Die volgende is een van die segmente geskryf deur die Islamitiese geleerde, Ibn Taymiyyah. Daarin verduidelik hy dat geloof, of eeman, nie altyd dieselfde bly nie; dit kan op verskillende maniere verander en groei. In hierdie bespreking kyk hy na agt belangrike maniere wat wys hoe geloof kan toeneem en afneem. Alhoewel alle gelowiges dieselfde basiese oortuigings deel , kan hul geloof in sterkte en diepte verskil. Hierdie punte help ons om te sien hoe geloof kan verander gebaseer op aksies, leer en persoonlike groei.
Dit is geneem uit sy werke “Ibn Taymiyyah Expounds on Islam – Selected Writings of Shaykh al-Islam Taqi ad-Din Ibn Taymiyyah on Islamic Faith, Life, and Society, compiled and translated by Muhammad 'Abdul-Haqq Ansari.”
Verstaan vlakke van geloof: beginsels en besonderhede van Iman
Eerstens, die geloof, of iman, wat beveel word, kan op twee vlakke verstaan word: in beginsel en in detail. Enigiemand wat in Allah en Sy Boodskapper glo, moet fundamenteel onderwerp aan wat hulle ook al beveel. Dit is duidelik dat die verantwoordelikhede van die gelowiges nie dieselfde was aan die begin van die Koran se openbaring as wat hulle was met die voltooiing daarvan nie.
Boonop is die besonderhede van 'n mens se geloof, wanneer dit deur die Boodskapper oorgedra word, nie dieselfde as dié wat deur enige ander individu aangebied word nie. Net so sal iemand wat vertroud is met die Koran en die Sunnah en wat dit ten volle verstaan, 'n meer gedetailleerde oortuiging hê as iemand wat nie sulke kennis het nie.
As 'n persoon opregte geloof in Allah en Sy Boodskapper het, maar sterf voordat hulle die besonderhede van die Shari'ah leer, sterf hulle terwyl hulle die geloof handhaaf wat hulle plig. Natuurlik kan die besonderhede van wat hulle verplig is om te glo of wat hulle werklik glo, nie gelykstaande wees aan die geloof van iemand wat vertroud is met die ingewikkeldhede van die Shari'ah, daarin glo en dit beoefen nie. Laasgenoemde se geloof is meer volledig, beide in terme van wat hulle behoort te glo en wat hulle inderdaad glo.
Onderskeiende vlakke van geloof: die impak van gedetailleerde kennis en aksie
Tweedens, die onderskeid tussen geloof in beginsel en geloof in detail is ook van toepassing op wat mense werklik glo . 'n Mens kan, in beginsel, glo in wat die Boodskapper sê en nooit iets ontken nie, maar nie omgee om in detail te weet wat hy sê, beveel of verbied nie, al is dit 'n plig om kennis van hierdie dinge te verkry. Hierdie persoon verkry nie daardie kennis of tree daarop op nie; in plaas daarvan volg hy sy eie voorkeure. 'n Ander persoon probeer verstaan wat die Boodskapper beveel het en daarop optree, terwyl 'n derde probeer om daaroor te leer, dit te wete te kom en daarin te glo, maar nie daarop optree nie.
Hulle almal deel die verantwoordelikheid om die leringe van die Boodskapper te ken. Die individu wat egter gedetailleerde kennis opdoen en daarvolgens handel, besit 'n meer volmaakte geloof as een wat sy pligte erken, daarin glo, homself daaraan verbind, maar versuim om almal uit te voer. Die persoon wat in die leringe van die Boodskapper glo, maar sondes pleeg , dit erken en straf van Allah vrees, is beter as die een wat nie probeer om die leringe te leer of daarvolgens te handel nie en nie straf vir sy sondes vrees nie. Hierdie persoon is in werklikheid onkundig oor die Boodskapper se leringe, al glo hy in sy hart in die profeteskap en bely dit openlik.
Wanneer iemand weet wat die Boodskapper gesê het, daarin glo, en verstaan wat hy beveel het en daarvolgens optree, dra hierdie kennis by tot sy geloof op 'n manier wat hy nie voorheen besit het nie, al het hy geloof gehad en dit in beginsel bely. Net so het iemand wat die name van Allah en hul betekenisse ken , en daarin glo, 'n meer perfekte geloof as dié van iemand wat hulle nie in detail ken nie, en hulle slegs in 'n breë sin ken of slegs 'n paar daarvan ken. Hoe beter iemand Allah se name , eienskappe en tekens verstaan, hoe meer perfek sal sy geloof wees.
Variasies in die intensiteit en sekerheid van kennis en geloof
Derdens, die intensiteit en sekerheid van kennis en geloof kan aansienlik wissel. Sommige mense besit sterker, meer gevestigde geloof en word minder deur twyfel geteister as ander. Hierdie variasie is 'n verskynsel wat elke individu binne hulself kan ervaar. Byvoorbeeld, almal sien die maan, maar sommige neem dit helderder waar as ander. Dieselfde geld vir ander sintuie soos gehoor, reuk en proe, sowel as interne prosesse soos ken en glo. Laasgenoemde, wat in die hart ervaar word, toon dikwels 'n groter reeks variasies as fisiese sensasies. Mense se begrip van Allah se name en Sy woorde illustreer hierdie verskil, en demonstreer dikwels 'n groter verskil as enige ander aspek van geloof.
Die impak van daadwerklike geloof en kennis op geestelike krag
Vierdens, die geloof wat die hart tot aksie beweeg, is meer perfek as die geloof wat dit nie doen nie, en die kennis waarop 'n mens handel, is meer perfek as die kennis waarop 'n mens nie handel nie. Onder twee individue, die een wat in Allah , Sy Boodskapper, die Paradys en die Hel glo, en wie se geloof in hom liefde vir Allah en vrees vir Hom voortbring, tesame met 'n verlange na die Paradys en 'n afkeer van die Hel – sy geloof sal sterker wees as die geloof van die een wat hierdie elemente kortkom. Hoe sterker die effek, hoe kragtiger die oorsaak wat dit voortgebring het. Al hierdie faktore is produkte van kennis. Wanneer jy weet iets is wenslik, streef jy daarna om dit te bereik; wanneer jy weet dit is gevaarlik, vermy jy dit. As die verwagte effek nie manifesteer nie, dui dit gewoonlik daarop dat die oorsaak swak was. Dit is hoekom die Profeet gesê het: "'n Hoorder is nie soos 'n siener nie."
Geloofsvlakke: Invloed van argumentsterkte en oortuiging
Vyfdens, die sterkte van geloof kan wissel na gelang van die faktore wat dit stimuleer. Byvoorbeeld, die geloof wat gebore word uit dwingende argumente wat 'n vaste geloof bevorder en twyfel verdryf, verskil van geloof wat afgelei word van argumente sonder oortuiging. As die argumente noodsaaklike kennis kan oplewer, sal die geloof wat hulle stimuleer verskil van geloof wat gegenereer word deur onsekere argumente wat verdere stawing en oorweging vereis. Dit is duidelik dat 'n tesis wat gevestig word deur 'n menigte soliede argumente , met sy teen-tesis in diskrediet gebring en die teenargumente weerlê, anders is as 'n tesis wat ondersteun word deur 'n enkele argument, wat nie teen verskeie besware verdedig word nie. Dit is duidelik dat hoe meer en kragtiger die argumente is wat 'n idee ondersteun, en hoe minder en swakker die teenargumente, hoe gesonder en waaragtiger is die idee.
Die skommeling van geloof gebaseer op hartlike aksies
Sesdens, iman neem ook toe of af soos die dade van die hart toeneem of afneem. Elke Moslem weet uit ervaring dat mense verskil in hul liefde vir Allah en Sy Profeet, in hul vrees, vertroue en opregtheid van toewyding aan Hom, in die suiwerheid van hul hart van selfverwaan, trots en pretensies, in die liefde en simpatie wat hulle vir ander het, en baie ander soortgelyke deugde. Beide Al-Bukhara en Muslim het opgeteken dat die Profeet gesê het: "Een wat drie dinge in hom het, kry die vreugde van geloof: dat hy Allah en die Profeet meer liefhet as enigiemand anders, dat hy niemand liefhet behalwe ter wille van Allah nie , en dat hy dit haat om terug te keer na ongeloof nadat Allah hom daaruit geneem het, net soveel as wat hy dit haat om in die vuur gegooi te word." ' Allah het gesê: “Sê: As dit is dat julle vaders, julle seuns, julle broers, julle eggenotes of julle familie, of die rykdom wat julle verwerf het of die handel waarvan julle vrees dat dit sal afneem, of die wonings waarin julle verlustig, vir julle liewer is as Allah of Sy Boodskapper, of die stryd in Sy saak, wag dan totdat Allah Sy beslissing bring; en Allah nie die rebelle lei nie” (9:24). En die Profeet het gesê: “By Allah, vrees Allah meer as enigeen van julle, en ken meer as enigeen van julle die perke wat Hy (in alles) gestel het.”445 Eenkeer het hy gesê: “Julle sal nie ware geloof hê tensy ek vir julle liewer is as julle kinders en julle ouers, en die res van die mensdom nie.” Toe hy dit hoor, het Umar gesê: “Profeet van Allah, jy is inderdaad liewer vir my as enigiets behalwe ekself,” waarop die Profeet gesê het: “Nee, Umar, nie totdat ek vir jou liewer is as jouself nie.” Umar het toe gesê: “Nou ja, jy is vir my liewer as my eie self.” Die Profeet het toe gesê: “Nou, Umar (jy het die ware geloof).
Al hierdie ahadis is in die Sahih-versamelings, en daar is nog baie meer. Dit word weerspieël in die Koran, wat sê: "Diegene wat geloof het, loop oor in hul liefde vir Allah" ( Soerah Al-Baqarah : 165). Almal kan hiermee identifiseer, aangesien dit algemeen is om verskillende grade van liefde en vrees teenoor 'n ding op verskillende tye te voel. Daarom sê diegene met 'n diep begrip van Allah dikwels dat geloof en liefde beide kan toeneem en afneem, aangesien hierdie skommeling 'n persoonlike ervaring is. Hierdie idee word ook in die volgende vers oorgedra: "Mense het vir hulle (die Moslems) gesê: ''n Groot leër versamel teen julle, so vrees hulle.' Maar dit het (slegs) hul geloof vermeerder; en hulle het gesê: 'Vir ons is Allah voldoende, en Hy is die beste beskikker van sake'" ( Soerah Aal-e-Imran : 170). Hier het die ontstellende nuus nie paniek aangewakker nie; eerder het dit hul geloof versterk. Hierdie verskynsel word gestaaf deur talle ahadis van die Profeet , insluitend een wat sê: "Die gelowiges is die mees volmaakte in hul geloof wat die mees deugsames is."
Herinnering, aksie en die versterking van geloof
Sewende, diegene wat Allah gereeld onthou en Sy gebooie in ag neem, het 'n meer volmaakte geloof as diegene wat, alhoewel gelowiges, hierdie leringe dikwels vergeet. Vergeetagtigheid is nie versoenbaar met diepgaande kennis en oortuiging nie. Daarom het 'n metgesel van die Profeet, Amr Ibn I;Iabib, gesê: 'Wanneer ons Allah onthou, Hom prys of verheerlik, neem ons geloof toe; maar wanneer ons versuim om Hom te onthou, of Hom vergeet, of Sy gebooie oor die hoof sien, neem ons geloof af.' Hierdie sentiment is waar. Muadh Ibn Jabal het sy metgeselle aangespoor: 'Laat ons 'n rukkie saam sit en ons geloof (nu'min) versterk.'
In die Koran staan daar geskryf: "Moenie iemand gehoorsaam wie se hart Ons verwaarloos het teenoor Ons gedagtenis nie, iemand wat sy eie begeertes volg nie" ( Soerah Al-Kahf :28); "Leer die boodskap; want lering is voordelig vir die gelowiges" ( Soerah Adh-Dhariyat :55); en "Die vermaning sal ontvang word deur diegene wat Allah vrees, maar dit sal vermy word deur die mees ongelukkiges" ( Soerah Al-A'la :10-11).
Wanneer jy vorige kennis herroep en daarop reageer, kry jy nuwe insigte wat jy voorheen nie verstaan het nie, wat lei tot 'n dieper begrip van Allah se naam en tekens. Hierdie konsep word ook ondersteun deur die tradisie: 'Wie ook al handel volgens wat hy weet, Allah skenk aan hom die kennis van wat hy nie weet nie.' Elke Gelowige kan hierdie waarheid persoonlik ervaar.
Die evolusie van geloof: erkenning en toewyding in geloof
Agtste, daar is gevalle waar mense sekere dinge ontken of verwerp as gevolg van hul onbewustheid of die Profeet dit gesê of beveel het. As hulle daarvan bewus was, sou hulle dit nie ontken of verwerp het nie. Diep in hul harte verstaan hulle dat die Profeet niks anders as die waarheid spreek nie en geen bevel gee wat nie reg is nie. Wanneer hulle egter 'n vers of 'n hadith hoor , oor die betekenis daarvan besin, iemand dit aan hulle laat verduidelik, of deur 'n ander manier, begin hulle glo wat hulle voorheen ontken het of aanvaar wat hulle aanvanklik verwerp het. Dit lei tot 'n nuwe erkenning en 'n nuwe toewyding, wat hul geloof versterk. Dit is duidelik dat hulle voorheen nie ongelowiges was nie; hulle was bloot onkundig.
Verwysing – [Fatawa van Ibn Taymiyyah 7:232-237, 562-568]
