Ιστορία του Προφήτη Γιακούμπ / Ιακώβ (alaihis salam) - Ιστορία που αφηγείται στη Σούρα Γιουσούφ

Η ιστορία του Γιακούμπ (αλαϊχίς σαλάμ) που δίνεται στη Σούρα Γιουσούφ, είναι μια συγκινητική ιστορία, που δίνει ένα ισχυρό μάθημα υπομονής, αφοσίωσης, ευγένειας και συμπόνιας . Χρησιμεύει επίσης ως παράδειγμα της δύναμης και της υπεροχής του Αλλάχ και της εκτέλεσης των αποφάσεων Του . Ο Αλλάχ λέει:

Και ο Αλλάχ έχει πλήρη δύναμη και έλεγχο πάνω στις υποθέσεις Του, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το γνωρίζουν. ( Σούρα Γιουσούφ 12:21)

---

---

---

Η ιστορία ξεκινά με ένα όνειρο και τελειώνει με την ερμηνεία του να εκπληρώνεται. Ο Γιουσούφ (alaihis salam ), γιος του Προφήτη Γιακούμπ (alaihis salam), ξύπνησε από τον ύπνο του και γεμάτος ενθουσιασμό, έτρεξε στον πατέρα του και του διηγήθηκε το όνειρό του:

«(Θυμήσου) όταν ο Γιουσούφ (Ιωσήφ) είπε στον πατέρα του: «Πατέρα μου! Είδα (σε όνειρο) έντεκα αστέρια και τον ήλιο και τη σελήνη, και τα είδα να μου προσκυνούν.» ( Σούρα Γιουσούφ 12:4)

Το πρόσωπο του Yaqub (alaihis salam) φωτίστηκε. Όντας γιος του Προφήτη Ishaq (alaihis salam) και εγγονός του προφήτη Ibrahim (alaihis salam), προέβλεψε ότι ο γιος του θα ήταν αυτός μέσω του οποίου θα εκπληρωνόταν η προφητεία του παππού του, Ibrahim (alaihis salam), και θα κρατούσε ζωντανό το φως του σπιτιού του Ιμπραήμ διαδίδοντας το μήνυμα του Αλλάχ στην ανθρωπότητα.

Για να λαμβάνετε πιο πολύτιμο ισλαμικό περιεχόμενο σε τακτική βάση, εγγραφείτε στο ενημερωτικό μας δελτίο εδώ

Τα όνειρα των Προφητών είναι αποκαλύψεις από τον Αλλάχ, όπως δήλωσε ο Αμπντουλάχ μπιν Άμπας. Οι μελετητές του Ταφσίρ εξήγησαν ότι στο όνειρο του Γιουσούφ (alaihis salam) τα έντεκα αστέρια αντιπροσώπευαν τους αδελφούς του, οι οποίοι ήταν έντεκα ετών, και ο ήλιος και η σελήνη αντιπροσώπευαν τον πατέρα και τη μητέρα του. Αυτό το όραμα έγινε πραγματικότητα σαράντα (μερικοί λένε, ογδόντα) χρόνια αργότερα, όταν ο Γιουσούφ (alaihis salam) ανέδειξε τους γονείς του στο θρόνο ενώ οι αδελφοί του ήταν μαζί του. (Εξήγηση που συλλέχθηκε από τους Ιμπν Άμπας, Αντ-Νταχάκ, Κατάδα, Σουφιάν Αθ-Θαούρι και Αμπντουλάχ μπιν Ζάιντ μπιν Άσλαμ).

Ωστόσο, ο Γιακούμπ (αλαϊχίς σαλάμ), γνωρίζοντας καλά τη ζήλια των αδελφών του Γιουσούφ (αλαϊχίς σαλάμ), τον προειδοποίησε να μην πει το όνειρό του στους αδελφούς του :

«Ω, γιε μου! Μην διηγείσαι το όραμά σου στους αδελφούς σου, μήπως και στήσουν κάποια πλεκτάνη εναντίον σου. Αληθινά! Ο Σατανάς είναι φανερός εχθρός! Έτσι θα σε διαλέξει ο Κύριός σου και θα σε διδάξει την ερμηνεία των ονείρων (και άλλων πραγμάτων) και θα τελειοποιήσει την εύνοιά Του σε εσένα και στους απογόνους του Γιακούμπ, όπως την τελειοποίησε στους πατέρες σου, τον Αβραάμ και τον Ισαάκ πριν! Αληθινά! Ο Κύριός σου είναι Παντογνώστης, Πάνσοφος .» (Σούρα Γιουσούφ 12:5-6)

Ο δεκαοκτάχρονος Γιουσούφ άκουσε την προειδοποίηση του πατέρα του. Ήταν πολύ όμορφος και εύρωστος, σεβαστικός, ευγενικός, διακριτικός και είχε ήπια ιδιοσυγκρασία. Ο αδελφός του, ο Βενιαμίν, ήταν εξίσου ευχάριστος. Και οι δύο προέρχονταν από την ίδια μητέρα. Λόγω των εκλεπτυσμένων ιδιοτήτων τους, ο πατέρας τους αγαπούσε περισσότερο από τα άλλα παιδιά του και δεν τα άφηνε από τα μάτια του. Ο Σατανάς προκάλεσε ζήλια στην καρδιά των άλλων αδελφών και συνωμότησαν εναντίον του Γιουσούφ (αλαϊχίς σαλάμ). Ο Αλλάχ λέει:

« Όταν είπαν: «Πράγματι, ο Γιουσούφ και ο αδελφός του είναι πιο αγαπητοί στον πατέρα μας από εμάς, ενώ εμείς είμαστε «Ουσμπά» (μια ομάδα). Πράγματι, ο πατέρας μας βρίσκεται σε καταφανή πλάνη.»

«Σκότωσε τον Γιουσούφ ή διώξε τον σε κάποια (άλλη) χώρα, για να δοθεί η εύνοια του πατέρα σου μόνο σε σένα, και μετά θα είσαι δίκαιος λαός.» (κάνοντας πρόθεση μετάνοιας πριν διαπράξεις την αμαρτία).

Ένας από αυτούς είπε: «Μην σκοτώσεις τον Γιουσούφ, αλλά αν πρέπει να κάνεις κάτι, πέταξέ τον στον πάτο ενός πηγαδιού· θα τον παραλάβει κάποιο καραβάνι ταξιδιωτών.» (Σούρα Γιουσούφ 12:8-10)

Ο Ιούδας (Γιαχούντ), ο μεγαλύτερος και ο πιο έξυπνος ανάμεσά τους, πρότεινε να ρίξουν τον Γιουσούφ σε ένα πηγάδι. Μπορεί να τον έπαιρνε ένα διερχόμενο τροχόσπιτο και να εξαφανιστεί από τα μάτια του πατέρα τους. Ο σκοπός τους θα εξυπηρετούνταν με την εξορία του. Και μετά θα μετανοούσαν για το έγκλημά τους και θα γίνονταν πάλι καλοί άνθρωποι. Ήταν η πιο έξυπνη ιδέα φαινομενικά ασφαλής.

Τα αδέρφια πλησίασαν τον πατέρα τους. Ο Αλλάχ λέει:

Είπαν: «Ω πατέρα μας! Γιατί δεν μας εμπιστεύεστε τον Γιουσούφ, αν και είμαστε πράγματι καλοθελητές του; Στείλτε τον μαζί μας αύριο να διασκεδάσει και να παίξει, και σίγουρα θα τον φροντίσουμε».

Αυτός (Ο Γιακούμπ) είπε: «Αλήθεια, με στεναχωρεί που πρέπει να τον απομακρύνεις. Φοβάμαι μήπως τον καταβροχθίσει ένας λύκος, ενώ εσύ είσαι απρόσεκτος μαζί του».

Είπαν: «Αν τον καταβροχθίσει ένας λύκος, ενώ εμείς είμαστε Ούσμπα (μια δυνατή ομάδα) (για να τον φυλάμε), τότε σίγουρα εμείς είμαστε οι χαμένοι.» (Σούρα Γιουσούφ 12:11-14)

Τα αδέρφια μετά πήγαν στο πηγάδι όπως είχε προγραμματιστεί. Το πουκάμισο του ταλαιπωρημένου Γιουσούφ αφαιρέθηκε και τον πέταξαν στο βαθύ πηγάδι. Οι ελεεινές του εκκλήσεις δεν είχαν καμία επίδραση στις σκληρές καρδιές τους. Αφήνοντάς τον στο έρημο μέρος και παίρνοντας όρκο να κρατήσουν την κακή τους πράξη στενή μυστική, σκότωσαν ένα πρόβατο και μούσκεψαν στο αίμα του το πουκάμισο του Γιουσούφ. Ο Αλλάχ λέει:

Και ήρθαν στον πατέρα τους κλαίγοντας νωρίς τη νύχτα . (Σούρα Γιουσούφ 12:16)

Όταν ο Γιακούμπ (ﷺ) ρώτησε: «Γιατί αυτό το κλάμα; Μήπως συνέβη κάτι στο ποίμνιό μας;» απάντησαν κλαίγοντας :

«Ω, πατέρα μας! Πήγαμε για αγώνες ο ένας με τον άλλον, και αφήσαμε τον Γιουσούφ δίπλα στα υπάρχοντά μας, και ένας λύκος τον καταβρόχθισε. Αλλά εσύ δεν θα μας πιστέψεις ποτέ, ακόμα κι αν λέμε την αλήθεια .» ( Σούρα Γιουσούφ 12:17)

Και έφεραν το πουκάμισό του λερωμένο με ψεύτικο αίμα . ( Σούρα Γιουσούφ 12:18)

Βαθιά μέσα στην καρδιά του, ο Γιακούμπ (αλαϊχίς σαλάμ) ήξερε ότι ο αγαπημένος του γιος ήταν ακόμα ζωντανός και ότι οι άλλοι γιοι του έλεγαν ψέματα. Κράτησε το ματωμένο πουκάμισο στα χέρια του, το άπλωσε και σχολίασε: « Τι ελεήμων λύκος! Έφαγε τον αγαπημένο μου γιο χωρίς να σκίσει το πουκάμισό του !» Τα πρόσωπά τους κοκκίνισαν όταν απαίτησε περισσότερες πληροφορίες, αλλά ορκίστηκαν όλοι στον Αλλάχ ότι έλεγε την αλήθεια. Ο συντετριμμένος πατέρας ξέσπασε σε κλάματα:

«Όχι! Αλλά εσείς οι ίδιοι επινοήσατε μια ιστορία. Έτσι (για μένα) η υπομονή είναι η πιο κατάλληλη. Και μόνο από τον Αλλάχ μπορεί κανείς να ζητήσει βοήθεια ενάντια σε αυτό (το ψέμα) που ισχυρίζεστε.» (Γιουσούφ 12:18)

Ιδού ένα παράδειγμα για όλους μας, η προσφυγή του Γιακούμπ (αλαϊχίς σαλάμ) στην προσευχή και την υπομονή, κάτι που είναι εντελώς αναμφισβήτητο. Η σταθερή του εμπιστοσύνη στον Αλλάχ, μόνο για βοήθεια ενάντια στις πλεκτάνες των ίδιων των γιων του, είναι ένα ισχυρό μάθημα στην πίστη.

Πολλά χρόνια αργότερα, όταν ο Yusuf (alaihis salam) είχε περάσει υπομονετικά και επιτυχώς από όλες τις δοκιμασίες και τις δοκιμασίες της Πίστης στον Αλλάχ, και είχε γίνει Πρωθυπουργός του Βασιλιά της Αιγύπτου, τον επισκέφτηκαν τα αδέρφια του που χρειάζονταν τη βοήθειά του. Τους αναγνώρισε αλλά δεν το έκαναν. Τους έβαλε να φέρουν τον μικρότερο αδερφό του Μπέντζαμιν και τον κράτησε με την κατηγορία της κλοπής για να τον κρατήσει και να τον προστατεύσει. Τα άλλα αδέρφια επέστρεψαν σπίτι και είπαν στον πατέρα τους τι είχε συμβεί. Ο Γιακούμπ (alaihis salam) μετά βίας μπορούσε να πιστέψει αυτό που άκουγε. Ο Αλλάχ μας λέει τι συνέβη στη συνάντηση των γιων και του πατέρα τους:

Έτσι, όταν απελπίστηκαν από αυτόν, συμβουλεύτηκαν κατ' ιδίαν. Ο μεγαλύτερος ανάμεσά τους είπε: «Δεν ξέρεις ότι ο πατέρας σου πήρε όρκο από εσένα στο όνομα του Αλλάχ , και πριν από αυτό εσύ παρέλειψες το καθήκον σου απέναντι στον Γιουσούφ. Γι' αυτό δεν θα φύγω από αυτή τη γη μέχρι να μου το επιτρέψει ο πατέρας μου, ή μέχρι ο Αλλάχ να αποφασίσει για την υπόθεσή μου, και Αυτός είναι ο Καλύτερος των Κριτών».

«Γύρισε στον πατέρα σου και πες: «Ω πατέρα μας! Αλήθεια, ο γιος σου (Βενιαμίν) έκλεψε, και δεν καταθέτουμε παρά μόνο σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε, και δεν μπορούσαμε να γνωρίζουμε το αόρατο! Και ρωτήστε τους κατοίκους της πόλης πού ήμασταν, και το καραβάνι με το οποίο επιστρέψαμε και πράγματι λέμε την αλήθεια».

Αυτός (Ο Γιακούμπ) είπε: «Όχι, αλλά οι ίδιοι σας έχουν παραπλανήσει σε κάτι. Οπότε η υπομονή μου ταιριάζει περισσότερο. Ίσως ο Αλλάχ να μου τα φέρει όλα πίσω. Αλήθεια Αυτός! Μόνο Αυτός είναι Παντογνώστης, Πανσοφός».

Και γύρισε μακριά τους και είπε: «Αλίμονο, η θλίψη μου για τον Γιουσούφ!» Και έχασε την όρασή του εξαιτίας της θλίψης που καταπίεζε . (Γιουσούφ 12:80-84)

Ο Γιακούμπ (αλαϊχίς σαλάμ) κατακλύστηκε από θλίψη και έκλαψε. «Υπομονή μαζί μου· ίσως ο Αλλάχ μου τους επιστρέψει όλους. Είναι ο Παντογνώστης, ο Παντοδύναμος». Για άλλη μια φορά αντιμετώπισε αβάσταχτη θλίψη, αλλά η εμπιστοσύνη του στον Αλλάχ παρέμεινε ακλόνητη - η μόνη του πηγή παρηγοριάς. Μόνο η προσευχή μπορούσε να τον παρηγορήσει και να ενισχύσει την πίστη και την υπομονή του. Κλαίοντας όλα αυτά τα χρόνια για τον αγαπημένο του γιο, Γιουσούφ - και τώρα που ένας ακόμη από τους καλύτερους γιους του άρπαξαν από αυτόν - παραλίγο να χάσει την όρασή του.

Οι άλλοι γιοι τον παρακάλεσαν: «Ω, πατέρα, είσαι ένας ευγενής προφήτης και ένας μεγάλος αγγελιοφόρος του Αλλάχ. Σε σένα κατέβηκε αποκάλυψη και οι άνθρωποι έλαβαν καθοδήγηση και πίστη από εσένα. Γιατί καταστρέφεις τον εαυτό σου με αυτόν τον τρόπο;»

Ο Γιακούμπ (αλαϊχίς σαλάμ) απάντησε: « Το να με επιπλήττετε δεν θα μειώσει τη θλίψη μου. Μόνο η επιστροφή των γιων μου θα με παρηγορήσει. Γιοι μου, πηγαίνετε να αναζητήσετε τον Γιουσούφ και τον αδελφό του. Μην απελπίζεστε από το έλεος του Αλλάχ .»

Ο Αλλάχ, ο Παντοδύναμος μας λέει:

Είπαν: «Με τον Αλλάχ! Δεν θα πάψεις ποτέ να θυμάσαι τον Γιουσούφ μέχρι να γίνεις αδύναμος από τα γηρατειά ή μέχρι να γίνεις από τους νεκρούς».

Είπε: «Παραπονώ μόνο στον Αλλάχ για τη θλίψη και τη θλίψη μου, και γνωρίζω από τον Αλλάχ αυτά που εσείς δεν γνωρίζετε. Ω, γιοι μου! Πηγαίνετε και ρωτήστε για τον Γιουσούφ και τον αδελφό του, και μην εγκαταλείπετε ποτέ την ελπίδα για το Έλεος του Αλλάχ. Κανείς δεν απελπίζεται από το Έλεος του Αλλάχ, εκτός από τους ανθρώπους που δεν πιστεύουν.» (Γιουσούφ 12:85-87).

Τα αδέρφια έφυγαν με κατάθλιψη και φτάνοντας στην Αίγυπτο μάζεψαν τον Ιούδα και κάλεσαν τον Γιουσούφ, τον οποίο παρακάλεσαν: «Ω, κυρίαρχε της γης! Δύσκολες στιγμές μας χτύπησαν και την οικογένειά μας, και δεν φέραμε παρά μόνο φτωχά κεφάλαια, γι' αυτό δώσε μας το πλήρες ποσό και κάνε μας ελεημοσύνη. Πράγματι, ο Αλλάχ ανταμείβει τους ελεήμονες.» ( Σούρα Γιουσούφ 12:88). Στο τέλος παρακάλεσαν τον Γιουσούφ. Του ζήτησαν ελεημοσύνη, κάνοντας έκκληση στην καρδιά του, υπενθυμίζοντάς του ότι ο Αλλάχ ανταμείβει τους ελεημοσύνης. Αυτή τη στιγμή, εν μέσω της δυστυχίας τους, ο Yusuf (alaihis salam) τους μίλησε στη μητρική τους γλώσσα λέγοντας: «Ξέρεις τι έκανες με τον Γιουσούφ και τον αδερφό του όταν ήσασταν ανίδεοι;» Είπαν: «Είσαι όντως ο Γιουσούφ;» Είπε: «Είμαι ο Γιουσούφ, και αυτός είναι ο αδελφός μου (ο Βενιαμίν). Ο Αλλάχ ήταν πράγματι Ελεήμων μαζί μας. Αληθινά, αυτός που φοβάται τον Αλλάχ με υπακοή σε Αυτόν (με την αποχή από αμαρτίες και κακές πράξεις, και με την εκτέλεση δίκαιων καλών πράξεων) και είναι υπομονετικός, τότε σίγουρα ο Αλλάχ δεν κάνει την ανταμοιβή των καλών πρακτόρων να χαθεί.» Είπαν: «Μα τον Αλλάχ! Ο Αλλάχ σε έχει προκρίνει πάνω από εμάς, κι εμείς είμαστε αμαρτωλοί.» (Γιουσούφ 12:89-91) Τα αδέρφια άρχισαν να τρέμουν από φόβο, αλλά ο Γιουσούφ (αλαϊχις σαλάμ) τους παρηγόρησε: «Καμία μομφή δεν σας πλήττει σήμερα, ας σας συγχωρέσει ο Αλλάχ, και είναι ο πιο Ελεήμων από όσους δείχνουν έλεος!» (Γιουσούφ 12:92) Τους αγκάλιασε και μαζί έκλαψαν από χαρά. Δεν ήταν δυνατό να φύγει από το αρμόδιο γραφείο του, γι' αυτό συμβούλεψε τα αδέρφια του: «Πήγαινε με αυτό το πουκάμισό μου και ρίξε το στο πρόσωπο του πατέρα μου, για να δει καθαρά, και φέρε σε μένα όλη σου την οικογένεια.» (Γιουσούφ 12:93) Και έτσι επέστρεψαν στον Ya'qub (alaihis salam). Σηκώθηκε ξαφνικά, ντύθηκε και βγήκε έξω. Μετά σήκωσε το πρόσωπό του στον Παράδεισο και μύρισε τον αέρα. Οι γυναίκες του γιου του ξαφνιάστηκαν που είχε βγει από το δωμάτιό του και τον ρώτησαν πώς ένιωθε. Υπήρχε ένας υπαινιγμός ενός χαμόγελου στο πρόσωπό του. Απάντησε: «Μπορώ να μυρίσω τον Γιουσούφ στον αέρα». Τον άφησαν μόνο, λέγοντας ο ένας στον άλλο ότι δεν υπήρχε ελπίδα για τον γέρο, υποψιαζόμενοι ότι είχε τρελαθεί και θα πέθαινε κλαίγοντας για τον Γιουσούφ. Εκείνη την ημέρα ο Γιακούμπ (αλαϊχίς σαλάμ) ήθελε ένα φλιτζάνι γάλα για να κόψει τη νηστεία του, γιατί νήστευε. Το βράδυ άλλαξε ρούχα. Το καραβάνι ταξίδευε στην έρημο με το πουκάμισο του Γιουσούφ κρυμμένο ανάμεσα στα σιτηρά. Πλησίασε το κτήμα του Ya'qub (alaihis salam). Προσευχήθηκε για πολλή ώρα, σηκώνοντας τα χέρια του στον ουρανό και μυρίζοντας τον αέρα. Έκλαιγε καθώς το πουκάμισο πλησίαζε. Ο Αλλάχ λέει: Και όταν το καραβάνι έφυγε, ο πατέρας τους είπε: «Πραγματικά νιώθω τη μυρωδιά του Γιουσούφ, αρκεί να με νομίζεις ότι δεν είμαι τρελό (άνθρωπος που έχει αδυναμία μυαλού λόγω της μεγάλης ηλικίας).» Είπαν: «Με τον Αλλάχ! Σίγουρα, είστε στο παλιό σας λάθος». Έπειτα, όταν έφτασε ο κομιστής των χαρμόσυνων ειδήσεων, έριξε το πουκάμισο στο πρόσωπό του και έγινε καθαρή όραση. Είπε: «Δεν σου είπα, ξέρω από τον Αλλάχ αυτό που δεν ξέρεις». Είπαν: «Πατέρα μας! Ζήτησε συγχώρεση από τον Αλλάχ για τις αμαρτίες μας, γιατί είμαστε αμαρτωλοί.» (Γιουσούφ 12:94-97) Η ιστορία ξεκίνησε με ένα όνειρο και τελειώνει με την ερμηνεία του ονείρου. Ο Παντοδύναμος Αλλάχ διηγήθηκε: Είπε: «Θα ζητήσω από τον Κύριό μου συγχώρεση για σένα, αλήθεια, Αυτός! Μόνο Αυτός είναι ο Πολυσυγχώρητος, ο Πιο Ελεήμων». Έπειτα, όταν μπήκαν στον Γιουσούφ, πήρε τους γονείς του στον εαυτό του και είπε: «Μπείτε στην Αίγυπτο, αν θέλει ο Αλλάχ, με ασφάλεια». Και ανέβασε τους γονείς του στο θρόνο και έπεσαν μπροστά του προσκυνώντας. Και είπε: «Πατέρα μου! Αυτή είναι η ερμηνεία του παλιού μου ονείρου! Ο Κύριός μου το έκανε πραγματικότητα! Ήταν πράγματι καλός μαζί μου, όταν με έβγαλε από τη φυλακή και σας έφερε όλους εδώ από τη ζωή των Βεδουίνων, αφού ο Σατανάς είχε σπείρει εχθρότητα ανάμεσα σε εμένα και τους αδελφούς μου. Σίγουρα, ο Κύριός μου είναι ο πιο Ευγενικός και ο πιο Φιλάνθρωπος σε όποιον θέλει. Αληθινά Αυτός! Μόνο Αυτός είναι ο Παντογνώστης, ο Πάνσοφος.» (Γιουσούφ 12: 98-100 ) Ο Γιουσούφ, έχοντας γίνει ένα σημαντικό πλεονέκτημα για το βασίλειο, έλαβε άδεια από τον βασιλιά να εγκαταστήσει την οικογένειά του μαζί του στην Αίγυπτο. Προσκύνησε στον Αλλάχ με ευγνωμοσύνη. Πριν πεθάνει, ο Γιακούμπ (αλαϊχίς σαλάμ) συμβούλεψε τα παιδιά του να τηρούν τις διδασκαλίες του Ισλάμ , της θρησκείας όλων των προφητών του Αλλάχ. Ο Αλλάχ ο Παντοδύναμος αποκάλυψε: Ή ήσασταν μάρτυρες όταν ο θάνατος πλησίασε τον Γιακούμπ; Όταν είπε στους γιους του: «Τι θα λατρέψετε μετά από μένα;» απάντησαν: «Θα λατρέψουμε τον Θεό σας, τον Θεό του πατέρα σας, τον Αβραάμ, τον Ισμαήλ, τον Ισαάκ, έναν Θεό, και σε Αυτόν υποτασσόμαστε στο Ισλάμ.» (Αλ-Μπάκαρα 2:133).

- Τέλος

Για να λαμβάνετε πιο πολύτιμο ισλαμικό περιεχόμενο σε τακτική βάση, εγγραφείτε στο ενημερωτικό μας δελτίο εδώ