Πριν από λίγες ημέρες, είχαμε επισημάνει το ζήτημα των Μουσουλμάνων που ζητούν διαζύγια σε μη ισλαμικές χώρες . Το ζήτημα που τέθηκε ήταν η ερμηνεία των συμφωνιών «Μαχρ» σε δικαστήρια που δεν υπάγονται στη Σαρία και οι επιπλοκές που προκύπτουν από μια τέτοια λύση γάμου.
Αυτή τη φορά το ζήτημα είναι το αντίθετο. Στη Μαλαισία, μια υπόθεση που αφορά έναν μη μουσουλμάνο σύζυγο έχει γίνει πολύ αμφιλεγόμενη. Η υπόθεση αφορά ένα ζευγάρι που ήταν μη μουσουλμάνοι (Ινδουιστές) όταν παντρεύτηκαν αρχικά. Αργότερα, ο σύζυγος ασπάστηκε το Ισλάμ και έφυγε με ένα από τα παιδιά του λέγοντας ότι και το παιδί (ηλικίας 4 ετών) έχει ασπαστεί το Ισλάμ.
Στη Μαλαισία, οι υποθέσεις μη μουσουλμάνων διευθετούνται σε αστικά δικαστήρια, ενώ οι μουσουλμανικές υποθέσεις εκδικάζονται από τα ισλαμικά δικαστήρια της Σαρία. Η μη μουσουλμάνα σύζυγος υποστηρίζει ότι η υπόθεση θα πρέπει να εκδικαστεί σε αστικό δικαστήριο με το σκεπτικό ότι και τα δύο ζευγάρια ήταν μη μουσουλμάνοι όταν παντρεύτηκαν και ότι η εκδίκαση της υπόθεσης από δικαστήριο της Σαρία πιθανότατα θα παραχωρήσει την επιμέλεια του παιδιού στον πρόσφατα προσηλυτισμένο μουσουλμάνο σύζυγο. Ο σύζυγος, από την άλλη πλευρά, θέλει η υπόθεση να εκδικαστεί σε δικαστήριο της Σαρία, καθώς είναι μουσουλμάνος.
Η υπόθεση παραπέμφθηκε στο ανώτατο δικαστήριο της Μαλαισίας, το οποίο εξέδωσε σήμερα μια συγκεχυμένη απόφαση. Από τη μια πλευρά απέρριψε την έκκληση της ινδουίστριας συζύγου να εμποδίσει τον σύζυγό της να τη χωρίσει στο δικαστήριο της Ισλαμικής Σαρία και επίσης υποστήριξε το δικαίωμα του άνδρα να αλλάξει τη θρησκεία του γιου του σε Ισλάμ. Ωστόσο, από την άλλη πλευρά, το δικαστήριο έκρινε επίσης ότι τα ζητήματα γάμου συζύγων διαφορετικών καταβολών θα έπρεπε να διευθετούνται στα πολιτικά δικαστήρια. Φαίνεται ότι το δικαστικό δράμα μπορεί να συνεχίσει να παίζει περισσότερο στο άμεσο μέλλον.
Αν η ιστορία αποτελεί κάποια ένδειξη, θα δούμε μια αντίδραση στα μέσα ενημέρωσης κατά των αποφάσεων του δικαστηρίου. Ωστόσο, όλοι πρέπει να θυμούνται ότι το Ισλάμ ήταν πάντα δίκαιο με τους μη μουσουλμάνους, ακόμη και όταν κυβερνιόντουσαν από μουσουλμάνους ηγεμόνες. Ένας Εβραίος, για παράδειγμα, κέρδισε μια υπόθεση την εποχή του χαλίφη Ούμαρ Χαττάμπ , όταν άσκησε αγωγή εναντίον ενός μουσουλμάνου. Υπάρχουν πολλά άλλα παραδείγματα σε αυτό το πλαίσιο. Επομένως, χωρίς να γνωρίζουμε την ουσία της υπόθεσης, μια απόφαση σε αυτήν την υπόθεση εναντίον της ινδουίστριας γυναίκας δεν θα πρέπει απαραίτητα να ερμηνεύεται ως άδικη.
Αντίθετα, όμως, το ζήτημα είναι πιθανώς συζητήσιμο εάν τέτοιες υποθέσεις θα έπρεπε να αφεθούν στα πολιτικά δικαστήρια αντί να παραδοθούν στα ισλαμικά δικαστήρια, όπως αποφάνθηκε επίσης από το ανώτατο δικαστήριο της Μαλαισίας. Επίσης, η στάση του συζύγου ότι το αγόρι ασπάστηκε το Ισλάμ φαίνεται αρκετά παιδική καθώς ένα αγόρι 4 ετών σπάνια μπορεί να θεωρηθεί ανεξάρτητο να επιλέξει τη θρησκεία του χωρίς καμία επιρροή.
Υπάρχουν και άλλες μουσουλμανικές χώρες όπου οι μη μουσουλμάνοι ζουν ως πολίτες. Κάποιος αναρωτιέται πώς ερμηνεύεται και εφαρμόζεται ο νόμος σε αυτές τις χώρες. Τέτοιες χώρες περιλαμβάνουν το Πακιστάν , την Ινδονησία, το Μπαγκλαντές και άλλες. Εάν γνωρίζετε κάποια τέτοια περίπτωση, παρακαλώ δημοσιεύστε τις σκέψεις σας παρακάτω. ( Πολιτισμός του Πακιστάν )
Διαβάστε περισσότερα για τους Ινδονήσιους Αμερικανούς , τους Μπαγκλαντεσιανούς Αμερικανούς , τους Σομαλούς Αμερικανούς και τους Πακιστανούς Αμερικανούς εδώ.
- Τέλος
