حضرت موسی و بنی اسرائیل (خروج از نظر قرآن)

ما از قرآن و تفسیر (تفسیر قرآن همانطور که ابن کثیر در " خروج بنی اسرائیل از مصر" توضیح داده است ) می‌دانیم که قوم بنی اسرائیل در زمان حضرت موسی تحت حکومت فرعون رنج زیادی کشیدند. هنگامی که این رنج‌ها به اوج خود رسید، خداوند به حضرت موسی دستور داد تا در تاریکی شب مصر را ترک کند و از سرزمین‌های تحت حکومت فرعون دور شود. بر این اساس، حضرت موسی به همراه برادرش حضرت هارون به همراه بنی اسرائیل حرکت کرد. بعداً در طول روز، هنگامی که فرعون متوجه شد که بنی اسرائیل به همراه حضرت موسی و هارون از حکومت او فرار کرده‌اند، خشمگین شد و لشکریان خود را با هدف تعقیب و مجازات آنها گرد هم آورد. به گفته بسیاری از محققان، همانطور که ابن کثیر توضیح داده است، لشکریان فرعون شامل اعضای برجسته دولت او از جمله شاهزادگان، وزرا و دیگر افراد سرشناس نیز بودند. این نشان می‌دهد که فرعون فرار حضرت موسی و بنی اسرائیل را بسیار مهم می‌دانست. (به داستان فرعون در سوره بقره مراجعه کنید )

او مطمئن بود که از آنجایی که بنی‌اسرائیل از نظر تعداد و قدرت بسیار کمتر بودند، آنها را پیدا خواهد کرد. فرعون با آماده کردن سپاهیانش، به دنبال حضرت موسی و قومش (بنی‌اسرائیل) رفت که با هدایت خداوند به سمت دریای سرخ در حرکت بودند.

---

---

---

اگرچه حضرت موسی و قومش زود شروع کرده بودند، اما نیروهای فرعون به سرعت به آنها نزدیک می‌شدند. هنگامی که حضرت موسی و قومش به دریا نزدیک شدند، به جایی رسیدند که دیگر نه می‌توانستند جلوتر بروند و نه می‌توانستند برگردند، زیرا فرعون و لشکرش آنها را محاصره کرده بودند. در این هنگام، یکی از یاران حضرت موسی، که مؤمنی از خاندان فرعون بود (یوشع بن نون)، از حضرت موسی پرسید که آیا این همان جایی است که خداوند به آنها دستور داده است که بیایند؟ این سؤال می‌توانست برای تأیید مجدد باشد، زیرا حضرت موسی و قومش بین دریای سرخ در جلوی آنها و فرعون و لشکرش در پشت سر آنها بودند. در اینجا بود که حضرت موسی با توکل و اطمینانی که از ویژگی‌های پیامبران و مؤمنان واقعی است، پاسخ داد. حضرت موسی همانطور که در قرآن ذکر شده است، گفت ( دعا کرد).

پس از آن، خداوند به حضرت موسی دستور داد تا به دریا ضربه بزند، که سپس دریا از هم شکافته شد و هر طرف آن به اندازه یک کوه بزرگ بود. این امر به حضرت موسی و قومش اجازه داد تا از دریا عبور کنند و آنها را نجات داد. با این حال، خداوند فرعون و قومش را در همان دریا غرق کرد. (به حضرت موسی در سوره بقره مراجعه کنید )

دعای فوق به همراه سایر دعاها و زمینه (داستان‌های) آنها در کتاب « الهام‌هایی از قرآن » خلاصه شده است.

آیات قرآنی مربوط به خروج بنی اسرائیل از مصر

داستان فوق در قرآن کریم آمده است، همانطور که در آیات بعدی سوره شعراء ذکر شده است.

و به موسی وحی کردیم که با بندگان من شبانه سفر کن. در واقع، شما تحت تعقیب قرار خواهید گرفت. (قرآن، سوره شعرا، آیه 52)

سپس فرعون در میان شهرها جمع آوری کرد. (قرآن، سوره الشعراآیه 53)

[و گفت] همانا اینها گروه کوچکی نیستند… (قرآن، سوره شعرا، آیه 54)

و در واقع آنها ما را عصبانی می کنند… (قرآن، سوره شعرا، آیه 55)

و در واقع، ما جامعه ای محتاط هستیم… (قرآن، سوره شعرا، آیه 56)

پس آنها را از باغها و چشمه ها دور كرديم. (قرآن، سوره شعرا، آیه 57)

و گنج ها و ایستگاه های شریف… (قرآن، سوره شعرا، آیه 58)

بدین ترتیب. و آن را به بنی اسرائیل به ارث بردیم. (قرآن، سوره شعرا، آیه 59)

پس در طلوع آفتاب آنها را تعقیب کردند. (قرآن، سوره شعرا، آیه 60)

و چون آن دو گروه یکدیگر را دیدند، اصحاب موسی گفتند: همانا ما را سبقت خواهند گرفت. (قرآن، سوره شعرا، آیه 61)

[موسی] گفت: «نه! همانا پروردگار من با من است. او مرا راهنمایی خواهد کرد.» (قرآن، سوره شعرا، آیه 62)

سپس به موسی وحی کردیم که با عصای خود دریا را بزن، پس از هم جدا شد و هر بخش مانند کوهی بلند بود. (قرآن، سوره شعرا، آیه 63)

و به سوی تعقیب کنندگان پیش رفتیم. (قرآن، سوره شعرا، آیه 64)

و ما موسی و کسانی را که با او بودند، با هم نجات دادیم. (قرآن، سوره شعرا، آیه 65)

سپس بقیه را غرق کردیم. (قرآن، سوره شعرا، آیه 66)

- پایان