را به حق آفریده است؟ اگر بخواهد می تواند شما را حذف کند و (به جای شما) خلقت جدیدی بیاورد!
20. و برای خدا که سخت و دشوار نیست (یعنی بسیار آسان برای خدا).
21. و همگی در پیشگاه خدا (روز قیامت) ظاهر می‌شوند، سپس ضعیفان به متکبران می‌گویند: ما از شما پیروی می‌کردیم. آیا از عذاب خدا چیزی به ما می‌دهی؟» می گویند: اگر خدا ما را هدایت می کرد، شما را هدایت می کردیم. برای ما فرقی نمی‌کند که غضب کنیم یا با صبر و شکیبایی (این عذاب‌ها) را تحمل کنیم، هیچ پناهگاهی برای ما نیست».
۲۲ و شیطان هنگامی که کار تمام شود می‌گوید: «خداوند به شما وعده حق داد. و من نیز به شما وعده دادم، ولی به شما خیانت کردم. من هیچ تسلطی بر شما نداشتم، جز اینکه شما را دعوت کردم و شما دعوت مرا پذیرفتید. پس مرا سرزنش نکنید، بلکه خود را سرزنش کنید. من نمی‌توانم شما را یاری کنم، و شما نیز نمی‌توانید مرا یاری کنید. من عمل پیشین شما را که مرا (شیطان) شریک خدا قرار دادید، تکذیب می‌کنم. بی‌گمان، عذاب دردناکی برای ظالمان است.»
و کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، به باغ‌هایی از بهشت که نهرها از زیر درختانش جاری است، وارد می‌شوند؛ در حالی که به اذن پروردگارشان، جاودانه در آن خواهند ماند. درودشان در آنجا سلام خواهد بود . (۲۳)
24. نمی بینی که چگونه خداوند مثل می زند؟ - کلمه نیکو مانند درخت نیکو که ریشه آن محکم است و شاخه هایش به آسمان (یعنی بسیار بلند) می رسد.
25. میوه آن را در هر زمان به اذن پروردگارش می دهد و خداوند برای مردم مثل ها می زند باشد که متذکر شوند.
26. و مَثَل کلمه بد، مثل درخت بدی است که از روی زمین کنده شده و استواری ندارد.
27. خداوند کسانی را که ایمان آورده اند، با سخنی که در دنیا ثابت است (یعنی یگانه و هیچ کس را عبادت می کنند) و در آخرت استوار نگه می دارد. و خداوند کسانی را که ظلمون هستند گمراه می کند و خداوند هر چه بخواهد انجام می دهد.
۲۸. آیا ندیدی کسانی را که نعمت خدا را به کفر تبدیل کردند (با انکار پیامبر و پیام اسلام او ) و قوم خود را در سرای هلاکت جای دادند؟
29. جهنمی که در آن می‌سوزند، و چه بد جای سکونت!
30. و براى خدا همتايانى قرار دادند تا (مردم) را از راه او گمراه كنند. بگو: از (زندگی کوتاه خود) لذت ببرید! اما قطعا مقصد شما آتش (جهنم) است!»
31. به عبادى كه ايمان آورده اند بگو: نماز را برپا دارند و از روزى كه به آنها داده ايم در نهان و آشكار انفاق كنند. پیش از آمدن روزی که در آن نه معامله و دوستی وجود دارد.
32. خداوند کسی است که آسمانها و زمین را آفرید و از آسمان آبی نازل کرد و از آن میوه هایی را برای شما بیرون آورد. و او کشتی ها را برای خدمت شما قرار داد تا به فرمان او در دریا حرکت کنند. و نهرها را برای خدمت شما قرار داد.
33. و خورشيد و ماه را كه هر دو پيوسته در پي راه خود هستند، خدمت شما قرار داد. و شب و روز را خدمت شما قرار داد.
۳۴ و از هر آنچه از او خواستید به شما عطا کرد، و اگر نعمت‌های خدا را بشمارید، هرگز نمی‌توانید آنها را به شماره آورید. بی‌گمان انسان بسیار ستمگر و کافر است.
35. و (به خاطر بياور) هنگامى را كه ابراهيم گفت: «پروردگارا! این شهر (مکه) را شهر آرامش و امنیت قرار ده و من و فرزندانم را از پرستش بت ها دور کن.
36. «پروردگارا! آنها به راستی بسیاری از مردم را گمراه کردند. اما هر کس از من پیروی کند، قطعاً از من است. و هر کس مرا نافرمانی کند، تو بسیار آمرزنده و مهربانی.
37. «پروردگارا! من برخی از فرزندان خود را در وادی غیر قابل کشت در کنار بیت الحرام تو (کعبه در مکه) ساکن کردم. پروردگارا تا نماز را برپا دارند، پس دلهای مردم را از محبت آنان پر کن و از میوه ها روزیشان ده تا شکر کنند.
38. «پروردگارا! یقیناً تو می دانی آنچه را پنهان می داریم و آنچه را آشکار می کنیم. هیچ چیز در زمین و آسمان بر خداوند پوشیده نیست.
39. حمد و سپاس مخصوص خداوندی است که اسماعیل و اسحاق را در دوران پیری به من عطا فرمود. به راستی! همانا پروردگار من شنواى دعاهاست.
40. «پروردگارا! مرا نمازگزار و از فرزندانم اقامه كننده قرار ده، پروردگارا! و دعوت مرا بپذیر
41. «پروردگارا! روزی که حساب برپا می شود، من و پدر و مادرم و (همه) مؤمنان را بیامرز».
42. مپندار که خداوند از آنچه زالیمون انجام می دهند غافل است، بلکه آنها را تا روزی مهلت می دهد که چشم ها از ترس خیره می شود.
۴۳ (آنها) با گردن‌های افراشته، سرهایشان را (به سوی آسمان) بالا گرفته‌اند، و چشمانشان به سوی آنها برنمی‌گردد، و دل‌هایشان ( از شدت ترس) تهی است ، شتابان می‌آیند.
44. و (ای محمد) مردم را از روزی که عذاب به سراغشان می‌آید بترسان. آنگاه ستمکاران می گویند: «پروردگارا! اندکی به ما مهلت بده تا دعوت تو را اجابت کنیم و از رسولان پیروی کنیم.» (گفته می شود): «اگر قبلاً قسم نمی خوردی که (دنیا را برای آخرت) ترک نمی کردی.
45. «و در خانه‌های مردانی که به خود ستم کردند، ساکن شدی، و برایت روشن بود که چگونه با آنان رفتار کردیم. و برای شما مثلها زدیم.»
46. در حقيقت، مكر خود را تدبير كردند، و مكرشان با خدا بود، در حالى كه مكرشان بزرگ بود، هرگز نمىتواند كوهها را از جايگاههايشان ببرد. اهمیتی ندارد) [تفسیر ابن کثیر، ج. 2، صفحه 597]. [برخی از مفسران در مورد این آیه گفته اند که مشرکان قریش برای کشتن حضرت محمد(ص) توطئه کردند، اما شکست خوردند و نتوانستند نقشه خود را که طرح کرده بودند، عملی کنند.
47. پس مپندار که خداوند از وعده خود با پیامبرانش کوتاهی می کند. یقیناً خداوند توانا و بر عذاب توانا است.
48. روزى كه زمين به زمينى ديگر تبديل مى شود و آسمانها نيز تبديل مى شوند و آنها (همه مخلوقات) در پيشگاه خداى يگانه و غيرقابل مقاومت ظاهر مى شوند.
49. و مجرمان را در آن روز در غل و زنجیر خواهی دید. [مقرّنون در بند; یعنی: - با دست و پاهایشان با زنجیر به گردنشان بسته شده است.]
50. جامه هایشان از قیر است و آتش صورتشان را می پوشاند.
51. تا خداوند هر کس را برحسب آنچه به دست آورده جزا دهد. به راستی که خداوند سریع الحساب است.
52. این (قرآن) پیامی است برای مردم (و دلیلی روشن بر آنها) تا به وسیله آن انذار شوند و بدانند که او یگانه است. هیچ کس جز خدا حق پرستش ندارد و تا خردمندان پند گیرند.
بازگشت به صفحات قرآن ، اسلام یا سوره‌های قرآن
